Wetboek van Strafvorderingnieuw wetboek · kennis- en vraagomgeving · prototypedataset 2026-11-03 · gevalideerd

Factsheet artikel 1.10.1

Deterministisch samengesteld uit gevalideerde records van release release-2026-11-03-6c742fbd8e; volledige teksten, geen samenvatting. Per rubriek staat of de bron iets vermeldt (aanwezig), niets vermeldt (niet in de bron), nog niet is beoordeeld, of niet van toepassing is. JSON downloaden

WettekstVastgesteldNog niet in werkingWettekst (vastgesteld, nog niet in werking)Toelichting beschikbaar

Vastgestelde tekst aanwezig

1.
De tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen, strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming en andere strafvorderlijke beslissingen vindt plaats door Onze Minister.
2.
Onder strafrechtelijke beslissingen worden verstaan:
a.rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;
b.strafbeschikkingen.
3.
Onder strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming worden verstaan:
a.bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;
b.bevelen tot voorlopige hechtenis;
c.bevelen tot gijzeling van een getuige;
d.bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.
4.
Onder andere strafvorderlijke beslissingen worden in dit artikel verstaan:
a.transacties;
b.ontnemingsschikkingen;
c.gedragsaanwijzingen;
d.beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.
5.
De tenuitvoerlegging omvat mede de beslissingen die worden genomen in het kader van die tenuitvoerlegging.
Bron: Tweede vaststellingswet (Stb. 2026, 57)officiële publicatiesha256 4547aae23559…XML-pad /officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[1]/wijziging[1]/wijzig-divisie[1]/artikel[1]

Voorgestelde tekst (eerste aanvullingswet 36913) niet in de bron

Het wetsvoorstel bevat geen vervangende tekst voor dit artikel.

Geconsolideerde presentatie (KWEST) aanwezigherkomst: gelijk aan stb 2026 57

Geconsolideerde presentatieNog niet in werking Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository; vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.

1.
De tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen, strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming en andere strafvorderlijke beslissingen vindt plaats door Onze Minister.
2.
Onder strafrechtelijke beslissingen worden verstaan:
a.rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;
b.strafbeschikkingen.
3.
Onder strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming worden verstaan:
a.bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;
b.bevelen tot voorlopige hechtenis;
c.bevelen tot gijzeling van een getuige;
d.bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.
4.
Onder andere strafvorderlijke beslissingen worden in dit artikel verstaan:
a.transacties;
b.ontnemingsschikkingen;
c.gedragsaanwijzingen;
d.beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.
5.
De tenuitvoerlegging omvat mede de beslissingen die worden genomen in het kader van die tenuitvoerlegging.

Leden en onderdelen aanwezig5

De leden staan hierboven in de wettekst; ieder lid en onderdeel is afzonderlijk citeerbaar met een eigen bewijsrecord.

Normatieve regels nog niet beoordeeld

Regelextractie voor dit artikel nog niet uitgevoerd of nog niet beoordeeld.

Definities aanwezig

Andere strafvorderlijke beslissingen begrippenlijst KWEST
a. Transacties; b. Ontnemingsschikkingen; c. Gedragsaanwijzingen; d. Beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.

Strafrechtelijke beslissingen begrippenlijst KWEST
a. Rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel; b. Strafbeschikkingen.

Strafvordelijke beslissingen tot vrijheidsbeneming begrippenlijst KWEST
a. Bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring; b. Bevelen tot voorlopige hechtenis; c. Bevelen tot gijzeling van een getuige; d. Bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.

Tenuitvoerlegging (bevoegde autoriteit) begrippenlijst KWEST
De tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen, strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming en andere strafvorderlijke beslissingen vindt plaats door Onze Minister.

Tenuitvoerlegging (reikwijdte) begrippenlijst KWEST
De tenuitvoerlegging omvat mede de beslissingen die worden genomen in het kader van die tenuitvoerlegging.

strafrechtelijke beslissingen wettekst
Onder strafrechtelijke beslissingen worden verstaan: a. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel; b. strafbeschikkingen.

strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming wettekst
Onder strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming worden verstaan: a. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring; b. bevelen tot voorlopige hechtenis; c. bevelen tot gijzeling van een getuige; d. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.

andere strafvorderlijke beslissingen wettekst
Onder andere strafvorderlijke beslissingen worden in dit artikel verstaan: a. transacties; b. ontnemingsschikkingen; c. gedragsaanwijzingen; d. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.

strafrechtelijke beslissingen wettekst
Onder strafrechtelijke beslissingen worden verstaan: a. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel; b. strafbeschikkingen.

strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming wettekst
Onder strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming worden verstaan: a. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring; b. bevelen tot voorlopige hechtenis; c. bevelen tot gijzeling van een getuige; d. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.

andere strafvorderlijke beslissingen wettekst
Onder andere strafvorderlijke beslissingen worden in dit artikel verstaan: a. transacties; b. ontnemingsschikkingen; c. gedragsaanwijzingen; d. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.

Toelichting (memorie van toelichting) aanwezig1 passage(s)

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL I [vaststelling Boek 1, Hoofdstuk 10] › BOEK 1 Strafvordering in het algemeen › HOOFDSTUK 10 Tenuitvoerlegging › Artikel 1.10.1 [tenuitvoerlegging door de Minister] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified

De tenuitvoerlegging van straffen en maatregelen vindt plaats door de Minister. Dit algemene uitgangspunt is ontleend aan het huidige artikel 6:1:1, eerste lid. Dat de tenuitvoerlegging «door» de Minister plaatsvindt wil vanzelfsprekend niet zeggen dat de Minister de straffen en maatregelen eigenhandig moet tenuitvoerleggen, maar dat de Minister verantwoordelijk is voor die tenuitvoerlegging. Die toedeling van verantwoordelijkheid staat er niet aan in de weg dat de Minister de hem ten behoeve van de tenuitvoerlegging toegekende bevoegdheden mandateert aan ambtenaren die onder zijn verantwoordelijkheid werkzaam zijn, noch dat hij ten behoeve van de tenuitvoerlegging opdrachten geeft aan andere ambtenaren en functionarissen. Dit is geregeld in de artikelen 1.10.4 en 1.10.5.

Met de toedeling van de verantwoordelijkheid aan de Minister is niet in strijd dat de wet ook aan andere instanties en functionarissen taken en bevoegdheden toekent in het kader van de tenuitvoerlegging. Een duidelijk voorbeeld is de tussenkomst van de rechtbank die in tal van gevallen is voorgeschreven. Zo is een bevel van de rechtbank nodig voor het (alsnog) tenuitvoerleggen van een voorwaardelijk niet tenuitvoergelegde straf of maatregel bij overtreding van de voorwaarden (artikel 7.2.7) en verlof van de rechtbank voor de toepassing van gijzeling indien betaling en verhaal van een ontnemingsmaatregel uitblijft (artikel 7.5.21). De tussenkomst van de rechtbank berust vanzelfsprekend niet op een door de Minister verleend mandaat of op een door hem gegeven opdracht, maar berust direct op de wet. Voor de beslissing van de rechtbank is de Minister dan ook niet verantwoordelijk. Het is eerder zo dat de door de wet voorgeschreven tussenkomst van de rechtbank de verantwoordelijkheid van de Minister begrenst en concretiseert. Dat het alsnog tenuitvoerleggen van een voorwaardelijk niet tenuitvoergelegde straf of maatregel door de Minister moet plaatsvinden, betekent, zo volgt uit de wettelijke bevoegdheidstoedeling, niet dat de Minister de tenuitvoerlegging van die straf of maatregel mag bevelen, maar wel dat hij, als de rechtbank die tenuitvoerlegging beveelt, daaraan gevolg moet geven.

De wet kent ook aan het openbaar ministerie of de officier van justitie taken en bevoegdheden toe in het kader van de tenuitvoerlegging. Zo komt uitsluitend de officier van justitie de bevoegdheid toe om een vordering tot tenuitvoerlegging van een voorwaardelijk niet tenuitvoergelegde straf of maatregel in te dienen bij de rechtbank (artikel 7.2.7). Het is ook de officier van justitie die beslist over het al dan niet verlenen van voorwaardelijke invrijheidstelling aan de veroordeelde tot vrijheidsstraf (artikel 7.3.7). Gewezen kan ook worden op de tenuitvoerlegging van de taakstraf. Volgens artikel 7.6.3 kan de officier van justitie een door de rechter opgelegde specifieke taakstraf wijzigen voor zover het de aard van de werkzaamheden betreft. De officier van justitie benadert daarbij zoveel mogelijk de opgelegde taakstraf. En volgens artikel 7.6.4 beslist de officier van justitie over de toepassing van de vervangende hechtenis. Ook voor de aan het openbaar ministerie of de officier van justitie toegekende bevoegdheden geldt dat zij de tenuitvoerleggingsbevoegdheid van de Minister begrenzen en concretiseren. Zo is de Minister niet bevoegd te beslissen tot toepassing van de vervangende hechtenis bij een taakstraf. Wel zal hij de vervangende hechtenis moeten toepassen als de officier van justitie daartoe beslist. Dat is waarin de verantwoordelijkheid van de Minister zich concreet vertaalt.

Van de andere instanties en functionarissen waaraan de wet taken en bevoegdheden toedeelt in het kader van de tenuitvoerlegging, kunnen in het bijzonder de reclassering en de (directeuren van) penitentiaire inrichtingen worden genoemd. De reclassering kan van de rechter opdracht krijgen toezicht te houden op de naleving van bijzondere voorwaarden (zie bijvoorbeeld artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht). Ook speelt de reclassering een belangrijke rol bij de tenuitvoerlegging van taakstraffen. De reclasseringsinstellingen zijn private instellingen. Hun bemoeienis met de tenuitvoerlegging kan dan ook niet berusten op een door de Minister op grond van artikel 1.10.4 verleend mandaat of een op grond van artikel 1.10.5 gegeven opdracht. Het gaat om een wettelijke taak die de bemoeienis van de Minister met de tenuitvoerlegging van de taakstraf begrenst. De Minister mag de tenuitvoerlegging van de taakstraf dan ook niet met toepassing van artikel 1.10.4 of artikel 1.10.5 toevertrouwen aan een andere instantie. Wat voor de taak van de reclassering geldt, geldt in grote lijnen ook voor de taak van (directeuren van) penitentiaire inrichtingen. Hun bevoegdheden met betrekking tot de tenuitvoerlegging van onder meer de gevangenisstraf berusten op de Penitentiaire beginselenwet en niet op een door de Minister verleend mandaat of op een door hem gegeven opdracht. De Minister is bij de uitoefening van zijn tenuitvoerleggingstaak gebonden aan die Penitentiaire beginselenwet. Hij mag die wet dus niet terzijde stellen door een gevangenisstraf met gebruikmaking van artikel 1.10.4 of artikel 1.10.5 te laten tenuitvoerleggen door de in die artikelen bedoelde ambtenaren op een locatie die geen penitentiaire inrichting is. Wel behoort tot de verantwoordelijkheid van de Minister dat de veroordeelde wordt ingesloten in een penitentiaire inrichting. Tot zijn bevoegdheden behoort dat hij bepaalt welke inrichting dat is (artikel 15, derde lid, Penitentiaire beginselenwet).

Uit het voorgaande blijkt dat het feit dat de wet aan andere instanties en functionarissen taken en bevoegdheden toekent in het kader van de tenuitvoerlegging, niet haaks staat op de verantwoordelijkheid die is toebedeeld aan de Minister. Die wettelijke taaktoedeling doet niet af aan de opdracht van de Minister om te zorgen voor een daadwerkelijke en adequate tenuitvoerlegging. Het tegendeel is eerder het geval. Zonder wetgeving zoals de Penitentiaire beginselenwet en de daarin toegedeelde taken en bevoegdheden zou de Minister zijn verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging moeilijk kunnen waarmaken. Aan de verdeling van taken en bevoegdheden waarin de wet voorziet, is de Minister bij de uitoefening van de hem toebedeelde taak uiteraard gebonden. Dat maakt dat zijn verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging wordt begrensd en ingekleurd door de bevoegdheden die zijn toegekend aan andere instanties en functionarissen.

Eerste lid

Het huidige artikel 6:1:1, eerste lid, belast de Minister met de tenuitvoerlegging van twee typen beslissingen: rechterlijke beslissingen en strafbeschikkingen. Deze afbakening vindt zijn oorsprong in de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen. Voor de formulering is destijds aansluiting gezocht bij het oude artikel 553, dat bepaalde dat het openbaar ministerie was belast met de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen. Bij de omzetting van het oude artikel 553 is het openbaar ministerie vervangen door de Minister en zijn de strafbeschikkingen toegevoegd. In de nu voorliggende regeling is deze afbakening echter om verschillende redenen verlaten. In plaats daarvan belast het eerste lid de Minister met de tenuitvoerlegging van drie categorieën beslissingen: strafrechtelijke beslissingen, strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming en enkele andere strafvorderlijke beslissingen. Deze categorieën zijn nader geduid in respectievelijk het tweede, derde en vierde lid. Tot een nadere duiding is gekomen omdat de huidige afbakening zorgt voor onduidelijkheid in de uitvoering en bovendien niet alle beslissingen dekt waarvan de tenuitvoerlegging in de praktijk plaatsvindt onder de verantwoordelijkheid van de Minister. Op deze redenen wordt hieronder nader ingegaan.

Tweede lid

Een eerste reden waarom de huidige afbakening is verlaten, is dat in de praktijk niet altijd duidelijk is wat precies wordt verstaan onder «rechterlijke beslissingen». Het lijdt geen twijfel dat daaronder in ieder geval vallen de in vonnissen en arresten neergelegde beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel. Zo is in de memorie van toelichting bij de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen opgemerkt: «De tenuitvoerlegging van straffen en maatregelen geschiedt door de Minister van Veiligheid en Justitie; het openbaar ministerie is exclusief verantwoordelijk voor de verstrekking aan de Minister van voor tenuitvoerlegging in Nederland vatbare beslissingen» (Kamerstukken II 2014/15, 34 086, nr. 3, p. 18, cursivering toegevoegd). Het gaat dus om rechterlijke beslissingen waarin toepassing wordt gegeven aan het materiële strafrecht. Dat kunnen naast de genoemde vonnissen en arresten ook separate beslissingen zijn, zoals de maatregel van onttrekking aan het verkeer die wordt opgelegd bij afzonderlijke rechterlijke beslissing (artikel 36b, eerste lid, onderdeel 4°, van het Wetboek van Strafrecht). De eveneens genoemde strafbeschikkingen, uitgevaardigd door de officier van justitie, komen wat betreft hun aard overeen met rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel. Vanwege de toepassing van het materiële strafrecht is gekozen voor de overkoepelende term «strafrechtelijke beslissingen».

De Minister voert echter niet alle rechterlijke beslissingen uit. Een deel van de rechterlijke beslissingen wordt (nog steeds) uitgevoerd door het openbaar ministerie. Een voorbeeld is het bevel tot oproeping van een getuige of verdachte voor de zitting. Met de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen is niet beoogd de tenuitvoerlegging van een bevel tot oproeping en vergelijkbare rechterlijke beslissingen op te dragen aan de Minister. De Minister heeft immers geen rol in de fase van de berechting. Toch impliceert het huidige artikel 6:1:1 dat de Minister ook een verantwoordelijkheid draagt voor de tenuitvoerlegging van dergelijke rechterlijke beslissingen. Daarentegen vindt de tenuitvoerlegging door het openbaar ministerie plaats zonder expliciete wettelijke grondslag, omdat geen met het oude artikel 553 vergelijkbare voorziening is behouden voor de «overige» rechterlijke beslissingen. Vandaar dat is gekomen tot een nadere duiding van de rechterlijke beslissingen waarvan de tenuitvoerlegging is opgedragen aan de Minister. Daarmee samenhangend is in artikel 1.10.7 geëxpliciteerd dat het openbaar ministerie verantwoordelijk is gebleven voor de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen die niet worden tenuitvoergelegd door de Minister.

Zoals in de inleidende toelichting op dit artikel al naar voren kwam, kunnen in het kader van de tenuitvoerlegging van straffen en maatregelen nog diverse beslissingen worden genomen die nader invulling geven aan wat de toepassing van het materiële strafrecht inhoudt in het concrete geval. Zo kan de rechtbank in geval van overtreding van de voorwaarden bevelen tot het alsnog tenuitvoerleggen van een voorwaardelijk niet tenuitvoergelegde straf of maatregel. En de officier van justitie kan beslissen tot toepassing van de vervangende hechtenis indien een taakstraf niet naar behoren is verricht. De tenuitvoerlegging van deze en andere (vervolg)beslissingen is verdisconteerd in de tenuitvoerlegging van de oorspronkelijke strafrechtelijke beslissing. Het vijfde lid stelt dat buiten twijfel. In de toelichting op dat artikellid wordt dit verduidelijkt.

Derde lid

De Minister is voorts belast met de tenuitvoerlegging van enkele andere beslissingen van de rechter en het openbaar ministerie. Deze beslissingen zijn geen strafrechtelijke beslissingen omdat daarin geen toepassing wordt gegeven aan het materiële strafrecht. Vandaar dat wordt gesproken van «strafvorderlijke beslissingen». Deze beslissingen worden genomen in het kader van de strafvordering, maar het gaat niet om de rechterlijke uitspraken en de strafbeschikkingen waarin die strafvordering resulteert. Twee voorbeelden van strafvorderlijke beslissingen waarbij de Minister is belast met de tenuitvoerlegging zijn het bevel tot voorlopige hechtenis en het bevel tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring. Ook hier vertoont de afbakening van het huidige artikel 6:1:1 gebreken. Want waar het bevel tot voorlopige hechtenis nog binnen de afbakening kan worden gebracht (als rechterlijke beslissing), geldt dat niet voor het bevel tot inverzekeringstelling (geen rechterlijke beslissing en geen strafbeschikking). Met het verlaten van de afbakening van het huidige artikel 6:1:1 wordt bereikt dat ook de tenuitvoerlegging van deze beslissingen van de officier van justitie formeel op de juiste wijze is geborgd.

Net als bij de rechterlijke beslissingen is het niet zo dat alle strafvorderlijke beslissingen worden tenuitvoergelegd door de Minister. Als bijvoorbeeld de zittingsrechter beveelt dat het onderzoek op de zitting met gesloten deuren plaatsvindt, is het evident dat de Minister niet is belast met de tenuitvoerlegging van dat bevel. Het is dan ook wenselijk nader te duiden op welke beslissingen – andere dan de strafrechtelijke beslissingen – de verantwoordelijkheid van de Minister betrekking heeft. Het derde en vierde lid bieden deze nadere duiding.

Tot de opsomming in het derde lid is gekomen door de verschillende strafvorderlijke beslissingen van de rechter en het openbaar ministerie categorisch te bezien. Daarbij is geconstateerd dat de Minister is belast met de tenuitvoerlegging van enkele strafvorderlijke beslissingen die vrijheidsbeneming tot gevolg hebben. Voor deze categorie beslissingen bevat het wetboek specifieke voorzieningen, bijvoorbeeld over de opneming in een inrichting of instelling (artikel 7.1.17) en over de invrijheidstelling (artikel 7.1.18). Om die reden zijn deze beslissingen gezamenlijk aangeduid als «strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming». De beslissingen worden in het derde lid uitputtend opgesomd. Het gaat om bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring (onderdeel a), bevelen tot voorlopige hechtenis (onderdeel b), bevelen tot gijzeling van getuigen (onderdeel c) en bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring (onderdeel d).

Onderdeel a: bevelen tot inverzekeringstelling

Een verdachte die wordt aangehouden, kan worden opgehouden voor onderzoek en daarna door de officier van justitie of de hulpofficier van justitie in verzekering worden gesteld. Artikel 2.5.15, vierde lid, eerste zin, bepaalt dat de inverzekeringstelling wordt tenuitvoergelegd in een politiecel of in een cel van de Koninklijke marechaussee. Het is weinig zinvol de Minister te betrekken bij die tenuitvoerlegging. Dat wordt anders als de officier van justitie gebruik maakt van zijn in de tweede zin van dat artikellid gegeven bevoegdheid om in bijzondere gevallen te bevelen dat de inverzekeringstelling wordt tenuitvoergelegd in een huis van bewaring. Gezien de coördinerende rol van de Minister bij vrijheidsbenemingen die worden geëffectueerd in penitentiaire inrichtingen, is de Minister belast met de tenuitvoerlegging van deze bevelen. De tenuitvoerleggingstaak van de Minister beperkt zich niet tot het effectueren van de vrijheidsbeneming waartoe het bevel van de officier van justitie strekt. Bij een bevel tot inverzekeringstelling doet zich namelijk een soortgelijk verschijnsel voor als bij strafrechtelijke beslissingen. Nadat het bevel is gegeven kunnen andere beslissingen worden genomen die betrekking hebben op de tenuitvoerlegging van het oorspronkelijke bevel. Zo kan de inverzekeringstelling worden verlengd of opgeheven. Het vijfde lid stelt buiten twijfel dat ook de effectuering van deze (nadere) beslissingen behoort tot de tenuitvoerleggingstaak van de Minister.

Onderdeel b: bevelen tot voorlopige hechtenis

Ook bevelen tot voorlopige hechtenis worden tenuitvoergelegd in een huis van bewaring. Om die reden is de Minister belast met de tenuitvoerlegging van deze bevelen. In die gevallen waarin het optreden van de Minister niet kan worden afgewacht, bijvoorbeeld bij een bevel gevangenneming dat op de zitting wordt gegeven ten aanzien van een daar aanwezige verdachte die zich op vrije voeten bevindt, is het wenselijk te voorzien in een bevoegdheid voor het openbaar ministerie om te voorkomen dat de verdachte zich aan de vrijheidsbeneming kan onttrekken (zie nader artikel 1.10.2, derde lid). De tenuitvoerleggingstaak van de Minister beperkt zich niet tot het effectueren van de vrijheidsbeneming waartoe het bevel tot voorlopige hechtenis strekt. Ook bij een bevel tot voorlopige hechtenis kunnen, nadat het bevel is gegeven, andere beslissingen worden genomen die betrekking hebben op de tenuitvoerlegging van het oorspronkelijke bevel. Zo kan de voorlopige hechtenis worden verlengd, geschorst en opgeheven. Het vijfde lid stelt buiten twijfel dat ook de effectuering van deze (nadere) beslissingen behoort tot de tenuitvoerleggingstaak van de Minister.

Onderdeel c: bevelen tot gijzeling van getuigen

In het vooronderzoek kan de rechter-commissaris en tijdens de berechting kan de zittingsrechter bevelen dat een onwillige getuige wordt gegijzeld. De tenuitvoerlegging van dat bevel vindt (mede) plaats in een huis van bewaring (artikel 9, tweede lid, onderdeel e, in samenhang met artikel 1, onderdeel t, van de Penitentiaire Beginselenwet). Om deze reden is de Minister belast met de tenuitvoerlegging van het bevel tot gijzeling. Net als bij bevelen tot voorlopige hechtenis kunnen zich spoedeisende situaties voordoen die onmiddellijk optreden vereisen. Daarbij komt dat de getuige in de praktijk soms niet onmiddellijk wordt overgebracht naar het huis van bewaring, maar eerst in het gerechtsgebouw wordt ondervraagd. Ook hierom is het wenselijk te voorzien in een bevoegdheid voor het openbaar ministerie om te voorkomen dat de getuige zich aan de vrijheidsbeneming kan onttrekken als het optreden van de Minister niet kan worden afgewacht (zie artikel 1.10.2, derde lid). Voorts geldt ook hier dat tot de tenuitvoerleggingstaak van de Minister hoort dat hij de vervolgbeslissingen effectueert die worden gegeven met betrekking tot de gijzeling. Dit wordt in het vijfde lid buiten twijfel gesteld.

Voor de volledigheid wordt opgemerkt dat ook bevoegdheden tot gijzeling bestaan ten aanzien van veroordeelden, namelijk in geval volledig verhaal niet mogelijk blijkt bij de tenuitvoerlegging van een geldelijke straf of maatregel. Het gaat hier echter niet om strafvorderlijke beslissingen, maar om beslissingen die worden gegeven in het kader van de tenuitvoerlegging van een strafrechtelijke beslissing. Zij vallen daarom onder de tenuitvoerlegging van de in het tweede lid bedoelde beslissingen. Het vijfde lid voorziet daarin.

Onderdeel d: bevelen tot aanhouding, bedoeld in artikel 7.2.2

Naast de door opsporingsambtenaren in het kader van de opsporing uit te oefenen bevoegdheid tot aanhouding van verdachten, staan twee andere bevoegdheden die daarvan moeten worden onderscheiden. In de eerste plaats de in artikel 7.1.14 geregelde bevoegdheid van de Minister om een opdracht tot tenuitvoerlegging te geven die strekt tot aanhouding van een verdachte of veroordeelde met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsbenemende straf of maatregel. In de tweede plaats de in artikel 7.2.2 aan de officier van justitie gegeven bevoegdheid om de aanhouding van de verdachte of veroordeelde te bevelen in gevallen waarin (bijvoorbeeld) wordt vermoed dat bijzondere voorwaarden zijn overtreden. Voor de door de Minister gegeven opdracht tot tenuitvoerlegging die strekt tot aanhouding geldt uiteraard dat die tot zijn tenuitvoerleggingstaak behoort. De vrijheidsbeneming die de aanhouding meebrengt vormt het begin van de tenuitvoerlegging van de desbetreffende straf of maatregel en valt daarmee onder de verantwoordelijkheid van de Minister. Ten aanzien van de in artikel 7.2.2 gegeven aanhoudingsbevoegdheid geldt eenzelfde regeling als ten aanzien van de inverzekeringstelling. De vrijheidsbeneming vindt plaats in een politiecel of in een cel van de Koninklijke marechaussee, tenzij de officier van justitie bepaalt dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring. In dat bijzondere geval is de Minister verantwoordelijk voor de vrijheidsbeneming.

Vierde lid

Naast de strafrechtelijke beslissingen en de strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming is de Minister in de praktijk verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van een aantal overige strafvorderlijke beslissingen. Het gaat allereerst om beslissingen die in de uitvoering vergelijkbaar zijn met een opgelegde straf of maatregel. Concreet gaat het om de transactie (Boek 3, Titel 4.2), de ontnemingsschikking (artikel 4.4.24) en de gedragsaanwijzing (artikel 6.5.1). Deze modaliteiten komen allemaal tot stand op initiatief van de officier van justitie en zijn dus geen rechterlijke beslissingen. Het zijn evenmin strafbeschikkingen. Zij vallen dus buiten de afbakening van het huidige artikel 6:1:1. De ontnemingsschikking komt inhoudelijk echter in grote mate overeen met de door de rechter opgelegde ontnemingsmaatregel. En de voorwaarden die kunnen worden gesteld bij de transactie en de gedragsaanwijzing kunnen ook door de rechter worden gesteld indien hij bepaalt dat een straf of maatregel voorwaardelijk niet wordt tenuitvoergelegd. Binnen de strafrechtketen is kort na de inwerkingtreding van de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen dan ook geconcludeerd dat deze beslissingen om inhoudelijke redenen zouden moeten worden tenuitvoergelegd onder verantwoordelijkheid van de Minister. Het huidige artikel 6:1:1 maakt dat formeel echter onmogelijk, omdat deze strafvorderlijke beslissingen als gezegd geen rechterlijke beslissingen en geen strafbeschikkingen zijn. Met de nieuwe afbakening is de verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging op de juiste wijze geborgd in de wet.

Daarnaast zal de Minister verantwoordelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de beslissing tot schadevergoeding als processuele sanctie (artikel 4.3.12). Deze (nieuwe) rechterlijke beslissing hangt nauw samen met de strafzaak als zodanig – de beslissing wordt ook opgenomen in het eindvonnis (artikel 4.3.21, vijfde lid) – maar is geen strafrechtelijke beslissing omdat geen toepassing wordt gegeven aan het materiële strafrecht. Het gaat om financiële genoegdoening in geval van onredelijke vertraging en dus om een strafvorderlijke beslissing. In de praktijk zal de uitbetaling van de schadevergoeding vergelijkbaar zijn met bijvoorbeeld het uitkeren van het resterende bedrag van de schadevergoedingsmaatregel (artikel 7.5.3), waardoor het in de rede ligt dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt door de Minister.

Ten aanzien van de in dit vierde lid genoemde strafvorderlijke beslissingen geldt dat deze opsomming alleen relevant is in verband met de tenuitvoerleggingstaak van de Minister. Daarom is in de aanhef van dit lid bepaald dat het erom gaat wat in dit artikel onder andere strafvorderlijke beslissingen wordt verstaan. Door deze afbakening wordt voorkomen dat daar waar elders in het wetboek wordt gesproken over strafvorderlijke beslissingen – bijvoorbeeld in artikel 1.1.6 of in artikel 7.7.1 – enkel de in dit vierde lid genoemde beslissingen zouden moeten worden ingelezen. De beslissingen in het vierde lid onderscheiden zich hierin van de strafrechtelijke beslissingen (van het tweede lid) en de strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming (van het derde lid), die wél als categorie terugkeren in andere bepalingen van het wetboek en daar ook steeds dezelfde afbakening hebben.

Vijfde lid

Zoals hiervoor al aan de orde kwam, kunnen in het kader van de tenuitvoerlegging nadere beslissingen worden genomen die betrekking hebben op die tenuitvoerlegging. Die vervolgbeslissingen kunnen worden genomen door de rechtbank of door het openbaar ministerie, maar ook door de Minister. Voorbeelden van dat laatste zijn de uitvaardiging van een dwangbevel tot verhaal (artikel 7.5.6) en de beslissing tot toepassing van vervangende hechtenis bij geldboetes (artikel 7.5.8). De bevoegdheid om deze beslissingen te nemen is een uitvloeisel van de taak die de Minister heeft met betrekking tot de tenuitvoerlegging. De verantwoordelijkheid van de Minister krijgt daarin concreet gestalte. Het spreekt vanzelf dat het nemen van deze beslissingen tot de tenuitvoerlegging behoort waarmee de Minister is belast. Het is dan ook overbodig in de wet te bepalen dat de Minister is belast met de tenuitvoerlegging van zijn eigen beslissingen. Dat is niet anders als de uitoefening van de bevoegdheid de tussenkomst van de rechtbank vereist.

Voor een deel van de vervolgbeslissingen die worden genomen door de rechtbank of de officier van justitie geldt om een andere reden dat de effectuering ervan behoort tot de tenuitvoerlegging waarmee de Minister is belast. Als de rechtbank bijvoorbeeld de tenuitvoerlegging beveelt van een voorwaardelijk niet tenuitvoergelegde straf wegens de overtreding van de voorwaarden (artikel 7.2.7), is de consequentie daarvan dat de bij vonnis of arrest opgelegde straf alsnog moet worden tenuitvoergelegd. Het spreekt op grond van het eerste en tweede lid vanzelf dat de Minister met die tenuitvoerlegging is belast. Dat hoeft niet nog eens apart te worden bepaald. Hetzelfde geldt ten aanzien van de bevoegdheid van de officier van justitie om de tenuitvoerlegging te bevelen van de vervangende hechtenis bij een taakstraf (artikel 7.6.4). De consequentie van die beslissing is dat de in het vonnis of arrest bepaalde vervangende hechtenis daadwerkelijk moet worden tenuitvoergelegd. Het kan gezien het eerste en tweede lid niet anders of de Minister is met die tenuitvoerlegging belast. Dat hoeft niet apart te worden bepaald.

Het vanzelfsprekende hoeft niet in de wet te worden uitgedrukt. De reden dat toch in het vijfde lid is bepaald dat de effectuering van vervolgbeslissingen tot de tenuitvoerleggingstaak van de Minister behoort, is dat er ook vervolgbeslissingen zijn waarvan het niet vanzelf spreekt dat zij tot die tenuitvoerleggingstaak behoren. Zo kan de rechtbank, na oplegging van de maatregel van terbeschikkingstelling, die terbeschikkingstelling verlengen (artikel 38d, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht) of bepalen dat de terbeschikkinggestelde alsnog van overheidswege zal worden verpleegd (artikel 7.4.7, tweede lid). Men kan zich afvragen of de tenuitvoerlegging van de verlengde terbeschikkingstelling nog kan worden gezien als de tenuitvoerlegging van het oorspronkelijk vonnis. Dat geldt nog sterker als alsnog verpleging van overheidswege wordt bevolen. In het oorspronkelijke vonnis was die verpleging van overheidswege immers niet bevolen. Een wat ingewikkelder voorbeeld is de toepassing van het dwangmiddel gijzeling bij het niet betalen van een in een strafbeschikking opgelegde geldboete (artikel 7.5.21). Die gijzeling moet worden tenuitvoergelegd in een huis van bewaring, zodat de tenuitvoerlegging ervan aan de Minister moet toekomen. De vraag is echter of dat uit het eerste en tweede lid volgt, aangezien de gijzeling niet een dwangmiddel is dat in een strafbeschikking kan worden opgelegd; dat zou in strijd zijn met artikel 5 van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Er kan dus niet worden gesproken van de tenuitvoerlegging van de strafbeschikking, terwijl de bevoegdheid om het dwangmiddel toe te passen aan de officier van justitie is gegeven, zodat het niet gaat om de tenuitvoerlegging van een eigen beslissing van de Minister.

De onduidelijkheid rondom deze en andere twijfelgevallen zou kunnen worden opgelost door alle vervolgbeslissingen waarvan het niet vanzelf spreekt dat de effectuering ervan deel uitmaakt van de tenuitvoerleggingstaak van de Minister, afzonderlijk te vermelden in het tweede, derde of vierde lid. De 3RO hebben verzocht om een dergelijke afbakening. Dat is echter een moeizame aangelegenheid, die vraagt om het maken van een precies onderscheid tussen beslissingen die wel en beslissingen die geen twijfelgeval opleveren. In plaats daarvan is in het vijfde lid generiek bepaald dat voor alle beslissingen die worden genomen in het kader van de tenuitvoerlegging van de in het eerste lid genoemde beslissingen, geldt dat de effectuering ervan wordt gerekend tot de aan de Minister toebedeelde tenuitvoerleggingstaak. Dat uitgangspunt spreekt in een aantal gevallen vanzelf, en in een aantal gevallen niet. In zoverre heeft de bepaling het karakter van een uitbreidende definitie. Het voordeel van deze oplossing is ook dat zij de regeling vereenvoudigt. Zo hoeven in onderdeel b van het derde lid enkel de bevelen tot voorlopige hechtenis te worden vermeld. Uit het vijfde lid volgt dat de Minister ook een taak heeft met betrekking tot nadere beslissingen over de voorlopige hechtenis, zoals de verlenging van de gevangenhouding en de schorsing ervan. Hetzelfde geldt met betrekking tot bevelen tot gijzeling van een getuige. De vervolgbeslissing die op grond van artikel 2.10.35 moet worden genomen door de rechtbank als de gijzeling is bevolen door de rechter-commissaris, is via het vijfde lid inbegrepen in de tenuitvoerleggingstaak van de Minister.

Afsluitende opmerkingen

Met de nadere duiding van de tenuitvoerleggingstaak van de Minister is geen inhoudelijke wijziging beoogd van de verantwoordelijkheidsverdeling tussen de Minister en het openbaar ministerie zoals die tot stand is gekomen met de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen. Integendeel, de nadere duiding komt juist beter tegemoet aan de uitvoeringspraktijk zoals die sinds de inwerkingtreding van die wet vorm heeft gekregen, onder meer door bepaalde beslissingen van de officier van justitie onder de reikwijdte van het artikel te brengen. Het advies van het OM om af te zien van de nadere duiding en in plaats daarvan de afbakening van het huidige artikel 6:1:1 letterlijk over te nemen, is om die reden niet gevolgd.

Tot slot wordt benadrukt dat dit artikel alleen betrekking heeft op beslissingen die worden genomen met toepassing van het Wetboek van Strafvordering. De Minister is daarnaast verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van enkele andersoortige beslissingen. Die beslissingen zijn niet gebaseerd op het Wetboek van Strafvordering, maar op andere (sectorale) wetgeving. Voorbeelden zijn de maatregel kostenverhaal (als bedoeld in artikel 13d van de Opiumwet) en erkende geldelijke sancties en confiscatiebeslissingen uit andere EU-lidstaten (als bedoeld in de Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging geldelijke sancties en beslissingen tot confiscatie). Deze en andere meer specifieke beslissingen vallen buiten de reikwijdte van het Wetboek van Strafvordering en worden dus niet genoemd in dit artikel. Voor deze beslissingen geldt dat de wijze van tenuitvoerlegging – ook naar huidig recht – steeds is geregeld in de betreffende wettelijke regeling. Vaak is dat gebeurd door relevante bepalingen uit het Wetboek van Strafvordering van overeenkomstige toepassing te verklaren. Via de invoeringswet wordt de andere (sectorale) wetgeving aangepast aan het nieuwe wetboek, zodat de verantwoordelijkheid van de Minister ook in die wetgeving geborgd blijft.

Verwijzingen aanwezig

Verwijst naar: art. 7.2.2art. 4.3.12

Verwezen door: art. 7.1.1

Transponering (oud ↔ nieuw) niet in de bron

Geen transponeringsregel in de tabel van 2023.

Openstaande punten niet in de bron

Geen openstaande reviewpunten voor dit artikel.

Bronnen aanwezig

DocumentStatusHash
Tweede vaststellingswet (Stb. 2026, 57) · publicatie
docv:stb-2026-57:4547aae23559		WettekstVastgesteldNog niet in werking4547aae23559b321…
Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)
docv:kwest-wet:f48b037c7e4f		Geconsolideerde presentatieFase onbekendNog niet in werkingProjectie met voorstelf48b037c7e4f05b8…
Volledige JSONhet canonieke factsheetrecord
{
  "schema_version": "1.0.0",
  "id": "factsheet:artikel:1.10.1",
  "type": "factsheet_artikel",
  "run_id": "run-2026-11-09T10-04-47-158Z",
  "bepaling": {
    "schema_version": "1.0.0",
    "id": "prov:wvsv:art-1.10.1",
    "type": "bepaling",
    "wetboek": "wvsv_nieuw",
    "artikelnummer": "1.10.1",
    "structuurpad": [
      "Boek 1",
      "Hoofdstuk 10"
    ],
    "versie_ids": [
      "provv:wvsv:art-1.10.1:stb-2026-57",
      "provv:wvsv:art-1.10.1:kwest-wet"
    ],
    "vastgestelde_versie_id": "provv:wvsv:art-1.10.1:stb-2026-57",
    "voorgestelde_versie_ids": [],
    "geconsolideerde_versie_id": "provv:wvsv:art-1.10.1:kwest-wet",
    "review_ids": []
  },
  "labels": [
    "Wettekst (vastgesteld, nog niet in werking)",
    "Toelichting beschikbaar"
  ],
  "vastgestelde_tekst": {
    "status": "present",
    "id": "provv:wvsv:art-1.10.1:stb-2026-57",
    "documentversie_id": "docv:stb-2026-57:4547aae23559",
    "bron": {
      "documentversie_id": "docv:stb-2026-57:4547aae23559",
      "document": {
        "id": "doc:stb-2026-57",
        "titel": "Tweede vaststellingswet (Stb. 2026, 57)",
        "urls": {
          "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.html",
          "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.xml",
          "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.pdf"
        },
        "officiele_identificaties": [
          {
            "soort": "staatsblad",
            "waarde": "Stb. 2026, 57"
          },
          {
            "soort": "dossiernummer",
            "waarde": "36636"
          }
        ]
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "official_enactment",
        "wetgevingsfase": "enacted",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "not_applicable",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:1ba9e3cb774e17e5",
          "evidence:108a7e976e3f0c37",
          "evidence:68544a86c15f6ba5"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "4547aae23559b32116747acfe6c4662bb077e2a18255cb9340bddf2cc861544b",
      "opmerkingen": [
        "Wijzigingswet: voegt Boek 1 Hoofdstuk 10 en de Boeken 7 en 8 in en wijzigt enkele artikelen van Stb. 2026, 56 via tekstuele wijzigingsinstructies."
      ]
    },
    "tekstonderdeel_id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1",
    "tekst": "1. De tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen, strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming en andere strafvorderlijke beslissingen vindt plaats door Onze Minister.\n2. Onder strafrechtelijke beslissingen worden verstaan:\na. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;\nb. strafbeschikkingen.\n3. Onder strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming worden verstaan:\na. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;\nb. bevelen tot voorlopige hechtenis;\nc. bevelen tot gijzeling van een getuige;\nd. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.\n4. Onder andere strafvorderlijke beslissingen worden in dit artikel verstaan:\na. transacties;\nb. ontnemingsschikkingen;\nc. gedragsaanwijzingen;\nd. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.\n5. De tenuitvoerlegging omvat mede de beslissingen die worden genomen in het kader van die tenuitvoerlegging.",
    "leden": [
      {
        "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-1",
        "soort": "lid",
        "nummer": "1",
        "tekst": "1. De tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen, strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming en andere strafvorderlijke beslissingen vindt plaats door Onze Minister.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 0,
          "eind": 183
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-2",
        "soort": "lid",
        "nummer": "2",
        "tekst": "2. Onder strafrechtelijke beslissingen worden verstaan:\na. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;\nb. strafbeschikkingen.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 184,
          "eind": 333
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": [
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-2/ond-a",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "a",
            "tekst": "a. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 56,
              "eind": 126
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-2/ond-b",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "b",
            "tekst": "b. strafbeschikkingen.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 127,
              "eind": 149
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          }
        ]
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-3",
        "soort": "lid",
        "nummer": "3",
        "tekst": "3. Onder strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming worden verstaan:\na. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;\nb. bevelen tot voorlopige hechtenis;\nc. bevelen tot gijzeling van een getuige;\nd. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 334,
          "eind": 767
        },
        "verwijzingen": [
          "7.2.2"
        ],
        "kinderen": [
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-3/ond-a",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "a",
            "tekst": "a. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 78,
              "eind": 224
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-3/ond-b",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "b",
            "tekst": "b. bevelen tot voorlopige hechtenis;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 225,
              "eind": 261
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-3/ond-c",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "c",
            "tekst": "c. bevelen tot gijzeling van een getuige;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 262,
              "eind": 303
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-3/ond-d",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "d",
            "tekst": "d. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 304,
              "eind": 433
            },
            "verwijzingen": [
              "7.2.2"
            ],
            "kinderen": []
          }
        ]
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-4",
        "soort": "lid",
        "nummer": "4",
        "tekst": "4. Onder andere strafvorderlijke beslissingen worden in dit artikel verstaan:\na. transacties;\nb. ontnemingsschikkingen;\nc. gedragsaanwijzingen;\nd. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 768,
          "eind": 979
        },
        "verwijzingen": [
          "4.3.12"
        ],
        "kinderen": [
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-4/ond-a",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "a",
            "tekst": "a. transacties;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 78,
              "eind": 93
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-4/ond-b",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "b",
            "tekst": "b. ontnemingsschikkingen;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 94,
              "eind": 119
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-4/ond-c",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "c",
            "tekst": "c. gedragsaanwijzingen;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 120,
              "eind": 143
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-4/ond-d",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "d",
            "tekst": "d. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 144,
              "eind": 211
            },
            "verwijzingen": [
              "4.3.12"
            ],
            "kinderen": []
          }
        ]
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-5",
        "soort": "lid",
        "nummer": "5",
        "tekst": "5. De tenuitvoerlegging omvat mede de beslissingen die worden genomen in het kader van die tenuitvoerlegging.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 980,
          "eind": 1089
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      }
    ],
    "juridische_context": {
      "brontype": "official_enactment",
      "wetgevingsfase": "enacted",
      "publicatiestatus": "published",
      "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
      "consolidatiekarakter": "not_applicable",
      "status_bewijs_ids": [
        "evidence:1ba9e3cb774e17e5",
        "evidence:108a7e976e3f0c37",
        "evidence:68544a86c15f6ba5"
      ],
      "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
      "geldig_vanaf": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      },
      "geldig_tot": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      }
    },
    "herkomst_analyse": {
      "vergelijking": {},
      "gelijkenis": {},
      "conclusie": "primaire_bron",
      "wijzigingsinstructie_ids": []
    },
    "bewijs_ids": [
      "evidence:e1151abd224ebc02",
      "evidence:545b3e460372d00d",
      "evidence:2458e2f1e33d898a",
      "evidence:c7dc07740da75869",
      "evidence:f6bbd941783606f0",
      "evidence:8716fe0f3261b432",
      "evidence:a877e01229eb96fb",
      "evidence:ba62c96cbbbfe9c4",
      "evidence:2daec6cdb82f51a6",
      "evidence:962bc52fa437a43f",
      "evidence:7ae96bf33965ea81",
      "evidence:b92722de32078f55",
      "evidence:9e550057c2963f3d",
      "evidence:afc7431201e22a9b",
      "evidence:c87ced5ef7d1ffc5",
      "evidence:1cebe198248a48ca"
    ],
    "review_ids": [],
    "bronlocator": {
      "xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[1]/wijziging[1]/wijzig-divisie[1]/artikel[1]"
    }
  },
  "voorgestelde_tekst": {
    "status": "not_stated",
    "items": []
  },
  "geconsolideerde_presentatie": {
    "status": "present",
    "id": "provv:wvsv:art-1.10.1:kwest-wet",
    "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
    "bron": {
      "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
      "document": {
        "id": "doc:kwest-wet",
        "titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)",
        "urls": {
          "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml",
          "bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx",
          "kwest": "https://kwest.overheid.nl/"
        },
        "officiele_identificaties": []
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "consolidated_presentation",
        "wetgevingsfase": "unknown",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "projection",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:230362c00be675b3"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87",
      "opmerkingen": [
        "Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.",
        "Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1."
      ]
    },
    "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1",
    "tekst": "1. De tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen, strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming en andere strafvorderlijke beslissingen vindt plaats door Onze Minister.\n2. Onder strafrechtelijke beslissingen worden verstaan:\na. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;\nb. strafbeschikkingen.\n3. Onder strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming worden verstaan:\na. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;\nb. bevelen tot voorlopige hechtenis;\nc. bevelen tot gijzeling van een getuige;\nd. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.\n4. Onder andere strafvorderlijke beslissingen worden in dit artikel verstaan:\na. transacties;\nb. ontnemingsschikkingen;\nc. gedragsaanwijzingen;\nd. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.\n5. De tenuitvoerlegging omvat mede de beslissingen die worden genomen in het kader van die tenuitvoerlegging.",
    "leden": [
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-1",
        "soort": "lid",
        "nummer": "1",
        "tekst": "1. De tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen, strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming en andere strafvorderlijke beslissingen vindt plaats door Onze Minister.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 0,
          "eind": 183
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-2",
        "soort": "lid",
        "nummer": "2",
        "tekst": "2. Onder strafrechtelijke beslissingen worden verstaan:\na. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;\nb. strafbeschikkingen.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 184,
          "eind": 333
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": [
          {
            "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-2/ond-a",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "a",
            "tekst": "a. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 56,
              "eind": 126
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-2/ond-b",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "b",
            "tekst": "b. strafbeschikkingen.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 127,
              "eind": 149
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          }
        ]
      },
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-3",
        "soort": "lid",
        "nummer": "3",
        "tekst": "3. Onder strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming worden verstaan:\na. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;\nb. bevelen tot voorlopige hechtenis;\nc. bevelen tot gijzeling van een getuige;\nd. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 334,
          "eind": 767
        },
        "verwijzingen": [
          "7.2.2"
        ],
        "kinderen": [
          {
            "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-3/ond-a",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "a",
            "tekst": "a. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 78,
              "eind": 224
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-3/ond-b",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "b",
            "tekst": "b. bevelen tot voorlopige hechtenis;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 225,
              "eind": 261
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-3/ond-c",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "c",
            "tekst": "c. bevelen tot gijzeling van een getuige;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 262,
              "eind": 303
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-3/ond-d",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "d",
            "tekst": "d. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 304,
              "eind": 433
            },
            "verwijzingen": [
              "7.2.2"
            ],
            "kinderen": []
          }
        ]
      },
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-4",
        "soort": "lid",
        "nummer": "4",
        "tekst": "4. Onder andere strafvorderlijke beslissingen worden in dit artikel verstaan:\na. transacties;\nb. ontnemingsschikkingen;\nc. gedragsaanwijzingen;\nd. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 768,
          "eind": 979
        },
        "verwijzingen": [
          "4.3.12"
        ],
        "kinderen": [
          {
            "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-4/ond-a",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "a",
            "tekst": "a. transacties;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 78,
              "eind": 93
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-4/ond-b",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "b",
            "tekst": "b. ontnemingsschikkingen;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 94,
              "eind": 119
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-4/ond-c",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "c",
            "tekst": "c. gedragsaanwijzingen;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 120,
              "eind": 143
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-4/ond-d",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "d",
            "tekst": "d. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 144,
              "eind": 211
            },
            "verwijzingen": [
              "4.3.12"
            ],
            "kinderen": []
          }
        ]
      },
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-5",
        "soort": "lid",
        "nummer": "5",
        "tekst": "5. De tenuitvoerlegging omvat mede de beslissingen die worden genomen in het kader van die tenuitvoerlegging.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 980,
          "eind": 1089
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      }
    ],
    "juridische_context": {
      "brontype": "consolidated_presentation",
      "wetgevingsfase": "enacted",
      "publicatiestatus": "published",
      "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
      "consolidatiekarakter": "editorial_compilation",
      "status_bewijs_ids": [],
      "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
      "geldig_vanaf": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      },
      "geldig_tot": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      }
    },
    "herkomst_analyse": {
      "vergelijking": {
        "stb-2026-56": "afwezig",
        "stb-2026-57": "exact",
        "kst-36913-2": "afwezig"
      },
      "gelijkenis": {
        "stb-2026-57": 1
      },
      "conclusie": "gelijk_aan_stb_2026_57",
      "wijzigingsinstructie_ids": []
    },
    "bewijs_ids": [
      "evidence:62e1b7b0c7b12fca",
      "evidence:26412c26a0221e66",
      "evidence:e289f73ae1fa95ef",
      "evidence:4d49c997d4ae242f",
      "evidence:905a366dd492db53",
      "evidence:3f9db862f2cc9b89",
      "evidence:e2794f1e32228e6d",
      "evidence:bb1505de5f8d1968",
      "evidence:60c22a1d91555ef8",
      "evidence:35f0a9647a36fda9",
      "evidence:2277556ffc1d1e7a",
      "evidence:0dc59cd5d405636f",
      "evidence:5f911104f9c2c351",
      "evidence:5f54de84aa9aeb58",
      "evidence:c5f0437ab22fe415",
      "evidence:3c42f7b81ca3117c",
      "evidence:548b4765eaba207d"
    ],
    "review_ids": [],
    "bronlocator": {
      "xml_pad": "/wetgeving[1]/wettekst[1]/boek[1]/hoofdstuk[10]/artikel[1]",
      "kwest_about_id": "artikel=1.10.1",
      "kwest_part_id": "artikel=1.10.1"
    }
  },
  "wijzigingsinstructies_vastgesteld": {
    "status": "not_stated",
    "items": []
  },
  "wijzigingsinstructies_voorgesteld": {
    "status": "not_stated",
    "items": []
  },
  "leden": {
    "status": "present",
    "items": [
      {
        "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-1",
        "soort": "lid",
        "nummer": "1",
        "tekst": "1. De tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen, strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming en andere strafvorderlijke beslissingen vindt plaats door Onze Minister.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 0,
          "eind": 183
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-2",
        "soort": "lid",
        "nummer": "2",
        "tekst": "2. Onder strafrechtelijke beslissingen worden verstaan:\na. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;\nb. strafbeschikkingen.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 184,
          "eind": 333
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": [
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-2/ond-a",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "a",
            "tekst": "a. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 56,
              "eind": 126
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-2/ond-b",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "b",
            "tekst": "b. strafbeschikkingen.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 127,
              "eind": 149
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          }
        ]
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-3",
        "soort": "lid",
        "nummer": "3",
        "tekst": "3. Onder strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming worden verstaan:\na. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;\nb. bevelen tot voorlopige hechtenis;\nc. bevelen tot gijzeling van een getuige;\nd. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 334,
          "eind": 767
        },
        "verwijzingen": [
          "7.2.2"
        ],
        "kinderen": [
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-3/ond-a",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "a",
            "tekst": "a. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 78,
              "eind": 224
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-3/ond-b",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "b",
            "tekst": "b. bevelen tot voorlopige hechtenis;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 225,
              "eind": 261
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-3/ond-c",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "c",
            "tekst": "c. bevelen tot gijzeling van een getuige;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 262,
              "eind": 303
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-3/ond-d",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "d",
            "tekst": "d. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 304,
              "eind": 433
            },
            "verwijzingen": [
              "7.2.2"
            ],
            "kinderen": []
          }
        ]
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-4",
        "soort": "lid",
        "nummer": "4",
        "tekst": "4. Onder andere strafvorderlijke beslissingen worden in dit artikel verstaan:\na. transacties;\nb. ontnemingsschikkingen;\nc. gedragsaanwijzingen;\nd. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 768,
          "eind": 979
        },
        "verwijzingen": [
          "4.3.12"
        ],
        "kinderen": [
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-4/ond-a",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "a",
            "tekst": "a. transacties;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 78,
              "eind": 93
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-4/ond-b",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "b",
            "tekst": "b. ontnemingsschikkingen;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 94,
              "eind": 119
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-4/ond-c",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "c",
            "tekst": "c. gedragsaanwijzingen;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 120,
              "eind": 143
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-4/ond-d",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "d",
            "tekst": "d. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 144,
              "eind": 211
            },
            "verwijzingen": [
              "4.3.12"
            ],
            "kinderen": []
          }
        ]
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-5",
        "soort": "lid",
        "nummer": "5",
        "tekst": "5. De tenuitvoerlegging omvat mede de beslissingen die worden genomen in het kader van die tenuitvoerlegging.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 980,
          "eind": 1089
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      }
    ]
  },
  "normatieve_regels": {
    "status": "unresolved",
    "toelichting": "Regelextractie voor dit artikel nog niet uitgevoerd of nog niet beoordeeld.",
    "items": []
  },
  "definities": {
    "status": "present",
    "items": [
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "def:kwest:andere-strafvorderlijke-beslissingen:3",
        "type": "definitie",
        "begrip_id": "concept:andere-strafvorderlijke-beslissingen",
        "term": "Andere strafvorderlijke beslissingen",
        "tekst": "a. Transacties; b. Ontnemingsschikkingen; c. Gedragsaanwijzingen; d. Beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.",
        "herkomst": "kwest_begrippenlijst",
        "documentversie_id": "docv:kwest-begrippen:2623959e498d",
        "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1",
        "artikelnummer": "1.10.1",
        "vindplaats_tekst": "1.10.1, vierde lid",
        "juridische_context": {
          "brontype": "glossary",
          "wetgevingsfase": "not_applicable",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_applicable",
          "consolidatiekarakter": "not_applicable",
          "status_bewijs_ids": [],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "verificatie": {
          "status": "verified",
          "methode": "letterlijke of bigram-gelijkenis (≥0,80) met de vindplaats in de geconsolideerde tekst",
          "detail": "definitie letterlijk aanwezig in artikel"
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:f443b3b430a7357a"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "def:kwest:strafrechtelijke-beslissingen:70",
        "type": "definitie",
        "begrip_id": "concept:strafrechtelijke-beslissingen",
        "term": "Strafrechtelijke beslissingen",
        "tekst": "a. Rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel; b. Strafbeschikkingen.",
        "herkomst": "kwest_begrippenlijst",
        "documentversie_id": "docv:kwest-begrippen:2623959e498d",
        "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1",
        "artikelnummer": "1.10.1",
        "vindplaats_tekst": "1.10.1, tweede lid",
        "juridische_context": {
          "brontype": "glossary",
          "wetgevingsfase": "not_applicable",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_applicable",
          "consolidatiekarakter": "not_applicable",
          "status_bewijs_ids": [],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "verificatie": {
          "status": "verified",
          "methode": "letterlijke of bigram-gelijkenis (≥0,80) met de vindplaats in de geconsolideerde tekst",
          "detail": "definitie letterlijk aanwezig in artikel"
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:45f743849b3a42cc"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "def:kwest:strafvordelijke-beslissingen-tot-vrijheidsbeneming:71",
        "type": "definitie",
        "begrip_id": "concept:strafvordelijke-beslissingen-tot-vrijheidsbeneming",
        "term": "Strafvordelijke beslissingen tot vrijheidsbeneming",
        "tekst": "a. Bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring; b. Bevelen tot voorlopige hechtenis; c. Bevelen tot gijzeling van een getuige; d. Bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.",
        "herkomst": "kwest_begrippenlijst",
        "documentversie_id": "docv:kwest-begrippen:2623959e498d",
        "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1",
        "artikelnummer": "1.10.1",
        "vindplaats_tekst": "1.10.1, derde lid",
        "juridische_context": {
          "brontype": "glossary",
          "wetgevingsfase": "not_applicable",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_applicable",
          "consolidatiekarakter": "not_applicable",
          "status_bewijs_ids": [],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "verificatie": {
          "status": "verified",
          "methode": "letterlijke of bigram-gelijkenis (≥0,80) met de vindplaats in de geconsolideerde tekst",
          "detail": "definitie letterlijk aanwezig in artikel"
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:35c53683799bb951"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "def:kwest:tenuitvoerlegging-bevoegde-autoriteit:72",
        "type": "definitie",
        "begrip_id": "concept:tenuitvoerlegging-bevoegde-autoriteit",
        "term": "Tenuitvoerlegging (bevoegde autoriteit)",
        "tekst": "De tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen, strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming en andere strafvorderlijke beslissingen vindt plaats door Onze Minister.",
        "herkomst": "kwest_begrippenlijst",
        "documentversie_id": "docv:kwest-begrippen:2623959e498d",
        "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1",
        "artikelnummer": "1.10.1",
        "vindplaats_tekst": "1.10.1, eerste lid",
        "juridische_context": {
          "brontype": "glossary",
          "wetgevingsfase": "not_applicable",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_applicable",
          "consolidatiekarakter": "not_applicable",
          "status_bewijs_ids": [],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "verificatie": {
          "status": "verified",
          "methode": "letterlijke of bigram-gelijkenis (≥0,80) met de vindplaats in de geconsolideerde tekst",
          "detail": "definitie letterlijk aanwezig in artikel"
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:de0d31ff2537cf7e"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "def:kwest:tenuitvoerlegging-reikwijdte:73",
        "type": "definitie",
        "begrip_id": "concept:tenuitvoerlegging-reikwijdte",
        "term": "Tenuitvoerlegging (reikwijdte)",
        "tekst": "De tenuitvoerlegging omvat mede de beslissingen die worden genomen in het kader van die tenuitvoerlegging.",
        "herkomst": "kwest_begrippenlijst",
        "documentversie_id": "docv:kwest-begrippen:2623959e498d",
        "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1",
        "artikelnummer": "1.10.1",
        "vindplaats_tekst": "1.10.1, vijfde lid",
        "juridische_context": {
          "brontype": "glossary",
          "wetgevingsfase": "not_applicable",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_applicable",
          "consolidatiekarakter": "not_applicable",
          "status_bewijs_ids": [],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "verificatie": {
          "status": "verified",
          "methode": "letterlijke of bigram-gelijkenis (≥0,80) met de vindplaats in de geconsolideerde tekst",
          "detail": "definitie letterlijk aanwezig in artikel"
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:cd88f0e65dfbbb36"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "def:stb-2026-57:strafrechtelijke-beslissingen:1",
        "type": "definitie",
        "begrip_id": "concept:strafrechtelijke-beslissingen",
        "term": "strafrechtelijke beslissingen",
        "tekst": "Onder strafrechtelijke beslissingen worden verstaan:\na. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;\nb. strafbeschikkingen.",
        "herkomst": "wettekst",
        "documentversie_id": "docv:stb-2026-57:4547aae23559",
        "tekstonderdeel_id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-2",
        "artikelnummer": "1.10.1",
        "vindplaats_tekst": "ARTIKEL I › Hoofdstuk 10 › Artikel 1.10.1 › Lid 2",
        "juridische_context": {
          "brontype": "official_enactment",
          "wetgevingsfase": "enacted",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
          "consolidatiekarakter": "not_applicable",
          "status_bewijs_ids": [
            "evidence:1ba9e3cb774e17e5",
            "evidence:108a7e976e3f0c37",
            "evidence:68544a86c15f6ba5"
          ],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "verificatie": {
          "status": "verified",
          "methode": "patroon 'Onder … wordt/worden verstaan' in de wettekst",
          "detail": null
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:b245bd433c5399eb"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "def:stb-2026-57:strafvorderlijke-beslissingen-tot-vrijheidsbeneming:2",
        "type": "definitie",
        "begrip_id": "concept:strafvorderlijke-beslissingen-tot-vrijheidsbeneming",
        "term": "strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming",
        "tekst": "Onder strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming worden verstaan:\na. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;\nb. bevelen tot voorlopige hechtenis;\nc. bevelen tot gijzeling van een getuige;\nd. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.",
        "herkomst": "wettekst",
        "documentversie_id": "docv:stb-2026-57:4547aae23559",
        "tekstonderdeel_id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-3",
        "artikelnummer": "1.10.1",
        "vindplaats_tekst": "ARTIKEL I › Hoofdstuk 10 › Artikel 1.10.1 › Lid 3",
        "juridische_context": {
          "brontype": "official_enactment",
          "wetgevingsfase": "enacted",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
          "consolidatiekarakter": "not_applicable",
          "status_bewijs_ids": [
            "evidence:1ba9e3cb774e17e5",
            "evidence:108a7e976e3f0c37",
            "evidence:68544a86c15f6ba5"
          ],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "verificatie": {
          "status": "verified",
          "methode": "patroon 'Onder … wordt/worden verstaan' in de wettekst",
          "detail": null
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:c2dc438a68696c9f"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "def:stb-2026-57:andere-strafvorderlijke-beslissingen:3",
        "type": "definitie",
        "begrip_id": "concept:andere-strafvorderlijke-beslissingen",
        "term": "andere strafvorderlijke beslissingen",
        "tekst": "Onder andere strafvorderlijke beslissingen worden in dit artikel verstaan:\na. transacties;\nb. ontnemingsschikkingen;\nc. gedragsaanwijzingen;\nd. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.",
        "herkomst": "wettekst",
        "documentversie_id": "docv:stb-2026-57:4547aae23559",
        "tekstonderdeel_id": "sec:stb-2026-57:art-1.10.1/lid-4",
        "artikelnummer": "1.10.1",
        "vindplaats_tekst": "ARTIKEL I › Hoofdstuk 10 › Artikel 1.10.1 › Lid 4",
        "juridische_context": {
          "brontype": "official_enactment",
          "wetgevingsfase": "enacted",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
          "consolidatiekarakter": "not_applicable",
          "status_bewijs_ids": [
            "evidence:1ba9e3cb774e17e5",
            "evidence:108a7e976e3f0c37",
            "evidence:68544a86c15f6ba5"
          ],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "verificatie": {
          "status": "verified",
          "methode": "patroon 'Onder … wordt/worden verstaan' in de wettekst",
          "detail": "reikwijdte beperkt volgens de tekst zelf"
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:371b7b9c4bb5be9e"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "def:kwest-wet:strafrechtelijke-beslissingen:20",
        "type": "definitie",
        "begrip_id": "concept:strafrechtelijke-beslissingen",
        "term": "strafrechtelijke beslissingen",
        "tekst": "Onder strafrechtelijke beslissingen worden verstaan:\na. rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel;\nb. strafbeschikkingen.",
        "herkomst": "wettekst",
        "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
        "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-2",
        "artikelnummer": "1.10.1",
        "vindplaats_tekst": "Boek 1 › Hoofdstuk 10 › Artikel 1.10.1 › Lid 2",
        "juridische_context": {
          "brontype": "consolidated_presentation",
          "wetgevingsfase": "unknown",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
          "consolidatiekarakter": "unknown",
          "status_bewijs_ids": [],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "verificatie": {
          "status": "verified",
          "methode": "patroon 'Onder … wordt/worden verstaan' in de wettekst",
          "detail": null
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:40ba82606f2b1470"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "def:kwest-wet:strafvorderlijke-beslissingen-tot-vrijheidsbeneming:21",
        "type": "definitie",
        "begrip_id": "concept:strafvorderlijke-beslissingen-tot-vrijheidsbeneming",
        "term": "strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming",
        "tekst": "Onder strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming worden verstaan:\na. bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring;\nb. bevelen tot voorlopige hechtenis;\nc. bevelen tot gijzeling van een getuige;\nd. bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring.",
        "herkomst": "wettekst",
        "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
        "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-3",
        "artikelnummer": "1.10.1",
        "vindplaats_tekst": "Boek 1 › Hoofdstuk 10 › Artikel 1.10.1 › Lid 3",
        "juridische_context": {
          "brontype": "consolidated_presentation",
          "wetgevingsfase": "unknown",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
          "consolidatiekarakter": "unknown",
          "status_bewijs_ids": [],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "verificatie": {
          "status": "verified",
          "methode": "patroon 'Onder … wordt/worden verstaan' in de wettekst",
          "detail": null
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:5f815424dba06f35"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "def:kwest-wet:andere-strafvorderlijke-beslissingen:22",
        "type": "definitie",
        "begrip_id": "concept:andere-strafvorderlijke-beslissingen",
        "term": "andere strafvorderlijke beslissingen",
        "tekst": "Onder andere strafvorderlijke beslissingen worden in dit artikel verstaan:\na. transacties;\nb. ontnemingsschikkingen;\nc. gedragsaanwijzingen;\nd. beslissingen tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 4.3.12.",
        "herkomst": "wettekst",
        "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
        "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-1.10.1/lid-4",
        "artikelnummer": "1.10.1",
        "vindplaats_tekst": "Boek 1 › Hoofdstuk 10 › Artikel 1.10.1 › Lid 4",
        "juridische_context": {
          "brontype": "consolidated_presentation",
          "wetgevingsfase": "unknown",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
          "consolidatiekarakter": "unknown",
          "status_bewijs_ids": [],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "verificatie": {
          "status": "verified",
          "methode": "patroon 'Onder … wordt/worden verstaan' in de wettekst",
          "detail": "reikwijdte beperkt volgens de tekst zelf"
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:9740a2c52c6cdf0c"
        ]
      }
    ]
  },
  "toelichting": {
    "status": "present",
    "items": [
      {
        "id": "mvt:36636:13",
        "soort": "artikelsgewijs",
        "titelpad": [
          "ARTIKELSGEWIJS DEEL",
          "ARTIKEL I [vaststelling Boek 1, Hoofdstuk 10]",
          "BOEK 1 Strafvordering in het algemeen",
          "HOOFDSTUK 10 Tenuitvoerlegging",
          "Artikel 1.10.1 [tenuitvoerlegging door de Minister]"
        ],
        "tekst": "De tenuitvoerlegging van straffen en maatregelen vindt plaats door de Minister. Dit algemene uitgangspunt is ontleend aan het huidige artikel 6:1:1, eerste lid. Dat de tenuitvoerlegging «door» de Minister plaatsvindt wil vanzelfsprekend niet zeggen dat de Minister de straffen en maatregelen eigenhandig moet tenuitvoerleggen, maar dat de Minister verantwoordelijk is voor die tenuitvoerlegging. Die toedeling van verantwoordelijkheid staat er niet aan in de weg dat de Minister de hem ten behoeve van de tenuitvoerlegging toegekende bevoegdheden mandateert aan ambtenaren die onder zijn verantwoordelijkheid werkzaam zijn, noch dat hij ten behoeve van de tenuitvoerlegging opdrachten geeft aan andere ambtenaren en functionarissen. Dit is geregeld in de artikelen 1.10.4 en 1.10.5.\nMet de toedeling van de verantwoordelijkheid aan de Minister is niet in strijd dat de wet ook aan andere instanties en functionarissen taken en bevoegdheden toekent in het kader van de tenuitvoerlegging. Een duidelijk voorbeeld is de tussenkomst van de rechtbank die in tal van gevallen is voorgeschreven. Zo is een bevel van de rechtbank nodig voor het (alsnog) tenuitvoerleggen van een voorwaardelijk niet tenuitvoergelegde straf of maatregel bij overtreding van de voorwaarden (artikel 7.2.7) en verlof van de rechtbank voor de toepassing van gijzeling indien betaling en verhaal van een ontnemingsmaatregel uitblijft (artikel 7.5.21). De tussenkomst van de rechtbank berust vanzelfsprekend niet op een door de Minister verleend mandaat of op een door hem gegeven opdracht, maar berust direct op de wet. Voor de beslissing van de rechtbank is de Minister dan ook niet verantwoordelijk. Het is eerder zo dat de door de wet voorgeschreven tussenkomst van de rechtbank de verantwoordelijkheid van de Minister begrenst en concretiseert. Dat het alsnog tenuitvoerleggen van een voorwaardelijk niet tenuitvoergelegde straf of maatregel door de Minister moet plaatsvinden, betekent, zo volgt uit de wettelijke bevoegdheidstoedeling, niet dat de Minister de tenuitvoerlegging van die straf of maatregel mag bevelen, maar wel dat hij, als de rechtbank die tenuitvoerlegging beveelt, daaraan gevolg moet geven.\nDe wet kent ook aan het openbaar ministerie of de officier van justitie taken en bevoegdheden toe in het kader van de tenuitvoerlegging. Zo komt uitsluitend de officier van justitie de bevoegdheid toe om een vordering tot tenuitvoerlegging van een voorwaardelijk niet tenuitvoergelegde straf of maatregel in te dienen bij de rechtbank (artikel 7.2.7). Het is ook de officier van justitie die beslist over het al dan niet verlenen van voorwaardelijke invrijheidstelling aan de veroordeelde tot vrijheidsstraf (artikel 7.3.7). Gewezen kan ook worden op de tenuitvoerlegging van de taakstraf. Volgens artikel 7.6.3 kan de officier van justitie een door de rechter opgelegde specifieke taakstraf wijzigen voor zover het de aard van de werkzaamheden betreft. De officier van justitie benadert daarbij zoveel mogelijk de opgelegde taakstraf. En volgens artikel 7.6.4 beslist de officier van justitie over de toepassing van de vervangende hechtenis. Ook voor de aan het openbaar ministerie of de officier van justitie toegekende bevoegdheden geldt dat zij de tenuitvoerleggingsbevoegdheid van de Minister begrenzen en concretiseren. Zo is de Minister niet bevoegd te beslissen tot toepassing van de vervangende hechtenis bij een taakstraf. Wel zal hij de vervangende hechtenis moeten toepassen als de officier van justitie daartoe beslist. Dat is waarin de verantwoordelijkheid van de Minister zich concreet vertaalt.\nVan de andere instanties en functionarissen waaraan de wet taken en bevoegdheden toedeelt in het kader van de tenuitvoerlegging, kunnen in het bijzonder de reclassering en de (directeuren van) penitentiaire inrichtingen worden genoemd. De reclassering kan van de rechter opdracht krijgen toezicht te houden op de naleving van bijzondere voorwaarden (zie bijvoorbeeld artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht). Ook speelt de reclassering een belangrijke rol bij de tenuitvoerlegging van taakstraffen. De reclasseringsinstellingen zijn private instellingen. Hun bemoeienis met de tenuitvoerlegging kan dan ook niet berusten op een door de Minister op grond van artikel 1.10.4 verleend mandaat of een op grond van artikel 1.10.5 gegeven opdracht. Het gaat om een wettelijke taak die de bemoeienis van de Minister met de tenuitvoerlegging van de taakstraf begrenst. De Minister mag de tenuitvoerlegging van de taakstraf dan ook niet met toepassing van artikel 1.10.4 of artikel 1.10.5 toevertrouwen aan een andere instantie. Wat voor de taak van de reclassering geldt, geldt in grote lijnen ook voor de taak van (directeuren van) penitentiaire inrichtingen. Hun bevoegdheden met betrekking tot de tenuitvoerlegging van onder meer de gevangenisstraf berusten op de Penitentiaire beginselenwet en niet op een door de Minister verleend mandaat of op een door hem gegeven opdracht. De Minister is bij de uitoefening van zijn tenuitvoerleggingstaak gebonden aan die Penitentiaire beginselenwet. Hij mag die wet dus niet terzijde stellen door een gevangenisstraf met gebruikmaking van artikel 1.10.4 of artikel 1.10.5 te laten tenuitvoerleggen door de in die artikelen bedoelde ambtenaren op een locatie die geen penitentiaire inrichting is. Wel behoort tot de verantwoordelijkheid van de Minister dat de veroordeelde wordt ingesloten in een penitentiaire inrichting. Tot zijn bevoegdheden behoort dat hij bepaalt welke inrichting dat is (artikel 15, derde lid, Penitentiaire beginselenwet).\nUit het voorgaande blijkt dat het feit dat de wet aan andere instanties en functionarissen taken en bevoegdheden toekent in het kader van de tenuitvoerlegging, niet haaks staat op de verantwoordelijkheid die is toebedeeld aan de Minister. Die wettelijke taaktoedeling doet niet af aan de opdracht van de Minister om te zorgen voor een daadwerkelijke en adequate tenuitvoerlegging. Het tegendeel is eerder het geval. Zonder wetgeving zoals de Penitentiaire beginselenwet en de daarin toegedeelde taken en bevoegdheden zou de Minister zijn verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging moeilijk kunnen waarmaken. Aan de verdeling van taken en bevoegdheden waarin de wet voorziet, is de Minister bij de uitoefening van de hem toebedeelde taak uiteraard gebonden. Dat maakt dat zijn verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging wordt begrensd en ingekleurd door de bevoegdheden die zijn toegekend aan andere instanties en functionarissen.\nEerste lid\nHet huidige artikel 6:1:1, eerste lid, belast de Minister met de tenuitvoerlegging van twee typen beslissingen: rechterlijke beslissingen en strafbeschikkingen. Deze afbakening vindt zijn oorsprong in de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen. Voor de formulering is destijds aansluiting gezocht bij het oude artikel 553, dat bepaalde dat het openbaar ministerie was belast met de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen. Bij de omzetting van het oude artikel 553 is het openbaar ministerie vervangen door de Minister en zijn de strafbeschikkingen toegevoegd. In de nu voorliggende regeling is deze afbakening echter om verschillende redenen verlaten. In plaats daarvan belast het eerste lid de Minister met de tenuitvoerlegging van drie categorieën beslissingen: strafrechtelijke beslissingen, strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming en enkele andere strafvorderlijke beslissingen. Deze categorieën zijn nader geduid in respectievelijk het tweede, derde en vierde lid. Tot een nadere duiding is gekomen omdat de huidige afbakening zorgt voor onduidelijkheid in de uitvoering en bovendien niet alle beslissingen dekt waarvan de tenuitvoerlegging in de praktijk plaatsvindt onder de verantwoordelijkheid van de Minister. Op deze redenen wordt hieronder nader ingegaan.\nTweede lid\nEen eerste reden waarom de huidige afbakening is verlaten, is dat in de praktijk niet altijd duidelijk is wat precies wordt verstaan onder «rechterlijke beslissingen». Het lijdt geen twijfel dat daaronder in ieder geval vallen de in vonnissen en arresten neergelegde beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel. Zo is in de memorie van toelichting bij de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen opgemerkt: «De tenuitvoerlegging van straffen en maatregelen geschiedt door de Minister van Veiligheid en Justitie; het openbaar ministerie is exclusief verantwoordelijk voor de verstrekking aan de Minister van voor tenuitvoerlegging in Nederland vatbare beslissingen» (Kamerstukken II 2014/15, 34 086, nr. 3, p. 18, cursivering toegevoegd). Het gaat dus om rechterlijke beslissingen waarin toepassing wordt gegeven aan het materiële strafrecht. Dat kunnen naast de genoemde vonnissen en arresten ook separate beslissingen zijn, zoals de maatregel van onttrekking aan het verkeer die wordt opgelegd bij afzonderlijke rechterlijke beslissing (artikel 36b, eerste lid, onderdeel 4°, van het Wetboek van Strafrecht). De eveneens genoemde strafbeschikkingen, uitgevaardigd door de officier van justitie, komen wat betreft hun aard overeen met rechterlijke beslissingen tot oplegging van een straf of maatregel. Vanwege de toepassing van het materiële strafrecht is gekozen voor de overkoepelende term «strafrechtelijke beslissingen».\nDe Minister voert echter niet alle rechterlijke beslissingen uit. Een deel van de rechterlijke beslissingen wordt (nog steeds) uitgevoerd door het openbaar ministerie. Een voorbeeld is het bevel tot oproeping van een getuige of verdachte voor de zitting. Met de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen is niet beoogd de tenuitvoerlegging van een bevel tot oproeping en vergelijkbare rechterlijke beslissingen op te dragen aan de Minister. De Minister heeft immers geen rol in de fase van de berechting. Toch impliceert het huidige artikel 6:1:1 dat de Minister ook een verantwoordelijkheid draagt voor de tenuitvoerlegging van dergelijke rechterlijke beslissingen. Daarentegen vindt de tenuitvoerlegging door het openbaar ministerie plaats zonder expliciete wettelijke grondslag, omdat geen met het oude artikel 553 vergelijkbare voorziening is behouden voor de «overige» rechterlijke beslissingen. Vandaar dat is gekomen tot een nadere duiding van de rechterlijke beslissingen waarvan de tenuitvoerlegging is opgedragen aan de Minister. Daarmee samenhangend is in artikel 1.10.7 geëxpliciteerd dat het openbaar ministerie verantwoordelijk is gebleven voor de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen die niet worden tenuitvoergelegd door de Minister.\nZoals in de inleidende toelichting op dit artikel al naar voren kwam, kunnen in het kader van de tenuitvoerlegging van straffen en maatregelen nog diverse beslissingen worden genomen die nader invulling geven aan wat de toepassing van het materiële strafrecht inhoudt in het concrete geval. Zo kan de rechtbank in geval van overtreding van de voorwaarden bevelen tot het alsnog tenuitvoerleggen van een voorwaardelijk niet tenuitvoergelegde straf of maatregel. En de officier van justitie kan beslissen tot toepassing van de vervangende hechtenis indien een taakstraf niet naar behoren is verricht. De tenuitvoerlegging van deze en andere (vervolg)beslissingen is verdisconteerd in de tenuitvoerlegging van de oorspronkelijke strafrechtelijke beslissing. Het vijfde lid stelt dat buiten twijfel. In de toelichting op dat artikellid wordt dit verduidelijkt.\nDerde lid\nDe Minister is voorts belast met de tenuitvoerlegging van enkele andere beslissingen van de rechter en het openbaar ministerie. Deze beslissingen zijn geen strafrechtelijke beslissingen omdat daarin geen toepassing wordt gegeven aan het materiële strafrecht. Vandaar dat wordt gesproken van «strafvorderlijke beslissingen». Deze beslissingen worden genomen in het kader van de strafvordering, maar het gaat niet om de rechterlijke uitspraken en de strafbeschikkingen waarin die strafvordering resulteert. Twee voorbeelden van strafvorderlijke beslissingen waarbij de Minister is belast met de tenuitvoerlegging zijn het bevel tot voorlopige hechtenis en het bevel tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring. Ook hier vertoont de afbakening van het huidige artikel 6:1:1 gebreken. Want waar het bevel tot voorlopige hechtenis nog binnen de afbakening kan worden gebracht (als rechterlijke beslissing), geldt dat niet voor het bevel tot inverzekeringstelling (geen rechterlijke beslissing en geen strafbeschikking). Met het verlaten van de afbakening van het huidige artikel 6:1:1 wordt bereikt dat ook de tenuitvoerlegging van deze beslissingen van de officier van justitie formeel op de juiste wijze is geborgd.\nNet als bij de rechterlijke beslissingen is het niet zo dat alle strafvorderlijke beslissingen worden tenuitvoergelegd door de Minister. Als bijvoorbeeld de zittingsrechter beveelt dat het onderzoek op de zitting met gesloten deuren plaatsvindt, is het evident dat de Minister niet is belast met de tenuitvoerlegging van dat bevel. Het is dan ook wenselijk nader te duiden op welke beslissingen – andere dan de strafrechtelijke beslissingen – de verantwoordelijkheid van de Minister betrekking heeft. Het derde en vierde lid bieden deze nadere duiding.\nTot de opsomming in het derde lid is gekomen door de verschillende strafvorderlijke beslissingen van de rechter en het openbaar ministerie categorisch te bezien. Daarbij is geconstateerd dat de Minister is belast met de tenuitvoerlegging van enkele strafvorderlijke beslissingen die vrijheidsbeneming tot gevolg hebben. Voor deze categorie beslissingen bevat het wetboek specifieke voorzieningen, bijvoorbeeld over de opneming in een inrichting of instelling (artikel 7.1.17) en over de invrijheidstelling (artikel 7.1.18). Om die reden zijn deze beslissingen gezamenlijk aangeduid als «strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming». De beslissingen worden in het derde lid uitputtend opgesomd. Het gaat om bevelen tot inverzekeringstelling waarbij de officier van justitie heeft bevolen dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring (onderdeel a), bevelen tot voorlopige hechtenis (onderdeel b), bevelen tot gijzeling van getuigen (onderdeel c) en bevelen van de officier van justitie dat de vrijheidsbeneming, bedoeld in artikel 7.2.2, plaatsvindt in een huis van bewaring (onderdeel d).\nOnderdeel a: bevelen tot inverzekeringstelling\nEen verdachte die wordt aangehouden, kan worden opgehouden voor onderzoek en daarna door de officier van justitie of de hulpofficier van justitie in verzekering worden gesteld. Artikel 2.5.15, vierde lid, eerste zin, bepaalt dat de inverzekeringstelling wordt tenuitvoergelegd in een politiecel of in een cel van de Koninklijke marechaussee. Het is weinig zinvol de Minister te betrekken bij die tenuitvoerlegging. Dat wordt anders als de officier van justitie gebruik maakt van zijn in de tweede zin van dat artikellid gegeven bevoegdheid om in bijzondere gevallen te bevelen dat de inverzekeringstelling wordt tenuitvoergelegd in een huis van bewaring. Gezien de coördinerende rol van de Minister bij vrijheidsbenemingen die worden geëffectueerd in penitentiaire inrichtingen, is de Minister belast met de tenuitvoerlegging van deze bevelen. De tenuitvoerleggingstaak van de Minister beperkt zich niet tot het effectueren van de vrijheidsbeneming waartoe het bevel van de officier van justitie strekt. Bij een bevel tot inverzekeringstelling doet zich namelijk een soortgelijk verschijnsel voor als bij strafrechtelijke beslissingen. Nadat het bevel is gegeven kunnen andere beslissingen worden genomen die betrekking hebben op de tenuitvoerlegging van het oorspronkelijke bevel. Zo kan de inverzekeringstelling worden verlengd of opgeheven. Het vijfde lid stelt buiten twijfel dat ook de effectuering van deze (nadere) beslissingen behoort tot de tenuitvoerleggingstaak van de Minister.\nOnderdeel b: bevelen tot voorlopige hechtenis\nOok bevelen tot voorlopige hechtenis worden tenuitvoergelegd in een huis van bewaring. Om die reden is de Minister belast met de tenuitvoerlegging van deze bevelen. In die gevallen waarin het optreden van de Minister niet kan worden afgewacht, bijvoorbeeld bij een bevel gevangenneming dat op de zitting wordt gegeven ten aanzien van een daar aanwezige verdachte die zich op vrije voeten bevindt, is het wenselijk te voorzien in een bevoegdheid voor het openbaar ministerie om te voorkomen dat de verdachte zich aan de vrijheidsbeneming kan onttrekken (zie nader artikel 1.10.2, derde lid). De tenuitvoerleggingstaak van de Minister beperkt zich niet tot het effectueren van de vrijheidsbeneming waartoe het bevel tot voorlopige hechtenis strekt. Ook bij een bevel tot voorlopige hechtenis kunnen, nadat het bevel is gegeven, andere beslissingen worden genomen die betrekking hebben op de tenuitvoerlegging van het oorspronkelijke bevel. Zo kan de voorlopige hechtenis worden verlengd, geschorst en opgeheven. Het vijfde lid stelt buiten twijfel dat ook de effectuering van deze (nadere) beslissingen behoort tot de tenuitvoerleggingstaak van de Minister.\nOnderdeel c: bevelen tot gijzeling van getuigen\nIn het vooronderzoek kan de rechter-commissaris en tijdens de berechting kan de zittingsrechter bevelen dat een onwillige getuige wordt gegijzeld. De tenuitvoerlegging van dat bevel vindt (mede) plaats in een huis van bewaring (artikel 9, tweede lid, onderdeel e, in samenhang met artikel 1, onderdeel t, van de Penitentiaire Beginselenwet). Om deze reden is de Minister belast met de tenuitvoerlegging van het bevel tot gijzeling. Net als bij bevelen tot voorlopige hechtenis kunnen zich spoedeisende situaties voordoen die onmiddellijk optreden vereisen. Daarbij komt dat de getuige in de praktijk soms niet onmiddellijk wordt overgebracht naar het huis van bewaring, maar eerst in het gerechtsgebouw wordt ondervraagd. Ook hierom is het wenselijk te voorzien in een bevoegdheid voor het openbaar ministerie om te voorkomen dat de getuige zich aan de vrijheidsbeneming kan onttrekken als het optreden van de Minister niet kan worden afgewacht (zie artikel 1.10.2, derde lid). Voorts geldt ook hier dat tot de tenuitvoerleggingstaak van de Minister hoort dat hij de vervolgbeslissingen effectueert die worden gegeven met betrekking tot de gijzeling. Dit wordt in het vijfde lid buiten twijfel gesteld.\nVoor de volledigheid wordt opgemerkt dat ook bevoegdheden tot gijzeling bestaan ten aanzien van veroordeelden, namelijk in geval volledig verhaal niet mogelijk blijkt bij de tenuitvoerlegging van een geldelijke straf of maatregel. Het gaat hier echter niet om strafvorderlijke beslissingen, maar om beslissingen die worden gegeven in het kader van de tenuitvoerlegging van een strafrechtelijke beslissing. Zij vallen daarom onder de tenuitvoerlegging van de in het tweede lid bedoelde beslissingen. Het vijfde lid voorziet daarin.\nOnderdeel d: bevelen tot aanhouding, bedoeld in artikel 7.2.2\nNaast de door opsporingsambtenaren in het kader van de opsporing uit te oefenen bevoegdheid tot aanhouding van verdachten, staan twee andere bevoegdheden die daarvan moeten worden onderscheiden. In de eerste plaats de in artikel 7.1.14 geregelde bevoegdheid van de Minister om een opdracht tot tenuitvoerlegging te geven die strekt tot aanhouding van een verdachte of veroordeelde met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsbenemende straf of maatregel. In de tweede plaats de in artikel 7.2.2 aan de officier van justitie gegeven bevoegdheid om de aanhouding van de verdachte of veroordeelde te bevelen in gevallen waarin (bijvoorbeeld) wordt vermoed dat bijzondere voorwaarden zijn overtreden. Voor de door de Minister gegeven opdracht tot tenuitvoerlegging die strekt tot aanhouding geldt uiteraard dat die tot zijn tenuitvoerleggingstaak behoort. De vrijheidsbeneming die de aanhouding meebrengt vormt het begin van de tenuitvoerlegging van de desbetreffende straf of maatregel en valt daarmee onder de verantwoordelijkheid van de Minister. Ten aanzien van de in artikel 7.2.2 gegeven aanhoudingsbevoegdheid geldt eenzelfde regeling als ten aanzien van de inverzekeringstelling. De vrijheidsbeneming vindt plaats in een politiecel of in een cel van de Koninklijke marechaussee, tenzij de officier van justitie bepaalt dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt in een huis van bewaring. In dat bijzondere geval is de Minister verantwoordelijk voor de vrijheidsbeneming.\nVierde lid\nNaast de strafrechtelijke beslissingen en de strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming is de Minister in de praktijk verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van een aantal overige strafvorderlijke beslissingen. Het gaat allereerst om beslissingen die in de uitvoering vergelijkbaar zijn met een opgelegde straf of maatregel. Concreet gaat het om de transactie (Boek 3, Titel 4.2), de ontnemingsschikking (artikel 4.4.24) en de gedragsaanwijzing (artikel 6.5.1). Deze modaliteiten komen allemaal tot stand op initiatief van de officier van justitie en zijn dus geen rechterlijke beslissingen. Het zijn evenmin strafbeschikkingen. Zij vallen dus buiten de afbakening van het huidige artikel 6:1:1. De ontnemingsschikking komt inhoudelijk echter in grote mate overeen met de door de rechter opgelegde ontnemingsmaatregel. En de voorwaarden die kunnen worden gesteld bij de transactie en de gedragsaanwijzing kunnen ook door de rechter worden gesteld indien hij bepaalt dat een straf of maatregel voorwaardelijk niet wordt tenuitvoergelegd. Binnen de strafrechtketen is kort na de inwerkingtreding van de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen dan ook geconcludeerd dat deze beslissingen om inhoudelijke redenen zouden moeten worden tenuitvoergelegd onder verantwoordelijkheid van de Minister. Het huidige artikel 6:1:1 maakt dat formeel echter onmogelijk, omdat deze strafvorderlijke beslissingen als gezegd geen rechterlijke beslissingen en geen strafbeschikkingen zijn. Met de nieuwe afbakening is de verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging op de juiste wijze geborgd in de wet.\nDaarnaast zal de Minister verantwoordelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de beslissing tot schadevergoeding als processuele sanctie (artikel 4.3.12). Deze (nieuwe) rechterlijke beslissing hangt nauw samen met de strafzaak als zodanig – de beslissing wordt ook opgenomen in het eindvonnis (artikel 4.3.21, vijfde lid) – maar is geen strafrechtelijke beslissing omdat geen toepassing wordt gegeven aan het materiële strafrecht. Het gaat om financiële genoegdoening in geval van onredelijke vertraging en dus om een strafvorderlijke beslissing. In de praktijk zal de uitbetaling van de schadevergoeding vergelijkbaar zijn met bijvoorbeeld het uitkeren van het resterende bedrag van de schadevergoedingsmaatregel (artikel 7.5.3), waardoor het in de rede ligt dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt door de Minister.\nTen aanzien van de in dit vierde lid genoemde strafvorderlijke beslissingen geldt dat deze opsomming alleen relevant is in verband met de tenuitvoerleggingstaak van de Minister. Daarom is in de aanhef van dit lid bepaald dat het erom gaat wat in dit artikel onder andere strafvorderlijke beslissingen wordt verstaan. Door deze afbakening wordt voorkomen dat daar waar elders in het wetboek wordt gesproken over strafvorderlijke beslissingen – bijvoorbeeld in artikel 1.1.6 of in artikel 7.7.1 – enkel de in dit vierde lid genoemde beslissingen zouden moeten worden ingelezen. De beslissingen in het vierde lid onderscheiden zich hierin van de strafrechtelijke beslissingen (van het tweede lid) en de strafvorderlijke beslissingen tot vrijheidsbeneming (van het derde lid), die wél als categorie terugkeren in andere bepalingen van het wetboek en daar ook steeds dezelfde afbakening hebben.\nVijfde lid\nZoals hiervoor al aan de orde kwam, kunnen in het kader van de tenuitvoerlegging nadere beslissingen worden genomen die betrekking hebben op die tenuitvoerlegging. Die vervolgbeslissingen kunnen worden genomen door de rechtbank of door het openbaar ministerie, maar ook door de Minister. Voorbeelden van dat laatste zijn de uitvaardiging van een dwangbevel tot verhaal (artikel 7.5.6) en de beslissing tot toepassing van vervangende hechtenis bij geldboetes (artikel 7.5.8). De bevoegdheid om deze beslissingen te nemen is een uitvloeisel van de taak die de Minister heeft met betrekking tot de tenuitvoerlegging. De verantwoordelijkheid van de Minister krijgt daarin concreet gestalte. Het spreekt vanzelf dat het nemen van deze beslissingen tot de tenuitvoerlegging behoort waarmee de Minister is belast. Het is dan ook overbodig in de wet te bepalen dat de Minister is belast met de tenuitvoerlegging van zijn eigen beslissingen. Dat is niet anders als de uitoefening van de bevoegdheid de tussenkomst van de rechtbank vereist.\nVoor een deel van de vervolgbeslissingen die worden genomen door de rechtbank of de officier van justitie geldt om een andere reden dat de effectuering ervan behoort tot de tenuitvoerlegging waarmee de Minister is belast. Als de rechtbank bijvoorbeeld de tenuitvoerlegging beveelt van een voorwaardelijk niet tenuitvoergelegde straf wegens de overtreding van de voorwaarden (artikel 7.2.7), is de consequentie daarvan dat de bij vonnis of arrest opgelegde straf alsnog moet worden tenuitvoergelegd. Het spreekt op grond van het eerste en tweede lid vanzelf dat de Minister met die tenuitvoerlegging is belast. Dat hoeft niet nog eens apart te worden bepaald. Hetzelfde geldt ten aanzien van de bevoegdheid van de officier van justitie om de tenuitvoerlegging te bevelen van de vervangende hechtenis bij een taakstraf (artikel 7.6.4). De consequentie van die beslissing is dat de in het vonnis of arrest bepaalde vervangende hechtenis daadwerkelijk moet worden tenuitvoergelegd. Het kan gezien het eerste en tweede lid niet anders of de Minister is met die tenuitvoerlegging belast. Dat hoeft niet apart te worden bepaald.\nHet vanzelfsprekende hoeft niet in de wet te worden uitgedrukt. De reden dat toch in het vijfde lid is bepaald dat de effectuering van vervolgbeslissingen tot de tenuitvoerleggingstaak van de Minister behoort, is dat er ook vervolgbeslissingen zijn waarvan het niet vanzelf spreekt dat zij tot die tenuitvoerleggingstaak behoren. Zo kan de rechtbank, na oplegging van de maatregel van terbeschikkingstelling, die terbeschikkingstelling verlengen (artikel 38d, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht) of bepalen dat de terbeschikkinggestelde alsnog van overheidswege zal worden verpleegd (artikel 7.4.7, tweede lid). Men kan zich afvragen of de tenuitvoerlegging van de verlengde terbeschikkingstelling nog kan worden gezien als de tenuitvoerlegging van het oorspronkelijk vonnis. Dat geldt nog sterker als alsnog verpleging van overheidswege wordt bevolen. In het oorspronkelijke vonnis was die verpleging van overheidswege immers niet bevolen. Een wat ingewikkelder voorbeeld is de toepassing van het dwangmiddel gijzeling bij het niet betalen van een in een strafbeschikking opgelegde geldboete (artikel 7.5.21). Die gijzeling moet worden tenuitvoergelegd in een huis van bewaring, zodat de tenuitvoerlegging ervan aan de Minister moet toekomen. De vraag is echter of dat uit het eerste en tweede lid volgt, aangezien de gijzeling niet een dwangmiddel is dat in een strafbeschikking kan worden opgelegd; dat zou in strijd zijn met artikel 5 van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Er kan dus niet worden gesproken van de tenuitvoerlegging van de strafbeschikking, terwijl de bevoegdheid om het dwangmiddel toe te passen aan de officier van justitie is gegeven, zodat het niet gaat om de tenuitvoerlegging van een eigen beslissing van de Minister.\nDe onduidelijkheid rondom deze en andere twijfelgevallen zou kunnen worden opgelost door alle vervolgbeslissingen waarvan het niet vanzelf spreekt dat de effectuering ervan deel uitmaakt van de tenuitvoerleggingstaak van de Minister, afzonderlijk te vermelden in het tweede, derde of vierde lid. De 3RO hebben verzocht om een dergelijke afbakening. Dat is echter een moeizame aangelegenheid, die vraagt om het maken van een precies onderscheid tussen beslissingen die wel en beslissingen die geen twijfelgeval opleveren. In plaats daarvan is in het vijfde lid generiek bepaald dat voor alle beslissingen die worden genomen in het kader van de tenuitvoerlegging van de in het eerste lid genoemde beslissingen, geldt dat de effectuering ervan wordt gerekend tot de aan de Minister toebedeelde tenuitvoerleggingstaak. Dat uitgangspunt spreekt in een aantal gevallen vanzelf, en in een aantal gevallen niet. In zoverre heeft de bepaling het karakter van een uitbreidende definitie. Het voordeel van deze oplossing is ook dat zij de regeling vereenvoudigt. Zo hoeven in onderdeel b van het derde lid enkel de bevelen tot voorlopige hechtenis te worden vermeld. Uit het vijfde lid volgt dat de Minister ook een taak heeft met betrekking tot nadere beslissingen over de voorlopige hechtenis, zoals de verlenging van de gevangenhouding en de schorsing ervan. Hetzelfde geldt met betrekking tot bevelen tot gijzeling van een getuige. De vervolgbeslissing die op grond van artikel 2.10.35 moet worden genomen door de rechtbank als de gijzeling is bevolen door de rechter-commissaris, is via het vijfde lid inbegrepen in de tenuitvoerleggingstaak van de Minister.\nAfsluitende opmerkingen\nMet de nadere duiding van de tenuitvoerleggingstaak van de Minister is geen inhoudelijke wijziging beoogd van de verantwoordelijkheidsverdeling tussen de Minister en het openbaar ministerie zoals die tot stand is gekomen met de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen. Integendeel, de nadere duiding komt juist beter tegemoet aan de uitvoeringspraktijk zoals die sinds de inwerkingtreding van die wet vorm heeft gekregen, onder meer door bepaalde beslissingen van de officier van justitie onder de reikwijdte van het artikel te brengen. Het advies van het OM om af te zien van de nadere duiding en in plaats daarvan de afbakening van het huidige artikel 6:1:1 letterlijk over te nemen, is om die reden niet gevolgd.\nTot slot wordt benadrukt dat dit artikel alleen betrekking heeft op beslissingen die worden genomen met toepassing van het Wetboek van Strafvordering. De Minister is daarnaast verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van enkele andersoortige beslissingen. Die beslissingen zijn niet gebaseerd op het Wetboek van Strafvordering, maar op andere (sectorale) wetgeving. Voorbeelden zijn de maatregel kostenverhaal (als bedoeld in artikel 13d van de Opiumwet) en erkende geldelijke sancties en confiscatiebeslissingen uit andere EU-lidstaten (als bedoeld in de Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging geldelijke sancties en beslissingen tot confiscatie). Deze en andere meer specifieke beslissingen vallen buiten de reikwijdte van het Wetboek van Strafvordering en worden dus niet genoemd in dit artikel. Voor deze beslissingen geldt dat de wijze van tenuitvoerlegging – ook naar huidig recht – steeds is geregeld in de betreffende wettelijke regeling. Vaak is dat gebeurd door relevante bepalingen uit het Wetboek van Strafvordering van overeenkomstige toepassing te verklaren. Via de invoeringswet wordt de andere (sectorale) wetgeving aangepast aan het nieuwe wetboek, zodat de verantwoordelijkheid van de Minister ook in die wetgeving geborgd blijft.",
        "bron": {
          "documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36636:27c848ea8a08",
          "document": {
            "id": "doc:kwest-toelichting-36636",
            "titel": "Toelichting 36636 (KWEST-structuur)",
            "urls": {
              "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36636.xml"
            },
            "officiele_identificaties": [
              {
                "soort": "dossiernummer",
                "waarde": "36636"
              }
            ]
          },
          "juridische_context": {
            "brontype": "explanatory_memorandum",
            "wetgevingsfase": "enacted",
            "publicatiestatus": "published",
            "inwerkingtreding_status": "not_applicable",
            "consolidatiekarakter": "editorial_compilation",
            "status_bewijs_ids": [
              "evidence:68544a86c15f6ba5"
            ],
            "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
            "geldig_vanaf": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            },
            "geldig_tot": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            }
          },
          "sha256": "27c848ea8a08615080d74b47b567d5c67a3f30f4474d576e88a4597a099bb41a",
          "opmerkingen": [
            "Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies."
          ]
        },
        "verificatie": {
          "officieel_documentversie_id": "docv:kst-36636-3:dd4dd5a71744",
          "status": "verified",
          "methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"
        },
        "label": "Toelichting"
      }
    ]
  },
  "verwijzingen": {
    "status": "present",
    "verwijst_naar": [
      {
        "artikelnummer": "7.2.2",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-7.2.2",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:8585bba72f26e16a"
        ]
      },
      {
        "artikelnummer": "4.3.12",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-4.3.12",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:3f54db5e32274407"
        ]
      }
    ],
    "verwezen_door": [
      {
        "artikelnummer": "7.1.1",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-7.1.1",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:cb506e14889fa88d"
        ]
      }
    ]
  },
  "transponering": {
    "status": "not_stated",
    "items": []
  },
  "openstaande_punten": {
    "status": "not_stated",
    "items": []
  },
  "bronnen": [
    {
      "documentversie_id": "docv:stb-2026-57:4547aae23559",
      "document": {
        "id": "doc:stb-2026-57",
        "titel": "Tweede vaststellingswet (Stb. 2026, 57)",
        "urls": {
          "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.html",
          "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.xml",
          "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.pdf"
        },
        "officiele_identificaties": [
          {
            "soort": "staatsblad",
            "waarde": "Stb. 2026, 57"
          },
          {
            "soort": "dossiernummer",
            "waarde": "36636"
          }
        ]
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "official_enactment",
        "wetgevingsfase": "enacted",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "not_applicable",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:1ba9e3cb774e17e5",
          "evidence:108a7e976e3f0c37",
          "evidence:68544a86c15f6ba5"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "4547aae23559b32116747acfe6c4662bb077e2a18255cb9340bddf2cc861544b",
      "opmerkingen": [
        "Wijzigingswet: voegt Boek 1 Hoofdstuk 10 en de Boeken 7 en 8 in en wijzigt enkele artikelen van Stb. 2026, 56 via tekstuele wijzigingsinstructies."
      ]
    },
    {
      "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
      "document": {
        "id": "doc:kwest-wet",
        "titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)",
        "urls": {
          "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml",
          "bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx",
          "kwest": "https://kwest.overheid.nl/"
        },
        "officiele_identificaties": []
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "consolidated_presentation",
        "wetgevingsfase": "unknown",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "projection",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:230362c00be675b3"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87",
      "opmerkingen": [
        "Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.",
        "Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1."
      ]
    }
  ]
}