{"release_id":"release-2026-11-03-6c742fbd8e","bepaling":{"schema_version":"1.0.0","id":"prov:wvsv:art-4.2.31","type":"bepaling","wetboek":"wvsv_nieuw","artikelnummer":"4.2.31","structuurpad":["Boek 4","Hoofdstuk 2","Titel 2.4","Afdeling 2.4.1"],"versie_ids":["provv:wvsv:art-4.2.31:stb-2026-56","provv:wvsv:art-4.2.31:kwest-wet"],"vastgestelde_versie_id":"provv:wvsv:art-4.2.31:stb-2026-56","voorgestelde_versie_ids":[],"geconsolideerde_versie_id":"provv:wvsv:art-4.2.31:kwest-wet","review_ids":[]},"artikelnummer":"4.2.31","titel":null,"structuurpad":["Boek 4","Hoofdstuk 2","Titel 2.4","Afdeling 2.4.1"],"labels":["Wettekst","Nog niet in werking","Toelichting"],"vastgesteld":{"id":"provv:wvsv:art-4.2.31:stb-2026-56","label":"Vastgesteld (Stb. 2026, 56)","documentversie_id":"docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa","document_titel":"Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)","document_url":"https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.html","sha256":"e3e33d868eaad813515d3f14520f88b2f225da1887631510d67b8c5d85fc534d","tekst":"1. De processtukken worden door de voorzitter of een van de rechters ter sprake gebracht voor zover deze van belang kunnen zijn voor de door de rechtbank te nemen beslissingen.\n2. Door de officier van justitie en door de verdachte aangeduide processtukken of delen daarvan worden op hun vordering of verzoek eveneens ter sprake gebracht.\n3. Het ter sprake brengen van processtukken kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten of het voorlezen van de inhoud. Het ter sprake brengen van processtukken bestaande uit geluids- of beeldopnamen kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten, het vertonen of het ten gehore brengen van de inhoud.\n4. Het ter sprake brengen van processtukken kan achterwege blijven indien de officier van justitie en de verdachte daarmee instemmen. Indien op de terechtzitting een slachtoffer aanwezig is, kan het ter sprake brengen achterwege blijven indien ook het slachtoffer daarmee instemt.\n5. Indien een schriftelijke uitwisseling van standpunten heeft plaatsgehad, wordt de inhoud daarvan in elk geval kort aangeduid overeenkomstig het derde lid.","leden":[{"id":"sec:stb-2026-56:art-4.2.31/lid-1","soort":"lid","nummer":"1","tekst":"1. De processtukken worden door de voorzitter of een van de rechters ter sprake gebracht voor zover deze van belang kunnen zijn voor de door de rechtbank te nemen beslissingen.","kinderen":[]},{"id":"sec:stb-2026-56:art-4.2.31/lid-2","soort":"lid","nummer":"2","tekst":"2. Door de officier van justitie en door de verdachte aangeduide processtukken of delen daarvan worden op hun vordering of verzoek eveneens ter sprake gebracht.","kinderen":[]},{"id":"sec:stb-2026-56:art-4.2.31/lid-3","soort":"lid","nummer":"3","tekst":"3. Het ter sprake brengen van processtukken kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten of het voorlezen van de inhoud. Het ter sprake brengen van processtukken bestaande uit geluids- of beeldopnamen kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten, het vertonen of het ten gehore brengen van de inhoud.","kinderen":[]},{"id":"sec:stb-2026-56:art-4.2.31/lid-4","soort":"lid","nummer":"4","tekst":"4. Het ter sprake brengen van processtukken kan achterwege blijven indien de officier van justitie en de verdachte daarmee instemmen. Indien op de terechtzitting een slachtoffer aanwezig is, kan het ter sprake brengen achterwege blijven indien ook het slachtoffer daarmee instemt.","kinderen":[]},{"id":"sec:stb-2026-56:art-4.2.31/lid-5","soort":"lid","nummer":"5","tekst":"5. Indien een schriftelijke uitwisseling van standpunten heeft plaatsgehad, wordt de inhoud daarvan in elk geval kort aangeduid overeenkomstig het derde lid.","kinderen":[]}],"juridische_context":{"brontype":"official_enactment","wetgevingsfase":"enacted","publicatiestatus":"published","inwerkingtreding_status":"not_in_force","consolidatiekarakter":"not_applicable","status_bewijs_ids":["evidence:46157f0fb01d1ed6","evidence:ed98a65feb84edbe","evidence:8c45d0baf16aa816"],"status_gecontroleerd_op":"2026-11-03","geldig_vanaf":{"waarde":null,"status":"not_stated"},"geldig_tot":{"waarde":null,"status":"not_stated"}},"herkomst_analyse":{"vergelijking":{},"gelijkenis":{},"conclusie":"primaire_bron","wijzigingsinstructie_ids":[]},"bronlocator":{"xml_pad":"/officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/boek[4]/hoofdstuk[2]/titeldeel[4]/afdeling[1]/artikel[1]"},"tekstonderdeel_id":"sec:stb-2026-56:art-4.2.31"},"voorgesteld":[],"geconsolideerd":{"id":"provv:wvsv:art-4.2.31:kwest-wet","label":"Geconsolideerde presentatie (KWEST)","documentversie_id":"docv:kwest-wet:f48b037c7e4f","document_titel":"Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)","document_url":"https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml","sha256":"f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87","tekst":"1. De processtukken worden door de voorzitter of een van de rechters ter sprake gebracht voor zover deze van belang kunnen zijn voor de door de rechtbank te nemen beslissingen.\n2. Door de officier van justitie en door de verdachte aangeduide processtukken of delen daarvan worden op hun vordering of verzoek eveneens ter sprake gebracht.\n3. Het ter sprake brengen van processtukken kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten of het voorlezen van de inhoud. Het ter sprake brengen van processtukken bestaande uit geluids- of beeldopnamen kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten, het vertonen of het ten gehore brengen van de inhoud.\n4. Het ter sprake brengen van processtukken kan achterwege blijven indien de officier van justitie en de verdachte daarmee instemmen. Indien op de terechtzitting een slachtoffer aanwezig is, kan het ter sprake brengen achterwege blijven indien ook het slachtoffer daarmee instemt.\n5. Indien een schriftelijke uitwisseling van standpunten heeft plaatsgehad, wordt de inhoud daarvan in elk geval kort aangeduid overeenkomstig het derde lid.","leden":[{"id":"sec:kwest-wet:art-4.2.31/lid-1","soort":"lid","nummer":"1","tekst":"1. De processtukken worden door de voorzitter of een van de rechters ter sprake gebracht voor zover deze van belang kunnen zijn voor de door de rechtbank te nemen beslissingen.","kinderen":[]},{"id":"sec:kwest-wet:art-4.2.31/lid-2","soort":"lid","nummer":"2","tekst":"2. Door de officier van justitie en door de verdachte aangeduide processtukken of delen daarvan worden op hun vordering of verzoek eveneens ter sprake gebracht.","kinderen":[]},{"id":"sec:kwest-wet:art-4.2.31/lid-3","soort":"lid","nummer":"3","tekst":"3. Het ter sprake brengen van processtukken kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten of het voorlezen van de inhoud. Het ter sprake brengen van processtukken bestaande uit geluids- of beeldopnamen kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten, het vertonen of het ten gehore brengen van de inhoud.","kinderen":[]},{"id":"sec:kwest-wet:art-4.2.31/lid-4","soort":"lid","nummer":"4","tekst":"4. Het ter sprake brengen van processtukken kan achterwege blijven indien de officier van justitie en de verdachte daarmee instemmen. Indien op de terechtzitting een slachtoffer aanwezig is, kan het ter sprake brengen achterwege blijven indien ook het slachtoffer daarmee instemt.","kinderen":[]},{"id":"sec:kwest-wet:art-4.2.31/lid-5","soort":"lid","nummer":"5","tekst":"5. Indien een schriftelijke uitwisseling van standpunten heeft plaatsgehad, wordt de inhoud daarvan in elk geval kort aangeduid overeenkomstig het derde lid.","kinderen":[]}],"juridische_context":{"brontype":"consolidated_presentation","wetgevingsfase":"enacted","publicatiestatus":"published","inwerkingtreding_status":"not_in_force","consolidatiekarakter":"editorial_compilation","status_bewijs_ids":[],"status_gecontroleerd_op":"2026-11-03","geldig_vanaf":{"waarde":null,"status":"not_stated"},"geldig_tot":{"waarde":null,"status":"not_stated"}},"herkomst_analyse":{"vergelijking":{"stb-2026-56":"exact","stb-2026-57":"afwezig","kst-36913-2":"afwezig"},"gelijkenis":{"stb-2026-56":1},"conclusie":"gelijk_aan_stb_2026_56","wijzigingsinstructie_ids":[]},"bronlocator":{"xml_pad":"/wetgeving[1]/wettekst[1]/boek[4]/hoofdstuk[2]/titeldeel[4]/afdeling[1]/artikel[1]","kwest_about_id":"artikel=4.2.31","kwest_part_id":"artikel=4.2.31"},"tekstonderdeel_id":"sec:kwest-wet:art-4.2.31"},"voorstel_verschilt":false,"wijzigingsinstructies":[],"toelichting":[{"schema_version":"1.0.0","id":"mvt:36327:668","type":"toelichting","documentversie_id":"docv:kwest-toelichting-36327:418eb8932339","soort":"artikelsgewijs","artikelnummers":["4.2.31"],"bepaling_ids":["prov:wvsv:art-4.2.31"],"titelpad":["ARTIKELSGEWIJS DEEL","BOEK 4 BERECHTING","HOOFDSTUK 2 Het onderzoek op de terechtzitting","TITEL 2.4 Het onderzoek van de zaak zelf","AFDELING 2.4.1 Inleidende bepalingen","Artikel 4.2.31 [ter sprake brengen van processtukken]"],"tekst":"Bespreking van processtukken\nDe regeling betreffende de bespreking van stukken is opgenomen in het huidige artikel 301. Die regeling kwam in de kern al voor in het wetboek van 1926 (artikel 297 Sv 1926). Ontwikkelingen die zich sindsdien hebben voorgedaan geven aanleiding tot aanpassing. De wetgever in 1926 ging ervan uit dat het bewijs in strafzaken weliswaar kon worden gebaseerd op schriftelijke stukken, maar dat het bewijs grotendeels zou worden geleverd door verklaringen die op de terechtzitting werden afgelegd. Schriftelijke stukken waren in omvang beperkt en dienden in beginsel op de terechtzitting te worden voorgelezen. Dat uitgangspunt achter artikel 301 stemt niet langer met de werkelijkheid overeen. Er is in de huidige tijd geen enkele strafzaak meer waarin alle stukken volledig worden voorgelezen. Stukken van ondergeschikt belang worden in het geheel niet besproken en stukken die wel ter sprake komen worden, afhankelijk van de zaak, korter of uitgebreider samengevat. Alleen relevant geachte passages worden woordelijk voorgelezen. Soms worden de stukken niet besproken en vermeldt het proces-verbaal alleen dat ze moeten worden verondersteld te zijn voorgelezen. Deze ontwikkelingen vragen om een nieuw wettelijk kader.\nEen andere reden om tot aanpassing te komen is dat het tweede en derde lid van het huidige artikel 301 zich niet goed tot elkaar en tot de rechten van de verdediging verhouden. Ook de verhouding tussen de officier van justitie en de verdachte is onevenwichtig. Enerzijds lijkt een redelijk verzoek van de verdachte om voorlezing van bepaalde stukken gelet op de wettekst zonder enige motivering te kunnen worden afgewezen («tenzij de rechtbank anders beveelt»). Anderzijds kan de verdachte wel, met het criterium «redelijkheid», bezwaar maken tegen de wijze waarop stukken worden voorgehouden. Tegen een beperkte inbreuk op zijn recht (beknopte voorlezing) kan de verdachte zich «op redelijke gronden» verzetten, tegen een veel grotere inbreuk (geen voorlezing) niet. Een vordering van de officier van justitie tot het voorhouden van stukken mag daarentegen niet worden geweigerd.\nDe huidige bepaling beperkt zich daarbij tot de «stukken» die zich in het dossier bevinden, terwijl het EHRM in dit verband het zwaartepunt legt op de (achteraf beschouwd) «gebezigde bewijsmiddelen». Niet alle bewijsmiddelen zijn stukken en evenmin zijn alle stukken (gebezigde) bewijsmiddelen. Buiten het kader van de huidige bepaling valt het bespreken van bewijsmiddelen in de vorm van geluids- of beeldopnamen en de eigen waarneming van de rechter. Evenmin bevat de bepaling een voorschrift over de bespreking van feiten van algemene bekendheid. Ten slotte is er in de bestaande regeling geen aandacht voor het belang dat een benadeelde partij of slachtoffer kan hebben bij het bespreken van processtukken.\nBij de vormgeving van de regeling betreffende het bespreken van processtukken is in de eerste plaats van belang dat uit het recht van de verdachte op een eerlijk proces voortvloeit dat het bewijsmateriaal op de terechtzitting en in aanwezigheid van de verdachte wordt gepresenteerd. Van belang is ook het recht op een openbare behandeling. Dat recht hangt samen met de bescherming van de verdachte tegen willekeurige strafoplegging. Op de verdachte rust op grond van het EVRM geen plicht tot het ondergaan van een openbare bespreking van alle details van de zaak. Tegen die achtergrond ligt het in de rede te regelen dat de verdachte afstand kan doen van het recht op bespreking van stukken. Ook indien de verdachte afstand doet van dat recht, kan het evenwel wenselijk zijn dat bepaalde processtukken op de openbare terechtzitting worden besproken. Te denken valt aan belangen van slachtoffers en toehoorders. Het belang van controleerbaarheid van rechterlijke beslissingen voor het publiek en het daarmee samenhangende vertrouwen in de rechtspraak worden geschaad als dat publiek – doordat processtukken niet ter sprake worden gebracht – niet kan volgen waar de strafzaak over gaat.\nHet beginsel van interne openbaarheid, dat een onderdeel is van het recht op een eerlijk proces, brengt mee dat de verdediging over dezelfde processtukken en dezelfde informatie moet kunnen beschikken als de rechtbank. Voor de verdediging moet voorzienbaar zijn welke bewijsmiddelen in het vonnis kunnen worden gebezigd. Zij mag niet worden geconfronteerd met een vonnis dat verrassingen bevat waartegen zij niets heeft kunnen inbrengen. In dit verband kleven risico’s aan het gebruik als bewijs van eigen waarnemingen door de rechter en aan het gebruik van algemeen bekend veronderstelde feiten ter ondersteuning van de bewijsbeslissing. Dat een bepaald bewijsmiddel (bijvoorbeeld getuigen- of deskundigenbewijs) voor een andere uitleg of interpretatie vatbaar is, maakt het gebruik ervan nog niet verrassend. Waar het in essentie om gaat is dat de verdediging haar visie op het bewijsmiddel kenbaar kan maken en de rechter van haar standpunt mag proberen te overtuigen. Dit geldt niet alleen voor bewijsmiddelen, maar ook voor ander materiaal, dat bijvoorbeeld wordt gebruikt bij de bepaling van de strafmaat.\nHet onderzoek op de terechtzitting is het moment waarop al het (bewijs)materiaal vanuit verschillende invalshoeken in zijn totale samenhang wordt beschouwd. De rechter moet er na kennisneming van de inhoud van het dossier voor zorgen dat al het materiaal, van welke aard ook, tot onderwerp kan worden gemaakt van het openbare debat. De rechter loopt door het bespreken van dat materiaal niet vooruit op zijn eindoordeel, maar verzekert daardoor dat de officier van justitie en de verdachte over alle aspecten van de zaak hun visie kunnen geven. Ten slotte is het uitgangspunt dat de rechter zijn oordeel niet op de inhoud van het dossier, maar op het onderzoek op de terechtzitting baseert. Dat dient zowel de belangen van personen die bij een zaak zijn betrokken als dat van de publieke controle op de rechtsgang.\nDe voorgaande overwegingen leiden tot een aantal aanpassingen, die in artikel 4.2.31 zijn neergelegd. Het centrale begrip wordt het «ter sprake brengen» van processtukken. Dat komt in de plaats van het huidige «voorlezen». Ter sprake brengen is op verschillende manieren mogelijk. Een verschil ten opzichte van de huidige bepaling is voorts dat een nieuw evenwicht wordt aangebracht tussen de rechter, de officier van justitie en de verdachte. De positie van de verdachte wordt bij het ter sprake brengen van processtukken even sterk als die van de officier van justitie. Beiden mogen opgeven welke stukken zij besproken wensen te zien. De rechter heeft tot op zekere hoogte beoordelingsvrijheid in de wijze waarop dat gebeurt. Van het recht op het bespreken van processtukken kan voorts afstand worden gedaan. Indien op de terechtzitting een slachtoffer aanwezig is, dient ook deze daar evenwel mee in te stemmen.\nIn nauw verband met dit artikel staan de beraadslagingsvoorschriften in Hoofdstuk 3. Daarin keert het vierde lid van het huidige artikel 301 in aangepaste vorm terug.\nOnder het bereik van artikel 4.2.31 vallen niet alleen schriftelijke processtukken, maar ook geluids- of beeldopnamen. Geluids- of beeldopnamen kunnen op grond van het relevantiecriterium van artikel 1.8.1 (het huidige artikel 149a, tweede lid) eveneens beschouwd worden als «processtuk».\nDe vraag of en zo ja wanneer de kennisneming van geluids- of beeldopnamen in voorkomende gevallen achterwege kan blijven valt buiten het kader van deze regeling. Daarop zijn de voorschriften van Boek 1, Hoofdstuk 8, van toepassing.\nEerste, tweede en derde lid\nIn het eerste lid is geregeld dat de rechtbank de processtukken ter sprake brengt die van belang kunnen zijn voor de door haar te nemen beslissingen. Het tweede lid verzekert in aanvulling daarop dat door de officier van justitie en door de verdachte aangeduide processtukken of delen daarvan op hun vordering of verzoek eveneens ter sprake worden gebracht. Het derde lid betreft de wijze waarop de processtukken, waaronder begrepen de geluids- of beeldopnamen die daarvan deel uitmaken, ter sprake kunnen worden gebracht.\nDe rechter zal in ieder geval de stukken ter sprake brengen, waarvan hij dat met het oog op de te nemen beslissingen nodig vindt. Hij is binnen zekere grenzen vrij in de selectie van te bespreken stukken en kan daarbij ook andere belangen dan het belang voor door de rechtbank te nemen beslissingen betrekken. Zo kunnen stukken in het kader van de openbaarheid worden voorgehouden om toehoorders of een aanwezig slachtoffer van informatie te voorzien. De rechter behoeft over de toepassing van het eerste lid geen verantwoording af te leggen.\nVervolgens kunnen de officier van justitie en de verdachte de stukken aanduiden die zij in aanvulling daarop ter sprake willen laten brengen. Daarbij zal het moeten gaan om concreet aangeduide stukken of passages die de rechter nog niet ter sprake heeft gebracht. Een wens om «alles» te bespreken is onvoldoende concreet en behoeft niet serieus genomen te worden. Van de officier van justitie en de verdediging mag in dit verband verwacht worden dat ze duidelijke en gerichte vorderingen en verzoeken doen. De rechter mag niet weigeren om bepaalde stukken ter sprake te brengen, maar heeft wel de regie over de wijze waarop hij dat doet. De rechter bepaalt of hij voorleest, samenvat, of kort de inhoud aanduidt. Voor verzoeken om het afspelen van processtukken bestaande uit geluids- of beeldopnamen geldt een vergelijkbare regeling als voor processtukken die uit geschreven tekst bestaan. De rechter kan kiezen voor het vertonen of het ten gehore brengen van fragmenten, maar ook voor samenvatten of kort aanduiden van de inhoud. Het ligt in de rede dat bij de keuze voor de wijze van het ter sprake brengen rekening wordt gehouden met redelijke wensen, waarbij de onderbouwing van verzoeken uiteraard een rol kan spelen, evenals het belang van het desbetreffende processtuk voor de zaak. Als het bijvoorbeeld in een bedreigingszaak aankomt op de exacte bewoordingen die door de verdachte zijn geuit zal het in de rede liggen de desbetreffende passage uit de getuigenverklaring woordelijk voor te lezen. Bij een deskundigenverslag over een DNA-match zal een korte aanduiding van de inhoud in het algemeen meer voor de hand liggen.\nAls de wensen van de officier van justitie of de verdachte onredelijke proporties aannemen kan de rechter niet weigeren om stukken ter sprake te brengen, maar zich wel beperken tot een korte aanduiding van de inhoud van de desbetreffende dossierstukken. Lange voorleessessies zonder duidelijk strafvorderlijk doel en het vertonen van indringende beelden op levensgrote schermen zonder duidelijk strafvorderlijk doel kunnen door de rechter bijvoorbeeld worden geweigerd. Deze bepaling moet leiden tot evenwicht: de officier van justitie en de verdediging bepalen welke stukken op zijn minst ter sprake worden gebracht, de rechter bepaalt hoe uitgebreid dat gebeurt. De keuzevrijheid van de rechter bij het bespreken van stukken die volgt uit het eerste en derde lid wordt begrensd door het vijfde lid en de beraadslagingsvoorschriften van artikel 4.3.6.\nArtikel 4.2.69, tweede lid, in verbinding met artikel 4.2.68, eerste lid, bepaalt dat het proces-verbaal van de terechtzitting de in acht genomen vormen bevat. Dat kan de vraag oproepen hoe gedetailleerd de verslaglegging in het proces-verbaal van de terechtzitting zal moeten zijn met betrekking tot het ter sprake brengen van stukken. In ieder geval zal het proces-verbaal duidelijkheid moeten bieden in verband met artikel 4.3.6. Bovendien geldt in hoger beroep op grond van artikel 5.4.21 (de opvolger van het huidige artikel 417) dat processtukken die in eerste aanleg ter sprake zijn gebracht in beginsel niet opnieuw behoeven te worden besproken. Deze bepaling vereist dat de verslaglegging in eerste aanleg op dit punt voldoende duidelijk is. Een zorgvuldige verslaglegging voorkomt ook dat achteraf onduidelijkheid ontstaat over de vraag of bepaalde processtukken wellicht pas na sluiting van het onderzoek aan het dossier zijn toegevoegd. Ook voor de controle in cassatie is een behoorlijke verslaglegging van belang.\nVierde lid\nZoals hierboven al werd uiteengezet heeft de verdachte recht op een bespreking van de processtukken, maar mag hij van dat recht ook afstand doen. De instemming met het achterwege blijven van het ter sprake brengen van processtukken is geregeld in dit vierde lid. Deze instemming kan een algehele afstand van het recht op bespreking van processtukken inhouden, of betrekking hebben op specifieke onderdelen daarvan.\nDe instemming van de verdachte alleen is onvoldoende om het bespreken van processtukken achterwege te laten. Ook de officier van justitie zal daarmee akkoord moeten gaan. En dat geldt eveneens voor slachtoffers, indien aanwezig. Hiermee wordt onderstreept dat ook hun belangen in het geding zijn. Aangenomen moet worden dat hun aanwezigheid op de terechtzitting mede is ingegeven door een behoefte aan informatie. Daarbij past dat de stukken in beginsel ter sprake worden gebracht. Hoewel zij in het vierde lid niet genoemd wordt, zal ook de benadeelde partij, indien aanwezig, akkoord moeten gaan. Dat blijkt uit het in Titel 4.1 (De vordering van de benadeelde partij) opgenomen artikel 4.4.3, dat bepaalt dat de benadeelde partij voor de toepassing van bepalingen uit Boek 4 die betrekking hebben op het slachtoffer, als een slachtoffer wordt aangemerkt. Het vierde lid spreekt nadrukkelijk van «kan». Er kan aanleiding zijn om ondanks de instemming van partijen met het niet bespreken van stukken, dit toch te doen.\nDenkbaar is dat publiek de terechtzitting bijwoont. Aan het belang van de controleerbaarheid van rechterlijke beslissingen voor het publiek en het daarmee samenhangende vertrouwen in de rechtspraak wordt onvoldoende recht gedaan als de rechter in dat geval volledig van het ter sprake brengen van processtukken afziet. Het voert evenwel te ver dat in een wettelijk voorschrift vast te leggen. Het kan aan de rechter worden overgelaten op welke wijze hij bij aanwezigheid van publiek de processtukken ter sprake brengt, ook als de verdachte en de officier van justitie met het achterwege blijven van bespreking instemmen.\nAangetekend wordt nog dat de instemming van een verdachte die verstek laat gaan en voor wie evenmin een raadsman verschijnt, niet vereist is (artikel 4.2.8, tweede lid).\nVijfde lid\nDit lid houdt verband met de in de artikelen 4.1.5 en 4.2.29 gecreëerde bevoegdheid voor de voorzitter, respectievelijk de rechtbank, om te bepalen dat de officier van justitie en de verdachte in de gelegenheid worden gesteld om schriftelijk standpunten uit te wisselen. Indien een dergelijke schriftelijke ronde heeft plaatsgevonden, dient de inhoud van de daarbij gewisselde standpunten door de voorzitter ten minste kort te worden aangeduid. Dit voorschrift dient het beginsel van (externe) openbaarheid en geeft een ondergrens waarvan, in het belang van die openbaarheid, geen afstand kan worden gedaan.","bronlocator":{"xml_pad":"/toelichting[1]/artikelsgewijs[1]/boek[4]/hoofdstuk[2]/titeldeel[4]/afdeling[1]/artikel[1]","kwest_about_id":"artikel=4.2.31","kwest_part_id":"artikel=4.2.31"},"verificatie":{"officieel_documentversie_id":"docv:kst-36327-3:e1b226686555","status":"verified","methode":"langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"},"bewijs_ids":[],"document_titel":"Toelichting 36327 (KWEST-structuur)","document_url":"https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36327.xml"}],"definities":[],"verwijst_naar":[],"verwezen_door":["4.3.6"],"transponering":[{"schema_version":"1.0.0","id":"trans:nieuw_huidig:4.2.31:1","type":"transponering","richting":"nieuw_huidig","tabelversie":"2023-07-06","documentversie_id":"docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be","nieuw":{"artikel":"4.2.31","lid":"1","verwijzing_tekst":null,"tekst":"De processtukken worden door de voorzitter of een van de rechters ter sprake gebracht voor zover deze van belang kunnen zijn voor de door de rechtbank te nemen beslissingen."},"huidig":{"artikel":"301","lid":"1","verwijzing_tekst":"301, 1","tekst":"Processen-verbaal, verslagen van deskundigen of andere stukken worden op last van de voorzitter, wanneer een van de rechters of de officier van justitie dit verlangt, voorgelezen."},"koppelingstype":"maps_to","bron_opmerking":null,"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst":"exact","bepaling_id":"prov:wvsv:art-4.2.31","bewijs_ids":["evidence:fdd88ad58a63c47e"]},{"schema_version":"1.0.0","id":"trans:nieuw_huidig:4.2.31:2","type":"transponering","richting":"nieuw_huidig","tabelversie":"2023-07-06","documentversie_id":"docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be","nieuw":{"artikel":"4.2.31","lid":"2","verwijzing_tekst":null,"tekst":"Door de officier van justitie en door de verdachte aangeduide processtukken of delen daarvan worden op hun vordering of verzoek eveneens ter sprake gebracht."},"huidig":{"artikel":"301","lid":"2","verwijzing_tekst":"301, 2; nieuw","tekst":"Voorlezing heeft ook plaats op verzoek van de verdachte, tenzij de rechtbank ambtshalve of op vordering van de officier van justitie anders beveelt."},"koppelingstype":"maps_to","bron_opmerking":"tabel: deels nieuw","tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst":"exact","bepaling_id":"prov:wvsv:art-4.2.31","bewijs_ids":["evidence:1a5167cdb1a4eac2"]},{"schema_version":"1.0.0","id":"trans:nieuw_huidig:4.2.31:3","type":"transponering","richting":"nieuw_huidig","tabelversie":"2023-07-06","documentversie_id":"docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be","nieuw":{"artikel":"4.2.31","lid":"3","verwijzing_tekst":null,"tekst":"Het ter sprake brengen van processtukken kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten of het voorlezen van de inhoud. Het ter sprake brengen van processtukken bestaande uit een geluids- of beeldopnamen kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten, het vertonen of het ten gehore brengen van de inhoud."},"huidig":{"artikel":"301","lid":"3","verwijzing_tekst":"301, 3; nieuw","tekst":"De voorlezing van de stukken kan, tenzij de officier van justitie of de verdachte zich daar op redelijke gronden tegen verzet, worden vervangen door een mondelinge mededeling van de korte inhoud door de voorzitter."},"koppelingstype":"maps_to","bron_opmerking":"tabel: deels nieuw","tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst":"afwijkend","bepaling_id":"prov:wvsv:art-4.2.31","bewijs_ids":["evidence:17571b2b2d6509aa"]},{"schema_version":"1.0.0","id":"trans:nieuw_huidig:4.2.31:4","type":"transponering","richting":"nieuw_huidig","tabelversie":"2023-07-06","documentversie_id":"docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be","nieuw":{"artikel":"4.2.31","lid":"4","verwijzing_tekst":null,"tekst":"Het ter sprake brengen van processtukken kan achterwege blijven indien de officier van justitie en de verdachte daarmee instemmen. Indien op de terechtzitting een slachtoffer aanwezig is, kan het ter sprake brengen achterwege blijven indien ook het slachtoffer daarmee instemt."},"huidig":{"artikel":null,"lid":null,"verwijzing_tekst":"nieuw","tekst":null},"koppelingstype":"new_provision","bron_opmerking":null,"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst":"exact","bepaling_id":"prov:wvsv:art-4.2.31","bewijs_ids":["evidence:b037bb7a4b053ac7"]},{"schema_version":"1.0.0","id":"trans:nieuw_huidig:4.2.31:5","type":"transponering","richting":"nieuw_huidig","tabelversie":"2023-07-06","documentversie_id":"docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be","nieuw":{"artikel":"4.2.31","lid":"5","verwijzing_tekst":null,"tekst":"Indien een schriftelijke uitwisseling van standpunten heeft plaatsgehad, wordt de inhoud daarvan in elk geval kort aangeduid overeenkomstig het derde lid."},"huidig":{"artikel":null,"lid":null,"verwijzing_tekst":"nieuw","tekst":null},"koppelingstype":"new_provision","bron_opmerking":null,"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst":"exact","bepaling_id":"prov:wvsv:art-4.2.31","bewijs_ids":["evidence:23e36031cfcc1ad9"]},{"schema_version":"1.0.0","id":"trans:huidig_nieuw:301:1","type":"transponering","richting":"huidig_nieuw","tabelversie":"2023-07-06","documentversie_id":"docv:kwest-transponering-huidig-nieuw:d3117a9cd6d1","nieuw":{"artikel":"4.2.31","lid":"1","verwijzing_tekst":"4.2.31, 1","tekst":"1. De processtukken worden door de voorzitter of een van de rechters ter sprake gebracht voor zover deze van belang kunnen zijn voor de door de rechtbank te nemen beslissingen."},"huidig":{"artikel":"301","lid":"1","verwijzing_tekst":null,"tekst":"Processen-verbaal, verslagen van deskundigen of andere stukken worden op last van de voorzitter, wanneer een van de rechters of de officier van justitie dit verlangt, voorgelezen."},"koppelingstype":"maps_to","bron_opmerking":null,"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst":"exact","bepaling_id":"prov:wvsv:art-4.2.31","bewijs_ids":["evidence:05bfcc8925e2fb43"]},{"schema_version":"1.0.0","id":"trans:huidig_nieuw:301:2","type":"transponering","richting":"huidig_nieuw","tabelversie":"2023-07-06","documentversie_id":"docv:kwest-transponering-huidig-nieuw:d3117a9cd6d1","nieuw":{"artikel":"4.2.31","lid":"2","verwijzing_tekst":"4.2.31, 2","tekst":"2. Door de officier van justitie en door de verdachte aangeduide processtukken of delen daarvan worden op hun vordering of verzoek eveneens ter sprake gebracht."},"huidig":{"artikel":"301","lid":"2","verwijzing_tekst":null,"tekst":"Voorlezing heeft ook plaats op verzoek van de verdachte, tenzij de rechtbank ambtshalve of op vordering van de officier van justitie anders beveelt."},"koppelingstype":"maps_to","bron_opmerking":null,"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst":"exact","bepaling_id":"prov:wvsv:art-4.2.31","bewijs_ids":["evidence:af723b223df7288a"]},{"schema_version":"1.0.0","id":"trans:huidig_nieuw:301:3","type":"transponering","richting":"huidig_nieuw","tabelversie":"2023-07-06","documentversie_id":"docv:kwest-transponering-huidig-nieuw:d3117a9cd6d1","nieuw":{"artikel":"4.2.31","lid":"3","verwijzing_tekst":"4.2.31, 3","tekst":"3. Het ter sprake brengen van processtukken kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten of het voorlezen van de inhoud. Het ter sprake brengen van processtukken bestaande uit geluids- of beeldopnamen kan bestaan uit het kort aanduiden, het samenvatten, het vertonen of het ten gehore brengen van de inhoud."},"huidig":{"artikel":"301","lid":"3","verwijzing_tekst":null,"tekst":"De voorlezing van de stukken kan, tenzij de officier van justitie of de verdachte zich daar op redelijke gronden tegen verzet, worden vervangen door een mondelinge mededeling van de korte inhoud door de voorzitter."},"koppelingstype":"maps_to","bron_opmerking":null,"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst":"exact","bepaling_id":"prov:wvsv:art-4.2.31","bewijs_ids":["evidence:abc9317c504d54aa"]}],"reviews":[],"vorige":"4.2.30","volgende":"4.2.32"}