{"release_id":"release-2026-11-03-6c742fbd8e","bepaling":{"schema_version":"1.0.0","id":"prov:wvsv:art-3.5.3","type":"bepaling","wetboek":"wvsv_nieuw","artikelnummer":"3.5.3","structuurpad":["Boek 3","Hoofdstuk 5"],"versie_ids":["provv:wvsv:art-3.5.3:stb-2026-56","provv:wvsv:art-3.5.3:kwest-wet"],"vastgestelde_versie_id":"provv:wvsv:art-3.5.3:stb-2026-56","voorgestelde_versie_ids":[],"geconsolideerde_versie_id":"provv:wvsv:art-3.5.3:kwest-wet","review_ids":["review:5665b0c837048823"]},"artikelnummer":"3.5.3","titel":null,"structuurpad":["Boek 3","Hoofdstuk 5"],"labels":["Wettekst","Nog niet in werking","Toelichting"],"vastgesteld":{"id":"provv:wvsv:art-3.5.3:stb-2026-56","label":"Vastgesteld (Stb. 2026, 56)","documentversie_id":"docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa","document_titel":"Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)","document_url":"https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.html","sha256":"e3e33d868eaad813515d3f14520f88b2f225da1887631510d67b8c5d85fc534d","tekst":"Na een buitenvervolgingstelling of een verklaring dat de zaak is geëindigd, is beklag ter zake van hetzelfde feit niet toegelaten, tenzij degene op wie het beklag betrekking heeft niet de gewezen verdachte is.","leden":[],"juridische_context":{"brontype":"official_enactment","wetgevingsfase":"enacted","publicatiestatus":"published","inwerkingtreding_status":"not_in_force","consolidatiekarakter":"not_applicable","status_bewijs_ids":["evidence:46157f0fb01d1ed6","evidence:ed98a65feb84edbe","evidence:8c45d0baf16aa816"],"status_gecontroleerd_op":"2026-11-03","geldig_vanaf":{"waarde":null,"status":"not_stated"},"geldig_tot":{"waarde":null,"status":"not_stated"}},"herkomst_analyse":{"vergelijking":{},"gelijkenis":{},"conclusie":"primaire_bron","wijzigingsinstructie_ids":[]},"bronlocator":{"xml_pad":"/officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/boek[3]/hoofdstuk[5]/artikel[3]"},"tekstonderdeel_id":"sec:stb-2026-56:art-3.5.3"},"voorgesteld":[],"geconsolideerd":{"id":"provv:wvsv:art-3.5.3:kwest-wet","label":"Geconsolideerde presentatie (KWEST)","documentversie_id":"docv:kwest-wet:f48b037c7e4f","document_titel":"Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)","document_url":"https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml","sha256":"f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87","tekst":"1. Na een buitenvervolgingstelling of een verklaring dat de zaak is geëindigd, is beklag ter zake van hetzelfde feit niet toegelaten, tenzij degene op wie het beklag betrekking heeft niet de gewezen verdachte is.\n2. Beklag is evenmin toegelaten ter zake van een feit waarvoor het gerechtshof overeenkomstig Afdeling 4.2.2 verlof heeft verleend tot het doen van het transactieaanbod, tenzij de verdachte niet binnen of gedurende de daarvoor door de officier van justitie bepaalde termijn aan de hem gestelde transactievoorwaarden heeft voldaan.\n3. Beklag is niet toegelaten ter zake van een feit dat op grond van procesafspraken niet is tenlastegelegd, tenzij degene op wie het beklag betrekking heeft niet de persoon is met wie de procesafspraken zijn gemaakt.","leden":[{"id":"sec:kwest-wet:art-3.5.3/lid-1","soort":"lid","nummer":"1","tekst":"1. Na een buitenvervolgingstelling of een verklaring dat de zaak is geëindigd, is beklag ter zake van hetzelfde feit niet toegelaten, tenzij degene op wie het beklag betrekking heeft niet de gewezen verdachte is.","kinderen":[]},{"id":"sec:kwest-wet:art-3.5.3/lid-2","soort":"lid","nummer":"2","tekst":"2. Beklag is evenmin toegelaten ter zake van een feit waarvoor het gerechtshof overeenkomstig Afdeling 4.2.2 verlof heeft verleend tot het doen van het transactieaanbod, tenzij de verdachte niet binnen of gedurende de daarvoor door de officier van justitie bepaalde termijn aan de hem gestelde transactievoorwaarden heeft voldaan.","kinderen":[]},{"id":"sec:kwest-wet:art-3.5.3/lid-3","soort":"lid","nummer":"3","tekst":"3. Beklag is niet toegelaten ter zake van een feit dat op grond van procesafspraken niet is tenlastegelegd, tenzij degene op wie het beklag betrekking heeft niet de persoon is met wie de procesafspraken zijn gemaakt.","kinderen":[]}],"juridische_context":{"brontype":"consolidated_presentation","wetgevingsfase":"introduced","publicatiestatus":"published","inwerkingtreding_status":"not_in_force","consolidatiekarakter":"projection","status_bewijs_ids":[],"status_gecontroleerd_op":"2026-11-03","geldig_vanaf":{"waarde":null,"status":"not_stated"},"geldig_tot":{"waarde":null,"status":"not_stated"}},"herkomst_analyse":{"vergelijking":{"stb-2026-56":"afwijkend","stb-2026-57":"afwezig","kst-36913-2":"afwezig"},"gelijkenis":{"stb-2026-56":0.43},"conclusie":"afgeleid_met_wijzigingsinstructies","wijzigingsinstructie_ids":["sec:kst-36913-2:wijzart-III/ond-K","sec:kst-36913-2:wijzart-III/ond-K/sub-1","sec:kst-36913-2:wijzart-III/ond-K/sub-2"]},"bronlocator":{"xml_pad":"/wetgeving[1]/wettekst[1]/boek[3]/hoofdstuk[5]/artikel[3]","kwest_about_id":"artikel=3.5.3","kwest_part_id":"artikel=3.5.3"},"tekstonderdeel_id":"sec:kwest-wet:art-3.5.3"},"voorstel_verschilt":false,"wijzigingsinstructies":[{"relatietype":"proposed_amendment_by","tekst":"Artikel 3.5.3 wordt als volgt gewijzigd:","pad":["ARTIKEL III","Onderdeel K"],"id":"sec:kst-36913-2:wijzart-III/ond-K","bron":"Voorstel 36913 (in behandeling)"},{"relatietype":"proposed_amendment_by","tekst":"Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.","pad":["ARTIKEL III","Onderdeel K","Subonderdeel 1"],"id":"sec:kst-36913-2:wijzart-III/ond-K/sub-1","bron":"Voorstel 36913 (in behandeling)"},{"relatietype":"proposed_amendment_by","tekst":"Er worden twee leden toegevoegd, luidende:","pad":["ARTIKEL III","Onderdeel K","Subonderdeel 2"],"id":"sec:kst-36913-2:wijzart-III/ond-K/sub-2","bron":"Voorstel 36913 (in behandeling)"}],"toelichting":[{"schema_version":"1.0.0","id":"mvt:36327:604","type":"toelichting","documentversie_id":"docv:kwest-toelichting-36327:418eb8932339","soort":"artikelsgewijs","artikelnummers":["3.5.3"],"bepaling_ids":["prov:wvsv:art-3.5.3"],"titelpad":["ARTIKELSGEWIJS DEEL","BOEK 3 BESLISSINGEN OVER VERVOLGING","HOOFDSTUK 5 Beklag over het niet opsporen of niet vervolgen van strafbare feiten","Artikel 3.5.3 [uitsluiting van beklag]"],"tekst":"De regeling over het uitsluiten van beklag uit het huidige artikel 12l, eerste lid, na buitenvervolgingstelling of de verklaring dat de zaak is geëindigd is naar voren gehaald omdat zij hier systematisch beter past. Het bepaalde in dit artikel betekent – in relatie tot de artikelen 3.1.4 en 3.2.4 – dat voor het slachtoffer (dat is de rechtstreeks belanghebbende in de beklagprocedure) in twee gevallen geen mogelijkheid meer openstaat voor het instellen van beklag. Allereerst is er na een verklaring dat de zaak is geëindigd geen beklagmogelijkheid ter zake van hetzelfde feit, indien degene op wie het beklag betrekking heeft de gewezen verdachte is. Anders dan in het huidige artikel 12l, eerste lid, is daarvoor niet vereist dat de verklaring dat de zaak is geëindigd aan de verdachte is betekend, omdat die beslissing niet langer aan de verdachte hoeft te worden betekend (zie nader de toelichting op artikel 3.1.3, vijfde lid). Daarnaast is er evenmin een beklagmogelijkheid in het geval van een buitenvervolgingstelling, wanneer degene op wie het beklag betrekking heeft de gewezen verdachte is. Dat ligt in beide gevallen anders wanneer nieuwe bezwaren bekend worden. In dat geval kan op grond van de artikelen 3.1.4 en 3.2.4 immers opnieuw worden vervolgd voor hetzelfde feit, na een ter zake van die bezwaren ingesteld opsporingsonderzoek (artikel 3.4.3, derde lid). Tegen het uitblijven van die vervolging of opsporing kan de rechtstreeks belanghebbende wel een beklagpocedure opstarten met inachtneming van de bepalingen uit dit hoofdstuk.","bronlocator":{"xml_pad":"/toelichting[1]/artikelsgewijs[1]/boek[3]/hoofdstuk[5]/artikel[3]","kwest_about_id":"artikel=3.5.3","kwest_part_id":"artikel=3.5.3"},"verificatie":{"officieel_documentversie_id":"docv:kst-36327-3:e1b226686555","status":"verified","methode":"langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"},"bewijs_ids":[],"document_titel":"Toelichting 36327 (KWEST-structuur)","document_url":"https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36327.xml"},{"schema_version":"1.0.0","id":"mvt:36913:197","type":"toelichting","documentversie_id":"docv:kwest-toelichting-36913:5fac1ce94224","soort":"wijziging","artikelnummers":["3.5.3"],"bepaling_ids":["prov:wvsv:art-3.5.3"],"titelpad":["ARTIKELSGEWIJS DEEL","ARTIKEL III [wijzigingen in Boek 3 van het Wetboek van Strafvordering]","Onderdeel K"],"tekst":"Aan artikel 3.5.3 worden twee leden toegevoegd, waardoor de bestaande bepaling wordt genummerd tot het eerste lid.\nToevoeging tweede lid aan artikel 3.5.3\nDe toevoeging van een tweede lid aan artikel 3.5.3 staat in verband met de introductie van de procedure van rechterlijk verlof voor het doen van een aanbod voor een hoge transactie (aanpassing van de regeling van de buitengerechtelijke afdoening). Wanneer het gerechtshof in het kader van die verlofprocedure aan de officier van justitie verlof heeft verleend tot het doen van een hoog transactieaanbod, is – indien dit transactieaanbod vervolgens daadwerkelijk aan de verdachte wordt gedaan – beklag door de rechtstreeks belanghebbende ter zake van het desbetreffende strafbare feit in beginsel uitgesloten. In dat geval is het transactieaanbod immers al getoetst door het gerechtshof, want het gerechtshof heeft geoordeeld over de vraag of de wettelijke voorwaarden voor het doen van een transactieaanbod zijn nageleefd en de officier van justitie bij afweging van alle in aanmerking komende belangen (waaronder de belangen van de rechtstreeks belanghebbende die bekend is) in redelijkheid tot het transactieaanbod heeft kunnen komen (zie artikel 3.4.14, derde lid). Hiermee strekt de rechterlijke toets in de verlofprocedure zich uit tot zowel de rechtmatigheid als de wenselijkheid van het transactieaanbod. Van een wezenlijk verschil met de toetsingsbevoegdheid van het gerechtshof in het kader van een beklagprocedure over het niet-vervolgen van strafbare feiten – waarin tevens de rechtmatigheid en opportuniteit van de vervolgingsbeslissing centraal staat – is geen sprake. Daar komt bij dat beide procedures erin voorzien dat de rechtstreeks belanghebbende die bekend is in de gelegenheid wordt gesteld zich over de zaak uit te laten. Gelet op het voorgaande is het gerechtvaardigd de beklagprocedure niet open te stellen ter zake van strafbare feiten waarvoor een hoge transactie is aangeboden overeenkomstig het daartoe door het gerechtshof verleende verlof. Als dat wel mogelijk zou zijn, zou in de beklagprocedure in feite van het gerechtshof worden gevraagd zijn eigen verlofverlening te heroverwegen.\nOp deze hoofdregel bestaat één uitzondering. Beklag is toegelaten in het geval de verdachte niet binnen of gedurende de daarvoor door de officier van justitie bepaalde termijn aan de in het transactieaanbod gestelde voorwaarden heeft voldaan. Dan is het strafbare feit immers niet afgedaan overeenkomstig het hoge transactieaanbod waarop de verlofverlening betrekking heeft. In die situatie heeft beklag tegen het niet-vervolgen van het desbetreffende strafbare feit niet het karakter van een verkapt rechtsmiddel tegen een gegeven oordeel van het gerechtshof. Beklag is in dat specifieke geval (op grond van artikel 3.5.1) toegelaten. Onvoldoende grond bestaat om tevens als uitzondering aan te merken het geval waarin in het kader van de verlofprocedure de rechtstreeks belanghebbende – ofwel door een verzuim ofwel doordat deze niet bij de officier van justitie bekend was – niet in de gelegenheid is gesteld zich ten overstaan van het gerechtshof over de zaak uit te laten. Het hoofdargument om beklag na door het gerechtshof verleend verlof uit te sluiten is immers niet dat de belanghebbende al is gehoord, maar dat het gerechtshof al een oordeel over de voorgenomen transactie heeft uitgesproken. Dat hoofdargument blijft staan, ook als een belanghebbende buiten zijn schuld niet is gehoord. Het toelaten van beklag in dergelijke gevallen zou er in feite toe leiden dat de verlofprocedure wordt heropend en staat dus gelijk aan een vorm van herziening van een onherroepelijke rechterlijke beslissing. Daarvoor moeten gewichtige redenen zijn. Het enkele feit dat een rechtstreeks belanghebbende niet is gehoord, volstaat daarvoor niet.\nToevoeging derde lid aan artikel 3.5.3\nIn het kader van de regeling van procesafspraken wordt een derde lid toegevoegd aan artikel 3.5.3. Deze bepaling sluit beklag uit ter zake van een feit dat niet is ten laste gelegd op grond van procesafspraken. Dat brengt mee dat geen beklag mogelijk is nadat de rechter de betreffende procesafspraak heeft toegelaten en die beslissing in stand is gebleven. Beklag is ook uitgesloten voorafgaand aan en tijdens de berechting van de strafzaak waarin de procesafspraken centraal staan.\nDe achtergrond hiervan is dat de wettelijke regeling rondom de beoordeling van procesafspraken al met de beklagprocedure vergelijkbare waarborgen omvat die ertoe strekken te verzekeren dat procesafspraken alleen worden toegelaten als de belangen van het slachtoffer hierdoor niet in het gedrang komen. Zo kunnen alleen met instemming van de benadeelde partij afspraken over de vordering tot schadevergoeding worden gemaakt (artikel 4.2.26b, derde lid). Verder wordt bepaald dat de rechtbank op basis van de in artikel 4.2.26b genoemde toelatingscriteria steeds ambtshalve toetst of – mede gelet op de belangen van het slachtoffer en de benadeelde partij – procesafspraken toelaatbaar zijn. De afweging of de gemaakte afspraken in het concrete geval worden toegelaten, is steeds aan de rechter (zie de toelichting op artikel 4.2.26b voor enkele voorbeelden). Tegen die achtergrond wordt geregeld dat het slachtoffer zijn standpunt over (het voornemen tot het maken van) procesafspraken kenbaar kan maken, zowel (schriftelijk) voorafgaand aan als (mondeling) op het onderzoek op de terechtzitting (artikelen 3.1.1a, derde lid en 4.2.26a, derde lid). Hiermee worden het slachtoffer en de benadeelde partij in de gelegenheid gesteld om een verklaring af te leggen over – kort gezegd – de eventuele beperking van de uitoefening van hun rechten door de gemaakte procesafspraken, alsook de verhouding zowel tussen de wel en de niet ten laste gelegde feiten als tussen de voorgestelde sanctieoplegging en de ernst van de tenlastegelegde feiten (artikel 4.2.26b, eerste lid, onder d, e en f). Indien het slachtoffer hiermee verband houdende bezwaren heeft tegen de gemaakte procesafspraken (bijvoorbeeld omdat vervolging wegens bepaalde feiten achterwege blijft, of omdat het feit als gevolg van een procesafspraak onder een lichtere strafrechtelijke kwalificatie ten laste wordt gelegd), kan hij deze dus voorafgaande aan de terechtzitting en op de terechtzitting ten overstaan van de rechter naar voren brengen. Is op de genoemde punten sprake van onevenredigheid dan zal de rechtbank de procesafspraken niet toelaten. Op basis van deze toelatingscriteria toetst de rechter op terughoudende wijze – net als het uitgangspunt is in de beklagprocedure – of het openbaar ministerie met de gemaakte afspraken op een evenwichtige wijze gebruik maakt van het vervolgingsmonopolie en het opportuniteitsbeginsel. Daarom staat in deze gevallen geen beklag open tegen de beslissing om de buiten de tenlastelegging gehouden feiten niet te vervolgen. Dat geldt dus ook voor situaties waarin als gevolg van procesafspraken een lichter strafbaar feit ten laste wordt gelegd dan zonder de procesafspraken was gebeurd. De rechtmatigheid en opportuniteit van de beslissing van de officier van justitie om de tenlastelegging in te richten zoals hij dat als gevolg van de procesafspraken heeft gedaan, worden als gezegd al in de strafzaak door de rechter getoetst. De regeling over procesafspraken bevat aldus een geheel eigenstandige rechterlijke toets van de vervolgingsbeslissing, die in de plaats komt van de beklagprocedure. Die rechterlijke toetsing is bovendien niet afhankelijk van beklag dat wordt ingediend door een rechtstreeks belanghebbende. Om die reden wordt het niet nodig geacht om andere rechtstreeks belanghebbenden dan het slachtoffer en de benadeelde partij – die bij de berechting al een procespositie hebben – een procespositie toe te kennen. Verwacht wordt dat de geschetste rechterlijke toetsing een adequate en toereikende controlefunctie kan vervullen, zodat de belangen van het slachtoffer bij de gerechtelijke afdoening op basis van procesafspraken op effectieve wijze kunnen worden beschermd. Zoals hiervoor aan de orde kwam, blijft de mogelijkheid van beklag wegens niet (verder) opgespoorde feiten wel openstaan, ook voor rechtstreeks belanghebbenden die slachtoffer of benadeelde partij zijn. Toezeggingen over het niet verder opsporen van strafbare feiten vallen immers buiten de voorgestelde wettelijke regeling. Het wordt niet nodig geacht om, zoals voorgesteld door SHN, het slachtoffer drie maanden voor de inhoudelijke behandeling van de strafzaak waarin procesafspraken zijn gemaakt in kennis te stellen van de inhoud van de procesafspraken, zodat de termijn gelijk op loopt met de termijn voor het instellen van beklag. Dit zou namelijk betekenen dat ook wanneer de procesafspraken worden gemaakt na aanvang van het onderzoek op de terechtzitting, het slachtoffer drie maanden de tijd zou moeten krijgen om een reactie daarop voor te bereiden. Een dergelijke termijn is in een lopende strafprocedure niet aanvaardbaar. De beoogde procedure biedt voldoende waarborgen voor het slachtoffer om zijn zienswijze over de procesafspraken kenbaar te maken, waarbij nog geldt dat de rechter altijd (ook) zelfstandig toetst aan de genoemde toelatingscriteria die zijn opgenomen in artikel 4.2.26b, eerste lid, onderdelen d en e.\nAls de procesafspraken niet zijn toegelaten, geldt – toegespitst op de situatie dat een of meer feiten op grond van de procesafspraken niet waren ten laste gelegd – het volgende. Het oordeel dat de procesafspraken niet kunnen worden toegelaten vanwege de criteria genoemd in artikel 4.2.26b, eerste lid, onderdeel d of e, houdt geen bevel tot vervolging in zoals dat door het gerechtshof kan worden gegeven in de beklagprocedure. Nadat de procesafspraken ontoelaatbaar zijn geoordeeld door de rechtbank, beslist de officier van justitie of de tenlastelegging zal worden uitgebreid met de daaruit weggelaten feiten. Kiest hij ervoor om dat niet te doen, dan staat tegen die zelfstandige beslissing om de feiten niet te vervolgen beklag open op grond van artikel 3.5.1. Die feiten maken op dat moment immers geen deel meer uit van de lopende vervolging en berechting. De bevoegdheid tot het geven van een bevel tot vervolging komt in het huidige strafprocesrecht alleen toe aan het gerechtshof. Er is geen reden om aan die keuze te tornen. Bovendien is denkbaar dat de officier van justitie op andere wijze aan de bezwaren van het slachtoffer of de benadeelde partij kan tegemoetkomen dan met uitbreiding van de tenlastelegging. Die mogelijkheid moet niet door de wettelijke regeling worden geblokkeerd.","bronlocator":{"xml_pad":"/toelichting[1]/artikelsgewijs[1]/wijzig-artikel[3]/wijzig-lid[11]","kwest_about_id":"artikel=3.5.3","kwest_part_id":"wijzig-artikel=III&wijzig-lid=K"},"verificatie":{"officieel_documentversie_id":"docv:kst-36913-3:7056b1426ece","status":"verified","methode":"langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"},"bewijs_ids":[],"document_titel":"Toelichting 36913 (KWEST-structuur)","document_url":"https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36913.xml"}],"definities":[],"verwijst_naar":[],"verwezen_door":[],"transponering":[{"schema_version":"1.0.0","id":"trans:nieuw_huidig:3.5.3:1","type":"transponering","richting":"nieuw_huidig","tabelversie":"2023-07-06","documentversie_id":"docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be","nieuw":{"artikel":"3.5.3","lid":null,"verwijzing_tekst":null,"tekst":"Na een buitenvervolgingstelling of een verklaring dat de zaak is geëindigd, is beklag ter zake van hetzelfde feit niet toegelaten, tenzij degene op wie het beklag betrekking heeft niet de gewezen verdachte is."},"huidig":{"artikel":"12l","lid":"1","verwijzing_tekst":"12l, 1","tekst":"Beklag is niet toegelaten terzake van strafbare feiten waarvoor de verdachte buiten vervolging is gesteld of een beschikking waarin verklaard wordt dat de zaak is geëindigd aan hem is betekend."},"koppelingstype":"maps_to","bron_opmerking":null,"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst":"exact","bepaling_id":"prov:wvsv:art-3.5.3","bewijs_ids":["evidence:48123cc6ecb3b037"]},{"schema_version":"1.0.0","id":"trans:huidig_nieuw:12l:1","type":"transponering","richting":"huidig_nieuw","tabelversie":"2023-07-06","documentversie_id":"docv:kwest-transponering-huidig-nieuw:d3117a9cd6d1","nieuw":{"artikel":"3.5.3","lid":null,"verwijzing_tekst":"3.5.3","tekst":"Na een buitenvervolgingstelling of een verklaring dat de zaak is geëindigd, is beklag ter zake van hetzelfde feit niet toegelaten, tenzij degene op wie het beklag betrekking heeft niet de gewezen verdachte is."},"huidig":{"artikel":"12l","lid":"1","verwijzing_tekst":null,"tekst":"Beklag is niet toegelaten terzake van strafbare feiten waarvoor de verdachte buiten vervolging is gesteld of een beschikking waarin verklaard wordt dat de zaak is geëindigd aan hem is betekend."},"koppelingstype":"maps_to","bron_opmerking":null,"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst":"exact","bepaling_id":"prov:wvsv:art-3.5.3","bewijs_ids":["evidence:5ec18e51f0537133"]}],"reviews":[{"schema_version":"1.0.0","id":"review:5665b0c837048823","type":"review","doel_record_id":"provv:wvsv:art-3.5.3:kwest-wet","soort":"herkomst_wijzigingsinstructie","ernst":"signaal","omschrijving":"Geconsolideerde tekst van artikel 3.5.3 is niet letterlijk gelijk aan een primaire bron; 3 wijzigingsinstructie(s) waaronder uit het wetsvoorstel 36913 raken dit artikel. Toepassing van de instructies is niet automatisch geverifieerd.","status":"open","aangemaakt_op":"2026-11-03T14:56:55.934Z"},{"schema_version":"1.0.0","id":"review:5665b0c837048823","type":"review","doel_record_id":"provv:wvsv:art-3.5.3:kwest-wet","soort":"herkomst_wijzigingsinstructie","ernst":"signaal","omschrijving":"Geconsolideerde tekst van artikel 3.5.3 is niet letterlijk gelijk aan een primaire bron; 3 wijzigingsinstructie(s) waaronder uit het wetsvoorstel 36913 raken dit artikel. Toepassing van de instructies is niet automatisch geverifieerd.","status":"open","aangemaakt_op":"2026-11-03T14:56:55.934Z"}],"vorige":"3.5.2","volgende":"3.5.4"}