{ "release_id": "release-2026-11-03-6c742fbd8e", "schema_version": "1.0.0", "id": "factsheet:artikel:2.6.15", "type": "factsheet_artikel", "run_id": "run-2026-11-09T10-04-47-158Z", "bepaling": { "schema_version": "1.0.0", "id": "prov:wvsv:art-2.6.15", "type": "bepaling", "wetboek": "wvsv_nieuw", "artikelnummer": "2.6.15", "structuurpad": [ "Boek 2", "Hoofdstuk 6", "Titel 6.5", "Afdeling 6.5.4" ], "versie_ids": [ "provv:wvsv:art-2.6.15:stb-2026-56", "provv:wvsv:art-2.6.15:kst-36913-2", "provv:wvsv:art-2.6.15:kwest-wet" ], "vastgestelde_versie_id": "provv:wvsv:art-2.6.15:stb-2026-56", "voorgestelde_versie_ids": [ "provv:wvsv:art-2.6.15:kst-36913-2" ], "geconsolideerde_versie_id": "provv:wvsv:art-2.6.15:kwest-wet", "review_ids": [] }, "labels": [ "Wettekst (vastgesteld, nog niet in werking)", "Voorstel (eerste aanvullingswet, in behandeling)", "Toelichting beschikbaar" ], "vastgestelde_tekst": { "status": "present", "id": "provv:wvsv:art-2.6.15:stb-2026-56", "documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa", "bron": { "documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa", "document": { "id": "doc:stb-2026-56", "titel": "Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)", "urls": { "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.html", "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.xml", "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.pdf" }, "officiele_identificaties": [ { "soort": "staatsblad", "waarde": "Stb. 2026, 56" }, { "soort": "dossiernummer", "waarde": "36327" } ] }, "juridische_context": { "brontype": "official_enactment", "wetgevingsfase": "enacted", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_in_force", "consolidatiekarakter": "not_applicable", "status_bewijs_ids": [ "evidence:46157f0fb01d1ed6", "evidence:ed98a65feb84edbe", "evidence:8c45d0baf16aa816" ], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "sha256": "e3e33d868eaad813515d3f14520f88b2f225da1887631510d67b8c5d85fc534d", "opmerkingen": [ "Boeken 7 en 8 zijn in deze wet gereserveerd; zij worden vastgesteld bij Stb. 2026, 57." ] }, "tekstonderdeel_id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15", "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie of de hulpofficier van justitie de verdachte bevelen:\na. een tekst op te schrijven ten behoeve van een vergelijkend handschriftonderzoek;\nb. een tekst uit te spreken ten behoeve van een vergelijkend spraakonderzoek of een confrontatie; of\nc. een lichaamshouding aan te nemen, een stuk te lopen en dat zo nodig op een bepaalde wijze te doen, bepaalde kleding of attributen te dragen of uit te doen of andere aanwijzingen op te volgen ten behoeve van een gezichtsopname als bedoeld in artikel 2.6.9, tweede en derde lid, of van een beeldopname als bedoeld in artikel 2.6.12, eerste lid, onderdeel b, of ten behoeve van een confrontatie of een vergelijking met beeldopnamen.\n2. Het bevel of de tenuitvoerlegging of de verdere tenuitvoerlegging daarvan, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a of b, tot het verrichten van een vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek blijft achterwege indien het handschrift of een opname met de spraak van de verdachte op een inbeslaggenomen voorwerp aanwezig is of op andere wijze verkregen is, mits voldoende zekerheid bestaat dat dat handschrift of die spraak van hem afkomstig is. Indien dat naar het oordeel van de officier van justitie in het belang van het onderzoek is of de verdachte vermist is, kan het vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek, bedoeld in de vorige zin, buiten medeweten van de verdachte worden verricht.\n3. Indien het vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek buiten medeweten van de verdachte is verricht, stelt de officier van justitie hem, zodra het belang van het onderzoek dat toelaat, daarvan en van de uitslag van het vergelijkend onderzoek in kennis.", "leden": [ { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-1", "soort": "lid", "nummer": "1", "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie of de hulpofficier van justitie de verdachte bevelen:\na. een tekst op te schrijven ten behoeve van een vergelijkend handschriftonderzoek;\nb. een tekst uit te spreken ten behoeve van een vergelijkend spraakonderzoek of een confrontatie; of\nc. een lichaamshouding aan te nemen, een stuk te lopen en dat zo nodig op een bepaalde wijze te doen, bepaalde kleding of attributen te dragen of uit te doen of andere aanwijzingen op te volgen ten behoeve van een gezichtsopname als bedoeld in artikel 2.6.9, tweede en derde lid, of van een beeldopname als bedoeld in artikel 2.6.12, eerste lid, onderdeel b, of ten behoeve van een confrontatie of een vergelijking met beeldopnamen.", "offset_in_ouder": { "start": 0, "eind": 833 }, "verwijzingen": [ "2.6.9", "2.6.12" ], "kinderen": [ { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-1/ond-a", "soort": "onderdeel", "nummer": "a", "tekst": "a. een tekst op te schrijven ten behoeve van een vergelijkend handschriftonderzoek;", "offset_in_ouder": { "start": 216, "eind": 299 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-1/ond-b", "soort": "onderdeel", "nummer": "b", "tekst": "b. een tekst uit te spreken ten behoeve van een vergelijkend spraakonderzoek of een confrontatie; of", "offset_in_ouder": { "start": 300, "eind": 400 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-1/ond-c", "soort": "onderdeel", "nummer": "c", "tekst": "c. een lichaamshouding aan te nemen, een stuk te lopen en dat zo nodig op een bepaalde wijze te doen, bepaalde kleding of attributen te dragen of uit te doen of andere aanwijzingen op te volgen ten behoeve van een gezichtsopname als bedoeld in artikel 2.6.9, tweede en derde lid, of van een beeldopname als bedoeld in artikel 2.6.12, eerste lid, onderdeel b, of ten behoeve van een confrontatie of een vergelijking met beeldopnamen.", "offset_in_ouder": { "start": 401, "eind": 833 }, "verwijzingen": [ "2.6.9", "2.6.12" ], "kinderen": [] } ] }, { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-2", "soort": "lid", "nummer": "2", "tekst": "2. Het bevel of de tenuitvoerlegging of de verdere tenuitvoerlegging daarvan, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a of b, tot het verrichten van een vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek blijft achterwege indien het handschrift of een opname met de spraak van de verdachte op een inbeslaggenomen voorwerp aanwezig is of op andere wijze verkregen is, mits voldoende zekerheid bestaat dat dat handschrift of die spraak van hem afkomstig is. Indien dat naar het oordeel van de officier van justitie in het belang van het onderzoek is of de verdachte vermist is, kan het vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek, bedoeld in de vorige zin, buiten medeweten van de verdachte worden verricht.", "offset_in_ouder": { "start": 834, "eind": 1531 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-3", "soort": "lid", "nummer": "3", "tekst": "3. Indien het vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek buiten medeweten van de verdachte is verricht, stelt de officier van justitie hem, zodra het belang van het onderzoek dat toelaat, daarvan en van de uitslag van het vergelijkend onderzoek in kennis.", "offset_in_ouder": { "start": 1532, "eind": 1789 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] } ], "juridische_context": { "brontype": "official_enactment", "wetgevingsfase": "enacted", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_in_force", "consolidatiekarakter": "not_applicable", "status_bewijs_ids": [ "evidence:46157f0fb01d1ed6", "evidence:ed98a65feb84edbe", "evidence:8c45d0baf16aa816" ], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "herkomst_analyse": { "vergelijking": {}, "gelijkenis": {}, "conclusie": "primaire_bron", "wijzigingsinstructie_ids": [] }, "bewijs_ids": [ "evidence:982474e435fab220", "evidence:e652282eed3154f8", "evidence:e77adf9dd5e5c552", "evidence:b2573bcf95392a57", "evidence:80f5a954bc71cbe0", "evidence:117e7bf3466ed592", "evidence:8a1548e70ebdc6af" ], "review_ids": [], "bronlocator": { "xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/boek[2]/hoofdstuk[6]/titeldeel[5]/afdeling[4]/artikel[1]" } }, "voorgestelde_tekst": { "status": "present", "items": [ { "id": "provv:wvsv:art-2.6.15:kst-36913-2", "documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d", "bron": { "documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d", "document": { "id": "doc:kst-36913-2", "titel": "Eerste aanvullingswet, voorstel van wet (Kamerstukken II 2025/26, 36913, nr. 2)", "urls": { "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.html", "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.xml", "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.pdf" }, "officiele_identificaties": [ { "soort": "kamerstuk", "waarde": "kst-36913-2" }, { "soort": "dossiernummer", "waarde": "36913" } ] }, "juridische_context": { "brontype": "bill", "wetgevingsfase": "introduced", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_in_force", "consolidatiekarakter": "not_applicable", "status_bewijs_ids": [ "evidence:109d2164151a5415" ], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "sha256": "3e5c0219181d32958ac2662140e4b46221de34eb1896d5d8d89d9769353489ff", "opmerkingen": [ "Nota van wijziging (2026-09-30) en latere stukken niet verwerkt; dossier in behandeling bij de Tweede Kamer op de peildatum." ] }, "tekstonderdeel_id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.15", "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie of de hulpofficier van justitie de verdachte bevelen:\na. een tekst op te schrijven of uit te spreken;\nb. een bepaalde lichaamshouding aan te nemen of zich op een bepaalde wijze te bewegen;\nc. bepaalde kleding, schoenen of attributen te dragen;\nd. zijn medewerking te verlenen aan een confrontatie met een getuige;\ne. andere, vergelijkbare, gedragingen te verrichten.\n2. Indien daarvoor naar het oordeel van de officier van justitie zwaarwegende redenen zijn, kan hij bevelen dat de verdachte ertoe wordt gebracht de in het eerste lid bedoelde gedragingen te verrichten zonder dat de verdachte weet dat het doel daarvan het aan het licht brengen van de waarheid is.\n3. Indien toepassing is gegeven aan het tweede lid, wordt de verdachte daarvan in kennis gesteld zodra het belang van het onderzoek dat toelaat.", "leden": [ { "id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.15/lid-1", "soort": "lid", "nummer": "1", "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie of de hulpofficier van justitie de verdachte bevelen:\na. een tekst op te schrijven of uit te spreken;\nb. een bepaalde lichaamshouding aan te nemen of zich op een bepaalde wijze te bewegen;\nc. bepaalde kleding, schoenen of attributen te dragen;\nd. zijn medewerking te verlenen aan een confrontatie met een getuige;\ne. andere, vergelijkbare, gedragingen te verrichten.", "offset_in_ouder": { "start": 0, "eind": 528 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [ { "id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.15/lid-1/ond-a", "soort": "onderdeel", "nummer": "a", "tekst": "a. een tekst op te schrijven of uit te spreken;", "offset_in_ouder": { "start": 216, "eind": 263 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.15/lid-1/ond-b", "soort": "onderdeel", "nummer": "b", "tekst": "b. een bepaalde lichaamshouding aan te nemen of zich op een bepaalde wijze te bewegen;", "offset_in_ouder": { "start": 264, "eind": 350 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.15/lid-1/ond-c", "soort": "onderdeel", "nummer": "c", "tekst": "c. bepaalde kleding, schoenen of attributen te dragen;", "offset_in_ouder": { "start": 351, "eind": 405 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.15/lid-1/ond-d", "soort": "onderdeel", "nummer": "d", "tekst": "d. zijn medewerking te verlenen aan een confrontatie met een getuige;", "offset_in_ouder": { "start": 406, "eind": 475 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.15/lid-1/ond-e", "soort": "onderdeel", "nummer": "e", "tekst": "e. andere, vergelijkbare, gedragingen te verrichten.", "offset_in_ouder": { "start": 476, "eind": 528 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] } ] }, { "id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.15/lid-2", "soort": "lid", "nummer": "2", "tekst": "2. Indien daarvoor naar het oordeel van de officier van justitie zwaarwegende redenen zijn, kan hij bevelen dat de verdachte ertoe wordt gebracht de in het eerste lid bedoelde gedragingen te verrichten zonder dat de verdachte weet dat het doel daarvan het aan het licht brengen van de waarheid is.", "offset_in_ouder": { "start": 529, "eind": 826 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.15/lid-3", "soort": "lid", "nummer": "3", "tekst": "3. Indien toepassing is gegeven aan het tweede lid, wordt de verdachte daarvan in kennis gesteld zodra het belang van het onderzoek dat toelaat.", "offset_in_ouder": { "start": 827, "eind": 971 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] } ], "juridische_context": { "brontype": "bill", "wetgevingsfase": "introduced", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_in_force", "consolidatiekarakter": "not_applicable", "status_bewijs_ids": [ "evidence:109d2164151a5415" ], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "herkomst_analyse": { "vergelijking": {}, "gelijkenis": {}, "conclusie": "primaire_bron", "wijzigingsinstructie_ids": [] }, "bewijs_ids": [ "evidence:7df41e922d287e95", "evidence:2a9ee26fff7cff26", "evidence:4ad5294cae50ddb3", "evidence:b7bb29023002bb58", "evidence:500a35db768b2c7b", "evidence:6b8a591c75fc4cc8", "evidence:576e9d6e6b21178f", "evidence:a7c98d451feb8fa7", "evidence:2d979b6b4120be55" ], "review_ids": [], "bronlocator": { "xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/kamerstuk[1]/stuk[1]/voorstel-wet[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[2]/wijzig-lid[32]/wijziging[1]/wijzig-divisie[1]/artikel[1]" } } ] }, "geconsolideerde_presentatie": { "status": "present", "id": "provv:wvsv:art-2.6.15:kwest-wet", "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f", "bron": { "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f", "document": { "id": "doc:kwest-wet", "titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)", "urls": { "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml", "bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx", "kwest": "https://kwest.overheid.nl/" }, "officiele_identificaties": [] }, "juridische_context": { "brontype": "consolidated_presentation", "wetgevingsfase": "unknown", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_in_force", "consolidatiekarakter": "projection", "status_bewijs_ids": [ "evidence:230362c00be675b3" ], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87", "opmerkingen": [ "Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.", "Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1." ] }, "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-2.6.15", "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie of de hulpofficier van justitie de verdachte bevelen:\na. een tekst op te schrijven of uit te spreken;\nb. een bepaalde lichaamshouding aan te nemen of zich op een bepaalde wijze te bewegen;\nc. bepaalde kleding, schoenen of attributen te dragen;\nd. zijn medewerking te verlenen aan een confrontatie met een getuige;\ne. andere, vergelijkbare, gedragingen te verrichten.\n2. Indien daarvoor naar het oordeel van de officier van justitie zwaarwegende redenen zijn, kan hij bevelen dat de verdachte ertoe wordt gebracht de in het eerste lid bedoelde gedragingen te verrichten zonder dat de verdachte weet dat het doel daarvan het aan het licht brengen van de waarheid is.\n3. Indien toepassing is gegeven aan het tweede lid, wordt de verdachte daarvan in kennis gesteld zodra het belang van het onderzoek dat toelaat.", "leden": [ { "id": "sec:kwest-wet:art-2.6.15/lid-1", "soort": "lid", "nummer": "1", "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie of de hulpofficier van justitie de verdachte bevelen:\na. een tekst op te schrijven of uit te spreken;\nb. een bepaalde lichaamshouding aan te nemen of zich op een bepaalde wijze te bewegen;\nc. bepaalde kleding, schoenen of attributen te dragen;\nd. zijn medewerking te verlenen aan een confrontatie met een getuige;\ne. andere, vergelijkbare, gedragingen te verrichten.", "offset_in_ouder": { "start": 0, "eind": 528 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [ { "id": "sec:kwest-wet:art-2.6.15/lid-1/ond-a", "soort": "onderdeel", "nummer": "a", "tekst": "a. een tekst op te schrijven of uit te spreken;", "offset_in_ouder": { "start": 216, "eind": 263 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:kwest-wet:art-2.6.15/lid-1/ond-b", "soort": "onderdeel", "nummer": "b", "tekst": "b. een bepaalde lichaamshouding aan te nemen of zich op een bepaalde wijze te bewegen;", "offset_in_ouder": { "start": 264, "eind": 350 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:kwest-wet:art-2.6.15/lid-1/ond-c", "soort": "onderdeel", "nummer": "c", "tekst": "c. bepaalde kleding, schoenen of attributen te dragen;", "offset_in_ouder": { "start": 351, "eind": 405 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:kwest-wet:art-2.6.15/lid-1/ond-d", "soort": "onderdeel", "nummer": "d", "tekst": "d. zijn medewerking te verlenen aan een confrontatie met een getuige;", "offset_in_ouder": { "start": 406, "eind": 475 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:kwest-wet:art-2.6.15/lid-1/ond-e", "soort": "onderdeel", "nummer": "e", "tekst": "e. andere, vergelijkbare, gedragingen te verrichten.", "offset_in_ouder": { "start": 476, "eind": 528 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] } ] }, { "id": "sec:kwest-wet:art-2.6.15/lid-2", "soort": "lid", "nummer": "2", "tekst": "2. Indien daarvoor naar het oordeel van de officier van justitie zwaarwegende redenen zijn, kan hij bevelen dat de verdachte ertoe wordt gebracht de in het eerste lid bedoelde gedragingen te verrichten zonder dat de verdachte weet dat het doel daarvan het aan het licht brengen van de waarheid is.", "offset_in_ouder": { "start": 529, "eind": 826 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:kwest-wet:art-2.6.15/lid-3", "soort": "lid", "nummer": "3", "tekst": "3. Indien toepassing is gegeven aan het tweede lid, wordt de verdachte daarvan in kennis gesteld zodra het belang van het onderzoek dat toelaat.", "offset_in_ouder": { "start": 827, "eind": 971 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] } ], "juridische_context": { "brontype": "consolidated_presentation", "wetgevingsfase": "introduced", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_in_force", "consolidatiekarakter": "projection", "status_bewijs_ids": [], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "herkomst_analyse": { "vergelijking": { "stb-2026-56": "afwijkend", "stb-2026-57": "afwezig", "kst-36913-2": "exact" }, "gelijkenis": { "stb-2026-56": 0.665, "kst-36913-2": 1 }, "conclusie": "gelijk_aan_kst_36913_2", "wijzigingsinstructie_ids": [] }, "bewijs_ids": [ "evidence:bbd533bae3154643", "evidence:f7850c5683cf2f34", "evidence:f8228f9c35a1f693", "evidence:781553b28e039b6e", "evidence:9eff11007b6a4498", "evidence:0c071ab907c7c6e0", "evidence:4be86f4112085399", "evidence:df7f19d85d9a334a", "evidence:48908c48f4dce723", "evidence:715e1e7ccc838326", "evidence:96612b1dc179ff60" ], "review_ids": [], "bronlocator": { "xml_pad": "/wetgeving[1]/wettekst[1]/boek[2]/hoofdstuk[6]/titeldeel[5]/afdeling[4]/artikel[1]", "kwest_about_id": "artikel=2.6.15", "kwest_part_id": "artikel=2.6.15" } }, "wijzigingsinstructies_vastgesteld": { "status": "not_stated", "items": [] }, "wijzigingsinstructies_voorgesteld": { "status": "not_stated", "items": [] }, "leden": { "status": "present", "items": [ { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-1", "soort": "lid", "nummer": "1", "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie of de hulpofficier van justitie de verdachte bevelen:\na. een tekst op te schrijven ten behoeve van een vergelijkend handschriftonderzoek;\nb. een tekst uit te spreken ten behoeve van een vergelijkend spraakonderzoek of een confrontatie; of\nc. een lichaamshouding aan te nemen, een stuk te lopen en dat zo nodig op een bepaalde wijze te doen, bepaalde kleding of attributen te dragen of uit te doen of andere aanwijzingen op te volgen ten behoeve van een gezichtsopname als bedoeld in artikel 2.6.9, tweede en derde lid, of van een beeldopname als bedoeld in artikel 2.6.12, eerste lid, onderdeel b, of ten behoeve van een confrontatie of een vergelijking met beeldopnamen.", "offset_in_ouder": { "start": 0, "eind": 833 }, "verwijzingen": [ "2.6.9", "2.6.12" ], "kinderen": [ { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-1/ond-a", "soort": "onderdeel", "nummer": "a", "tekst": "a. een tekst op te schrijven ten behoeve van een vergelijkend handschriftonderzoek;", "offset_in_ouder": { "start": 216, "eind": 299 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-1/ond-b", "soort": "onderdeel", "nummer": "b", "tekst": "b. een tekst uit te spreken ten behoeve van een vergelijkend spraakonderzoek of een confrontatie; of", "offset_in_ouder": { "start": 300, "eind": 400 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-1/ond-c", "soort": "onderdeel", "nummer": "c", "tekst": "c. een lichaamshouding aan te nemen, een stuk te lopen en dat zo nodig op een bepaalde wijze te doen, bepaalde kleding of attributen te dragen of uit te doen of andere aanwijzingen op te volgen ten behoeve van een gezichtsopname als bedoeld in artikel 2.6.9, tweede en derde lid, of van een beeldopname als bedoeld in artikel 2.6.12, eerste lid, onderdeel b, of ten behoeve van een confrontatie of een vergelijking met beeldopnamen.", "offset_in_ouder": { "start": 401, "eind": 833 }, "verwijzingen": [ "2.6.9", "2.6.12" ], "kinderen": [] } ] }, { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-2", "soort": "lid", "nummer": "2", "tekst": "2. Het bevel of de tenuitvoerlegging of de verdere tenuitvoerlegging daarvan, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a of b, tot het verrichten van een vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek blijft achterwege indien het handschrift of een opname met de spraak van de verdachte op een inbeslaggenomen voorwerp aanwezig is of op andere wijze verkregen is, mits voldoende zekerheid bestaat dat dat handschrift of die spraak van hem afkomstig is. Indien dat naar het oordeel van de officier van justitie in het belang van het onderzoek is of de verdachte vermist is, kan het vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek, bedoeld in de vorige zin, buiten medeweten van de verdachte worden verricht.", "offset_in_ouder": { "start": 834, "eind": 1531 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] }, { "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.15/lid-3", "soort": "lid", "nummer": "3", "tekst": "3. Indien het vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek buiten medeweten van de verdachte is verricht, stelt de officier van justitie hem, zodra het belang van het onderzoek dat toelaat, daarvan en van de uitslag van het vergelijkend onderzoek in kennis.", "offset_in_ouder": { "start": 1532, "eind": 1789 }, "verwijzingen": [], "kinderen": [] } ] }, "normatieve_regels": { "status": "unresolved", "toelichting": "Regelextractie voor dit artikel nog niet uitgevoerd of nog niet beoordeeld.", "items": [] }, "definities": { "status": "not_stated", "items": [] }, "toelichting": { "status": "present", "items": [ { "id": "mvt:36327:402", "soort": "artikelsgewijs", "titelpad": [ "ARTIKELSGEWIJS DEEL", "BOEK 2 HET OPSPORINGSONDERZOEK", "HOOFDSTUK 6 Bevoegdheden met betrekking tot het lichaam", "TITEL 6.5 Overige onderzoeken met betrekking tot het lichaam", "AFDELING 6.5.4 Onderzoek ten aanzien van fysieke eigenschappen", "Artikel 2.6.15 [onderzoek ten aanzien van fysieke eigenschappen]" ], "tekst": "Eerste lid\nDit artikel is nieuw. Vergelijkend handschriftonderzoek en spraakonderzoek worden al enige tijd als instrument in het opsporingsonderzoek gebruikt. Zo heeft handschriftonderzoek (een handtekening is ook een vorm van handschrift) bewezen onder omstandigheden een waardevol instrument te zijn in de bestrijding van fraude, afpersing en bedreiging. Door vergelijking van de handtekening van de verdachte met de handtekening op een vervalste factuur of van zijn handschrift met het handschrift op een dreigbrief kan worden bepaald of die handtekening of dat handschrift van dezelfde persoon is. De uitspraak van de deskundige die de handschriftanalyse heeft uitgevoerd, kan vervolgens bijdragen aan het bewijs dat de verdachte degene is die de handtekening onder de vervalste factuur heeft gezet of de auteur van de dreigbrief was. Op een vergelijkbare wijze kan spraakvergelijking voor de bewijsvoering een belangrijke rol spelen. Door de ingesproken spraak van de verdachte te vergelijken met de opgenomen spraak van een drugsdealer of een overvaller kan worden achterhaald of zijn spraak overeenkomt met de spraak op de opname. Als dat het geval is, kan dat als bewijs tegen hem worden gebruikt.\nEen schrijfproef, waaronder het zetten van een handtekening, of het inspreken van een tekst kan naar geldend recht alleen op basis van vrijwilligheid plaatsvinden. Dat komt omdat in het wetboek nu de bevoegdheid ontbreekt om de verdachte te bevelen een stuk tekst te schrijven of een tekst uit te spreken. Omdat er in de praktijk verdachten zijn die niet vrijwillig die handeling willen uitvoeren, voorziet het eerste lid in de bevoegdheid van de officier van justitie en de hulpofficier van justitie om medewerking te bevelen. Door de introductie van die bevoegdheid is justitie niet langer afhankelijk van de vrijwillige medewerking van de verdachte en wordt aangesloten bij de systematiek die ook geldt voor de andere bevoegdheden uit dit hoofdstuk. Ook die bevoegdheden kunnen, indien aan de voorwaarden is voldaan, gedwongen worden toegepast.\nDe verplichting voor verdachten om een tekst te schrijven ten behoeve van een vergelijkend handschriftonderzoek of om mee te werken aan een van de andere onderzoeken ten aanzien van fysieke eigenschappen (dat wil zeggen de verplichting om een tekst uit te spreken ten behoeve van een vergelijkend spraakonderzoek of een confrontatie dan wel het aannemen van een bepaalde lichaamshouding of een stuk lopen ten behoeve van beeldopname, een confrontatie of een vergelijking met camerabeelden) vormt geen inbreuk op het nemo-tenetur-beginsel dat in artikel 6 EVRM besloten ligt. Dit beginsel wordt algemeen opgevat als het beginsel dat verdachten niet aan hun eigen veroordeling hoeven mee te werken. Het is recentelijk ook opgenomen in Richtlijn (EU) 2016/343 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende de versterking van bepaalde aspecten van het vermoeden van onschuld en van he recht om in strafprocedures bij de terechtzitting aanwezig te zijn (PbEU L 165). Het beginsel wordt vaak in één adem met het zwijgrecht genoemd: «the privilege against self-incrimination is commonly understood [...] to be primarily concerned with respecting the will of the defendant to remain silent in the face of questioning and not to be compelled to provide a statement», aldus het EHRM (vgl. EHRM 11 juli 2006, par. 110 (Jalloh/Duitsland)). Wat niet door het nemo tenetur-beginsel beschermd wordt, is materiaal dat onafhankelijk van de wil van de verdachte bestaat. In de zaak Saunders tegen het Verenigd Koninkrijk oordeelde het EHRM namelijk dat het recht om zichzelf niet te hoeven belasten, zich niet uitstrekt tot bewijsmateriaal dat onder dwang in een strafrechtelijke procedure is verkregen, maar onafhankelijk van de wil van de verdachte bestaat. Het EHRM heeft daarbij als voorbeelden genoemd: geschriften, ademlucht, bloed- en urinemonsters en lichaamsmateriaal voor DNA-onderzoek (EHRM 17 december 1996, NJ 1997/699, par. 69 (Saunders/Verenigd Koninkrijk)). Overigens volgt uit jurisprudentie van het EHRM en de Hoge Raad dat het onderscheid tussen wilsafhankelijk en wilsonafhankelijk materiaal niet (meer) in alle gevallen doorslaggevend is voor de vraag of sprake is van schending van het nemo tenetur-beginsel. Zie meer daarover in de toelichting op artikel 2.7.43, tweede lid.\nDe beperking van het recht om zichzelf niet te hoeven belasten, valt goed te begrijpen in het licht van een belangrijke, door het Hof genoemde functie van dit recht: het voorkomen van rechterlijke dwalingen als gevolg van ongepaste druk op de verdachte. Onder dwang verkregen mondelinge verklaringen kunnen tot rechterlijke dwalingen leiden. Dat geldt niet voor wilsonafhankelijk bewijsmateriaal omdat dat niet verandert al naargelang dat vrijwillig of onder dwang wordt afgestaan. Ook spraakopnames van verdachten die voor spraakvergelijking worden gebruikt, beschouwt het EHRM als wilsonafhankelijk materiaal. Dergelijke opnames zijn volgens het EHRM «akin to blood, hair or other physical or objective specimens used in forensic analysis and to which privilege against self-incrimination does not apply» (EHRM 25 september 2001, par. 80 (P.G. en J.H./Verenigd Koninkrijk)). Hoewel het EHRM zich nooit expliciet heeft uitgelaten over het feit of het handschrift van de verdachte of zijn manier van lopen, als materiaal kan worden aangemerkt dat onafhankelijk van de wil van de verdachte bestaat, mag, gezien deze uitspraak en ook in het licht van de uitspraak Weh tegen Oostenrijk (EHRM 8 april 2004, par. 54 (Weh/Oostenrijk)), redelijkerwijs worden aangenomen dat er voor de verdachte, indien hij wordt gedwongen om aan een onderzoek van deze fysieke eigenschappen mee te werken, geen sprake is van een verplichting tot actieve medewerking aan zijn veroordeling, ook al zijn deze eigenschappen door de wil beïnvloedbaar. Zij bevatten immers feitelijke informatie die eigen is aan een persoon en kunnen daardoor niet op een lijn worden gesteld met mondelinge verklaringen die indien zij onder druk zijn gegeven, tot rechterlijke dwalingen kunnen leiden en mede om die reden door het nemo tenetur-beginsel zijn beschermd.\nTweede lid\nDit artikellid regelt dat de tenuitvoerlegging van een bevel tot medewerking aan een vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek achterwege blijft indien er geschikte bestaande documenten met het handschrift of opnamen met spraak van de verdachte beschikbaar zijn. De reden daarvoor is dat twee bestaande documenten met het handschrift of twee bestaande spraakopnamen beter met elkaar te vergelijken te zijn (bijvoorbeeld een eerdere geschreven tekst van de verdachte met de tekst van een dreigbrief of een opname van de verdachte uit een tapgesprek met een andere opname van zijn spraak uit een tapgesprek) dan een op het politiebureau door de verdachte uitgevoerde schrijfproef of een ingesproken opname met een bestaande spraakopname en dat als gevolg daarvan de bewijswaarde van de eerste vergelijking groter zal zijn die van de tweede vergelijking. Dat heeft te maken met het feit dat hoe spontaner een tekst is geschreven of spraakopnametypen op elkaar lijken en onder dezelfde omstandigheden zijn gemaakt, hoe beter de vergelijking kan worden gedaan. Voorbeelden van spontaan schrift zijn brieven aan familie of vrienden en invullingen op formulieren, maar ook handtekeningen onder contracten of formulieren van overheidsinstanties etc. Voor een optimaal onderzoek is spontaan geschreven tekst nodig uit omstreeks dezelfde periode als waarin het betwiste handschrift of de betwiste handtekening zou zijn vervaardigd. Voor een goede vergelijking is het in geval van een vergelijkend spraakonderzoek belangrijk dat de communicatieve omstandigheden van de verschillende opnames zoveel mogelijk overeenkomen. Dit betreft de aard van de opname, de taal waarin wordt gesproken en de overige omstandigheden van het gesprek. Indien de opname waarmee wordt vergeleken bijvoorbeeld een heel emotioneel gesprek betreft, waarin de betrokkene boos of verdrietig is, is het vergelijksmateriaal idealiter ook een opname van een gesprek waarin de betrokkene dezelfde emoties ervaart. Een stem wordt door emoties namelijk sterk beïnvloed. Het is echter moeilijker om het in- of uitspreken van een tekst op een politiebureau ─ zo is in de praktijk gebleken ─ onder dezelfde omstandigheden te laten plaatsvinden als de omstandigheden van de spontane spraakopname waarmee de vergelijking dient te worden gedaan. De verdachte komt op het politiebureau namelijk meestal niet uit zijn schulp, spreekt vaak in korte zinnen of spreekt een tekst met een lage inspanning uit waardoor de tekst meer als mompelen kan klinken. Alleen als er geen geschikte documenten met het handschrift of als er geen bestaande spraakopnamen van de verdachte voorhanden zijn, kan een schrijfproef of spraakopname tegen zijn wil gemaakt worden om te kunnen bepalen of het handschrift op een document of de spraak op een al bestaande opname aan hem toegedicht kan worden. Voor de volledigheid wordt opgemerkt dat de bevoegdheid om de verdachte te bevelen de handelingen te verrichten als bedoeld in het eerste lid, onderdeel c, in het tweede lid niet worden genoemd. Het gaat hier immers om handelingen die de verdachte zelf moet verrichten, en waarvan de wijze van uitvoering dus niet buiten zijn medeweten kan worden vastgesteld.", "bron": { "documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36327:418eb8932339", "document": { "id": "doc:kwest-toelichting-36327", "titel": "Toelichting 36327 (KWEST-structuur)", "urls": { "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36327.xml" }, "officiele_identificaties": [ { "soort": "dossiernummer", "waarde": "36327" } ] }, "juridische_context": { "brontype": "explanatory_memorandum", "wetgevingsfase": "enacted", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_applicable", "consolidatiekarakter": "editorial_compilation", "status_bewijs_ids": [ "evidence:8c45d0baf16aa816" ], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "sha256": "418eb8932339d45f33411406dd035f210fd6666c9faacdf213f429f47cc4f407", "opmerkingen": [ "Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies." ] }, "verificatie": { "officieel_documentversie_id": "docv:kst-36327-3:e1b226686555", "status": "verified", "methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML" }, "label": "Toelichting" }, { "id": "mvt:36913:139", "soort": "wijziging", "titelpad": [ "ARTIKELSGEWIJS DEEL", "ARTIKEL II [wijzigingen in Boek 2 van het Wetboek van Strafvordering]", "Onderdeel FF" ], "tekst": "In dit onderdeel wordt Afdeling 6.5.4, over onderzoek ten aanzien van fysieke eigenschappen, opnieuw vastgesteld. Naast artikel 2.6.15 zal het aangepaste artikel 2.6.16 – anders dan in de eerste vaststellingswet het geval is – van deze afdeling onderdeel uitmaken. Hierna worden de wijzigingen toegelicht die ten opzichte van de corresponderende bepalingen in de eerste vaststellingswet in de artikelen 2.6.15 en 2.6.16 zijn aangebracht.", "bron": { "documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36913:5fac1ce94224", "document": { "id": "doc:kwest-toelichting-36913", "titel": "Toelichting 36913 (KWEST-structuur)", "urls": { "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36913.xml" }, "officiele_identificaties": [ { "soort": "dossiernummer", "waarde": "36913" } ] }, "juridische_context": { "brontype": "explanatory_memorandum", "wetgevingsfase": "introduced", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_applicable", "consolidatiekarakter": "editorial_compilation", "status_bewijs_ids": [ "evidence:109d2164151a5415" ], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "sha256": "5fac1ce94224b086af4767ed8556e7a4923bee65fbedb120c939a4c9c7d0c3ed", "opmerkingen": [ "Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies." ] }, "verificatie": { "officieel_documentversie_id": "docv:kst-36913-3:7056b1426ece", "status": "verified", "methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML" }, "label": "Toelichting" }, { "id": "mvt:36913:140", "soort": "artikelsgewijs", "titelpad": [ "ARTIKELSGEWIJS DEEL", "ARTIKEL II [wijzigingen in Boek 2 van het Wetboek van Strafvordering]", "Onderdeel FF", "Artikel 2.6.15 [onderzoek ten aanzien van fysieke eigenschappen]" ], "tekst": "Deze bepaling is ten opzichte van het huidige wetboek nieuw en bevat enkele aan de verdachte te geven bevelen, zoals het opschrijven of uitspreken van een tekst, het aannemen van een bepaalde lichaamshouding of het dragen van bepaalde kleding of attributen. De aangebrachte wijzigingen worden hieronder per artikellid besproken.\nEerste lid\nAllereerst wordt de beperking van de doelen waarvoor de verdachte kan worden bevolen een tekst op te schrijven of uit te spreken – ten behoeve van een vergelijkend handschriftonderzoek, een vergelijkend spraakonderzoek of een confrontatie – geschrapt. Ook hier is er geen reden om andere doelen dan de nu in de eerste vaststellingswet in artikel 2.6.15 genoemde doelen uit te sluiten. Zo is denkbaar dat de verdachte een tekst uitspreekt niet zozeer ten behoeve van een vergelijkend spraakonderzoek, maar om te beoordelen of hij inderdaad – zoals de aangever beweert – een Engels accent heeft. Het wordt aan de (hulp)officier van justitie overgelaten om te bepalen of het in het belang van het onderzoek is dat de genoemde, aan de verdachte te richten bevelen worden gegeven.\nIn de tweede plaats wordt de tekst op verschillende plaatsen iets veralgemeniseerd. Zo is «een stuk te lopen en dat zo nodig op een bepaalde wijze te doen» vervangen door «zich op een bepaalde wijze te bewegen», zodat daaronder ook andere bewegingen dan lopen (zoals kruipen) kunnen worden geschaard. Wel wordt geëxpliciteerd dat de verdachte ook kan worden bevolen bepaalde schoenen te dragen, zodat duidelijk is dat deze bevoegdheid ook kan worden uitgeoefend om bepaalde schoenzoolafdrukken van de verdachte te verkrijgen terwijl hij loopt.\nIn de memorie van toelichting bij artikel 2.6.15 in de eerste vaststellingswet is al ingegaan op de redenen waarom in deze gevallen geen sprake is van een schending van de door het nemo tenetur-beginsel beschermde belangen (zie uitgebreid Kamerstukken II 2022/23, 36 327, nr. 3, p. 497).\nTen derde wordt de zogenoemde bewijsconfrontatie niet langer zelfstandig geregeld in artikel 2.6.16, maar opgenomen in artikel 2.6.15. De bewijsconfrontatie is een onderzoek waarbij de identiteit van de verdachte bekend is en het slachtoffer of een andere getuige van het strafbare feit de verdachte te zien krijgt met het doel vast te stellen of hij deze persoon als verdachte herkent (Kamerstukken II 2022/23, 36 327, nr. 3, p. 498–499). De verplaatsing van deze bevoegdheid naar artikel 2.6.15 houdt verband met een andere wijziging in deze bepaling, te weten de introductie van een restbepaling in onderdeel e. Deze restbepaling maakt het mogelijk dat de verdachte wordt bevolen om andere gedragingen te verrichten, die vergelijkbaar zijn met de gedragingen die zijn opgenomen in de eerste vier onderdelen. Met «vergelijkbaar» wordt bedoeld dat de gedragingen naar hun aard een met de in de onderdelen a, b, c en d genoemde gedragingen vergelijkbare inbreuk opleveren op de autonomie en lichamelijke integriteit van de verdachte. Achtergrond van deze wijziging is de volgende.\nDe opsporingsinstanties en het OM hebben gedurende de totstandkoming van de eerste vaststellingswet aangegeven een voorkeur te hebben voor een niet-limitatieve opsomming van lichaamsbevoegdheden, om ruimte te bieden aan nieuwe en gedeeltelijk nog te ontwikkelen technieken (vgl. Kamerstukken II 2022/23, 36 327, nr. 3, p. 52). Aan die wens is geen gevolg gegeven. Een bij de lichaamsbevoegdheden op te nemen algemene restbepaling zou in het licht van het legaliteitsbeginsel vragen oproepen, terwijl de noodzaak daarvan zeker tegen de achtergrond van de wijzigingen die met dit wetsvoorstel al in de lichaamsbevoegdheden zijn doorgevoerd, niet evident is. Bovendien worden de bevoegdheden uit Boek 2, Hoofdstuk 6, in beginsel uitgeoefend tegen de gedetineerde verdachte, die zich dus in een kwetsbare positie bevindt. Gewaakt moet daarom worden tegen willekeurige inbreuken op zijn lichamelijke integriteit en autonomie.\nHet legaliteitsbeginsel staat niet zonder meer in de weg aan een niet-limitatieve opsomming van opsporingsbevoegdheden. Een niet-limitatieve opsomming van opsporingsbevoegdheden kan in lijn met het legaliteitsbeginsel worden opgesteld, mits binnen de opsomming voldoende vergelijkbare, specifieke opsporingshandelingen wel wettelijk zijn geregeld, zodat het stramien waarin de niet geregelde handeling moet passen, duidelijk is.\nOnderzocht is op welke wijze een restbepaling in Boek 2, Hoofdstuk 6, vorm kan krijgen, met inachtneming van voornoemde principes. Daarbij is bezien bij welke lichaamsbevoegdheden zo’n restbepaling in de (nabije) toekomst van nut zou kunnen zijn. Dat is het geval bij de bevoegdheden in artikel 2.6.15. De in deze bepaling ingevoegde restbepaling maakt het eerder door de politie genoemde onderzoek naar een «toetsenbordaanslag» mogelijk, evenals het aanvankelijk in de wettekst geëxpliciteerde bevel om bepaalde kleding of attributen uit te doen. Door de bewijsconfrontatie ook in deze bepaling op te nemen, wordt het aantal gedragingen waarmee gedragingen uit de restbepaling (onderdeel e) kunnen worden vergeleken, groter. Opname van de bewijsconfrontatie in artikel 2.6.15 is gerechtvaardigd, omdat de toepassingscriteria voor de bewijsconfrontatie dezelfde zijn als de toepassingscriteria voor de bevoegdheden die al zijn neergelegd in artikel 2.6.15, terwijl de op de rechten van de verdachte gemaakte inbreuk vergelijkbaar is. De NOvA heeft in overweging gegeven artikel 2.6.15, eerste lid, onderdeel e, in die zin aan te passen dat andere, vergelijkbare gedragingen in een algemene maatregel van bestuur worden opgenomen, om te voorkomen dat onderzoekshandelingen op deze restbepaling worden gebaseerd die niet goed passen binnen het bestaande stramien van bevoegdheden dat in artikel 2.6.15 is geregeld. Dit adviespunt wordt niet opgevolgd. Zoals hiervoor is overwogen, bevat artikel 2.6.15 een groot aantal, in aard vergelijkbare bevoegdheden, zodat op vrij eenvoudige wijze kan worden bepaald of een nieuwe onderzoekshandeling binnen dat stramien past. Artikel 2.6.15, eerste lid, onderdeel e, bepaalt bovendien expliciet dat het moet gaan om «andere, vergelijkbare, gedragingen». Deze restbepaling is daarmee veel beperkter dan de formulering «onder meer» in het huidige artikel 61a, waarbij artikel 61a bovendien een veel ruimer scala aan opsporingsbevoegdheden bevat. Het risico dat de restcategorie van artikel 2.6.15, eerste lid, onderdeel e, zal worden aangewend om onderzoekshandelingen te verrichten die niet passen binnen het stramien van artikel 2.6.15 is gelet daarop zeer beperkt. Indien een onderzoekshandeling is verricht die volgens de verdachte niet daarbinnen past, kan hij de rechtmatigheid daarvan tijdens de terechtzitting aan de orde (laten) stellen.\nBij de overige in Boek 2, Hoofdstuk 6, opgenomen bevoegdheden wordt geen restbepaling geïntroduceerd, omdat bij die bevoegdheden geen indicaties bestaan dat de reikwijdte ervan te beperkt zal zijn. Wel wordt erop gewezen dat artikel 2.1.7a – dat in de eerste vaststellingswet is opgenomen nadat een daartoe strekkend amendement is aangenomen (Kamerstukken II 2024/25, 36 327, nr. 46) – een zogenoemde vangnetbepaling bevat voor niet geregelde onderzoekshandelingen. Op grond van deze vangnetbepaling kan een onderzoekshandeling waarvoor geen specifieke wettelijke grondslag bestaat op bevel van de officier van justitie, die daartoe is gemachtigd door de rechter-commissaris, worden verricht als de handeling, gezien de aard daarvan en de mate van inbreuk die daarmee op grondrechten wordt gemaakt, vergelijkbaar is met een onderzoekshandeling waarvoor wel een specifieke wettelijke grondslag bestaat. Voor het verrichten van de onderzoekshandeling moet daarnaast worden voldaan aan de toepassingscriteria van de vergelijkbare – wel van een wettelijke basis voorziene – bevoegdheid. Artikel 2.1.7a verschilt van de restbepaling van artikel 2.6.15, eerste lid, onderdeel e. Allereerst omdat zij een veel ruimer toepassingsbereik heeft: artikel 2.1.7a biedt een mogelijkheid voor het verrichten van onderzoekshandelingen die lijken op bevoegdheden uit de Hoofdstukken 6, 7 en 8 van Boek 2, terwijl artikel 2.6.15, eerste lid, onderdeel e, alleen betrekking heeft op gedragingen van de verdachte die vergelijkbaar zijn met de gedragingen van de verdachte die in de onderdelen a tot en met d van dat lid zijn opgenomen. Bovendien is voor toepassing van artikel 2.1.7a een voorafgaande rechterlijke machtiging vereist; dat is niet het geval voor toepassing van de restbepaling van artikel 2.6.15, eerste lid, onderdeel e, dat – gelet op de overige onderdelen van die bepaling – relatief beperkt inbreuk makende onderzoekshandelingen zal betreffen. Artikel 2.1.7a biedt gelet op het voorgaande ook ruimte voor het verrichten van lichaamsonderzoek zonder specifieke wettelijke grondslag, maar binnen strikte kaders: de te verrichten onderzoekshandeling moet naar haar aard vergelijkbaar zijn met lichaamsonderzoek dat wel van een specifieke wettelijke basis is voorzien en de mate van inbreuk op grondrechten die met dat onderzoek wordt gemaakt, moet vergelijkbaar zijn. Als aan die eisen is voldaan én er is voldaan aan de toepassingscriteria van die vergelijkbare bevoegdheid, kan de niet geregelde onderzoekshandeling worden verricht op grond van de vangnetbepaling.\nOpmerking verdient ten slotte dat de bewijsconfrontatie in artikel 2.6.15, eerste lid, onderdeel d, anders dan in de eerste vaststellingswet nog het geval is, nu zo is opgezet, dat de (hulp)officier van justitie de verdachte kan bevelen zijn medewerking te verlenen aan een confrontatie, waar in de eerste vaststellingswet nog is bepaald dat de (hulp)officier van justitie de opsporingsambtenaar kan bevelen een bewijsconfrontatie uit te voeren. De nu gekozen opzet sluit beter aan bij de essentie van de bevoegdheid. Een zich verzettende verdachte kan immers moeilijk worden gedwongen aan een confrontatie mee te werken. Gevolg van deze formulering is dat de verdachte die geen gehoor geeft aan het bevel, zich schuldig maakt aan het niet opvolgen van een ambtelijk bevel (artikel 184 van het Wetboek van Strafrecht). De bevolen medewerking brengt mee dat de verdachte zich houdt aan een opstelling die de (hulp)officier van justitie nodig oordeelt. Daarom is de tweede zin van het eerste lid zoals deze in de eerste vaststellingswet is opgenomen («Ten behoeve van de confrontatie kan de verdachte te midden van op hem lijkende personen worden opgesteld») overbodig en wordt deze geschrapt. Omdat algemeen bekend is dat een confrontatie is gericht op het vaststellen of de getuige de verdachte al dan niet herkent, is de daarop toegesneden zinsnede in de eerste zin van het eerste lid zoals deze in de eerste vaststellingswet is opgenomen, eveneens geschrapt.\nTweede lid\nDit voorschrift wordt inhoudelijk gewijzigd. In de eerste vaststellingswet was in dit lid opgenomen dat een bevel ten behoeve van het verrichten van spraak- of handschriftonderzoek achterwege blijft indien het handschrift of een opname met de spraak van de verdachte op een inbeslaggenomen voorwerp aanwezig is of op andere wijze is verkregen. Voorwaarde is wel dat voldoende zekerheid bestaat dat het handschrift of de spraak van de verdachte afkomstig is. De ratio van dit voorschrift is dat spontaan geschreven of uitgesproken teksten beter en betrouwbaarder vergelijkingsmateriaal opleveren dan teksten die op bevel zijn geschreven of uitgesproken. De bewijswaarde van een vergelijking aan de hand van bestaand materiaal zal daarom doorgaans groter zijn dan van een vergelijking aan de hand van op het politiebureau tot stand gekomen materiaal. Die ratio geldt nog steeds, maar een en ander behoeft bij nader inzien geen wettelijke regeling. Op grond van artikel 2.1.9 kunnen opsporingsambtenaren (vergelijkend handschrift- of spraak)onderzoek verrichten aan de hand van teksten die niet op bevel door de verdachte zijn opgeschreven of uitgesproken, maar op andere wijze zijn verkregen. Ook kan daarvoor een deskundige worden benoemd (artikel 2.4.1). Daarnaast volgt al uit de in artikel 2.1.3 neergelegde beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit dat de opsporing pas gebruik mag maken van de in artikel 2.6.15, eerste lid, neergelegde bevoegdheid als dat redelijkerwijs nodig is. Ten slotte geldt dat het aan de rechter is om uiteindelijk de betrouwbaarheid van het bewijs te beoordelen. Het voert, bij een weinig ingrijpende bevoegdheid als deze, te ver om wettelijk voor te schrijven dat een opsporingshandeling alleen mag worden verricht als op voorhand voldoende zeker is dat zij tot betrouwbaar bewijs zal leiden, al zal de opsporing uiteraard moeten streven naar het verkrijgen van zo betrouwbaar mogelijk onderzoeksmateriaal. Dat zou anders zijn als het verkregen materiaal gevoelige gegevens met een hoge bewijswaarde zou opleveren, of in een databank terecht zou kunnen komen en gebruikt zou kunnen worden in andere strafzaken. Dat is aan de orde bij afgenomen lichaamsmateriaal ten behoeve van DNA-onderzoek of genomen afdrukken voor bijvoorbeeld een handpalmonderzoek, maar hier speelt dat niet. Het is daarom niet nodig om een betrouwbaarheidswaarborg in de wet op te nemen.\nDe tweede zin van het tweede lid heeft in de eerste vaststellingswet nog betrekking op de situatie waarin handschrift- of spraakonderzoek buiten medeweten van de verdachte kan worden verricht. Dat werd mogelijk gemaakt in de gevallen waarin dat naar het oordeel van de officier van justitie in het belang van het onderzoek is of waarin de verdachte vermist is. Uit het voorgaande blijkt dat het verrichten van handschrift- of spraakonderzoek aan de hand van ander materiaal dan door de verdachte op bevel vervaardigd, kan plaatsvinden op grond van artikel 2.1.9. Dergelijk onderzoek zal dus ook buiten medeweten van de verdachte kunnen worden verricht als dat in het belang van het onderzoek is. Die situaties behoeven bij nader inzien geen expliciete regeling. Wel wordt nu de – in de eerste vaststellingswet nog niet voorziene – situatie geregeld waarin de officier van justitie de verdachte één van de handelingen, bedoeld in het eerste lid, wil laten verrichten, zonder dat de verdachte weet dat dit gebeurt met als doel het aan het licht brengen van de waarheid. Dat was tot nu toe niet geregeld. Het tweede lid laat in de oorspronkelijke vorm alleen onderzoek buiten medeweten van de verdachte toe aan materiaal dat buiten de verdachte om is verkregen. Het is echter ook voorstelbaar dat de opsporing de verdachte een bepaalde handeling wil laten verrichten, zoals het opschrijven van een tekst, zonder dat de verdachte weet dat die tekst zal worden gebruikt voor verder onderzoek. Omdat ook dan een inbreuk op de lichamelijke integriteit en autonomie van de verdachte plaatsvindt, en de verdachte bovendien in enige mate wordt misleid – hem wordt bijvoorbeeld verteld een bepaald formulier in te vullen, zonder dat bekend wordt gemaakt dat daarmee een handschriftonderzoek zal worden verricht – zijn hiervoor zwaarwegende redenen vereist. Het is aan de officier van justitie om te bepalen of die zwaarwegende redenen bestaan. Die zwaarwegende redenen worden niet langer in de wet geconcretiseerd; het wordt aan de officier van justitie overgelaten om te beoordelen of zich een zwaarwegende reden voor toepassing van het tweede lid voordoet. Deze laatste wijziging is ook doorgevoerd in de artikelen 2.6.12, 2.6.13, 2.6.17 en 2.6.20. Zie voor een uiteenzetting van de achtergronden hiervan de toelichting bij de wijzigingen van artikel 2.6.12.\nDe regeling laat de mogelijkheid open dat de verdachte wordt bevolen de gedragingen, bedoeld in het eerste lid, onderdelen b, c, d en e, te verrichten zonder dat hij weet dat het doel daarvan het aan het licht brengen van de waarheid is. Hoewel zich dit ten aanzien van deze gedragingen moeilijker laat voorstellen dan ten aanzien van de in het eerste lid, onderdeel a, genoemde gedragingen, is het niet nodig de mogelijkheid daartoe op voorhand uit te sluiten. Door de regeling op dit punt open te houden, blijft zij toekomstbestendig. Opmerking verdient dat ook toepassing kan worden gegeven aan dit tweede lid is als de verdachte niet vastzit (vgl. artikel 2.6.2, laatste zin).\nDerde lid\nIn dit artikellid was oorspronkelijk neergelegd dat indien het onderzoek buiten medeweten van de verdachte is verricht, de officier van justitie hem daarvan en van de uitslag van het onderzoek in kennis stelt zodra het belang van het onderzoek dat toelaat. Dat wordt gewijzigd. In de nieuwe bepaling wordt geregeld dat de verdachte ten aanzien van wie het tweede lid is toegepast, van die heimelijke uitoefening van de bevoegdheid in kennis moet worden gesteld zodra het belang van het onderzoek dat toelaat. Voor de redenen daarvan wordt verwezen naar de toelichting bij de wijziging van artikel 2.6.12, derde lid, waarin een vergelijkbare wijziging is opgenomen.\nVerder wordt de verwijzing naar vergelijkend onderzoek evenals in het eerste lid geschrapt.", "bron": { "documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36913:5fac1ce94224", "document": { "id": "doc:kwest-toelichting-36913", "titel": "Toelichting 36913 (KWEST-structuur)", "urls": { "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36913.xml" }, "officiele_identificaties": [ { "soort": "dossiernummer", "waarde": "36913" } ] }, "juridische_context": { "brontype": "explanatory_memorandum", "wetgevingsfase": "introduced", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_applicable", "consolidatiekarakter": "editorial_compilation", "status_bewijs_ids": [ "evidence:109d2164151a5415" ], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "sha256": "5fac1ce94224b086af4767ed8556e7a4923bee65fbedb120c939a4c9c7d0c3ed", "opmerkingen": [ "Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies." ] }, "verificatie": { "officieel_documentversie_id": "docv:kst-36913-3:7056b1426ece", "status": "verified", "methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML" }, "label": "Toelichting" } ] }, "verwijzingen": { "status": "not_stated", "verwijst_naar": [], "verwezen_door": [] }, "transponering": { "status": "present", "tabelversie": "2023-07-06", "toelichting": "Alleen koppeling (maps_to); geen gelijkwaardigheid of ongewijzigde inhoud. De huidige tekst is een fragment uit de tabel.", "items": [ { "schema_version": "1.0.0", "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.15:1", "type": "transponering", "richting": "nieuw_huidig", "tabelversie": "2023-07-06", "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be", "nieuw": { "artikel": "2.6.15", "lid": "1", "verwijzing_tekst": null, "tekst": "In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie of de hulpofficier van justitie de verdachte bevelen:" }, "huidig": { "artikel": null, "lid": null, "verwijzing_tekst": "nieuw", "tekst": null }, "koppelingstype": "new_provision", "bron_opmerking": null, "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact", "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.15", "bewijs_ids": [ "evidence:d93e4fa458bbf0f5" ] }, { "schema_version": "1.0.0", "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.15:2", "type": "transponering", "richting": "nieuw_huidig", "tabelversie": "2023-07-06", "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be", "nieuw": { "artikel": "2.6.15", "lid": "a", "verwijzing_tekst": null, "tekst": "een tekst op te schrijven ten behoeve van een vergelijkend handschriftonderzoek;" }, "huidig": { "artikel": null, "lid": null, "verwijzing_tekst": "nieuw", "tekst": null }, "koppelingstype": "new_provision", "bron_opmerking": null, "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact", "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.15", "bewijs_ids": [ "evidence:72636c5e5d4e343c" ] }, { "schema_version": "1.0.0", "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.15:3", "type": "transponering", "richting": "nieuw_huidig", "tabelversie": "2023-07-06", "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be", "nieuw": { "artikel": "2.6.15", "lid": "b", "verwijzing_tekst": null, "tekst": "een tekst uit te spreken ten behoeve van een vergelijkend spraakonderzoek of een confrontatie; of" }, "huidig": { "artikel": null, "lid": null, "verwijzing_tekst": "nieuw", "tekst": null }, "koppelingstype": "new_provision", "bron_opmerking": null, "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact", "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.15", "bewijs_ids": [ "evidence:d78d35d28c1b8a12" ] }, { "schema_version": "1.0.0", "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.15:4", "type": "transponering", "richting": "nieuw_huidig", "tabelversie": "2023-07-06", "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be", "nieuw": { "artikel": "2.6.15", "lid": "c", "verwijzing_tekst": null, "tekst": "een lichaamshouding aan te nemen, een stuk te lopen en dat zo nodig op een bepaalde wijze te doen, bepaalde kleding of attributen te dragen of uit te doen of andere aanwijzingen op te volgen ten behoeve van een gezichtsopname als bedoeld in artikel 2.6.9, tweede en derde lid, of van een beeldopname als bedoeld in artikel 2.6.12 eerste lid, onderdeel b, of ten behoeve van een confrontatie of een vergelijking met beeldopnamen." }, "huidig": { "artikel": null, "lid": null, "verwijzing_tekst": "nieuw", "tekst": null }, "koppelingstype": "new_provision", "bron_opmerking": null, "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "afwijkend", "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.15", "bewijs_ids": [ "evidence:f22dc6a2b8a72101" ] }, { "schema_version": "1.0.0", "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.15:5", "type": "transponering", "richting": "nieuw_huidig", "tabelversie": "2023-07-06", "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be", "nieuw": { "artikel": "2.6.15", "lid": "2", "verwijzing_tekst": null, "tekst": "Het bevel of de tenuitvoerlegging of de verdere tenuitvoerlegging daarvan, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a of b, tot het verrichten van een vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek blijft achterwege indien het handschrift of een opname met de spraak van de verdachte op een inbeslaggenomen voorwerp aanwezig is of op andere wijze verkregen is, mits voldoende zekerheid bestaat dat dat handschrift of die spraak van hem afkomstig is. Indien dat naar het oordeel van de officier van justitie in het belang van het onderzoek is of de verdachte vermist is, kan het vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek, bedoeld in de vorige zin, buiten medeweten van de verdachte worden verricht." }, "huidig": { "artikel": null, "lid": null, "verwijzing_tekst": "nieuw", "tekst": null }, "koppelingstype": "new_provision", "bron_opmerking": null, "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact", "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.15", "bewijs_ids": [ "evidence:b92731c6eef3581b" ] }, { "schema_version": "1.0.0", "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.15:6", "type": "transponering", "richting": "nieuw_huidig", "tabelversie": "2023-07-06", "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be", "nieuw": { "artikel": "2.6.15", "lid": "3", "verwijzing_tekst": null, "tekst": "Indien het vergelijkend handschrift- of spraakonderzoek buiten medeweten van de verdachte is verricht, stelt de officier van justitie hem, zodra het belang van het onderzoek dat toelaat, daarvan en van de uitslag van het vergelijkend onderzoek in kennis." }, "huidig": { "artikel": null, "lid": null, "verwijzing_tekst": "nieuw", "tekst": null }, "koppelingstype": "new_provision", "bron_opmerking": null, "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact", "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.15", "bewijs_ids": [ "evidence:3ac006484fa6170b" ] } ] }, "openstaande_punten": { "status": "not_stated", "items": [] }, "bronnen": [ { "documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa", "document": { "id": "doc:stb-2026-56", "titel": "Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)", "urls": { "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.html", "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.xml", "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.pdf" }, "officiele_identificaties": [ { "soort": "staatsblad", "waarde": "Stb. 2026, 56" }, { "soort": "dossiernummer", "waarde": "36327" } ] }, "juridische_context": { "brontype": "official_enactment", "wetgevingsfase": "enacted", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_in_force", "consolidatiekarakter": "not_applicable", "status_bewijs_ids": [ "evidence:46157f0fb01d1ed6", "evidence:ed98a65feb84edbe", "evidence:8c45d0baf16aa816" ], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "sha256": "e3e33d868eaad813515d3f14520f88b2f225da1887631510d67b8c5d85fc534d", "opmerkingen": [ "Boeken 7 en 8 zijn in deze wet gereserveerd; zij worden vastgesteld bij Stb. 2026, 57." ] }, { "documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d", "document": { "id": "doc:kst-36913-2", "titel": "Eerste aanvullingswet, voorstel van wet (Kamerstukken II 2025/26, 36913, nr. 2)", "urls": { "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.html", "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.xml", "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.pdf" }, "officiele_identificaties": [ { "soort": "kamerstuk", "waarde": "kst-36913-2" }, { "soort": "dossiernummer", "waarde": "36913" } ] }, "juridische_context": { "brontype": "bill", "wetgevingsfase": "introduced", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_in_force", "consolidatiekarakter": "not_applicable", "status_bewijs_ids": [ "evidence:109d2164151a5415" ], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "sha256": "3e5c0219181d32958ac2662140e4b46221de34eb1896d5d8d89d9769353489ff", "opmerkingen": [ "Nota van wijziging (2026-09-30) en latere stukken niet verwerkt; dossier in behandeling bij de Tweede Kamer op de peildatum." ] }, { "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f", "document": { "id": "doc:kwest-wet", "titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)", "urls": { "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml", "bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx", "kwest": "https://kwest.overheid.nl/" }, "officiele_identificaties": [] }, "juridische_context": { "brontype": "consolidated_presentation", "wetgevingsfase": "unknown", "publicatiestatus": "published", "inwerkingtreding_status": "not_in_force", "consolidatiekarakter": "projection", "status_bewijs_ids": [ "evidence:230362c00be675b3" ], "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03", "geldig_vanaf": { "waarde": null, "status": "not_stated" }, "geldig_tot": { "waarde": null, "status": "not_stated" } }, "sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87", "opmerkingen": [ "Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.", "Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1." ] } ] }