{"release_id":"release-2026-11-03-6c742fbd8e","bepaling":{"schema_version":"1.0.0","id":"prov:wvsv:art-8.2.9","type":"bepaling","wetboek":"wvsv_nieuw","artikelnummer":"8.2.9","structuurpad":["Boek 8","Hoofdstuk 2","Titel 2.3"],"versie_ids":["provv:wvsv:art-8.2.9:stb-2026-57","provv:wvsv:art-8.2.9:kwest-wet"],"vastgestelde_versie_id":"provv:wvsv:art-8.2.9:stb-2026-57","voorgestelde_versie_ids":[],"geconsolideerde_versie_id":"provv:wvsv:art-8.2.9:kwest-wet","review_ids":[]},"artikelnummer":"8.2.9","titel":null,"structuurpad":["Boek 8","Hoofdstuk 2","Titel 2.3"],"labels":["Wettekst","Nog niet in werking","Toelichting"],"vastgesteld":{"id":"provv:wvsv:art-8.2.9:stb-2026-57","label":"Vastgesteld (Stb. 2026, 57)","documentversie_id":"docv:stb-2026-57:4547aae23559","document_titel":"Tweede vaststellingswet (Stb. 2026, 57)","document_url":"https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.html","sha256":"4547aae23559b32116747acfe6c4662bb077e2a18255cb9340bddf2cc861544b","tekst":"1. Het verzoek om rechtshulp wordt in ontvangst genomen door Onze Minister. Tenzij Onze Minister van oordeel is dat het verzoek klaarblijkelijk niet kan worden ingewilligd, draagt hij het verzoek en de daarbij behorende stukken over aan de officier van justitie. Indien de officier van justitie tot het oordeel komt dat het verzoek niet kan worden ingewilligd bericht hij Onze Minister, die naar aanleiding daarvan beslist.\n2. Wanneer een verdrag voorziet in rechtstreekse toezending van verzoeken aan justitiële autoriteiten, wordt het verzoek in ontvangst genomen door de officier van justitie. De officier van justitie beslist over de inwilliging van het verzoek.\n3. De inwilliging en uitvoering van het verzoek om rechtshulp kunnen plaatsvinden door een opsporingsambtenaar indien het verzoek uitsluitend is gericht op het verkrijgen van inlichtingen waarover de opsporingsambtenaar al beschikt of die betrekking hebben op elders vastgelegde gegevens voor het verkrijgen waarvan uitsluitend onderzoekshandelingen hoeven te worden verricht waartoe de opsporingsambtenaar in een nationaal onderzoek zelfstandig bevoegd is.","leden":[{"id":"sec:stb-2026-57:art-8.2.9/lid-1","soort":"lid","nummer":"1","tekst":"1. Het verzoek om rechtshulp wordt in ontvangst genomen door Onze Minister. Tenzij Onze Minister van oordeel is dat het verzoek klaarblijkelijk niet kan worden ingewilligd, draagt hij het verzoek en de daarbij behorende stukken over aan de officier van justitie. Indien de officier van justitie tot het oordeel komt dat het verzoek niet kan worden ingewilligd bericht hij Onze Minister, die naar aanleiding daarvan beslist.","kinderen":[]},{"id":"sec:stb-2026-57:art-8.2.9/lid-2","soort":"lid","nummer":"2","tekst":"2. Wanneer een verdrag voorziet in rechtstreekse toezending van verzoeken aan justitiële autoriteiten, wordt het verzoek in ontvangst genomen door de officier van justitie. De officier van justitie beslist over de inwilliging van het verzoek.","kinderen":[]},{"id":"sec:stb-2026-57:art-8.2.9/lid-3","soort":"lid","nummer":"3","tekst":"3. De inwilliging en uitvoering van het verzoek om rechtshulp kunnen plaatsvinden door een opsporingsambtenaar indien het verzoek uitsluitend is gericht op het verkrijgen van inlichtingen waarover de opsporingsambtenaar al beschikt of die betrekking hebben op elders vastgelegde gegevens voor het verkrijgen waarvan uitsluitend onderzoekshandelingen hoeven te worden verricht waartoe de opsporingsambtenaar in een nationaal onderzoek zelfstandig bevoegd is.","kinderen":[]}],"juridische_context":{"brontype":"official_enactment","wetgevingsfase":"enacted","publicatiestatus":"published","inwerkingtreding_status":"not_in_force","consolidatiekarakter":"not_applicable","status_bewijs_ids":["evidence:1ba9e3cb774e17e5","evidence:108a7e976e3f0c37","evidence:68544a86c15f6ba5"],"status_gecontroleerd_op":"2026-11-03","geldig_vanaf":{"waarde":null,"status":"not_stated"},"geldig_tot":{"waarde":null,"status":"not_stated"}},"herkomst_analyse":{"vergelijking":{},"gelijkenis":{},"conclusie":"primaire_bron","wijzigingsinstructie_ids":[]},"bronlocator":{"xml_pad":"/officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[3]/wijziging[1]/wijzig-divisie[1]/wijzig-divisie[2]/wijzig-divisie[3]/artikel[1]"},"tekstonderdeel_id":"sec:stb-2026-57:art-8.2.9"},"voorgesteld":[],"geconsolideerd":{"id":"provv:wvsv:art-8.2.9:kwest-wet","label":"Geconsolideerde presentatie (KWEST)","documentversie_id":"docv:kwest-wet:f48b037c7e4f","document_titel":"Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)","document_url":"https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml","sha256":"f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87","tekst":"1. Het verzoek om rechtshulp wordt in ontvangst genomen door Onze Minister. Tenzij Onze Minister van oordeel is dat het verzoek klaarblijkelijk niet kan worden ingewilligd, draagt hij het verzoek en de daarbij behorende stukken over aan de officier van justitie. Indien de officier van justitie tot het oordeel komt dat het verzoek niet kan worden ingewilligd bericht hij Onze Minister, die naar aanleiding daarvan beslist.\n2. Wanneer een verdrag voorziet in rechtstreekse toezending van verzoeken aan justitiële autoriteiten, wordt het verzoek in ontvangst genomen door de officier van justitie. De officier van justitie beslist over de inwilliging van het verzoek.\n3. De inwilliging en uitvoering van het verzoek om rechtshulp kunnen plaatsvinden door een opsporingsambtenaar indien het verzoek uitsluitend is gericht op het verkrijgen van inlichtingen waarover de opsporingsambtenaar al beschikt of die betrekking hebben op elders vastgelegde gegevens voor het verkrijgen waarvan uitsluitend onderzoekshandelingen hoeven te worden verricht waartoe de opsporingsambtenaar in een nationaal onderzoek zelfstandig bevoegd is.","leden":[{"id":"sec:kwest-wet:art-8.2.9/lid-1","soort":"lid","nummer":"1","tekst":"1. Het verzoek om rechtshulp wordt in ontvangst genomen door Onze Minister. Tenzij Onze Minister van oordeel is dat het verzoek klaarblijkelijk niet kan worden ingewilligd, draagt hij het verzoek en de daarbij behorende stukken over aan de officier van justitie. Indien de officier van justitie tot het oordeel komt dat het verzoek niet kan worden ingewilligd bericht hij Onze Minister, die naar aanleiding daarvan beslist.","kinderen":[]},{"id":"sec:kwest-wet:art-8.2.9/lid-2","soort":"lid","nummer":"2","tekst":"2. Wanneer een verdrag voorziet in rechtstreekse toezending van verzoeken aan justitiële autoriteiten, wordt het verzoek in ontvangst genomen door de officier van justitie. De officier van justitie beslist over de inwilliging van het verzoek.","kinderen":[]},{"id":"sec:kwest-wet:art-8.2.9/lid-3","soort":"lid","nummer":"3","tekst":"3. De inwilliging en uitvoering van het verzoek om rechtshulp kunnen plaatsvinden door een opsporingsambtenaar indien het verzoek uitsluitend is gericht op het verkrijgen van inlichtingen waarover de opsporingsambtenaar al beschikt of die betrekking hebben op elders vastgelegde gegevens voor het verkrijgen waarvan uitsluitend onderzoekshandelingen hoeven te worden verricht waartoe de opsporingsambtenaar in een nationaal onderzoek zelfstandig bevoegd is.","kinderen":[]}],"juridische_context":{"brontype":"consolidated_presentation","wetgevingsfase":"enacted","publicatiestatus":"published","inwerkingtreding_status":"not_in_force","consolidatiekarakter":"editorial_compilation","status_bewijs_ids":[],"status_gecontroleerd_op":"2026-11-03","geldig_vanaf":{"waarde":null,"status":"not_stated"},"geldig_tot":{"waarde":null,"status":"not_stated"}},"herkomst_analyse":{"vergelijking":{"stb-2026-56":"afwezig","stb-2026-57":"exact","kst-36913-2":"afwezig"},"gelijkenis":{"stb-2026-57":1},"conclusie":"gelijk_aan_stb_2026_57","wijzigingsinstructie_ids":["sec:kst-36913-2:wijzart-VIII/ond-A"]},"bronlocator":{"xml_pad":"/wetgeving[1]/wettekst[1]/boek[8]/hoofdstuk[2]/titeldeel[3]/artikel[1]","kwest_about_id":"artikel=8.2.9","kwest_part_id":"artikel=8.2.9"},"tekstonderdeel_id":"sec:kwest-wet:art-8.2.9"},"voorstel_verschilt":false,"wijzigingsinstructies":[{"relatietype":"proposed_amendment_by","tekst":"In artikel 8.2.11, eerste lid, wordt «artikel 8.2.9, zevende lid» vervangen door «artikel 8.2.10, zevende lid».","pad":["ARTIKEL VIII","Onderdeel A"],"id":"sec:kst-36913-2:wijzart-VIII/ond-A","bron":"Voorstel 36913 (in behandeling)"}],"toelichting":[{"schema_version":"1.0.0","id":"mvt:36636:192","type":"toelichting","documentversie_id":"docv:kwest-toelichting-36636:27c848ea8a08","soort":"artikelsgewijs","artikelnummers":["8.2.9"],"bepaling_ids":["prov:wvsv:art-8.2.9"],"titelpad":["ARTIKELSGEWIJS DEEL","ARTIKEL III [vaststelling Boek 8]","BOEK 8 Internationale en Europese strafrechtelijke samenwerking","HOOFDSTUK 2 Internationale rechtshulp in strafzaken","TITEL 2.3 Verzoeken tot rechtshulp gericht aan Nederland","Artikel 8.2.9 [ontvangst verzoek]"],"tekst":"De verschillende bepalingen over de ontvangst van een rechtshulpverzoek die in het huidige wetboek zijn opgenomen in de artikelen 5.1.4, eerste en vierde lid, en artikel 5.1.7, eerst lid, zijn gezamenlijk ondergebracht in dit artikel. Hierdoor wordt in een oogopslag zichtbaar dat, afhankelijk van het verdrag waarop het verzoek is gebaseerd, het verzoek in ontvangst wordt genomen door de Minister van Justitie en Veiligheid (eerste lid), de officier van justitie (tweede lid) of een opsporingsambtenaar (derde lid) en wie in die gevallen (formeel) beslist over het (niet) inwilligen van het verzoek.\nEerste lid\nIn gevallen waarin een verdrag niet in rechtstreekse toezending aan de justitiële autoriteiten voorziet (zie het tweede lid), wordt een rechtshulpverzoek in ontvangst genomen door de Minister van Justitie en Veiligheid (in de praktijk: de Afdeling Internationale aangelegenheden en Rechtshulp in Strafzaken (AIRS) van het Ministerie van Justitie en Veiligheid). Tenzij de Minister aanstonds van oordeel is dat het verzoek om rechtshulp moet worden afgewezen, stelt hij het verzoek in handen van de officier van justitie. Het woord «aanstonds» is daarbij ten opzichte van het huidige artikel 5.1.4, eerste lid, vervangen door «klaarblijkelijk», omdat dit woord beter dan de woorden «meteen al» (waardoor «aanstonds» elders in het wetboek is vervangen) tot uitdrukking brengt dat het hier gaat om een marginale toets («rauwelijkse afwijzing»). Als de officier van justitie, na doorzending, tot de conclusie komt dat het verzoek toch niet kan worden ingewilligd (zie ook de weigeringsgronden in artikel 8.2.10), dan bericht hij hierover de Minister. Dat de Minister vervolgens de beslissing tot niet inwilliging neemt is in de nieuwe wettekst duidelijker tot uitdrukking gebracht door toevoeging van een tweede zin. In de regel zal de Minister hierbij het oordeel van de officier van justitie volgen. In de in artikel 8.2.10, zesde tot en met negende lid, genoemde gevallen zal de Minister echter ook een eigen afweging (moeten) maken, al dan niet in afstemming met de Minister van Buitenlandse Zaken respectievelijk de Minister van Financiën. Dat betekent dat de officier van justitie in die gevallen, ook als hij zelf van oordeel is dat het verzoek voor inwilliging vatbaar is, contact moet zoeken met het Ministerie van Justitie en Veiligheid, met het oog op een beslissing van de Minister, zo volgt uit de desbetreffende artikelleden.\nTweede lid\nIn de situatie waarin een verdrag voorziet in de rechtstreekse toezending aan de justitiële autoriteiten, wordt dit verzoek in ontvangst genomen door de officier van justitie. Ten opzichte van die regeling in het huidige artikel 5.1.4, vierde lid, komt te vervallen het voorschrift dat over het rechtshulpverzoek wordt beslist door de officier van justitie «in het arrondissement waarin de in het verzoek gevraagde handeling moet worden verricht, dan wel een officier van justitie bij het landelijk parket of bij het functioneel parket». Deze wijziging, die verband houdt met de landelijke bevoegdheid van de officier van justitie, is toegelicht bij artikel 8.1.3. Op het uitgangspunt dat de officier van justitie in de in dit artikellid bedoelde gevallen over de inwilliging beslist, is een uitzondering geformuleerd in artikel 8.2.10, zesde lid. Dit betreft, kort gezegd, situaties waarin sprake is van een vervolging of bestraffing op discriminatoire gronden. Ingeval van politieke delicten of fiscale delicten heeft de officier van justitie toestemming van de Minister van Justitie en Veiligheid nodig (artikel 8.2.10, zevende en negende lid).\nDerde lid\nDit artikellid ziet op de politiële rechtshulp, dat wil zeggen de gevallen waarin opsporingsambtenaren zonder tussenkomst van de officier van justitie rechtshulp kunnen verlenen. Daarmee is het huidige artikel 5.1.7, eerste lid, omgezet naar het nieuwe wetboek. Verwezen wordt naar de toelichting bij artikel 8.2.3, tweede lid. Daar wordt ook ingegaan op de inhoud van het huidige artikel 5.1.7, tweede lid, – waarin is voorgeschreven dat een rechtshulpverzoek wordt uitgevoerd onder het gezag van de officier van justitie. Dat voorschrift keert hier niet terug, omdat dit al volgt uit de artikelen 8.1.3 en 8.1.4. Inhoudelijk is op dit punt dus geen sprake van een wijziging.\nOp grond van het huidige artikel 5.1.7, eerste lid, kan een opsporingsambtenaar zonder tussenkomst van de officier van justitie een rechtshulpverzoek inwilligen indien uitsluitend om inlichtingen is gevraagd en voor het verkrijgen daarvan geen dwangmiddelen of een aantal in de wet opgesomde (bijzondere opsporings)bevoegdheden hoeven te worden ingezet. In de Aanwijzing inzake de informatie-uitwisseling in het kader van de wederzijdse rechtshulp in strafzaken (552i Sv.) van het OM wordt de bevoegdheidsverdeling tussen opsporingsambtenaren en de officier van justitie nader uiteengezet. In de praktijk bestaan echter nog onduidelijkheden, bijvoorbeeld ten aanzien van de vraag in hoeverre het voor opsporingsambtenaren mogelijk is om ter uitvoering van een buitenlands verzoek om inlichtingen een getuige te ondervragen die zelf bereid is een verklaring af te leggen. De aangepaste redactie wil op dit punt meer duidelijkheid bieden.\nDe nieuwe bepaling maakt het – net als nu – mogelijk voor opsporingsambtenaren om een verzoek om inlichtingen in te willigen indien dat verzoek betrekking heeft op inlichtingen waarover de opsporingsambtenaar al beschikt. Dit omvat vanzelfsprekend de bestaande politiegegevens. Wanneer het verzoek om rechtshulp op deze gegevens ziet, vindt de uitvoering van het verzoek eveneens plaats met inachtneming van de voorwaarden die de Wet en het Besluit politiegegevens daaraan stellen (vgl. artikel 8.2.13, tweede lid). Dat betekent onder andere dat de gegevens door de buitenlandse autoriteiten slechts mogen worden gebruikt voor het doel waarvoor zij zijn verstrekt. In artikel 5:3 van het Besluit politiegegevens is daarbij voorzien in een aparte regeling voor de uitwisseling van politiegegevens met lidstaten van de Europese Unie. Met dit bijzondere verstrekkingenregime wordt uitvoering gegeven aan het bij artikel 8.2.3 al genoemde Zweeds kaderbesluit. Zie Kamerstukken II 2015/16, 34 493, nr. 3, p. 15. Er is niet gekozen voor een verwijzing naar «politiegegevens» in de wettekst, maar naar «inlichtingen waarover de opsporingsambtenaar al beschikt» om een aantal redenen. De eerste reden is dat de gegevens naar buitenlands recht mogelijk niet als een politiegegeven zijn aangemerkt. Deze overweging is vooral van belang in het kader van artikel 8.2.3, tweede lid. De nu gekozen terminologie sluit aan bij het begrippenkader in toepasselijke instrumenten, zoals artikel 2, onderdeel d, onder i, van het Zweeds kaderbesluit. Een tweede reden is dat onder de definitie van «politiegegeven» alleen persoonsgegevens vallen (zie artikel 1, onder a, Wet politiegegevens). Het is echter mogelijk dat buitenlandse opsporingsambtenaren om andere gegevens verzoeken waarover Nederlandse opsporingsambtenaren al beschikken, zoals de technische specificaties van een ingezet opsporingsmiddel. De gekozen formulering maakt duidelijk dat ook in dergelijke gevallen inlichtingen kunnen worden verstrekt zonder tussenkomst van de officier van justitie.\nDe bepaling maakt het daarnaast mogelijk voor opsporingsambtenaren om zonder tussenkomst van de officier van justitie gegevens die elders – dat wil zeggen bij een andere organisatie of persoon – zijn vastgelegd aan het buitenland te verstrekken, mits voor het verkrijgen daarvan uitsluitend bevoegdheden hoeven te worden verricht waartoe de opsporingsambtenaar in een nationaal onderzoek zelfstandig bevoegd is. Doordat in de wettekst wordt verwezen naar «elders vastgelegde gegevens» wordt verduidelijkt dat het alleen gaat om bevoegdheden met betrekking tot gegevens (zie Boek 2, Hoofdstuk 7) en dus niet om andere bevoegdheden, zoals het horen van getuigen. Dit sluit aan bij artikel 2, onder d, onderdeel ii, van het Zweeds kaderbesluit. Aldus wordt op dit punt dus meer duidelijkheid geboden. Dat opsporingsambtenaren opsporingsbevoegdheden mogen uitoefenen waartoe zij in een nationaal onderzoek zelfstandig bevoegd zijn, vormt een (beperkte) uitbreiding van de bestaande mogelijkheden om een buitenlands rechtshulpverzoek zelfstandig af te doen. Door de opsomming van bevoegdheden in het huidige artikel 5.1.7, tweede lid, wordt namelijk uitgesloten dat opsporingsambtenaren ter uitvoering van een buitenlands verzoek om inlichtingen – zonder tussenkomst van de officier van justitie – de opsporingsbevoegdheden opgenomen in bijvoorbeeld de huidige artikelen 126na en 126nda uitoefenen, terwijl zij daartoe in een nationaal onderzoek wel zelfstandig bevoegd zijn. Dat de tussenkomst van de officier van justitie niet langer noodzakelijk is, doet er niet aan af dat bijvoorbeeld wel contact moet worden opgenomen met de hulpofficier van justitie indien dat bij de uitoefening van de desbetreffende bevoegdheid in een nationaal onderzoek ook vereist zou zijn (vgl. artikel 8.2.13, tweede lid). De uitoefening van deze bevoegdheden dient uiteraard te blijven binnen de grenzen die daaraan in een Nederlands onderzoek zijn gesteld en met inachtneming van de Nederlandse wetgeving (zie artikel 8.2.13, tweede lid). Wanneer de buitenlandse autoriteiten de gevraagde inlichtingen willen gebruiken als bewijs is tussenkomst van de officier van justitie noodzakelijk (zie ook de toelichting op artikel 8.2.3, tweede lid).\nHet voorschrift uit het huidige artikel 5.1.7, derde lid, dat aantekening wordt gehouden van iedere inwilliging van een verzoek om rechtshulp door opsporingsambtenaren vervalt, nu in artikel 8.1.7 een grondslag is opgenomen voor een ministeriële regeling over het vastleggen van gegevens over de uitvoering van de bepalingen in Boek 8. De registratievoorschriften uit artikel 5.1.7, derde lid, zullen in die ministeriële regeling terugkeren.","bronlocator":{"xml_pad":"/toelichting[1]/artikelsgewijs[1]/wijzig-artikel[3]/boek[1]/hoofdstuk[2]/titeldeel[3]/artikel[1]","kwest_about_id":"artikel=8.2.9","kwest_part_id":"artikel=8.2.9"},"verificatie":{"officieel_documentversie_id":"docv:kst-36636-3:dd4dd5a71744","status":"verified","methode":"langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"},"bewijs_ids":[],"document_titel":"Toelichting 36636 (KWEST-structuur)","document_url":"https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36636.xml"}],"definities":[],"verwijst_naar":[],"verwezen_door":["8.2.10"],"transponering":[],"reviews":[],"vorige":"8.2.8","volgende":"8.2.10"}