Factsheet artikel 1.3.12
Deterministisch samengesteld uit gevalideerde records van release release-2026-11-03-6c742fbd8e; volledige teksten, geen samenvatting. Per rubriek staat of de bron iets vermeldt (aanwezig), niets vermeldt (niet in de bron), nog niet is beoordeeld, of niet van toepassing is. JSON downloaden
WettekstVastgesteldNog niet in werkingWettekst (vastgesteld, nog niet in werking)Toelichting beschikbaar
Vastgestelde tekst aanwezig
Voorgestelde tekst (eerste aanvullingswet 36913) niet in de bron
Het wetsvoorstel bevat geen vervangende tekst voor dit artikel.
Geconsolideerde presentatie (KWEST) aanwezigherkomst: niet herleid
Geconsolideerde presentatieFase onbekendNog niet in werking Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository; vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwijkend; stb-2026-57: afwezig; kst-36913-2: afwezig.
Leden en onderdelen aanwezig3
De leden staan hierboven in de wettekst; ieder lid en onderdeel is afzonderlijk citeerbaar met een eigen bewijsrecord.
Normatieve regels nog niet beoordeeld
Regelextractie voor dit artikel nog niet uitgevoerd of nog niet beoordeeld.
Definities niet in de bron
Dit artikel bevat geen definitie en wordt niet door een definitie uit de begrippenlijst aangewezen.
Toelichting (memorie van toelichting) aanwezig2 passage(s)
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › BOEK 1 Strafvordering in het algemeen › HOOFDSTUK 3 Vervolging en opsporing van strafbare feiten › TITEL 3.4 Opsporing › Artikel 1.3.12 [territoir] · Toelichting 36327 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified
Het huidige artikel 146, eerste lid, begint als volgt: «De bevoegdheid van ambtenaren met de opsporing van strafbare feiten belast, is beperkt tot het grondgebied waarvoor zij zijn aangesteld». Deze bepaling stamt uit een tijd waarin het, zoals Blok en Besier schrijven, «veeleer uitzondering» was dat opsporingsambtenaren «in het geheele Rijk» tot opsporing bevoegd waren. De rijkspolitie had een onbeperkte territoriale bevoegdheid, maar de gemeentelijke politie moest binnen de grenzen van de gemeente blijven. Ook de bevoegdheid van de officier van justitie was territoriaal beperkt. «Uit den aard der zaak is de opsporingsbevoegdheid van den O.v.J. beperkt tot het arrondissement der Rechtbank, bij welke hij is aangesteld», aldus Blok en Besier (A.J. Blok & L.Ch. Besier, Het Nederlandsche strafproces, Eerste Deel, Haarlem 1925, p. 443/444). Dat dit het vanzelfsprekend geachte uitgangspunt was, blijkt ook uit het huidige artikel 148, eerste lid, dat bepaalt dat de officier van justitie ook belast is met de opsporing binnen het eigen rechtsgebied van strafbare feiten waarvan andere rechtbanken kennisnemen. De keerzijde van die medaille is dat de officier van justitie niet buiten zijn arrondissement mag opsporen, ook niet als het om feiten gaat waarvan zijn eigen rechtbank kennisneemt. Eerst in 1999 is daarop in het huidige artikel 10 een beperkte uitzondering gemaakt.
Het is tegenwoordig niet meer zo dat het uitzondering is als een opsporingsambtenaar zijn opsporingsbevoegdheid in het gehele land mag uitoefenen. Voor de officier van justitie die aangesteld is bij een arrondissementsparket geldt nog steeds een territoriale begrenzing, maar voor de andere gewoon opsporingsambtenaren geldt nu al, zoals hieronder zal worden uiteengezet, dat zij als regel bevoegd zijn om in het gehele land op te sporen. Voor buitengewoon opsporingsambtenaren geldt in beginsel nog wel een territoriale begrenzing. Het een en ander heeft ertoe geleid dat in dit artikel onderscheid wordt gemaakt tussen gewoon en buitengewoon opsporingsambtenaren. Voor gewoon opsporingsambtenaren – de officier van justitie daaronder begrepen – is het uitgangspunt dat zij in het gehele land bevoegd zijn. Voor buitengewoon opsporingsambtenaren is het uitgangspunt dat hun bevoegdheid territoriaal begrensd is.
Voor de duidelijkheid moet worden opgemerkt dat dit artikel betrekking heeft op de opsporing binnen de grenzen van het Rijk in Europa. De vraag is of binnen de landsgrenzen nog een nadere territoriale begrenzing geldt. Op de vraag of, en zo ja in hoeverre, een opsporingsambtenaar zijn bevoegdheid buiten de landsgrenzen mag uitoefenen, wordt elders in het wetboek antwoord gegeven.
Eerste lid
Naar geldend recht kan, zoals hiervoor is uiteengezet, de officier van justitie alleen binnen het eigen arrondissement opsporen. In de praktijk leidt dat niet tot problemen. Dat komt misschien doordat de officier van justitie doorgaans niet «persoonlijk» opspoort, maar de daadwerkelijke opsporing overlaat aan opsporingsambtenaren die wel bevoegd zijn om buiten het arrondissement hun werk te doen. De redenering zou dan kunnen zijn dat de leiding die de officier van justitie aan die opsporing geeft, wél binnen het eigen arrondissement plaatsvindt. De redenering zou ook kunnen zijn dat, voor zover een opsporingsonderzoek buiten het arrondissement plaatsheeft, de officier van justitie daaraan leiding geeft in zijn hoedanigheid van plaatsvervangend officier van rechtswege. Beide redeneringen hebben iets gekunstelds. Belangrijker is nog dat het uitgangspunt dat een officier van justitie aan de grenzen van zijn arrondissement is gebonden, niet meer vanzelfsprekend is. De maatschappelijke realiteit is dat de criminaliteit veel van haar lokale karakter heeft verloren en dat het daardoor, ook als het strafbare feit binnen het arrondissement is begaan, dikwijls nodig is om buiten het arrondissement onderzoek te doen. Op die realiteit moet de regeling zijn afgestemd. Het is vreemd dat voor de officier van justitie die leiding moet geven aan het onderzoek territoriale beperkingen gelden, die niet gelden voor de opsporingsambtenaren aan wie hij leiding geeft. Bij dit alles komt dan nog dat de officier van justitie een landelijke vervolgingsbevoegdheid krijgt. Een territoriaal begrensde opsporingsbevoegdheid is daarmee niet goed te rijmen. Bovendien komt een einde aan het plaatsvervangerschap van rechtswege, zodat dat niet meer als noodoplossing kan fungeren.
Tegen deze achtergrond is in het eerste lid de regel opgenomen dat de officier van justitie zijn opsporingsbevoegdheid in het gehele land kan uitoefenen. Die regel geldt nu al voor de officieren van justitie die aangesteld zijn bij het landelijk parket, het functioneel parket en het parket CVOM. Het voorschrift moet in samenhang worden gelezen met artikel 1.3.6 dat bepaalt dat de officier van justitie bij een arrondissementsparket zich in het bijzonder moet richten op strafbare feiten die door de eigen rechtbank worden berecht. Optreden ter opsporing buiten de grenzen van het arrondissement ligt in de eerste plaats in de rede als het opsporingsonderzoek dat zich richt op een strafbaar feit dat door de eigen rechtbank wordt berecht vergt dat buiten de grenzen van het arrondissement onderzoek wordt gedaan. Daarnaast kan het vanwege capaciteitsgebrek bij andere parketten wenselijk zijn een officier van justitie op voorhand in te zetten bij een bovenlokaal opsporingsonderzoek ook al is nog niet duidelijk of de zaak bij zijn «eigen» rechtbank of bij een andere rechtbank ter berechting zal worden aangebracht. In dat laatste geval hoeft, vanwege de landelijke vervolgingsbevoegdheid, de zaak niet te worden overgedragen aan een ander arrondissementsparket.
Tweede lid
Artikel 6, eerste lid, Politiewet 2012 bepaalt dat de ambtenaar van politie bevoegd is zijn taak in het gehele land uit te oefenen. Van belang daarbij is dat in artikel 25 van diezelfde wet onderscheid wordt gemaakt tussen landelijke eenheden en regionale eenheden. Het tweede lid van het genoemde artikel 6 geeft een nadere normering voor de uitoefening van de landelijke opsporingsbevoegdheid door een politieambtenaar die is aangesteld bij een regionale eenheid. Die ambtenaar moet zich onthouden van optreden buiten het gebied van tewerkstelling, «tenzij zijn optreden redelijkerwijs noodzakelijk is, dan wel ingevolge regels, gesteld bij of krachtens de wet, dan wel in opdracht of met toestemming van het bevoegd gezag over de politie». Het gaat hier om een instructienorm, die onverlet laat dat de bevoegdheid zelf niet territoriaal is beperkt.
Artikel 4, vierde lid, Politiewet 2012 bepaalt ten aanzien van de militair van de Koninklijke marechaussee die gewoon opsporingsambtenaar is dat hij, hoewel bevoegd tot de opsporing van alle strafbare feiten, zich onthoudt van optreden anders dan in het kader van de uitvoering van de politietaken die aan de Koninklijke marechaussee zijn opgedragen. Die politietaken, die in het eerste lid van het artikel worden opgesomd, kunnen optreden in het gehele land vergen. Van een territoriale beperking van de opsporingsbevoegdheid is dus geen sprake. Artikel 5 van de Wet op de bijzondere opsporingsdiensten ten slotte bepaalt dat de opsporingsambtenaar van een bijzondere opsporingsdienst bevoegd is zijn taak in het gehele land uit te oefenen. Tot de bedoelde taak behoort, gelet op artikel 3 van die wet, de opsporing van strafbare feiten. Ook de opsporingsambtenaren van de bijzondere opsporingsdiensten hebben dus een opsporingsbevoegdheid die niet territoriaal is beperkt.
Het tweede lid, dat betrekking heeft op de gewoon opsporingsambtenaren die in artikel 1.3.10, onderdelen b, c en d worden opgesomd en dat bepaalt dat deze opsporingsambtenaren hun bevoegdheid in het gehele land kunnen uitoefenen, stemt dus overeen met het geldende recht. De toevoeging «met inachtneming van hetgeen bij of krachtens de wet is bepaald» is opgenomen met het oog op artikel 4, vierde lid, Politiewet 2012. De formulering houdt rekening met de mogelijkheid dat ook de territoriale uitoefening van de bevoegdheden van de Koninklijke marechaussee en de opsporingsambtenaren van de bijzondere opsporingsdiensten bij of krachtens de organieke wetgeving nader wordt genormeerd. Er is vooralsnog geen reden om te veronderstellen dat van die mogelijkheid gebruik zal worden gemaakt.
Derde lid
Artikel 1.3.11 is als gezegd de voortzetting van het huidige artikel 142. Het vierde lid van dat artikel houdt onder meer in dat bij of krachtens een algemene maatregel van bestuur regels worden gesteld over «het grondgebied waarvoor de opsporingsbevoegdheid geldt». Daaruit volgt dat de opsporingsbevoegdheid alleen binnen een bepaald grondgebied kan worden uitgeoefend. Dat wil niet zeggen dat er altijd sprake is van een territoriaal beperkte bevoegdheid. In de akte of de aanwijzing kan worden bepaald dat het grondgebied het gehele land omvat. Van een uitzondering op de regel dat de buitengewoon opsporingsambtenaar zijn bevoegdheid alleen binnen het voor hem geldende grondgebied kan uitoefenen, is dan geen sprake.
Het artikellid geeft dus het geldende recht weer. De toevoeging «tenzij bij of krachtens de wet anders is bepaald» is zekerheidshalve opgenomen. Denkbaar is dat in de toekomst de behoefte ontstaat om buitengewoon opsporingsambtenaren incidenteel de bevoegdheid te geven om de opsporingsbevoegdheid buiten het desbetreffende grondgebied uit te oefenen. Te denken valt bijvoorbeeld aan gevallen waarin het strafbare feit binnen het grondgebied is begaan, maar de verdachte buiten dat grondgebied moet worden aangehouden. Doordat de formulering van het artikellid rekening houdt met de mogelijkheid dat een dergelijke bevoegdheid wordt toegekend, hoeft het wetboek niet te worden gewijzigd als van die mogelijkheid gebruik wordt gemaakt. Daartoe biedt het vierde lid van artikel 1.3.11, dat zoals gezegd verplicht tot een algemene maatregel van bestuur die regels stelt over onder meer het grondgebied waarvoor de opsporingsbevoegdheid geldt, een voldoende grondslag.
Toelichting op voorstel ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL I [wijzigingen in Boek 1 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel H en I · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified
De wijzigingen in de artikelen 1.2.26, 1.3.11 en 1.3.12 betreffen technische aanpassingen in verband met de bevoegdheidsuitoefening in de territoriale zee. De noodzaak hiervan is al aangestipt in het algemeen deel van deze memorie van toelichting (paragraaf 8.2 over de nieuwe regeling strafvordering op zee en in de lucht).
In artikel 1.2.26, vierde lid, wordt geregeld dat de rechter-commissaris een bevoegdheid in het gehele land kan uitoefenen. Onder «in het gehele land» wordt verstaan «in heel Nederland». Tot het Nederlandse territoir behoren ook de territoriale wateren. Met deze technische wijziging wordt verzekerd dat de rechter-commissaris zijn bevoegdheden in de territoriale zee kan (blijven) uitoefenen.
Voor de officier van justitie volgt de mogelijkheid tot bevoegdheidsuitoefening in de territoriale wateren uit artikel 1.3.12, eerste lid. Hij kan zijn bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen. De overige opsporingsambtenaren kunnen ingevolge het tweede lid hun opsporingsbevoegdheid ook in het gehele land uitoefenen «met inachtneming van hetgeen bij of krachtens de wet is bepaald». Artikel 6, eerste lid, van de Politiewet 2012 bepaalt dat de ambtenaar van politie bevoegd is zijn taak in het gehele land uit te oefenen. Artikel 6, tweede lid, van de Politiewet 2012 bevat een beperking voor de politieambtenaar die is aangesteld bij een regionale eenheid. Voor optreden buiten het gebied van zijn tewerkstelling geldt onder meer het criterium van het «redelijkerwijs noodzakelijk» zijn. De bevoegdheid van de buitengewoon opsporingsambtenaar is in artikel 1.3.12, derde lid, beperkt tot het «grondgebied waarvoor hij is aangesteld». Met deze wijziging wordt dit «grondgebied» aangepast in «gebied», zodat buiten twijfel wordt gesteld dat ook (een deel van) de territoriale zee tot het gebied van de aanstelling kan behoren. Hetzelfde geldt voor de wijziging van «grondgebied» in «gebied» in artikel 1.3.11, vierde lid.
Verwijzingen aanwezig
Verwezen door: art. 8.1.4
Transponering (oud ↔ nieuw) aanwezigtabel 2023-07-06
Alleen koppeling (maps_to); geen gelijkwaardigheid of ongewijzigde inhoud. De huidige tekst is een fragment uit de tabel.
| Nieuw | Nieuwe tekst (tabel) | Huidig | Huidige tekst (tabel) | Koppeling |
|---|---|---|---|---|
| 1.3.12, lid 1 | De officier van justitie kan zijn bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen. | 148, 1; nieuw | De officier van justitie is belast met de opsporing van de strafbare feiten waarvan de rechtbank in het arrondissement waarin hij is aangesteld, kennisneemt, alsmede met de opsporing binnen het rechtsgebied van die rechtbank van de strafbare feiten waarvan andere rechtbanken kennisnemen. | maps_to |
| 1.3.12, lid 2 | De andere gewoon opsporingsambtenaren kunnen hun bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen met inachtneming van hetgeen bij of krachtens wet is bepaald. | 146, 1; nieuw | De bevoegdheid van ambtenaren met de opsporing van strafbare feiten belast, is beperkt tot het grondgebied waarvoor zij zijn aangesteld of waar zij in overeenstemming met de bepalingen van de Politiewet 2012 buiten dat grondgebied hun taak vervullen. | maps_to |
| 1.3.12, lid 3 | De bevoegdheid tot opsporing van de buitengewoon opsporingsambtenaar is beperkt tot het grondgebied waarvoor hij is aangesteld, tenzij bij of krachtens de wet anders is bepaald. | 142, 4; nieuw | – | maps_to |
| 1.3.12, lid 2 | 2. De andere gewoon opsporingsambtenaren kunnen hun bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen met inachtneming van hetgeen bij of krachtens de wet is bepaald. | 146 | De bevoegdheid van ambtenaren met de opsporing van strafbare feiten belast, is beperkt tot het grondgebied waarvoor zij zijn aangesteld of waar zij in overeenstemming met de bepalingen van de Politiewet 2012 buiten dat grondgebied hun taak vervullen. | maps_to |
| 1.3.12, lid 1 | 1. De officier van justitie kan zijn bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen. | 148 | De officier van justitie is belast met de opsporing van de strafbare feiten waarvan de rechtbank in het arrondissement waarin hij is aangesteld, kennisneemt, alsmede met de opsporing binnen het rechtsgebied van die rechtbank van de strafbare feiten waarvan andere rechtbanken kennisnemen. | maps_to |
Openstaande punten aanwezig
blokkerend Geconsolideerde tekst van artikel 1.3.12 is niet herleid naar Stb. 2026, 56/57 of kst-36913-2 (grootste gelijkenis stb-2026-56 0.994).
blokkerend Geconsolideerde tekst van artikel 1.3.12 is niet herleid naar Stb. 2026, 56/57 of kst-36913-2 (grootste gelijkenis stb-2026-56 0.994).
Bronnen aanwezig
| Document | Status | Hash |
|---|---|---|
| Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56) · publicatie docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa | WettekstVastgesteldNog niet in werking | e3e33d868eaad813… |
| Geconsolideerde tekst (KWEST, repository) docv:kwest-wet:f48b037c7e4f | Geconsolideerde presentatieFase onbekendNog niet in werkingProjectie met voorstel | f48b037c7e4f05b8… |
Volledige JSONhet canonieke factsheetrecord
{
"schema_version": "1.0.0",
"id": "factsheet:artikel:1.3.12",
"type": "factsheet_artikel",
"run_id": "run-2026-11-09T10-04-47-158Z",
"bepaling": {
"schema_version": "1.0.0",
"id": "prov:wvsv:art-1.3.12",
"type": "bepaling",
"wetboek": "wvsv_nieuw",
"artikelnummer": "1.3.12",
"structuurpad": [
"Boek 1",
"Hoofdstuk 3",
"Titel 3.4"
],
"versie_ids": [
"provv:wvsv:art-1.3.12:stb-2026-56",
"provv:wvsv:art-1.3.12:kwest-wet"
],
"vastgestelde_versie_id": "provv:wvsv:art-1.3.12:stb-2026-56",
"voorgestelde_versie_ids": [],
"geconsolideerde_versie_id": "provv:wvsv:art-1.3.12:kwest-wet",
"review_ids": [
"review:6018df62877a8da5"
]
},
"labels": [
"Wettekst (vastgesteld, nog niet in werking)",
"Toelichting beschikbaar"
],
"vastgestelde_tekst": {
"status": "present",
"id": "provv:wvsv:art-1.3.12:stb-2026-56",
"documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa",
"bron": {
"documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa",
"document": {
"id": "doc:stb-2026-56",
"titel": "Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)",
"urls": {
"html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.html",
"xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.xml",
"pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.pdf"
},
"officiele_identificaties": [
{
"soort": "staatsblad",
"waarde": "Stb. 2026, 56"
},
{
"soort": "dossiernummer",
"waarde": "36327"
}
]
},
"juridische_context": {
"brontype": "official_enactment",
"wetgevingsfase": "enacted",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "not_applicable",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:46157f0fb01d1ed6",
"evidence:ed98a65feb84edbe",
"evidence:8c45d0baf16aa816"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "e3e33d868eaad813515d3f14520f88b2f225da1887631510d67b8c5d85fc534d",
"opmerkingen": [
"Boeken 7 en 8 zijn in deze wet gereserveerd; zij worden vastgesteld bij Stb. 2026, 57."
]
},
"tekstonderdeel_id": "sec:stb-2026-56:art-1.3.12",
"tekst": "1. De officier van justitie kan zijn bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen.\n2. De andere gewoon opsporingsambtenaren kunnen hun bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen met inachtneming van hetgeen bij of krachtens de wet is bepaald.\n3. De bevoegdheid tot opsporing van de buitengewoon opsporingsambtenaar is beperkt tot het grondgebied waarvoor hij is aangesteld, tenzij bij of krachtens de wet anders is bepaald.",
"leden": [
{
"id": "sec:stb-2026-56:art-1.3.12/lid-1",
"soort": "lid",
"nummer": "1",
"tekst": "1. De officier van justitie kan zijn bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen.",
"offset_in_ouder": {
"start": 0,
"eind": 93
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-56:art-1.3.12/lid-2",
"soort": "lid",
"nummer": "2",
"tekst": "2. De andere gewoon opsporingsambtenaren kunnen hun bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen met inachtneming van hetgeen bij of krachtens de wet is bepaald.",
"offset_in_ouder": {
"start": 94,
"eind": 266
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-56:art-1.3.12/lid-3",
"soort": "lid",
"nummer": "3",
"tekst": "3. De bevoegdheid tot opsporing van de buitengewoon opsporingsambtenaar is beperkt tot het grondgebied waarvoor hij is aangesteld, tenzij bij of krachtens de wet anders is bepaald.",
"offset_in_ouder": {
"start": 267,
"eind": 447
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
}
],
"juridische_context": {
"brontype": "official_enactment",
"wetgevingsfase": "enacted",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "not_applicable",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:46157f0fb01d1ed6",
"evidence:ed98a65feb84edbe",
"evidence:8c45d0baf16aa816"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"herkomst_analyse": {
"vergelijking": {},
"gelijkenis": {},
"conclusie": "primaire_bron",
"wijzigingsinstructie_ids": []
},
"bewijs_ids": [
"evidence:d77d49703f39e4db",
"evidence:1daf43bf1e67b09c",
"evidence:d513a348c9d8b961",
"evidence:66705b824e415402"
],
"review_ids": [],
"bronlocator": {
"xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/boek[1]/hoofdstuk[3]/titeldeel[4]/artikel[3]"
}
},
"voorgestelde_tekst": {
"status": "not_stated",
"items": []
},
"geconsolideerde_presentatie": {
"status": "present",
"id": "provv:wvsv:art-1.3.12:kwest-wet",
"documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
"bron": {
"documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
"document": {
"id": "doc:kwest-wet",
"titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)",
"urls": {
"repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml",
"bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx",
"kwest": "https://kwest.overheid.nl/"
},
"officiele_identificaties": []
},
"juridische_context": {
"brontype": "consolidated_presentation",
"wetgevingsfase": "unknown",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "projection",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:230362c00be675b3"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87",
"opmerkingen": [
"Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.",
"Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1."
]
},
"tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-1.3.12",
"tekst": "1. De officier van justitie kan zijn bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen.\n2. De andere gewoon opsporingsambtenaren kunnen hun bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen met inachtneming van hetgeen bij of krachtens de wet is bepaald.\n3. De bevoegdheid tot opsporing van de buitengewoon opsporingsambtenaar is beperkt tot het gebied waarvoor hij is aangesteld, tenzij bij of krachtens de wet anders is bepaald.",
"leden": [
{
"id": "sec:kwest-wet:art-1.3.12/lid-1",
"soort": "lid",
"nummer": "1",
"tekst": "1. De officier van justitie kan zijn bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen.",
"offset_in_ouder": {
"start": 0,
"eind": 93
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:kwest-wet:art-1.3.12/lid-2",
"soort": "lid",
"nummer": "2",
"tekst": "2. De andere gewoon opsporingsambtenaren kunnen hun bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen met inachtneming van hetgeen bij of krachtens de wet is bepaald.",
"offset_in_ouder": {
"start": 94,
"eind": 266
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:kwest-wet:art-1.3.12/lid-3",
"soort": "lid",
"nummer": "3",
"tekst": "3. De bevoegdheid tot opsporing van de buitengewoon opsporingsambtenaar is beperkt tot het gebied waarvoor hij is aangesteld, tenzij bij of krachtens de wet anders is bepaald.",
"offset_in_ouder": {
"start": 267,
"eind": 442
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
}
],
"juridische_context": {
"brontype": "consolidated_presentation",
"wetgevingsfase": "unknown",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "unknown",
"status_bewijs_ids": [],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"herkomst_analyse": {
"vergelijking": {
"stb-2026-56": "afwijkend",
"stb-2026-57": "afwezig",
"kst-36913-2": "afwezig"
},
"gelijkenis": {
"stb-2026-56": 0.994
},
"conclusie": "niet_herleid",
"wijzigingsinstructie_ids": []
},
"bewijs_ids": [
"evidence:909ecbe88aba14c0",
"evidence:d959e36f1b95bbd8",
"evidence:d018ad5a31d9c348",
"evidence:4d8adaa0ae96d66a",
"evidence:4ae25408c84a667c"
],
"review_ids": [
"review:6018df62877a8da5"
],
"bronlocator": {
"xml_pad": "/wetgeving[1]/wettekst[1]/boek[1]/hoofdstuk[3]/titeldeel[4]/artikel[3]",
"kwest_about_id": "artikel=1.3.12",
"kwest_part_id": "artikel=1.3.12"
}
},
"wijzigingsinstructies_vastgesteld": {
"status": "not_stated",
"items": []
},
"wijzigingsinstructies_voorgesteld": {
"status": "not_stated",
"items": []
},
"leden": {
"status": "present",
"items": [
{
"id": "sec:stb-2026-56:art-1.3.12/lid-1",
"soort": "lid",
"nummer": "1",
"tekst": "1. De officier van justitie kan zijn bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen.",
"offset_in_ouder": {
"start": 0,
"eind": 93
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-56:art-1.3.12/lid-2",
"soort": "lid",
"nummer": "2",
"tekst": "2. De andere gewoon opsporingsambtenaren kunnen hun bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen met inachtneming van hetgeen bij of krachtens de wet is bepaald.",
"offset_in_ouder": {
"start": 94,
"eind": 266
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-56:art-1.3.12/lid-3",
"soort": "lid",
"nummer": "3",
"tekst": "3. De bevoegdheid tot opsporing van de buitengewoon opsporingsambtenaar is beperkt tot het grondgebied waarvoor hij is aangesteld, tenzij bij of krachtens de wet anders is bepaald.",
"offset_in_ouder": {
"start": 267,
"eind": 447
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
}
]
},
"normatieve_regels": {
"status": "unresolved",
"toelichting": "Regelextractie voor dit artikel nog niet uitgevoerd of nog niet beoordeeld.",
"items": []
},
"definities": {
"status": "not_stated",
"items": []
},
"toelichting": {
"status": "present",
"items": [
{
"id": "mvt:36327:132",
"soort": "artikelsgewijs",
"titelpad": [
"ARTIKELSGEWIJS DEEL",
"BOEK 1 Strafvordering in het algemeen",
"HOOFDSTUK 3 Vervolging en opsporing van strafbare feiten",
"TITEL 3.4 Opsporing",
"Artikel 1.3.12 [territoir]"
],
"tekst": "Het huidige artikel 146, eerste lid, begint als volgt: «De bevoegdheid van ambtenaren met de opsporing van strafbare feiten belast, is beperkt tot het grondgebied waarvoor zij zijn aangesteld». Deze bepaling stamt uit een tijd waarin het, zoals Blok en Besier schrijven, «veeleer uitzondering» was dat opsporingsambtenaren «in het geheele Rijk» tot opsporing bevoegd waren. De rijkspolitie had een onbeperkte territoriale bevoegdheid, maar de gemeentelijke politie moest binnen de grenzen van de gemeente blijven. Ook de bevoegdheid van de officier van justitie was territoriaal beperkt. «Uit den aard der zaak is de opsporingsbevoegdheid van den O.v.J. beperkt tot het arrondissement der Rechtbank, bij welke hij is aangesteld», aldus Blok en Besier (A.J. Blok & L.Ch. Besier, Het Nederlandsche strafproces, Eerste Deel, Haarlem 1925, p. 443/444). Dat dit het vanzelfsprekend geachte uitgangspunt was, blijkt ook uit het huidige artikel 148, eerste lid, dat bepaalt dat de officier van justitie ook belast is met de opsporing binnen het eigen rechtsgebied van strafbare feiten waarvan andere rechtbanken kennisnemen. De keerzijde van die medaille is dat de officier van justitie niet buiten zijn arrondissement mag opsporen, ook niet als het om feiten gaat waarvan zijn eigen rechtbank kennisneemt. Eerst in 1999 is daarop in het huidige artikel 10 een beperkte uitzondering gemaakt.\nHet is tegenwoordig niet meer zo dat het uitzondering is als een opsporingsambtenaar zijn opsporingsbevoegdheid in het gehele land mag uitoefenen. Voor de officier van justitie die aangesteld is bij een arrondissementsparket geldt nog steeds een territoriale begrenzing, maar voor de andere gewoon opsporingsambtenaren geldt nu al, zoals hieronder zal worden uiteengezet, dat zij als regel bevoegd zijn om in het gehele land op te sporen. Voor buitengewoon opsporingsambtenaren geldt in beginsel nog wel een territoriale begrenzing. Het een en ander heeft ertoe geleid dat in dit artikel onderscheid wordt gemaakt tussen gewoon en buitengewoon opsporingsambtenaren. Voor gewoon opsporingsambtenaren – de officier van justitie daaronder begrepen – is het uitgangspunt dat zij in het gehele land bevoegd zijn. Voor buitengewoon opsporingsambtenaren is het uitgangspunt dat hun bevoegdheid territoriaal begrensd is.\nVoor de duidelijkheid moet worden opgemerkt dat dit artikel betrekking heeft op de opsporing binnen de grenzen van het Rijk in Europa. De vraag is of binnen de landsgrenzen nog een nadere territoriale begrenzing geldt. Op de vraag of, en zo ja in hoeverre, een opsporingsambtenaar zijn bevoegdheid buiten de landsgrenzen mag uitoefenen, wordt elders in het wetboek antwoord gegeven.\nEerste lid\nNaar geldend recht kan, zoals hiervoor is uiteengezet, de officier van justitie alleen binnen het eigen arrondissement opsporen. In de praktijk leidt dat niet tot problemen. Dat komt misschien doordat de officier van justitie doorgaans niet «persoonlijk» opspoort, maar de daadwerkelijke opsporing overlaat aan opsporingsambtenaren die wel bevoegd zijn om buiten het arrondissement hun werk te doen. De redenering zou dan kunnen zijn dat de leiding die de officier van justitie aan die opsporing geeft, wél binnen het eigen arrondissement plaatsvindt. De redenering zou ook kunnen zijn dat, voor zover een opsporingsonderzoek buiten het arrondissement plaatsheeft, de officier van justitie daaraan leiding geeft in zijn hoedanigheid van plaatsvervangend officier van rechtswege. Beide redeneringen hebben iets gekunstelds. Belangrijker is nog dat het uitgangspunt dat een officier van justitie aan de grenzen van zijn arrondissement is gebonden, niet meer vanzelfsprekend is. De maatschappelijke realiteit is dat de criminaliteit veel van haar lokale karakter heeft verloren en dat het daardoor, ook als het strafbare feit binnen het arrondissement is begaan, dikwijls nodig is om buiten het arrondissement onderzoek te doen. Op die realiteit moet de regeling zijn afgestemd. Het is vreemd dat voor de officier van justitie die leiding moet geven aan het onderzoek territoriale beperkingen gelden, die niet gelden voor de opsporingsambtenaren aan wie hij leiding geeft. Bij dit alles komt dan nog dat de officier van justitie een landelijke vervolgingsbevoegdheid krijgt. Een territoriaal begrensde opsporingsbevoegdheid is daarmee niet goed te rijmen. Bovendien komt een einde aan het plaatsvervangerschap van rechtswege, zodat dat niet meer als noodoplossing kan fungeren.\nTegen deze achtergrond is in het eerste lid de regel opgenomen dat de officier van justitie zijn opsporingsbevoegdheid in het gehele land kan uitoefenen. Die regel geldt nu al voor de officieren van justitie die aangesteld zijn bij het landelijk parket, het functioneel parket en het parket CVOM. Het voorschrift moet in samenhang worden gelezen met artikel 1.3.6 dat bepaalt dat de officier van justitie bij een arrondissementsparket zich in het bijzonder moet richten op strafbare feiten die door de eigen rechtbank worden berecht. Optreden ter opsporing buiten de grenzen van het arrondissement ligt in de eerste plaats in de rede als het opsporingsonderzoek dat zich richt op een strafbaar feit dat door de eigen rechtbank wordt berecht vergt dat buiten de grenzen van het arrondissement onderzoek wordt gedaan. Daarnaast kan het vanwege capaciteitsgebrek bij andere parketten wenselijk zijn een officier van justitie op voorhand in te zetten bij een bovenlokaal opsporingsonderzoek ook al is nog niet duidelijk of de zaak bij zijn «eigen» rechtbank of bij een andere rechtbank ter berechting zal worden aangebracht. In dat laatste geval hoeft, vanwege de landelijke vervolgingsbevoegdheid, de zaak niet te worden overgedragen aan een ander arrondissementsparket.\nTweede lid\nArtikel 6, eerste lid, Politiewet 2012 bepaalt dat de ambtenaar van politie bevoegd is zijn taak in het gehele land uit te oefenen. Van belang daarbij is dat in artikel 25 van diezelfde wet onderscheid wordt gemaakt tussen landelijke eenheden en regionale eenheden. Het tweede lid van het genoemde artikel 6 geeft een nadere normering voor de uitoefening van de landelijke opsporingsbevoegdheid door een politieambtenaar die is aangesteld bij een regionale eenheid. Die ambtenaar moet zich onthouden van optreden buiten het gebied van tewerkstelling, «tenzij zijn optreden redelijkerwijs noodzakelijk is, dan wel ingevolge regels, gesteld bij of krachtens de wet, dan wel in opdracht of met toestemming van het bevoegd gezag over de politie». Het gaat hier om een instructienorm, die onverlet laat dat de bevoegdheid zelf niet territoriaal is beperkt.\nArtikel 4, vierde lid, Politiewet 2012 bepaalt ten aanzien van de militair van de Koninklijke marechaussee die gewoon opsporingsambtenaar is dat hij, hoewel bevoegd tot de opsporing van alle strafbare feiten, zich onthoudt van optreden anders dan in het kader van de uitvoering van de politietaken die aan de Koninklijke marechaussee zijn opgedragen. Die politietaken, die in het eerste lid van het artikel worden opgesomd, kunnen optreden in het gehele land vergen. Van een territoriale beperking van de opsporingsbevoegdheid is dus geen sprake. Artikel 5 van de Wet op de bijzondere opsporingsdiensten ten slotte bepaalt dat de opsporingsambtenaar van een bijzondere opsporingsdienst bevoegd is zijn taak in het gehele land uit te oefenen. Tot de bedoelde taak behoort, gelet op artikel 3 van die wet, de opsporing van strafbare feiten. Ook de opsporingsambtenaren van de bijzondere opsporingsdiensten hebben dus een opsporingsbevoegdheid die niet territoriaal is beperkt.\nHet tweede lid, dat betrekking heeft op de gewoon opsporingsambtenaren die in artikel 1.3.10, onderdelen b, c en d worden opgesomd en dat bepaalt dat deze opsporingsambtenaren hun bevoegdheid in het gehele land kunnen uitoefenen, stemt dus overeen met het geldende recht. De toevoeging «met inachtneming van hetgeen bij of krachtens de wet is bepaald» is opgenomen met het oog op artikel 4, vierde lid, Politiewet 2012. De formulering houdt rekening met de mogelijkheid dat ook de territoriale uitoefening van de bevoegdheden van de Koninklijke marechaussee en de opsporingsambtenaren van de bijzondere opsporingsdiensten bij of krachtens de organieke wetgeving nader wordt genormeerd. Er is vooralsnog geen reden om te veronderstellen dat van die mogelijkheid gebruik zal worden gemaakt.\nDerde lid\nArtikel 1.3.11 is als gezegd de voortzetting van het huidige artikel 142. Het vierde lid van dat artikel houdt onder meer in dat bij of krachtens een algemene maatregel van bestuur regels worden gesteld over «het grondgebied waarvoor de opsporingsbevoegdheid geldt». Daaruit volgt dat de opsporingsbevoegdheid alleen binnen een bepaald grondgebied kan worden uitgeoefend. Dat wil niet zeggen dat er altijd sprake is van een territoriaal beperkte bevoegdheid. In de akte of de aanwijzing kan worden bepaald dat het grondgebied het gehele land omvat. Van een uitzondering op de regel dat de buitengewoon opsporingsambtenaar zijn bevoegdheid alleen binnen het voor hem geldende grondgebied kan uitoefenen, is dan geen sprake.\nHet artikellid geeft dus het geldende recht weer. De toevoeging «tenzij bij of krachtens de wet anders is bepaald» is zekerheidshalve opgenomen. Denkbaar is dat in de toekomst de behoefte ontstaat om buitengewoon opsporingsambtenaren incidenteel de bevoegdheid te geven om de opsporingsbevoegdheid buiten het desbetreffende grondgebied uit te oefenen. Te denken valt bijvoorbeeld aan gevallen waarin het strafbare feit binnen het grondgebied is begaan, maar de verdachte buiten dat grondgebied moet worden aangehouden. Doordat de formulering van het artikellid rekening houdt met de mogelijkheid dat een dergelijke bevoegdheid wordt toegekend, hoeft het wetboek niet te worden gewijzigd als van die mogelijkheid gebruik wordt gemaakt. Daartoe biedt het vierde lid van artikel 1.3.11, dat zoals gezegd verplicht tot een algemene maatregel van bestuur die regels stelt over onder meer het grondgebied waarvoor de opsporingsbevoegdheid geldt, een voldoende grondslag.",
"bron": {
"documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36327:418eb8932339",
"document": {
"id": "doc:kwest-toelichting-36327",
"titel": "Toelichting 36327 (KWEST-structuur)",
"urls": {
"repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36327.xml"
},
"officiele_identificaties": [
{
"soort": "dossiernummer",
"waarde": "36327"
}
]
},
"juridische_context": {
"brontype": "explanatory_memorandum",
"wetgevingsfase": "enacted",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_applicable",
"consolidatiekarakter": "editorial_compilation",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:8c45d0baf16aa816"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "418eb8932339d45f33411406dd035f210fd6666c9faacdf213f429f47cc4f407",
"opmerkingen": [
"Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies."
]
},
"verificatie": {
"officieel_documentversie_id": "docv:kst-36327-3:e1b226686555",
"status": "verified",
"methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"
},
"label": "Toelichting"
},
{
"id": "mvt:36913:83",
"soort": "wijziging",
"titelpad": [
"ARTIKELSGEWIJS DEEL",
"ARTIKEL I [wijzigingen in Boek 1 van het Wetboek van Strafvordering]",
"Onderdeel H en I"
],
"tekst": "De wijzigingen in de artikelen 1.2.26, 1.3.11 en 1.3.12 betreffen technische aanpassingen in verband met de bevoegdheidsuitoefening in de territoriale zee. De noodzaak hiervan is al aangestipt in het algemeen deel van deze memorie van toelichting (paragraaf 8.2 over de nieuwe regeling strafvordering op zee en in de lucht).\nIn artikel 1.2.26, vierde lid, wordt geregeld dat de rechter-commissaris een bevoegdheid in het gehele land kan uitoefenen. Onder «in het gehele land» wordt verstaan «in heel Nederland». Tot het Nederlandse territoir behoren ook de territoriale wateren. Met deze technische wijziging wordt verzekerd dat de rechter-commissaris zijn bevoegdheden in de territoriale zee kan (blijven) uitoefenen.\nVoor de officier van justitie volgt de mogelijkheid tot bevoegdheidsuitoefening in de territoriale wateren uit artikel 1.3.12, eerste lid. Hij kan zijn bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen. De overige opsporingsambtenaren kunnen ingevolge het tweede lid hun opsporingsbevoegdheid ook in het gehele land uitoefenen «met inachtneming van hetgeen bij of krachtens de wet is bepaald». Artikel 6, eerste lid, van de Politiewet 2012 bepaalt dat de ambtenaar van politie bevoegd is zijn taak in het gehele land uit te oefenen. Artikel 6, tweede lid, van de Politiewet 2012 bevat een beperking voor de politieambtenaar die is aangesteld bij een regionale eenheid. Voor optreden buiten het gebied van zijn tewerkstelling geldt onder meer het criterium van het «redelijkerwijs noodzakelijk» zijn. De bevoegdheid van de buitengewoon opsporingsambtenaar is in artikel 1.3.12, derde lid, beperkt tot het «grondgebied waarvoor hij is aangesteld». Met deze wijziging wordt dit «grondgebied» aangepast in «gebied», zodat buiten twijfel wordt gesteld dat ook (een deel van) de territoriale zee tot het gebied van de aanstelling kan behoren. Hetzelfde geldt voor de wijziging van «grondgebied» in «gebied» in artikel 1.3.11, vierde lid.",
"bron": {
"documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36913:5fac1ce94224",
"document": {
"id": "doc:kwest-toelichting-36913",
"titel": "Toelichting 36913 (KWEST-structuur)",
"urls": {
"repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36913.xml"
},
"officiele_identificaties": [
{
"soort": "dossiernummer",
"waarde": "36913"
}
]
},
"juridische_context": {
"brontype": "explanatory_memorandum",
"wetgevingsfase": "introduced",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_applicable",
"consolidatiekarakter": "editorial_compilation",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:109d2164151a5415"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "5fac1ce94224b086af4767ed8556e7a4923bee65fbedb120c939a4c9c7d0c3ed",
"opmerkingen": [
"Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies."
]
},
"verificatie": {
"officieel_documentversie_id": "docv:kst-36913-3:7056b1426ece",
"status": "verified",
"methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"
},
"label": "Toelichting"
}
]
},
"verwijzingen": {
"status": "present",
"verwijst_naar": [],
"verwezen_door": [
{
"artikelnummer": "8.1.4",
"bepaling_id": "prov:wvsv:art-8.1.4",
"bewijs_ids": [
"evidence:b874c167517ed39c"
]
}
]
},
"transponering": {
"status": "present",
"tabelversie": "2023-07-06",
"toelichting": "Alleen koppeling (maps_to); geen gelijkwaardigheid of ongewijzigde inhoud. De huidige tekst is een fragment uit de tabel.",
"items": [
{
"schema_version": "1.0.0",
"id": "trans:nieuw_huidig:1.3.12:1",
"type": "transponering",
"richting": "nieuw_huidig",
"tabelversie": "2023-07-06",
"documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
"nieuw": {
"artikel": "1.3.12",
"lid": "1",
"verwijzing_tekst": null,
"tekst": "De officier van justitie kan zijn bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen."
},
"huidig": {
"artikel": "148",
"lid": "1",
"verwijzing_tekst": "148, 1; nieuw",
"tekst": "De officier van justitie is belast met de opsporing van de strafbare feiten waarvan de rechtbank in het arrondissement waarin hij is aangesteld, kennisneemt, alsmede met de opsporing binnen het rechtsgebied van die rechtbank van de strafbare feiten waarvan andere rechtbanken kennisnemen."
},
"koppelingstype": "maps_to",
"bron_opmerking": "tabel: deels nieuw",
"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
"bepaling_id": "prov:wvsv:art-1.3.12",
"bewijs_ids": [
"evidence:3dd8ca699e573e76"
]
},
{
"schema_version": "1.0.0",
"id": "trans:nieuw_huidig:1.3.12:2",
"type": "transponering",
"richting": "nieuw_huidig",
"tabelversie": "2023-07-06",
"documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
"nieuw": {
"artikel": "1.3.12",
"lid": "2",
"verwijzing_tekst": null,
"tekst": "De andere gewoon opsporingsambtenaren kunnen hun bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen met inachtneming van hetgeen bij of krachtens wet is bepaald."
},
"huidig": {
"artikel": "146",
"lid": "1",
"verwijzing_tekst": "146, 1; nieuw",
"tekst": "De bevoegdheid van ambtenaren met de opsporing van strafbare feiten belast, is beperkt tot het grondgebied waarvoor zij zijn aangesteld of waar zij in overeenstemming met de bepalingen van de Politiewet 2012 buiten dat grondgebied hun taak vervullen."
},
"koppelingstype": "maps_to",
"bron_opmerking": "tabel: deels nieuw",
"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "afwijkend",
"bepaling_id": "prov:wvsv:art-1.3.12",
"bewijs_ids": [
"evidence:219b406a8cf0a44d"
]
},
{
"schema_version": "1.0.0",
"id": "trans:nieuw_huidig:1.3.12:3",
"type": "transponering",
"richting": "nieuw_huidig",
"tabelversie": "2023-07-06",
"documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
"nieuw": {
"artikel": "1.3.12",
"lid": "3",
"verwijzing_tekst": null,
"tekst": "De bevoegdheid tot opsporing van de buitengewoon opsporingsambtenaar is beperkt tot het grondgebied waarvoor hij is aangesteld, tenzij bij of krachtens de wet anders is bepaald."
},
"huidig": {
"artikel": "142",
"lid": "4",
"verwijzing_tekst": "142, 4; nieuw",
"tekst": null
},
"koppelingstype": "maps_to",
"bron_opmerking": "tabel: deels nieuw",
"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
"bepaling_id": "prov:wvsv:art-1.3.12",
"bewijs_ids": [
"evidence:c8758b40a8cea340"
]
},
{
"schema_version": "1.0.0",
"id": "trans:huidig_nieuw:146:1",
"type": "transponering",
"richting": "huidig_nieuw",
"tabelversie": "2023-07-06",
"documentversie_id": "docv:kwest-transponering-huidig-nieuw:d3117a9cd6d1",
"nieuw": {
"artikel": "1.3.12",
"lid": "2",
"verwijzing_tekst": "1.3.12, 2",
"tekst": "2. De andere gewoon opsporingsambtenaren kunnen hun bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen met inachtneming van hetgeen bij of krachtens de wet is bepaald."
},
"huidig": {
"artikel": "146",
"lid": "1",
"verwijzing_tekst": null,
"tekst": "De bevoegdheid van ambtenaren met de opsporing van strafbare feiten belast, is beperkt tot het grondgebied waarvoor zij zijn aangesteld of waar zij in overeenstemming met de bepalingen van de Politiewet 2012 buiten dat grondgebied hun taak vervullen."
},
"koppelingstype": "maps_to",
"bron_opmerking": null,
"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
"bepaling_id": "prov:wvsv:art-1.3.12",
"bewijs_ids": [
"evidence:47e201270f915cbd"
]
},
{
"schema_version": "1.0.0",
"id": "trans:huidig_nieuw:148:1",
"type": "transponering",
"richting": "huidig_nieuw",
"tabelversie": "2023-07-06",
"documentversie_id": "docv:kwest-transponering-huidig-nieuw:d3117a9cd6d1",
"nieuw": {
"artikel": "1.3.12",
"lid": "1",
"verwijzing_tekst": "1.3.12, 1",
"tekst": "1. De officier van justitie kan zijn bevoegdheid tot opsporing in het gehele land uitoefenen."
},
"huidig": {
"artikel": "148",
"lid": "1",
"verwijzing_tekst": null,
"tekst": "De officier van justitie is belast met de opsporing van de strafbare feiten waarvan de rechtbank in het arrondissement waarin hij is aangesteld, kennisneemt, alsmede met de opsporing binnen het rechtsgebied van die rechtbank van de strafbare feiten waarvan andere rechtbanken kennisnemen."
},
"koppelingstype": "maps_to",
"bron_opmerking": null,
"tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
"bepaling_id": "prov:wvsv:art-1.3.12",
"bewijs_ids": [
"evidence:db2bff1047060a76"
]
}
]
},
"openstaande_punten": {
"status": "present",
"items": [
{
"schema_version": "1.0.0",
"id": "review:6018df62877a8da5",
"type": "review",
"doel_record_id": "provv:wvsv:art-1.3.12:kwest-wet",
"soort": "herkomst_niet_herleid",
"ernst": "blokkerend",
"omschrijving": "Geconsolideerde tekst van artikel 1.3.12 is niet herleid naar Stb. 2026, 56/57 of kst-36913-2 (grootste gelijkenis stb-2026-56 0.994).",
"status": "open",
"aangemaakt_op": "2026-11-03T14:56:55.903Z"
},
{
"schema_version": "1.0.0",
"id": "review:6018df62877a8da5",
"type": "review",
"doel_record_id": "provv:wvsv:art-1.3.12:kwest-wet",
"soort": "herkomst_niet_herleid",
"ernst": "blokkerend",
"omschrijving": "Geconsolideerde tekst van artikel 1.3.12 is niet herleid naar Stb. 2026, 56/57 of kst-36913-2 (grootste gelijkenis stb-2026-56 0.994).",
"status": "open",
"aangemaakt_op": "2026-11-03T14:56:55.903Z"
}
]
},
"bronnen": [
{
"documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa",
"document": {
"id": "doc:stb-2026-56",
"titel": "Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)",
"urls": {
"html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.html",
"xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.xml",
"pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.pdf"
},
"officiele_identificaties": [
{
"soort": "staatsblad",
"waarde": "Stb. 2026, 56"
},
{
"soort": "dossiernummer",
"waarde": "36327"
}
]
},
"juridische_context": {
"brontype": "official_enactment",
"wetgevingsfase": "enacted",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "not_applicable",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:46157f0fb01d1ed6",
"evidence:ed98a65feb84edbe",
"evidence:8c45d0baf16aa816"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "e3e33d868eaad813515d3f14520f88b2f225da1887631510d67b8c5d85fc534d",
"opmerkingen": [
"Boeken 7 en 8 zijn in deze wet gereserveerd; zij worden vastgesteld bij Stb. 2026, 57."
]
},
{
"documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
"document": {
"id": "doc:kwest-wet",
"titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)",
"urls": {
"repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml",
"bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx",
"kwest": "https://kwest.overheid.nl/"
},
"officiele_identificaties": []
},
"juridische_context": {
"brontype": "consolidated_presentation",
"wetgevingsfase": "unknown",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "projection",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:230362c00be675b3"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87",
"opmerkingen": [
"Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.",
"Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1."
]
}
]
}