Factsheet artikel 2.6.14

Deterministisch samengesteld uit gevalideerde records van release release-2026-11-03-6c742fbd8e; volledige teksten, geen samenvatting. Per rubriek staat of de bron iets vermeldt (aanwezig), niets vermeldt (niet in de bron), nog niet is beoordeeld, of niet van toepassing is. JSON downloaden

WettekstVastgesteldNog niet in werkingWettekst (vastgesteld, nog niet in werking)Voorstel (eerste aanvullingswet, in behandeling)Toelichting beschikbaar

Vastgestelde tekst aanwezig

In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie bevelen dat van de verdachte:

a.haar wordt afgenomen ten behoeve van een vergelijkend haaronderzoek;

b.haar wordt afgenomen ten behoeve van een isotopenonderzoek;

c.onverminderd de artikelen 2.6.10, eerste lid, en 2.6.11, tweede lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een toxicologisch onderzoek; of

d.onverminderd artikel 2.6.20, eerste lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een microbiologisch onderzoek.

Het bevel wordt uitgevoerd door een arts of een verpleegkundige. Zo nodig kan de arts of verpleegkundige daarbij de hulp van een opsporingsambtenaar inroepen. Het bevel kan in de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen door een opsporingsambtenaar worden uitgevoerd.

Bron: Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)officiële publicatiesha256 e3e33d868eaa…XML-pad /officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/boek[2]/hoofdstuk[6]/titeldeel[5]/afdeling[3]/artikel[3]

Voorgestelde tekst (eerste aanvullingswet 36913) aanwezig

Wetsvoorstel in behandeling; geen geldend recht. De tekst wijkt af van de vastgestelde tekst.

In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie bevelen dat van de verdachte ten behoeve van daaraan te verrichten onderzoek lichaamsmateriaal wordt afgenomen.

Indien het af te nemen lichaamsmateriaal bloed is, behoeft de officier van justitie voor het geven van het bevel een door de rechter-commissaris verleende machtiging.

Het bevel wordt uitgevoerd door een arts of door een bij algemene maatregel van bestuur aangewezen medisch deskundige. Zo nodig kan de arts of de medisch deskundige daarbij de hulp van een opsporingsambtenaar inroepen. Het bevel kan in de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen door een opsporingsambtenaar worden uitgevoerd.

Bron: Eerste aanvullingswet, voorstel van wet (Kamerstukken II 2025/26, 36913, nr. 2)officiële publicatiesha256 3e5c0219181d…

Geconsolideerde presentatie (KWEST) aanwezigherkomst: niet herleid

Geconsolideerde presentatieFase onbekendNog niet in werking Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository; vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwijkend; stb-2026-57: afwezig; kst-36913-2: afwijkend.

Indien het af te nemen lichaamsmateriaal bloed is, behoeft de officier van justitie voor het geven van het bevel een door de rechter-commissaris verleende machtiging.

Leden en onderdelen aanwezig2

De leden staan hierboven in de wettekst; ieder lid en onderdeel is afzonderlijk citeerbaar met een eigen bewijsrecord.

Normatieve regels nog niet beoordeeld

Regelextractie voor dit artikel nog niet uitgevoerd of nog niet beoordeeld.

Definities niet in de bron

Dit artikel bevat geen definitie en wordt niet door een definitie uit de begrippenlijst aangewezen.

Toelichting (memorie van toelichting) aanwezig3 passage(s)

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › BOEK 2 HET OPSPORINGSONDERZOEK › HOOFDSTUK 6 Bevoegdheden met betrekking tot het lichaam › TITEL 6.5 Overige onderzoeken met betrekking tot het lichaam › AFDELING 6.5.3 Het maken van beeldopnamen, het opmeten van lichaamsmaten en het nemen van lichaamsafdrukken, -haar en -materiaal › Artikel 2.6.14 [vergelijkend haaronderzoek, isotopenonderzoek, toxicologisch onderzoek en microbiologisch onderzoek] · Toelichting 36327 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified

Dit artikel is nieuw. Het bevat de nieuwe bevoegdheid tot vergelijkend haaronderzoek, isotopenonderzoek, toxicologisch onderzoek en microbiologisch onderzoek.

Eerste lid, onderdelen a en b

Het eerste lid, onderdelen a en b, introduceert een nieuwe bevoegdheid op grond waarvan haar van de verdachte kan worden afgenomen met het oog op de uitvoering van een vergelijkend haaronderzoek of een isotopenonderzoek. Deze nieuwe bevoegdheid kan een belangrijke aanvulling vormen op de opsporingsmiddelen die politie en justitie nu ter beschikking staan om ernstige misdrijven op te lossen. Van de bevoegdheid tot vergelijkend haaronderzoek kan bijvoorbeeld worden gebruikgemaakt indien op het slachtoffer van een zedenmisdrijf een haar is gevonden en vermoed wordt dat die van de verdachte van dat misdrijf afkomstig is. Indien uit een vergelijkend haaronderzoek blijkt dat het van hem afgenomen haar overeenkomt met de gevonden haar, bewijst dat dat hij de donor van de gevonden haar is. Dat resultaat kan vervolgens de verdenking die op hem rust, bevestigen en kan voor het bewijs gebruikt worden. Toepassing van de bevoegdheid kan ook de verdenking die tegen iemand is gerezen, ontkrachten. Op soortgelijke wijze kan het resultaat van een isotopenonderzoek bijdragen aan het bewijs. De isotopenratio van het haar van de verdachte kan informatie geven over waar de verdachte de laatste maanden heeft doorgebracht. Die informatie kan bijvoorbeeld van belang zijn om de bewering van de verdachte te ontzenuwen dat hij de laatste maanden niet in Syrië is geweest. Een positief resultaat van een isotopenonderzoek kan ter ondersteuning van het bewijs dienen dat hij daar heeft vertoefd.

Eerste lid, onderdeel c

Ook de bevoegdheid uit het eerste lid, onderdeel c, is nieuw. Op basis daarvan kan ten behoeve van een toxicologisch onderzoek lichaamsmateriaal van de verdachte worden afgenomen. De soorten af te nemen lichaamsmateriaal zullen in de algemene maatregel van bestuur op grond van artikel 2.6.5, derde lid, worden aangewezen. Afhankelijk van de aard van het toxicologisch onderzoek zal het hierbij gaan om lichaamshaar, bloed en urine.

Een voorbeeld waarin de relevantie van de invoering van de bevoegdheid van het doen van toxicologisch onderzoek voor de opsporing en de bewijsvoering tot uitdrukking komt, is het geval waarin een verdachte van overtreding van de Opiumwet beweert dat hij nog nooit met drugs in aanraking is geweest. Een toxicologisch onderzoek aan de hand van een of meer van zijn haren kan het bewijs van het tegendeel leveren of de bewering van de verdachte staven. Een ander voorbeeld waaruit het belang van deze bevoegdheid blijkt, is het geval waarin de verdachte beweert dat hij het misdrijf nooit kan hebben begaan omdat hij bedwelmd was.

Om een uitspraak te kunnen doen over de effecten van een bewustzijnsbeïnvloedende stof is het altijd noodzakelijk dat van de betrokken verdachte bloed wordt afgenomen en dat daaraan onderzoek wordt verricht. Onderzoek aan ander lichaamsmateriaal zoals urine is daarvoor niet geschikt omdat op basis van urineconcentraties geen uitspraak kan worden gedaan over de effecten van die stof op betrokkene. Daarmee kan uitsluitend worden aangetoond dat betrokkene een bewustzijnsbeïnvloedende stof heeft gebruikt of daaraan is blootgesteld. Niettemin is het wel van belang dat naast bloedonderzoek altijd een urineonderzoek plaatsvindt en dus urine van de verdachte wordt verkregen. De reden daarvoor is dat het gebruik van of de blootstelling aan een bewustzijnsbeïnvloedende stof langer in urine is aan te tonen dan in bloed.

Los van de bevoegdheid uit het eerste lid, onderdeel c, bevat artikel 2.6.10, eerste lid, de bevoegdheid om een verdachte geweldpleger te bevelen om zijn adem in een daarvoor bestemd apparaat te blazen of zijn speeksel af te laten nemen voor het uitvoeren van een toxicologisch onderzoek, indien er aanwijzingen zijn dat hij alcohol of drugs of een combinatie van die middelen heeft gebruikt. Indien op basis van dat onderzoek het vermoeden is gerezen dat hij onder invloed van een of meer van die middelen is, kan hem ter bevestiging van dat vermoeden worden bevolen wederom adem te blazen of zijn bloed te laten afnemen met het oog op de uitvoering van een tweede toxicologisch onderzoek.

Eerste lid, onderdeel d

Een van de forensische toepassingsmogelijkheden van microbiologisch onderzoek is het onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte. Dit onderzoek heeft in 2010 zijn entree in het huidige wetboek gemaakt. De voorwaarden waaronder dit onderzoek kan worden verricht, zijn nu vastgelegd in de artikelen 151e tot en met 151i en 177b en in dit hoofdstuk in de artikelen 2.6.20 tot en met 2.6.22. Het resultaat van het onderzoek stelt het slachtoffer in staat om in overleg met zijn arts tijdig medicatie in te nemen en kan tevens dienen als bewijs in de strafzaak in het kader waarvan het onderzoek heeft plaatsgevonden.

Ook andere vormen van microbiologisch onderzoek zijn geschikt en betrouwbaar voor forensische toepassingen. Iedere locatie op het menselijk lichaam heeft een unieke populatie micro-organismen. Door de micro-organismen uit lichaamsmateriaal van de verdachte te vergelijken met de micro-organismen die zich in de sporen bevinden die op de plaats van het delict of op het slachtoffer zijn achtergelaten, kan worden bepaald of de micro-organismen van dezelfde persoon afkomstig zijn. Indien die micro-organismen overeenkomen, betekent dat dat hij de donor van het spoor is. Die uitslag kan gebruikt worden voor het bewijs dat hij het desbetreffende misdrijf heeft begaan. Op die manier kan bijvoorbeeld de feces die in de ruimte is achtergelaten waar is ingebroken, worden gekoppeld aan de verdachte van de inbraak. Op soortgelijke wijze kan microbiologisch onderzoek ook bijdragen aan de oplossing van een zedenmisdrijf. Wanneer de verdachte aanvoert dat hij het slachtoffer alleen maar heeft betast, maar niet heeft verkracht, kan door op het geslachtsdeel van de verdachte sporen van lichaamsmateriaal veilig te stellen en microbiologisch onderzoek aan die sporen te verrichten, zijn verweer worden ontkracht indien die sporen micro-organismen met een vaginale herkomst blijken te bevatten.

Hoewel microbiologisch onderzoek een beperkte functie zal vervullen ten opzichte van de huidige opsporingsmiddelen en zijn restricties kent omdat het maar behulpzaam kan zijn bij de oplossing van een beperkt aantal misdrijven, is het van belang om dit onderzoek in dit hoofdstuk te introduceren. Als de gangbare opsporingsmiddelen niet hebben geleid tot een verdachte, kan onder omstandigheden met behulp van microbiologisch onderzoek, zo laat het hierboven gegeven voorbeeld van de inbraak zien, alsnog de identiteit van de verdachte worden achterhaald. Ook kan door dit onderzoek, zoals uit het voorbeeld van de verkrachting blijkt, de aard en de herkomst van sporen worden vastgesteld en kan het in aanvulling op ander onderzoek, zoals DNA-onderzoek, worden ingezet en het bewijs tegen een verdachte versterken. Het onderzoek kan ook ervoor zorgen dat de verdenking die op een verdachte rust, wordt ontkracht.

Om een microbiologisch onderzoek te kunnen uitvoeren, maakt het eerste lid, onderdeel d, in verbinding met artikel 2.6.5, derde lid, het mogelijk dat van de verdachte bij algemene maatregel van bestuur aangewezen lichaamsmateriaal kan worden afgenomen. Het zal hierbij gaan om lichaamsmateriaal van de huid of van een ander deel van het lichaam.

Voor het afnemen van sporen van het misdrijf op het lichaam van de verdachte, zoals in het hiervoor beschreven voorbeeld in het kader van een zedenmisdrijf, is in het eerste lid geen afzonderlijke grondslag geschapen. Die onderzoekshandeling kan immers op basis van de bevoegdheid tot het doen van onderzoek aan het lichaam gebeuren.

Niveau van regelgeving

Met het afnemen van lichaamsmateriaal ten behoeve van toxicologisch of microbiologisch onderzoek als voorzien in het hier toegelichte artikel wordt een inbreuk gemaakt op het recht op de onaantastbaarheid van het lichaam. Om die reden zijn de hoofdelementen van de bevoegdheid – de reikwijdte ervan en structurele elementen, denk aan de toepassingscriteria en de bevoegde autoriteit – bij wet geregeld. Het is, gelet daarop, mogelijk om de nadere specificatie van de soorten af te nemen lichaamsmateriaal en de wijze waarop afname plaatsvindt te regelen in een algemene maatregel van bestuur. Een vergelijkbare regeling wordt getroffen waar het gaat om afname van celmateriaal ten behoeve van DNA-onderzoek (artikelen 2.6.17 tot en met 2.6.19) en onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte (artikel 2.6.20). In artikel 2.6.5, derde lid, wordt immers bepaald dat bij algemene maatregel van bestuur het lichaams- of celmateriaal wordt aangewezen waaraan een onderzoek als bedoeld in Titel 6.5 wordt verricht. Op deze manier wordt dus één lijn getrokken waar het gaat om de verschillende in Titel 6.5 opgenomen onderzoeken met betrekking tot het lichaam.

Het is niet alleen mogelijk, maar ook wenselijk om de soorten af te nemen lichaamsmateriaal en – daarmee samenhangend – de wijze van afname daarvan, in een algemene maatregel van bestuur te regelen. Hierdoor kan snel en flexibel worden ingespeeld op ontwikkelingen die zich voordoen op het gebied van toxicologisch en microbiologisch onderzoek. Op dit moment zal het bij het afnemen van lichaamsmateriaal ten behoeve van toxicologisch onderzoek (onderdeel c van het eerste lid) gaan om het afnemen van lichaamshaar, bloed en urine. Microbiologisch onderzoek (onderdeel d van het eerste lid) zal worden verricht aan lichaamsmateriaal van de huid of van een ander deel van het lichaam. Maar als nieuwe vormen van toxicologisch of microbiologisch onderzoek worden ontwikkeld, die een bijdrage kunnen leveren aan de opsporing, is het belangrijk om daarop snel te kunnen inspelen. Door de soorten lichaamsmateriaal waaraan toxicologisch en microbiologisch onderzoek kan worden verricht, bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen, wordt dat mogelijk gemaakt.

Bij het voorgaande moet ten slotte worden bedacht dat de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit niet alleen van betekenis zijn bij de daadwerkelijke uitoefening van bevoegdheden in het concrete geval (vgl. de in Titel 1.2 neergelegde algemene bepalingen over de uitoefening van strafvorderlijke bevoegdheden), maar ook in acht moeten worden genomen bij de abstracte afweging door de wetgever welke voorwaarden in de wet moeten worden verbonden aan de uitoefening van bevoegdheden. Bij het aanwijzen van nieuwe lichaamsmaterialen zal de wetgever deze beginselen in acht moeten nemen, zodat alleen tot het aanwijzen daarvan kan worden overgegaan als is komen vast te staan dat dit voor de uitoefening van de in Titel 6.5 neergelegde bevoegdheden passend en geboden is.

Toelichting op voorstel ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [wijzigingen in Boek 2 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel EE · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified

Afdeling 6.5.3 wordt opnieuw vastgesteld. Deze afdeling bevat bevoegdheden tot het nemen van maten, het maken van opnamen, het nemen van afdrukken en het afnemen van lichaamsmateriaal. De artikelen 2.6.12, 2.6.13 en 2.6.14 vallen onder deze afdeling en worden dus eveneens opnieuw vastgesteld. Hierna worden de wijzigingen aan deze bepalingen toegelicht.

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [wijzigingen in Boek 2 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel EE › Artikel 2.6.14 [het afnemen van lichaamsmateriaal] · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified

Ook dit artikel wordt gewijzigd. Artikel 2.6.14, eerste lid, zoals opgenomen in de eerste vaststellingswet, maakt het mogelijk dat lichaamsmateriaal kan worden afgenomen ten behoeve van enkele, in die bepaling genoemde onderzoeken. Zo mag lichaamsmateriaal worden afgenomen ten behoeve van een toxicologisch of microbiologisch onderzoek (eerste lid, onder c en d), en mag haar worden afgenomen ten behoeve van vergelijkend haaronderzoek en isotopenonderzoek (eerste lid, onderdelen a en b). Door het eerste lid te beperken tot enkele specifieke soorten onderzoeken en – wat betreft onderdelen a en b – een specifieke soort lichaamsmateriaal, vallen, zoals in het algemeen deel van de memorie van toelichting is opgemerkt, volgens de praktijk bepaalde typen onderzoek met betrekking tot lichaamsmateriaal die voor de waarheidsvinding even goed van belang zijn, buiten de boot. Zoals daarin aan de orde is gekomen, is overwogen om een ruimer aantal onderzoeken in de wet op te nemen. Maar ook dan geldt dat in de toekomst andere soorten onderzoek met betrekking tot lichaamsmateriaal tot ontwikkeling kunnen komen waarvan het verrichten een gerechtvaardigd onderzoeksbelang dient. Artikel 2.6.14 wordt daarom verruimd, in die zin dat het met het lichaamsmateriaal te verrichten onderzoek niet langer wordt gespecificeerd. Alleen de afname van het lichaamsmateriaal zelf wordt genormeerd. Daarbij vindt ten opzichte van de in de eerste vaststellingswet opgenomen bepaling in die zin een wijziging plaats, dat als met het afnemen van het benodigde lichaamsmateriaal een ingrijpende inbreuk wordt gemaakt op de lichamelijke integriteit, de wettelijke regeling met betrekking tot de afname van het lichaamsmateriaal met meer waarborgen wordt omkleed. Verderop wordt dat nader toegelicht.

Uiteraard dient de afname van het materiaal steeds te voldoen aan het algemeen geldende vereiste dat dit in het belang van het onderzoek is (artikel 2.1.2, tweede lid). Bovendien moet worden voldaan aan de vereisten van proportionaliteit en subsidiariteit (artikel 2.1.3). Deze vereisten brengen onder meer mee dat niet wordt overgegaan tot afname van lichaamsmateriaal als het belang van de verdachte zwaarder weegt dan het belang van de waarheidsvinding. Ten slotte moet voor ogen worden gehouden dat waar een meer specifieke regeling is getroffen wat betreft te verrichten onderzoek, die specifieke regeling voorrang heeft. Concreet betekent dit bijvoorbeeld dat artikel 2.6.14 niet kan worden toegepast om DNA-onderzoek te verrichten. Daarvoor geldt een specifieke wettelijke regeling, met een bij de ingrijpendheid van dergelijk onderzoek passende specifieke doelbinding. Dat betekent ook dat als in de toekomst nieuwe vormen van DNA-onderzoek worden ontwikkeld, die kunnen worden verricht met het oog op andere doelen dan de in de wet opgenomen doelen waarvoor DNA-onderzoek mag plaatsvinden, ook die nieuwe onderzoeken niet op artikel 2.6.14 mogen worden gebaseerd. De doelen waarmee DNA-onderzoek mag worden verricht, zijn in de wet immers limitatief opgesomd. Lichaamsmateriaal mag ook niet op grond van artikel 2.6.14 worden afgenomen ten behoeve van onderzoek naar geweldbevorderende middelen of onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte. Afname van lichaamsmateriaal met dat doel dient plaats te vinden op basis van de daarop specifiek betrekking hebbende artikelen 2.6.10 en 2.6.11 respectievelijk artikelen 2.6.20 en 2.6.21.

De onderzoeken aan lichaamsmateriaal die op dit moment kunnen worden verricht op basis van artikel 2.6.14 zijn chemisch onderzoek, fysisch onderzoek, toxicologisch onderzoek en (micro)biologisch onderzoek. Voorbeelden van toxicologisch en microbiologisch onderzoek zijn gegeven in de memorie van toelichting bij de eerste vaststellingswet (Kamerstukken II 2022/23, 36 327, nr. 3, p. 493–495). Bij chemisch onderzoek gaat het erom te bepalen of een bepaalde stof in lichaamsmateriaal aanwezig is en zo ja, in welke hoeveelheid. Zo kan bijvoorbeeld worden onderzocht of sporen van verf op het haar zijn achtergebleven na een gevecht waarbij een geverfd voorwerp is gebruikt. Ook kan worden onderzocht of zich een lippenstiftspoor bevindt in de baard van de verdachte van een seksueel misdrijf, en of er glijmiddel in (schaam)haar is terechtgekomen. Fysisch onderzoek is gericht op natuurkundige processen die ten grondslag liggen aan het ontstaan, de overdracht, de verspreiding en de persistentie van sporen in of op tastbaar materiaal. Een voorbeeld betreft het verrichten van onderzoek naar hitte-invloeden op haar of naar krassen op nagels. De wettelijke regeling zoals deze nu komt te luiden, laat echter ook andere onderzoeken toe, mits de gestelde waarborgen bij de afname van het benodigde materiaal in acht worden genomen.

Het is denkbaar dat in de toekomst nieuwe onderzoeksmethoden worden ontwikkeld die een veel ingrijpender inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van burgers tot gevolg hebben dan de hiervoor genoemde onderzoeken. De geschiedenis van het DNA-onderzoek laat dat goed zien. Voor het verrichten van DNA-onderzoek is als gezegd een specifieke wettelijke regeling getroffen, ook als het gaat om DNA-onderzoek dat wordt verricht aan op een plaats aangetroffen sporen (artikel 2.6.17, tweede lid). Als technologische ontwikkelingen zo voortschrijden, dat ook andere onderzoeken aan lichaamsmateriaal kunnen worden verricht die een ingrijpende inbreuk maken op de persoonlijke levenssfeer, zal ook voor deze onderzoeken in een meer precieze wettelijke regeling moeten worden voorzien. Als het onderzoek aan afgenomen lichaamsmateriaal dergelijke verstrekkende gevolgen heeft, zal de afname van lichaamsmateriaal met het oog op dat onderzoek in een concreet opsporingsonderzoek ook niet steeds voldoen aan de voor elke opsporingsbevoegdheid geldende beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit. In zulke gevallen weegt het belang van de verdachte – de eerbiediging van zijn recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer – zwaarder dan het belang van de waarheidsvinding. Dat kan zich in het bijzonder voordoen als het onderzochte lichaamsmateriaal en de onderzoeksresultaten in een (nieuw te vormen) databank worden opgeslagen en door raadpleging daarvan ook buiten de strafzaak kunnen worden gebruikt. Aangezien op dit moment niet wordt verwacht en voorzien dat zich dit zal voordoen, is ervoor gekozen om de wettelijke normering in artikel 2.6.14 te beperken tot de afname van het lichaamsmateriaal ten behoeve van het daaraan te verrichten onderzoek, waarbij het onderzoek daaraan niet verder wordt genormeerd. Dat kan echter met toekomstige technologische ontwikkelingen veranderen. Iets vergelijkbaars is gebeurd waar het gaat om stelselmatig onderzoek aan de smartphone. Dat onderzoek – dat aanvankelijk werd verricht op grond van de bepalingen over het leggen van beslag op voorwerpen – is in het nieuwe wetboek van een specifieke wettelijke grondslag voorzien (artikel 2.7.38).

Aandacht verdient ten slotte het volgende. Soms wordt lichaamsmateriaal veiliggesteld in het kader van onderzoek aan het lichaam (artikel 2.6.7) of onderzoek in het lichaam (artikel 2.6.8). In het bijzonder komt het voor dat nagels worden afgeknipt omdat zich daarop (bloed)sporen bevinden die alleen goed kunnen worden onderzocht na het knippen van die nagels (onderzoek aan het lichaam). Daarnaast wordt soms mucus bij de geslachtsdelen verkregen (in het kader van onderzoek in het lichaam) bij slachtoffers van seksuele delicten, om dat nader te onderzoeken op sporen die zich daarin bevinden, zoals spermasporen of sporen van een condoom. De introductie van de in artikel 2.6.14 neergelegde bevoegdheid – die, zoals hierboven naar voren kwam, voor verschillende soorten onderzoek kan worden uitgeoefend – heeft niet tot gevolg dat het veiligstellen van lichaamsmateriaal als drager van sporen op grond van de artikelen 2.6.7 en 2.6.8 in dergelijke gevallen niet meer mogelijk is. Het gaat daar ook niet om onderzoek aan (bepaalde eigenschappen van) dat lichaamsmateriaal, maar om het veiligstellen van sporen die zich op of in lichaamsmateriaal bevinden. Het daarop volgende onderzoek is ook gericht op die sporen, en niet op het lichaamsmateriaal dat is afgenomen om die sporen te kunnen veiligstellen. Artikel 2.6.14 heeft daarentegen betrekking op het afnemen van lichaamsmateriaal om aan dat lichaamsmateriaal onderzoek te doen, bijvoorbeeld om bepaalde eigenschappen van dat lichaamsmateriaal zelf te ontdekken of om omgevingsinvloeden op dat lichaamsmateriaal te achterhalen. In gevallen waarin twijfel bestaat over de meest toepasselijke bevoegdheid, kan de uitoefening van de beide bevoegdheden worden gecombineerd in één bevel («combibevel»), af te geven door de officier van justitie.

Eerste lid

In dit lid wordt bepaald dat de officier van justitie in geval van een verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan bevelen dat van de verdachte ten behoeve van daaraan te verrichten onderzoek lichaamsmateriaal wordt afgenomen. Het af te nemen lichaamsmateriaal wordt bij algemene maatregel van bestuur aangewezen (vgl. artikel 2.6.5, derde lid). Het zal daarbij steeds moeten gaan om lichaamsmateriaal waarbij de afname een beperkte inbreuk oplevert op de lichamelijke integriteit, onder meer omdat afname op pijnloze wijze kan plaatsvinden. Te denken valt aan haren of stukjes nagel. Daarbij verdient opmerking dat het in deze context bij de afname van haren doorgaans zal gaan om het afknippen van haren en niet om het uittrekken van haren met haarwortels. Dat laatste gebeurt wel ten behoeve van DNA-onderzoek, maar dat onderzoek is elders geregeld.

Tweede lid

Als met de verkrijging van lichaamsmateriaal een ingrijpende inbreuk wordt gemaakt op de lichamelijke integriteit, is een met meer waarborgen omklede wettelijke regeling vereist. Van de lichaamsmaterialen die in de memorie van toelichting bij de eerste vaststellingswet zijn genoemd, is dat het geval bij bloed. Hiervoor wordt een eigen regeling getroffen in het tweede lid. Daarbij is ervoor gekozen om aan de verkrijging van bloed het vereiste van een voorafgaande machtiging van de rechter-commissaris te verbinden, terwijl het lichaamsmateriaal «bloed» bij formele wet wordt aangewezen.

Het NFI en de politie hebben er in hun consultatieadviezen op gewezen dat het vereiste van een rechterlijke machtiging tot vertraging in het proces kan leiden, terwijl het van belang is dat het bloed voor het verrichten van een toxicologisch onderzoek zo snel mogelijk wordt afgenomen. Hoe langer het duurt voordat het bloed wordt afgenomen, hoe groter het risico is dat het toxicologisch onderzoek met het bloed van de verdachte een gering of geen middelengebruik aangeeft, louter doordat door het verstrijken van de tijd de concentratie van de werkzame stof van het middel minder of in het geheel niet meer aantoonbaar is. Volgens de politie kan een vluchtige stof, zoals GHB, zelfs in hoge concentraties al na enkele uren niet meer meetbaar zijn. De politie heeft in haar advies aangegeven dat als de machtiging van de rechter-commissaris gehandhaafd blijft, wettelijk de mogelijkheid zou moeten worden gecreëerd dat de officier van justitie in afwachting van de machtiging van de rechter-commissaris de bloedafname zou moeten kunnen bevelen indien het onderzoeksbelang dit vereist. Ook is in de consultatieadviezen van het NFI, de politie en het OM de vraag opgeworpen waarom voor de afname van bloed in de context van artikel 2.6.14 een voorafgaande rechterlijke machtiging is vereist, terwijl die eis niet geldt als de opsporing bloed wil afnemen ten behoeve van andere lichaamsonderzoeken, zoals DNA-onderzoek (artikel 2.6.17 tot en met 2.6.19), onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte (artikel 2.6.20) of onderzoek naar het gebruik van geweldbevorderende middelen (artikel 2.6.11).

In reactie op het eerste punt wordt opgemerkt dat in geval van dringende noodzaak de officier van justitie mondeling kan vorderen dat het benodigde bloedonderzoek wordt verricht en dat de rechter-commissaris de machtiging daartoe ook mondeling kan verlenen. De vordering en de machtiging moeten dan achteraf alsnog afzonderlijk worden vastgelegd (artikel 2.1.14, tweede lid). Dringende noodzaak kan bestaan in een geval als door het NFI en de politie geschetst, waarin de vrees bestaat dat als niet snel wordt gehandeld, bepaalde stoffen niet meer kunnen worden getraceerd. Door de algemene regeling met betrekking tot het vastleggen van vorderingen, machtigingen en bevelen is dit punt dus ondervangen.

Met betrekking tot het tweede punt geldt het volgende. De gedwongen afname van bloed is zeer ingrijpend. Daarvoor is een bijzondere rechtvaardiging nodig. Bij de door de geconsulteerde instanties aangehaalde bevoegdheden waarbij bloed kan worden afgenomen, zit die rechtvaardiging in de koppeling aan een specifiek doel, namelijk het specifiek in de wet omschreven onderzoek dat met het afgenomen bloed kan worden verricht. Zo’n specifiek doel ontbreekt in artikel 2.6.14, omdat in deze bepaling het onderzoek dat met het afgenomen bloed kan worden verricht, niet wordt genormeerd. De inzet van de rechter-commissaris fungeert hier daarom als extra waarborg, die het ontbreken van doelbinding compenseert. De rechter-commissaris moet beoordelen of bloedafname in het concrete geval noodzakelijk is. Dit betekent overigens ook dat als in de toekomst zou blijken dat een bepaald type bloedonderzoek vrij standaardmatig wordt toegepast, daar een specifieke wettelijke grondslag – met doelbinding – voor zou kunnen worden gecreëerd. Voorstelbaar is dat het vereiste van een voorafgaande rechterlijke machtiging in die specifieke bepaling dan zou komen te vervallen, aangezien dit vereiste op dit moment ook niet geldt voor andere, specifiek in de wet geregelde onderzoeken met het oog waarop bloed wordt afgenomen. Ten slotte verdient opmerking dat als de verdachte vrijwillig wil meewerken aan bloedonderzoek, niet aan de toepassingscriteria voor de uitoefening van de bevoegdheid hoeft te worden voldaan. Er is dan dus ook geen voorafgaande machtiging van de rechter-commissaris vereist.

Derde lid

In dit lid wordt een kleine wijziging doorgevoerd. De inhoud van de bepaling wordt gelijkgesteld aan die van artikel 2.6.8, derde lid, zodat het afnemen van bloed mogelijk wordt voor de arts en de bij algemene maatregel van bestuur aangewezen medisch deskundige, en niet alleen voor de arts en de verpleegkundige. Zie hiervoor de toelichting bij artikel 2.6.11, derde lid.

Verwijzingen aanwezig

Verwezen door: art. 2.6.4a

Transponering (oud ↔ nieuw) aanwezigtabel 2023-07-06

Alleen koppeling (maps_to); geen gelijkwaardigheid of ongewijzigde inhoud. De huidige tekst is een fragment uit de tabel.

Nieuw	Nieuwe tekst (tabel)	Huidig	Huidige tekst (tabel)	Koppeling
2.6.14, lid 1	In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie bevelen dat van de verdachte:	nieuw	–	new_provision
2.6.14, lid a	haar wordt afgenomen ten behoeve van een vergelijkend haaronderzoek;	nieuw	–	new_provision
2.6.14, lid b	haar wordt afgenomen ten behoeve van een isotopenonderzoek;	nieuw	–	new_provision
2.6.14, lid c	onverminderd de artikelen 2.6.10, eerste lid, en 2.6.11, tweede lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een toxicologisch onderzoek; of	nieuw	–	new_provision
2.6.14, lid d	onverminderd artikel 2.6.20, eerste lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een microbiologisch onderzoek.	nieuw	–	new_provision
2.6.14, lid 2	Het bevel wordt uitgevoerd door een arts of een verpleegkundige. Zo nodig kan de arts of verpleegkundige daarbij de hulp van een opsporingsambtenaar inroepen. Het bevel kan in de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen door een opsporingsambtenaar worden uitgevoerd.	nieuw	–	new_provision

Openstaande punten aanwezig

blokkerend Geconsolideerde tekst van artikel 2.6.14 is niet herleid naar Stb. 2026, 56/57 of kst-36913-2 (grootste gelijkenis kst-36913-2 0.986).

Bronnen aanwezig

Document	Status	Hash
Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56) · publicatie docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa	WettekstVastgesteldNog niet in werking	`e3e33d868eaad813…`
Eerste aanvullingswet, voorstel van wet (Kamerstukken II 2025/26, 36913, nr. 2) · publicatie docv:kst-36913-2:3e5c0219181d	VoorstelNog niet in werking	`3e5c0219181d3295…`
Geconsolideerde tekst (KWEST, repository) docv:kwest-wet:f48b037c7e4f	Geconsolideerde presentatieFase onbekendNog niet in werkingProjectie met voorstel	`f48b037c7e4f05b8…`

Volledige JSONhet canonieke factsheetrecord

{
  "schema_version": "1.0.0",
  "id": "factsheet:artikel:2.6.14",
  "type": "factsheet_artikel",
  "run_id": "run-2026-11-09T10-04-47-158Z",
  "bepaling": {
    "schema_version": "1.0.0",
    "id": "prov:wvsv:art-2.6.14",
    "type": "bepaling",
    "wetboek": "wvsv_nieuw",
    "artikelnummer": "2.6.14",
    "structuurpad": [
      "Boek 2",
      "Hoofdstuk 6",
      "Titel 6.5",
      "Afdeling 6.5.3"
    ],
    "versie_ids": [
      "provv:wvsv:art-2.6.14:stb-2026-56",
      "provv:wvsv:art-2.6.14:kst-36913-2",
      "provv:wvsv:art-2.6.14:kwest-wet"
    ],
    "vastgestelde_versie_id": "provv:wvsv:art-2.6.14:stb-2026-56",
    "voorgestelde_versie_ids": [
      "provv:wvsv:art-2.6.14:kst-36913-2"
    ],
    "geconsolideerde_versie_id": "provv:wvsv:art-2.6.14:kwest-wet",
    "review_ids": [
      "review:4a046a4c1e67ae23"
    ]
  },
  "labels": [
    "Wettekst (vastgesteld, nog niet in werking)",
    "Voorstel (eerste aanvullingswet, in behandeling)",
    "Toelichting beschikbaar"
  ],
  "vastgestelde_tekst": {
    "status": "present",
    "id": "provv:wvsv:art-2.6.14:stb-2026-56",
    "documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa",
    "bron": {
      "documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa",
      "document": {
        "id": "doc:stb-2026-56",
        "titel": "Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)",
        "urls": {
          "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.html",
          "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.xml",
          "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.pdf"
        },
        "officiele_identificaties": [
          {
            "soort": "staatsblad",
            "waarde": "Stb. 2026, 56"
          },
          {
            "soort": "dossiernummer",
            "waarde": "36327"
          }
        ]
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "official_enactment",
        "wetgevingsfase": "enacted",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "not_applicable",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:46157f0fb01d1ed6",
          "evidence:ed98a65feb84edbe",
          "evidence:8c45d0baf16aa816"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "e3e33d868eaad813515d3f14520f88b2f225da1887631510d67b8c5d85fc534d",
      "opmerkingen": [
        "Boeken 7 en 8 zijn in deze wet gereserveerd; zij worden vastgesteld bij Stb. 2026, 57."
      ]
    },
    "tekstonderdeel_id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14",
    "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie bevelen dat van de verdachte:\na. haar wordt afgenomen ten behoeve van een vergelijkend haaronderzoek;\nb. haar wordt afgenomen ten behoeve van een isotopenonderzoek;\nc. onverminderd de artikelen 2.6.10, eerste lid, en 2.6.11, tweede lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een toxicologisch onderzoek; of\nd. onverminderd artikel 2.6.20, eerste lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een microbiologisch onderzoek.\n2. Het bevel wordt uitgevoerd door een arts of een verpleegkundige. Zo nodig kan de arts of verpleegkundige daarbij de hulp van een opsporingsambtenaar inroepen. Het bevel kan in de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen door een opsporingsambtenaar worden uitgevoerd.",
    "leden": [
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-1",
        "soort": "lid",
        "nummer": "1",
        "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie bevelen dat van de verdachte:\na. haar wordt afgenomen ten behoeve van een vergelijkend haaronderzoek;\nb. haar wordt afgenomen ten behoeve van een isotopenonderzoek;\nc. onverminderd de artikelen 2.6.10, eerste lid, en 2.6.11, tweede lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een toxicologisch onderzoek; of\nd. onverminderd artikel 2.6.20, eerste lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een microbiologisch onderzoek.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 0,
          "eind": 605
        },
        "verwijzingen": [
          "2.6.10",
          "2.6.20"
        ],
        "kinderen": [
          {
            "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-1/ond-a",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "a",
            "tekst": "a. haar wordt afgenomen ten behoeve van een vergelijkend haaronderzoek;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 192,
              "eind": 263
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-1/ond-b",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "b",
            "tekst": "b. haar wordt afgenomen ten behoeve van een isotopenonderzoek;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 264,
              "eind": 326
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-1/ond-c",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "c",
            "tekst": "c. onverminderd de artikelen 2.6.10, eerste lid, en 2.6.11, tweede lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een toxicologisch onderzoek; of",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 327,
              "eind": 480
            },
            "verwijzingen": [
              "2.6.10"
            ],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-1/ond-d",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "d",
            "tekst": "d. onverminderd artikel 2.6.20, eerste lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een microbiologisch onderzoek.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 481,
              "eind": 605
            },
            "verwijzingen": [
              "2.6.20"
            ],
            "kinderen": []
          }
        ]
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-2",
        "soort": "lid",
        "nummer": "2",
        "tekst": "2. Het bevel wordt uitgevoerd door een arts of een verpleegkundige. Zo nodig kan de arts of verpleegkundige daarbij de hulp van een opsporingsambtenaar inroepen. Het bevel kan in de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen door een opsporingsambtenaar worden uitgevoerd.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 606,
          "eind": 888
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      }
    ],
    "juridische_context": {
      "brontype": "official_enactment",
      "wetgevingsfase": "enacted",
      "publicatiestatus": "published",
      "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
      "consolidatiekarakter": "not_applicable",
      "status_bewijs_ids": [
        "evidence:46157f0fb01d1ed6",
        "evidence:ed98a65feb84edbe",
        "evidence:8c45d0baf16aa816"
      ],
      "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
      "geldig_vanaf": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      },
      "geldig_tot": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      }
    },
    "herkomst_analyse": {
      "vergelijking": {},
      "gelijkenis": {},
      "conclusie": "primaire_bron",
      "wijzigingsinstructie_ids": []
    },
    "bewijs_ids": [
      "evidence:58d93b848a9785f5",
      "evidence:f9df68140ac766ca",
      "evidence:eb9cdf116b8df096",
      "evidence:1eb88c955ce95d37",
      "evidence:eab9e3a183e1377c",
      "evidence:3bb02432ca05f261",
      "evidence:b84c3280d5835629"
    ],
    "review_ids": [],
    "bronlocator": {
      "xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/boek[2]/hoofdstuk[6]/titeldeel[5]/afdeling[3]/artikel[3]"
    }
  },
  "voorgestelde_tekst": {
    "status": "present",
    "items": [
      {
        "id": "provv:wvsv:art-2.6.14:kst-36913-2",
        "documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d",
        "bron": {
          "documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d",
          "document": {
            "id": "doc:kst-36913-2",
            "titel": "Eerste aanvullingswet, voorstel van wet (Kamerstukken II 2025/26, 36913, nr. 2)",
            "urls": {
              "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.html",
              "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.xml",
              "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.pdf"
            },
            "officiele_identificaties": [
              {
                "soort": "kamerstuk",
                "waarde": "kst-36913-2"
              },
              {
                "soort": "dossiernummer",
                "waarde": "36913"
              }
            ]
          },
          "juridische_context": {
            "brontype": "bill",
            "wetgevingsfase": "introduced",
            "publicatiestatus": "published",
            "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
            "consolidatiekarakter": "not_applicable",
            "status_bewijs_ids": [
              "evidence:109d2164151a5415"
            ],
            "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
            "geldig_vanaf": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            },
            "geldig_tot": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            }
          },
          "sha256": "3e5c0219181d32958ac2662140e4b46221de34eb1896d5d8d89d9769353489ff",
          "opmerkingen": [
            "Nota van wijziging (2026-09-30) en latere stukken niet verwerkt; dossier in behandeling bij de Tweede Kamer op de peildatum."
          ]
        },
        "tekstonderdeel_id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.14",
        "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie bevelen dat van de verdachte ten behoeve van daaraan te verrichten onderzoek lichaamsmateriaal wordt afgenomen.\n2. Indien het af te nemen lichaamsmateriaal bloed is, behoeft de officier van justitie voor het geven van het bevel een door de rechter-commissaris verleende machtiging.\n3. Het bevel wordt uitgevoerd door een arts of door een bij algemene maatregel van bestuur aangewezen medisch deskundige. Zo nodig kan de arts of de medisch deskundige daarbij de hulp van een opsporingsambtenaar inroepen. Het bevel kan in de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen door een opsporingsambtenaar worden uitgevoerd.",
        "leden": [
          {
            "id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.14/lid-1",
            "soort": "lid",
            "nummer": "1",
            "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie bevelen dat van de verdachte ten behoeve van daaraan te verrichten onderzoek lichaamsmateriaal wordt afgenomen.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 0,
              "eind": 273
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.14/lid-2",
            "soort": "lid",
            "nummer": "2",
            "tekst": "2. Indien het af te nemen lichaamsmateriaal bloed is, behoeft de officier van justitie voor het geven van het bevel een door de rechter-commissaris verleende machtiging.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 274,
              "eind": 443
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:kst-36913-2:art-2.6.14/lid-3",
            "soort": "lid",
            "nummer": "3",
            "tekst": "3. Het bevel wordt uitgevoerd door een arts of door een bij algemene maatregel van bestuur aangewezen medisch deskundige. Zo nodig kan de arts of de medisch deskundige daarbij de hulp van een opsporingsambtenaar inroepen. Het bevel kan in de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen door een opsporingsambtenaar worden uitgevoerd.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 444,
              "eind": 786
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          }
        ],
        "juridische_context": {
          "brontype": "bill",
          "wetgevingsfase": "introduced",
          "publicatiestatus": "published",
          "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
          "consolidatiekarakter": "not_applicable",
          "status_bewijs_ids": [
            "evidence:109d2164151a5415"
          ],
          "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
          "geldig_vanaf": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          },
          "geldig_tot": {
            "waarde": null,
            "status": "not_stated"
          }
        },
        "herkomst_analyse": {
          "vergelijking": {},
          "gelijkenis": {},
          "conclusie": "primaire_bron",
          "wijzigingsinstructie_ids": []
        },
        "bewijs_ids": [
          "evidence:054e9eb249650090",
          "evidence:57ca6fe6ff7851a4",
          "evidence:ab0f0b9e49be08dc",
          "evidence:7b36bef17f42c187"
        ],
        "review_ids": [],
        "bronlocator": {
          "xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/kamerstuk[1]/stuk[1]/voorstel-wet[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[2]/wijzig-lid[31]/wijziging[1]/wijzig-divisie[1]/artikel[3]"
        }
      }
    ]
  },
  "geconsolideerde_presentatie": {
    "status": "present",
    "id": "provv:wvsv:art-2.6.14:kwest-wet",
    "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
    "bron": {
      "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
      "document": {
        "id": "doc:kwest-wet",
        "titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)",
        "urls": {
          "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml",
          "bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx",
          "kwest": "https://kwest.overheid.nl/"
        },
        "officiele_identificaties": []
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "consolidated_presentation",
        "wetgevingsfase": "unknown",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "projection",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:230362c00be675b3"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87",
      "opmerkingen": [
        "Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.",
        "Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1."
      ]
    },
    "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-2.6.14",
    "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie bevelen dat van de verdachte ten behoeve van daaraan te verrichten onderzoek lichaamsmateriaal, niet zijnde bloed, wordt afgenomen.\n2. Indien het af te nemen lichaamsmateriaal bloed is, behoeft de officier van justitie voor het geven van het bevel een door de rechter-commissaris verleende machtiging.\n3. Het bevel wordt uitgevoerd door een arts of door een bij algemene maatregel van bestuur aangewezen medisch deskundige. Zo nodig kan de arts of de medisch deskundige daarbij de hulp van een opsporingsambtenaar inroepen. Het bevel kan in de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen door een opsporingsambtenaar worden uitgevoerd.",
    "leden": [
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-2.6.14/lid-1",
        "soort": "lid",
        "nummer": "1",
        "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie bevelen dat van de verdachte ten behoeve van daaraan te verrichten onderzoek lichaamsmateriaal, niet zijnde bloed, wordt afgenomen.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 0,
          "eind": 293
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-2.6.14/lid-2",
        "soort": "lid",
        "nummer": "2",
        "tekst": "2. Indien het af te nemen lichaamsmateriaal bloed is, behoeft de officier van justitie voor het geven van het bevel een door de rechter-commissaris verleende machtiging.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 294,
          "eind": 463
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-2.6.14/lid-3",
        "soort": "lid",
        "nummer": "3",
        "tekst": "3. Het bevel wordt uitgevoerd door een arts of door een bij algemene maatregel van bestuur aangewezen medisch deskundige. Zo nodig kan de arts of de medisch deskundige daarbij de hulp van een opsporingsambtenaar inroepen. Het bevel kan in de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen door een opsporingsambtenaar worden uitgevoerd.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 464,
          "eind": 806
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      }
    ],
    "juridische_context": {
      "brontype": "consolidated_presentation",
      "wetgevingsfase": "unknown",
      "publicatiestatus": "published",
      "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
      "consolidatiekarakter": "unknown",
      "status_bewijs_ids": [],
      "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
      "geldig_vanaf": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      },
      "geldig_tot": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      }
    },
    "herkomst_analyse": {
      "vergelijking": {
        "stb-2026-56": "afwijkend",
        "stb-2026-57": "afwezig",
        "kst-36913-2": "afwijkend"
      },
      "gelijkenis": {
        "stb-2026-56": 0.805,
        "kst-36913-2": 0.986
      },
      "conclusie": "niet_herleid",
      "wijzigingsinstructie_ids": []
    },
    "bewijs_ids": [
      "evidence:0a008c662d4e7592",
      "evidence:3371b7aaea0c522f",
      "evidence:b5167e0778df16f6",
      "evidence:62941381dec89680",
      "evidence:3523c1b07fa5d34a",
      "evidence:66dc6f1e99c0de61"
    ],
    "review_ids": [
      "review:4a046a4c1e67ae23"
    ],
    "bronlocator": {
      "xml_pad": "/wetgeving[1]/wettekst[1]/boek[2]/hoofdstuk[6]/titeldeel[5]/afdeling[3]/artikel[3]",
      "kwest_about_id": "artikel=2.6.14",
      "kwest_part_id": "artikel=2.6.14"
    }
  },
  "wijzigingsinstructies_vastgesteld": {
    "status": "not_stated",
    "items": []
  },
  "wijzigingsinstructies_voorgesteld": {
    "status": "not_stated",
    "items": []
  },
  "leden": {
    "status": "present",
    "items": [
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-1",
        "soort": "lid",
        "nummer": "1",
        "tekst": "1. In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie bevelen dat van de verdachte:\na. haar wordt afgenomen ten behoeve van een vergelijkend haaronderzoek;\nb. haar wordt afgenomen ten behoeve van een isotopenonderzoek;\nc. onverminderd de artikelen 2.6.10, eerste lid, en 2.6.11, tweede lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een toxicologisch onderzoek; of\nd. onverminderd artikel 2.6.20, eerste lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een microbiologisch onderzoek.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 0,
          "eind": 605
        },
        "verwijzingen": [
          "2.6.10",
          "2.6.20"
        ],
        "kinderen": [
          {
            "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-1/ond-a",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "a",
            "tekst": "a. haar wordt afgenomen ten behoeve van een vergelijkend haaronderzoek;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 192,
              "eind": 263
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-1/ond-b",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "b",
            "tekst": "b. haar wordt afgenomen ten behoeve van een isotopenonderzoek;",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 264,
              "eind": 326
            },
            "verwijzingen": [],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-1/ond-c",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "c",
            "tekst": "c. onverminderd de artikelen 2.6.10, eerste lid, en 2.6.11, tweede lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een toxicologisch onderzoek; of",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 327,
              "eind": 480
            },
            "verwijzingen": [
              "2.6.10"
            ],
            "kinderen": []
          },
          {
            "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-1/ond-d",
            "soort": "onderdeel",
            "nummer": "d",
            "tekst": "d. onverminderd artikel 2.6.20, eerste lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een microbiologisch onderzoek.",
            "offset_in_ouder": {
              "start": 481,
              "eind": 605
            },
            "verwijzingen": [
              "2.6.20"
            ],
            "kinderen": []
          }
        ]
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.6.14/lid-2",
        "soort": "lid",
        "nummer": "2",
        "tekst": "2. Het bevel wordt uitgevoerd door een arts of een verpleegkundige. Zo nodig kan de arts of verpleegkundige daarbij de hulp van een opsporingsambtenaar inroepen. Het bevel kan in de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen door een opsporingsambtenaar worden uitgevoerd.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 606,
          "eind": 888
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      }
    ]
  },
  "normatieve_regels": {
    "status": "unresolved",
    "toelichting": "Regelextractie voor dit artikel nog niet uitgevoerd of nog niet beoordeeld.",
    "items": []
  },
  "definities": {
    "status": "not_stated",
    "items": []
  },
  "toelichting": {
    "status": "present",
    "items": [
      {
        "id": "mvt:36327:401",
        "soort": "artikelsgewijs",
        "titelpad": [
          "ARTIKELSGEWIJS DEEL",
          "BOEK 2 HET OPSPORINGSONDERZOEK",
          "HOOFDSTUK 6 Bevoegdheden met betrekking tot het lichaam",
          "TITEL 6.5 Overige onderzoeken met betrekking tot het lichaam",
          "AFDELING 6.5.3 Het maken van beeldopnamen, het opmeten van lichaamsmaten en het nemen van lichaamsafdrukken, -haar en -materiaal",
          "Artikel 2.6.14 [vergelijkend haaronderzoek, isotopenonderzoek, toxicologisch onderzoek en microbiologisch onderzoek]"
        ],
        "tekst": "Dit artikel is nieuw. Het bevat de nieuwe bevoegdheid tot vergelijkend haaronderzoek, isotopenonderzoek, toxicologisch onderzoek en microbiologisch onderzoek.\nEerste lid, onderdelen a en b\nHet eerste lid, onderdelen a en b, introduceert een nieuwe bevoegdheid op grond waarvan haar van de verdachte kan worden afgenomen met het oog op de uitvoering van een vergelijkend haaronderzoek of een isotopenonderzoek. Deze nieuwe bevoegdheid kan een belangrijke aanvulling vormen op de opsporingsmiddelen die politie en justitie nu ter beschikking staan om ernstige misdrijven op te lossen. Van de bevoegdheid tot vergelijkend haaronderzoek kan bijvoorbeeld worden gebruikgemaakt indien op het slachtoffer van een zedenmisdrijf een haar is gevonden en vermoed wordt dat die van de verdachte van dat misdrijf afkomstig is. Indien uit een vergelijkend haaronderzoek blijkt dat het van hem afgenomen haar overeenkomt met de gevonden haar, bewijst dat dat hij de donor van de gevonden haar is. Dat resultaat kan vervolgens de verdenking die op hem rust, bevestigen en kan voor het bewijs gebruikt worden. Toepassing van de bevoegdheid kan ook de verdenking die tegen iemand is gerezen, ontkrachten. Op soortgelijke wijze kan het resultaat van een isotopenonderzoek bijdragen aan het bewijs. De isotopenratio van het haar van de verdachte kan informatie geven over waar de verdachte de laatste maanden heeft doorgebracht. Die informatie kan bijvoorbeeld van belang zijn om de bewering van de verdachte te ontzenuwen dat hij de laatste maanden niet in Syrië is geweest. Een positief resultaat van een isotopenonderzoek kan ter ondersteuning van het bewijs dienen dat hij daar heeft vertoefd.\nEerste lid, onderdeel c\nOok de bevoegdheid uit het eerste lid, onderdeel c, is nieuw. Op basis daarvan kan ten behoeve van een toxicologisch onderzoek lichaamsmateriaal van de verdachte worden afgenomen. De soorten af te nemen lichaamsmateriaal zullen in de algemene maatregel van bestuur op grond van artikel 2.6.5, derde lid, worden aangewezen. Afhankelijk van de aard van het toxicologisch onderzoek zal het hierbij gaan om lichaamshaar, bloed en urine.\nEen voorbeeld waarin de relevantie van de invoering van de bevoegdheid van het doen van toxicologisch onderzoek voor de opsporing en de bewijsvoering tot uitdrukking komt, is het geval waarin een verdachte van overtreding van de Opiumwet beweert dat hij nog nooit met drugs in aanraking is geweest. Een toxicologisch onderzoek aan de hand van een of meer van zijn haren kan het bewijs van het tegendeel leveren of de bewering van de verdachte staven. Een ander voorbeeld waaruit het belang van deze bevoegdheid blijkt, is het geval waarin de verdachte beweert dat hij het misdrijf nooit kan hebben begaan omdat hij bedwelmd was.\nOm een uitspraak te kunnen doen over de effecten van een bewustzijnsbeïnvloedende stof is het altijd noodzakelijk dat van de betrokken verdachte bloed wordt afgenomen en dat daaraan onderzoek wordt verricht. Onderzoek aan ander lichaamsmateriaal zoals urine is daarvoor niet geschikt omdat op basis van urineconcentraties geen uitspraak kan worden gedaan over de effecten van die stof op betrokkene. Daarmee kan uitsluitend worden aangetoond dat betrokkene een bewustzijnsbeïnvloedende stof heeft gebruikt of daaraan is blootgesteld. Niettemin is het wel van belang dat naast bloedonderzoek altijd een urineonderzoek plaatsvindt en dus urine van de verdachte wordt verkregen. De reden daarvoor is dat het gebruik van of de blootstelling aan een bewustzijnsbeïnvloedende stof langer in urine is aan te tonen dan in bloed.\nLos van de bevoegdheid uit het eerste lid, onderdeel c, bevat artikel 2.6.10, eerste lid, de bevoegdheid om een verdachte geweldpleger te bevelen om zijn adem in een daarvoor bestemd apparaat te blazen of zijn speeksel af te laten nemen voor het uitvoeren van een toxicologisch onderzoek, indien er aanwijzingen zijn dat hij alcohol of drugs of een combinatie van die middelen heeft gebruikt. Indien op basis van dat onderzoek het vermoeden is gerezen dat hij onder invloed van een of meer van die middelen is, kan hem ter bevestiging van dat vermoeden worden bevolen wederom adem te blazen of zijn bloed te laten afnemen met het oog op de uitvoering van een tweede toxicologisch onderzoek.\nEerste lid, onderdeel d\nEen van de forensische toepassingsmogelijkheden van microbiologisch onderzoek is het onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte. Dit onderzoek heeft in 2010 zijn entree in het huidige wetboek gemaakt. De voorwaarden waaronder dit onderzoek kan worden verricht, zijn nu vastgelegd in de artikelen 151e tot en met 151i en 177b en in dit hoofdstuk in de artikelen 2.6.20 tot en met 2.6.22. Het resultaat van het onderzoek stelt het slachtoffer in staat om in overleg met zijn arts tijdig medicatie in te nemen en kan tevens dienen als bewijs in de strafzaak in het kader waarvan het onderzoek heeft plaatsgevonden.\nOok andere vormen van microbiologisch onderzoek zijn geschikt en betrouwbaar voor forensische toepassingen. Iedere locatie op het menselijk lichaam heeft een unieke populatie micro-organismen. Door de micro-organismen uit lichaamsmateriaal van de verdachte te vergelijken met de micro-organismen die zich in de sporen bevinden die op de plaats van het delict of op het slachtoffer zijn achtergelaten, kan worden bepaald of de micro-organismen van dezelfde persoon afkomstig zijn. Indien die micro-organismen overeenkomen, betekent dat dat hij de donor van het spoor is. Die uitslag kan gebruikt worden voor het bewijs dat hij het desbetreffende misdrijf heeft begaan. Op die manier kan bijvoorbeeld de feces die in de ruimte is achtergelaten waar is ingebroken, worden gekoppeld aan de verdachte van de inbraak. Op soortgelijke wijze kan microbiologisch onderzoek ook bijdragen aan de oplossing van een zedenmisdrijf. Wanneer de verdachte aanvoert dat hij het slachtoffer alleen maar heeft betast, maar niet heeft verkracht, kan door op het geslachtsdeel van de verdachte sporen van lichaamsmateriaal veilig te stellen en microbiologisch onderzoek aan die sporen te verrichten, zijn verweer worden ontkracht indien die sporen micro-organismen met een vaginale herkomst blijken te bevatten.\nHoewel microbiologisch onderzoek een beperkte functie zal vervullen ten opzichte van de huidige opsporingsmiddelen en zijn restricties kent omdat het maar behulpzaam kan zijn bij de oplossing van een beperkt aantal misdrijven, is het van belang om dit onderzoek in dit hoofdstuk te introduceren. Als de gangbare opsporingsmiddelen niet hebben geleid tot een verdachte, kan onder omstandigheden met behulp van microbiologisch onderzoek, zo laat het hierboven gegeven voorbeeld van de inbraak zien, alsnog de identiteit van de verdachte worden achterhaald. Ook kan door dit onderzoek, zoals uit het voorbeeld van de verkrachting blijkt, de aard en de herkomst van sporen worden vastgesteld en kan het in aanvulling op ander onderzoek, zoals DNA-onderzoek, worden ingezet en het bewijs tegen een verdachte versterken. Het onderzoek kan ook ervoor zorgen dat de verdenking die op een verdachte rust, wordt ontkracht.\nOm een microbiologisch onderzoek te kunnen uitvoeren, maakt het eerste lid, onderdeel d, in verbinding met artikel 2.6.5, derde lid, het mogelijk dat van de verdachte bij algemene maatregel van bestuur aangewezen lichaamsmateriaal kan worden afgenomen. Het zal hierbij gaan om lichaamsmateriaal van de huid of van een ander deel van het lichaam.\nVoor het afnemen van sporen van het misdrijf op het lichaam van de verdachte, zoals in het hiervoor beschreven voorbeeld in het kader van een zedenmisdrijf, is in het eerste lid geen afzonderlijke grondslag geschapen. Die onderzoekshandeling kan immers op basis van de bevoegdheid tot het doen van onderzoek aan het lichaam gebeuren.\nNiveau van regelgeving\nMet het afnemen van lichaamsmateriaal ten behoeve van toxicologisch of microbiologisch onderzoek als voorzien in het hier toegelichte artikel wordt een inbreuk gemaakt op het recht op de onaantastbaarheid van het lichaam. Om die reden zijn de hoofdelementen van de bevoegdheid – de reikwijdte ervan en structurele elementen, denk aan de toepassingscriteria en de bevoegde autoriteit – bij wet geregeld. Het is, gelet daarop, mogelijk om de nadere specificatie van de soorten af te nemen lichaamsmateriaal en de wijze waarop afname plaatsvindt te regelen in een algemene maatregel van bestuur. Een vergelijkbare regeling wordt getroffen waar het gaat om afname van celmateriaal ten behoeve van DNA-onderzoek (artikelen 2.6.17 tot en met 2.6.19) en onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte (artikel 2.6.20). In artikel 2.6.5, derde lid, wordt immers bepaald dat bij algemene maatregel van bestuur het lichaams- of celmateriaal wordt aangewezen waaraan een onderzoek als bedoeld in Titel 6.5 wordt verricht. Op deze manier wordt dus één lijn getrokken waar het gaat om de verschillende in Titel 6.5 opgenomen onderzoeken met betrekking tot het lichaam.\nHet is niet alleen mogelijk, maar ook wenselijk om de soorten af te nemen lichaamsmateriaal en – daarmee samenhangend – de wijze van afname daarvan, in een algemene maatregel van bestuur te regelen. Hierdoor kan snel en flexibel worden ingespeeld op ontwikkelingen die zich voordoen op het gebied van toxicologisch en microbiologisch onderzoek. Op dit moment zal het bij het afnemen van lichaamsmateriaal ten behoeve van toxicologisch onderzoek (onderdeel c van het eerste lid) gaan om het afnemen van lichaamshaar, bloed en urine. Microbiologisch onderzoek (onderdeel d van het eerste lid) zal worden verricht aan lichaamsmateriaal van de huid of van een ander deel van het lichaam. Maar als nieuwe vormen van toxicologisch of microbiologisch onderzoek worden ontwikkeld, die een bijdrage kunnen leveren aan de opsporing, is het belangrijk om daarop snel te kunnen inspelen. Door de soorten lichaamsmateriaal waaraan toxicologisch en microbiologisch onderzoek kan worden verricht, bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen, wordt dat mogelijk gemaakt.\nBij het voorgaande moet ten slotte worden bedacht dat de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit niet alleen van betekenis zijn bij de daadwerkelijke uitoefening van bevoegdheden in het concrete geval (vgl. de in Titel 1.2 neergelegde algemene bepalingen over de uitoefening van strafvorderlijke bevoegdheden), maar ook in acht moeten worden genomen bij de abstracte afweging door de wetgever welke voorwaarden in de wet moeten worden verbonden aan de uitoefening van bevoegdheden. Bij het aanwijzen van nieuwe lichaamsmaterialen zal de wetgever deze beginselen in acht moeten nemen, zodat alleen tot het aanwijzen daarvan kan worden overgegaan als is komen vast te staan dat dit voor de uitoefening van de in Titel 6.5 neergelegde bevoegdheden passend en geboden is.",
        "bron": {
          "documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36327:418eb8932339",
          "document": {
            "id": "doc:kwest-toelichting-36327",
            "titel": "Toelichting 36327 (KWEST-structuur)",
            "urls": {
              "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36327.xml"
            },
            "officiele_identificaties": [
              {
                "soort": "dossiernummer",
                "waarde": "36327"
              }
            ]
          },
          "juridische_context": {
            "brontype": "explanatory_memorandum",
            "wetgevingsfase": "enacted",
            "publicatiestatus": "published",
            "inwerkingtreding_status": "not_applicable",
            "consolidatiekarakter": "editorial_compilation",
            "status_bewijs_ids": [
              "evidence:8c45d0baf16aa816"
            ],
            "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
            "geldig_vanaf": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            },
            "geldig_tot": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            }
          },
          "sha256": "418eb8932339d45f33411406dd035f210fd6666c9faacdf213f429f47cc4f407",
          "opmerkingen": [
            "Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies."
          ]
        },
        "verificatie": {
          "officieel_documentversie_id": "docv:kst-36327-3:e1b226686555",
          "status": "verified",
          "methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"
        },
        "label": "Toelichting"
      },
      {
        "id": "mvt:36913:135",
        "soort": "wijziging",
        "titelpad": [
          "ARTIKELSGEWIJS DEEL",
          "ARTIKEL II [wijzigingen in Boek 2 van het Wetboek van Strafvordering]",
          "Onderdeel EE"
        ],
        "tekst": "Afdeling 6.5.3 wordt opnieuw vastgesteld. Deze afdeling bevat bevoegdheden tot het nemen van maten, het maken van opnamen, het nemen van afdrukken en het afnemen van lichaamsmateriaal. De artikelen 2.6.12, 2.6.13 en 2.6.14 vallen onder deze afdeling en worden dus eveneens opnieuw vastgesteld. Hierna worden de wijzigingen aan deze bepalingen toegelicht.",
        "bron": {
          "documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36913:5fac1ce94224",
          "document": {
            "id": "doc:kwest-toelichting-36913",
            "titel": "Toelichting 36913 (KWEST-structuur)",
            "urls": {
              "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36913.xml"
            },
            "officiele_identificaties": [
              {
                "soort": "dossiernummer",
                "waarde": "36913"
              }
            ]
          },
          "juridische_context": {
            "brontype": "explanatory_memorandum",
            "wetgevingsfase": "introduced",
            "publicatiestatus": "published",
            "inwerkingtreding_status": "not_applicable",
            "consolidatiekarakter": "editorial_compilation",
            "status_bewijs_ids": [
              "evidence:109d2164151a5415"
            ],
            "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
            "geldig_vanaf": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            },
            "geldig_tot": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            }
          },
          "sha256": "5fac1ce94224b086af4767ed8556e7a4923bee65fbedb120c939a4c9c7d0c3ed",
          "opmerkingen": [
            "Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies."
          ]
        },
        "verificatie": {
          "officieel_documentversie_id": "docv:kst-36913-3:7056b1426ece",
          "status": "verified",
          "methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"
        },
        "label": "Toelichting"
      },
      {
        "id": "mvt:36913:138",
        "soort": "artikelsgewijs",
        "titelpad": [
          "ARTIKELSGEWIJS DEEL",
          "ARTIKEL II [wijzigingen in Boek 2 van het Wetboek van Strafvordering]",
          "Onderdeel EE",
          "Artikel 2.6.14 [het afnemen van lichaamsmateriaal]"
        ],
        "tekst": "Ook dit artikel wordt gewijzigd. Artikel 2.6.14, eerste lid, zoals opgenomen in de eerste vaststellingswet, maakt het mogelijk dat lichaamsmateriaal kan worden afgenomen ten behoeve van enkele, in die bepaling genoemde onderzoeken. Zo mag lichaamsmateriaal worden afgenomen ten behoeve van een toxicologisch of microbiologisch onderzoek (eerste lid, onder c en d), en mag haar worden afgenomen ten behoeve van vergelijkend haaronderzoek en isotopenonderzoek (eerste lid, onderdelen a en b). Door het eerste lid te beperken tot enkele specifieke soorten onderzoeken en – wat betreft onderdelen a en b – een specifieke soort lichaamsmateriaal, vallen, zoals in het algemeen deel van de memorie van toelichting is opgemerkt, volgens de praktijk bepaalde typen onderzoek met betrekking tot lichaamsmateriaal die voor de waarheidsvinding even goed van belang zijn, buiten de boot. Zoals daarin aan de orde is gekomen, is overwogen om een ruimer aantal onderzoeken in de wet op te nemen. Maar ook dan geldt dat in de toekomst andere soorten onderzoek met betrekking tot lichaamsmateriaal tot ontwikkeling kunnen komen waarvan het verrichten een gerechtvaardigd onderzoeksbelang dient. Artikel 2.6.14 wordt daarom verruimd, in die zin dat het met het lichaamsmateriaal te verrichten onderzoek niet langer wordt gespecificeerd. Alleen de afname van het lichaamsmateriaal zelf wordt genormeerd. Daarbij vindt ten opzichte van de in de eerste vaststellingswet opgenomen bepaling in die zin een wijziging plaats, dat als met het afnemen van het benodigde lichaamsmateriaal een ingrijpende inbreuk wordt gemaakt op de lichamelijke integriteit, de wettelijke regeling met betrekking tot de afname van het lichaamsmateriaal met meer waarborgen wordt omkleed. Verderop wordt dat nader toegelicht.\nUiteraard dient de afname van het materiaal steeds te voldoen aan het algemeen geldende vereiste dat dit in het belang van het onderzoek is (artikel 2.1.2, tweede lid). Bovendien moet worden voldaan aan de vereisten van proportionaliteit en subsidiariteit (artikel 2.1.3). Deze vereisten brengen onder meer mee dat niet wordt overgegaan tot afname van lichaamsmateriaal als het belang van de verdachte zwaarder weegt dan het belang van de waarheidsvinding. Ten slotte moet voor ogen worden gehouden dat waar een meer specifieke regeling is getroffen wat betreft te verrichten onderzoek, die specifieke regeling voorrang heeft. Concreet betekent dit bijvoorbeeld dat artikel 2.6.14 niet kan worden toegepast om DNA-onderzoek te verrichten. Daarvoor geldt een specifieke wettelijke regeling, met een bij de ingrijpendheid van dergelijk onderzoek passende specifieke doelbinding. Dat betekent ook dat als in de toekomst nieuwe vormen van DNA-onderzoek worden ontwikkeld, die kunnen worden verricht met het oog op andere doelen dan de in de wet opgenomen doelen waarvoor DNA-onderzoek mag plaatsvinden, ook die nieuwe onderzoeken niet op artikel 2.6.14 mogen worden gebaseerd. De doelen waarmee DNA-onderzoek mag worden verricht, zijn in de wet immers limitatief opgesomd. Lichaamsmateriaal mag ook niet op grond van artikel 2.6.14 worden afgenomen ten behoeve van onderzoek naar geweldbevorderende middelen of onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte. Afname van lichaamsmateriaal met dat doel dient plaats te vinden op basis van de daarop specifiek betrekking hebbende artikelen 2.6.10 en 2.6.11 respectievelijk artikelen 2.6.20 en 2.6.21.\nDe onderzoeken aan lichaamsmateriaal die op dit moment kunnen worden verricht op basis van artikel 2.6.14 zijn chemisch onderzoek, fysisch onderzoek, toxicologisch onderzoek en (micro)biologisch onderzoek. Voorbeelden van toxicologisch en microbiologisch onderzoek zijn gegeven in de memorie van toelichting bij de eerste vaststellingswet (Kamerstukken II 2022/23, 36 327, nr. 3, p. 493–495). Bij chemisch onderzoek gaat het erom te bepalen of een bepaalde stof in lichaamsmateriaal aanwezig is en zo ja, in welke hoeveelheid. Zo kan bijvoorbeeld worden onderzocht of sporen van verf op het haar zijn achtergebleven na een gevecht waarbij een geverfd voorwerp is gebruikt. Ook kan worden onderzocht of zich een lippenstiftspoor bevindt in de baard van de verdachte van een seksueel misdrijf, en of er glijmiddel in (schaam)haar is terechtgekomen. Fysisch onderzoek is gericht op natuurkundige processen die ten grondslag liggen aan het ontstaan, de overdracht, de verspreiding en de persistentie van sporen in of op tastbaar materiaal. Een voorbeeld betreft het verrichten van onderzoek naar hitte-invloeden op haar of naar krassen op nagels. De wettelijke regeling zoals deze nu komt te luiden, laat echter ook andere onderzoeken toe, mits de gestelde waarborgen bij de afname van het benodigde materiaal in acht worden genomen.\nHet is denkbaar dat in de toekomst nieuwe onderzoeksmethoden worden ontwikkeld die een veel ingrijpender inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van burgers tot gevolg hebben dan de hiervoor genoemde onderzoeken. De geschiedenis van het DNA-onderzoek laat dat goed zien. Voor het verrichten van DNA-onderzoek is als gezegd een specifieke wettelijke regeling getroffen, ook als het gaat om DNA-onderzoek dat wordt verricht aan op een plaats aangetroffen sporen (artikel 2.6.17, tweede lid). Als technologische ontwikkelingen zo voortschrijden, dat ook andere onderzoeken aan lichaamsmateriaal kunnen worden verricht die een ingrijpende inbreuk maken op de persoonlijke levenssfeer, zal ook voor deze onderzoeken in een meer precieze wettelijke regeling moeten worden voorzien. Als het onderzoek aan afgenomen lichaamsmateriaal dergelijke verstrekkende gevolgen heeft, zal de afname van lichaamsmateriaal met het oog op dat onderzoek in een concreet opsporingsonderzoek ook niet steeds voldoen aan de voor elke opsporingsbevoegdheid geldende beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit. In zulke gevallen weegt het belang van de verdachte – de eerbiediging van zijn recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer – zwaarder dan het belang van de waarheidsvinding. Dat kan zich in het bijzonder voordoen als het onderzochte lichaamsmateriaal en de onderzoeksresultaten in een (nieuw te vormen) databank worden opgeslagen en door raadpleging daarvan ook buiten de strafzaak kunnen worden gebruikt. Aangezien op dit moment niet wordt verwacht en voorzien dat zich dit zal voordoen, is ervoor gekozen om de wettelijke normering in artikel 2.6.14 te beperken tot de afname van het lichaamsmateriaal ten behoeve van het daaraan te verrichten onderzoek, waarbij het onderzoek daaraan niet verder wordt genormeerd. Dat kan echter met toekomstige technologische ontwikkelingen veranderen. Iets vergelijkbaars is gebeurd waar het gaat om stelselmatig onderzoek aan de smartphone. Dat onderzoek – dat aanvankelijk werd verricht op grond van de bepalingen over het leggen van beslag op voorwerpen – is in het nieuwe wetboek van een specifieke wettelijke grondslag voorzien (artikel 2.7.38).\nAandacht verdient ten slotte het volgende. Soms wordt lichaamsmateriaal veiliggesteld in het kader van onderzoek aan het lichaam (artikel 2.6.7) of onderzoek in het lichaam (artikel 2.6.8). In het bijzonder komt het voor dat nagels worden afgeknipt omdat zich daarop (bloed)sporen bevinden die alleen goed kunnen worden onderzocht na het knippen van die nagels (onderzoek aan het lichaam). Daarnaast wordt soms mucus bij de geslachtsdelen verkregen (in het kader van onderzoek in het lichaam) bij slachtoffers van seksuele delicten, om dat nader te onderzoeken op sporen die zich daarin bevinden, zoals spermasporen of sporen van een condoom. De introductie van de in artikel 2.6.14 neergelegde bevoegdheid – die, zoals hierboven naar voren kwam, voor verschillende soorten onderzoek kan worden uitgeoefend – heeft niet tot gevolg dat het veiligstellen van lichaamsmateriaal als drager van sporen op grond van de artikelen 2.6.7 en 2.6.8 in dergelijke gevallen niet meer mogelijk is. Het gaat daar ook niet om onderzoek aan (bepaalde eigenschappen van) dat lichaamsmateriaal, maar om het veiligstellen van sporen die zich op of in lichaamsmateriaal bevinden. Het daarop volgende onderzoek is ook gericht op die sporen, en niet op het lichaamsmateriaal dat is afgenomen om die sporen te kunnen veiligstellen. Artikel 2.6.14 heeft daarentegen betrekking op het afnemen van lichaamsmateriaal om aan dat lichaamsmateriaal onderzoek te doen, bijvoorbeeld om bepaalde eigenschappen van dat lichaamsmateriaal zelf te ontdekken of om omgevingsinvloeden op dat lichaamsmateriaal te achterhalen. In gevallen waarin twijfel bestaat over de meest toepasselijke bevoegdheid, kan de uitoefening van de beide bevoegdheden worden gecombineerd in één bevel («combibevel»), af te geven door de officier van justitie.\nEerste lid\nIn dit lid wordt bepaald dat de officier van justitie in geval van een verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan bevelen dat van de verdachte ten behoeve van daaraan te verrichten onderzoek lichaamsmateriaal wordt afgenomen. Het af te nemen lichaamsmateriaal wordt bij algemene maatregel van bestuur aangewezen (vgl. artikel 2.6.5, derde lid). Het zal daarbij steeds moeten gaan om lichaamsmateriaal waarbij de afname een beperkte inbreuk oplevert op de lichamelijke integriteit, onder meer omdat afname op pijnloze wijze kan plaatsvinden. Te denken valt aan haren of stukjes nagel. Daarbij verdient opmerking dat het in deze context bij de afname van haren doorgaans zal gaan om het afknippen van haren en niet om het uittrekken van haren met haarwortels. Dat laatste gebeurt wel ten behoeve van DNA-onderzoek, maar dat onderzoek is elders geregeld.\nTweede lid\nAls met de verkrijging van lichaamsmateriaal een ingrijpende inbreuk wordt gemaakt op de lichamelijke integriteit, is een met meer waarborgen omklede wettelijke regeling vereist. Van de lichaamsmaterialen die in de memorie van toelichting bij de eerste vaststellingswet zijn genoemd, is dat het geval bij bloed. Hiervoor wordt een eigen regeling getroffen in het tweede lid. Daarbij is ervoor gekozen om aan de verkrijging van bloed het vereiste van een voorafgaande machtiging van de rechter-commissaris te verbinden, terwijl het lichaamsmateriaal «bloed» bij formele wet wordt aangewezen.\nHet NFI en de politie hebben er in hun consultatieadviezen op gewezen dat het vereiste van een rechterlijke machtiging tot vertraging in het proces kan leiden, terwijl het van belang is dat het bloed voor het verrichten van een toxicologisch onderzoek zo snel mogelijk wordt afgenomen. Hoe langer het duurt voordat het bloed wordt afgenomen, hoe groter het risico is dat het toxicologisch onderzoek met het bloed van de verdachte een gering of geen middelengebruik aangeeft, louter doordat door het verstrijken van de tijd de concentratie van de werkzame stof van het middel minder of in het geheel niet meer aantoonbaar is. Volgens de politie kan een vluchtige stof, zoals GHB, zelfs in hoge concentraties al na enkele uren niet meer meetbaar zijn. De politie heeft in haar advies aangegeven dat als de machtiging van de rechter-commissaris gehandhaafd blijft, wettelijk de mogelijkheid zou moeten worden gecreëerd dat de officier van justitie in afwachting van de machtiging van de rechter-commissaris de bloedafname zou moeten kunnen bevelen indien het onderzoeksbelang dit vereist. Ook is in de consultatieadviezen van het NFI, de politie en het OM de vraag opgeworpen waarom voor de afname van bloed in de context van artikel 2.6.14 een voorafgaande rechterlijke machtiging is vereist, terwijl die eis niet geldt als de opsporing bloed wil afnemen ten behoeve van andere lichaamsonderzoeken, zoals DNA-onderzoek (artikel 2.6.17 tot en met 2.6.19), onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte (artikel 2.6.20) of onderzoek naar het gebruik van geweldbevorderende middelen (artikel 2.6.11).\nIn reactie op het eerste punt wordt opgemerkt dat in geval van dringende noodzaak de officier van justitie mondeling kan vorderen dat het benodigde bloedonderzoek wordt verricht en dat de rechter-commissaris de machtiging daartoe ook mondeling kan verlenen. De vordering en de machtiging moeten dan achteraf alsnog afzonderlijk worden vastgelegd (artikel 2.1.14, tweede lid). Dringende noodzaak kan bestaan in een geval als door het NFI en de politie geschetst, waarin de vrees bestaat dat als niet snel wordt gehandeld, bepaalde stoffen niet meer kunnen worden getraceerd. Door de algemene regeling met betrekking tot het vastleggen van vorderingen, machtigingen en bevelen is dit punt dus ondervangen.\nMet betrekking tot het tweede punt geldt het volgende. De gedwongen afname van bloed is zeer ingrijpend. Daarvoor is een bijzondere rechtvaardiging nodig. Bij de door de geconsulteerde instanties aangehaalde bevoegdheden waarbij bloed kan worden afgenomen, zit die rechtvaardiging in de koppeling aan een specifiek doel, namelijk het specifiek in de wet omschreven onderzoek dat met het afgenomen bloed kan worden verricht. Zo’n specifiek doel ontbreekt in artikel 2.6.14, omdat in deze bepaling het onderzoek dat met het afgenomen bloed kan worden verricht, niet wordt genormeerd. De inzet van de rechter-commissaris fungeert hier daarom als extra waarborg, die het ontbreken van doelbinding compenseert. De rechter-commissaris moet beoordelen of bloedafname in het concrete geval noodzakelijk is. Dit betekent overigens ook dat als in de toekomst zou blijken dat een bepaald type bloedonderzoek vrij standaardmatig wordt toegepast, daar een specifieke wettelijke grondslag – met doelbinding – voor zou kunnen worden gecreëerd. Voorstelbaar is dat het vereiste van een voorafgaande rechterlijke machtiging in die specifieke bepaling dan zou komen te vervallen, aangezien dit vereiste op dit moment ook niet geldt voor andere, specifiek in de wet geregelde onderzoeken met het oog waarop bloed wordt afgenomen. Ten slotte verdient opmerking dat als de verdachte vrijwillig wil meewerken aan bloedonderzoek, niet aan de toepassingscriteria voor de uitoefening van de bevoegdheid hoeft te worden voldaan. Er is dan dus ook geen voorafgaande machtiging van de rechter-commissaris vereist.\nDerde lid\nIn dit lid wordt een kleine wijziging doorgevoerd. De inhoud van de bepaling wordt gelijkgesteld aan die van artikel 2.6.8, derde lid, zodat het afnemen van bloed mogelijk wordt voor de arts en de bij algemene maatregel van bestuur aangewezen medisch deskundige, en niet alleen voor de arts en de verpleegkundige. Zie hiervoor de toelichting bij artikel 2.6.11, derde lid.",
        "bron": {
          "documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36913:5fac1ce94224",
          "document": {
            "id": "doc:kwest-toelichting-36913",
            "titel": "Toelichting 36913 (KWEST-structuur)",
            "urls": {
              "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36913.xml"
            },
            "officiele_identificaties": [
              {
                "soort": "dossiernummer",
                "waarde": "36913"
              }
            ]
          },
          "juridische_context": {
            "brontype": "explanatory_memorandum",
            "wetgevingsfase": "introduced",
            "publicatiestatus": "published",
            "inwerkingtreding_status": "not_applicable",
            "consolidatiekarakter": "editorial_compilation",
            "status_bewijs_ids": [
              "evidence:109d2164151a5415"
            ],
            "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
            "geldig_vanaf": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            },
            "geldig_tot": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            }
          },
          "sha256": "5fac1ce94224b086af4767ed8556e7a4923bee65fbedb120c939a4c9c7d0c3ed",
          "opmerkingen": [
            "Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies."
          ]
        },
        "verificatie": {
          "officieel_documentversie_id": "docv:kst-36913-3:7056b1426ece",
          "status": "verified",
          "methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"
        },
        "label": "Toelichting"
      }
    ]
  },
  "verwijzingen": {
    "status": "present",
    "verwijst_naar": [],
    "verwezen_door": [
      {
        "artikelnummer": "2.6.4a",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.4a",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:cabddaa84d349715"
        ]
      }
    ]
  },
  "transponering": {
    "status": "present",
    "tabelversie": "2023-07-06",
    "toelichting": "Alleen koppeling (maps_to); geen gelijkwaardigheid of ongewijzigde inhoud. De huidige tekst is een fragment uit de tabel.",
    "items": [
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.14:1",
        "type": "transponering",
        "richting": "nieuw_huidig",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.6.14",
          "lid": "1",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "In geval van verdenking van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld, kan de officier van justitie bevelen dat van de verdachte:"
        },
        "huidig": {
          "artikel": null,
          "lid": null,
          "verwijzing_tekst": "nieuw",
          "tekst": null
        },
        "koppelingstype": "new_provision",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.14",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:37d551280397ca18"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.14:2",
        "type": "transponering",
        "richting": "nieuw_huidig",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.6.14",
          "lid": "a",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "haar wordt afgenomen ten behoeve van een vergelijkend haaronderzoek;"
        },
        "huidig": {
          "artikel": null,
          "lid": null,
          "verwijzing_tekst": "nieuw",
          "tekst": null
        },
        "koppelingstype": "new_provision",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.14",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:19aea0b68d5d6cce"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.14:3",
        "type": "transponering",
        "richting": "nieuw_huidig",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.6.14",
          "lid": "b",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "haar wordt afgenomen ten behoeve van een isotopenonderzoek;"
        },
        "huidig": {
          "artikel": null,
          "lid": null,
          "verwijzing_tekst": "nieuw",
          "tekst": null
        },
        "koppelingstype": "new_provision",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.14",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:67fa70d6986ff5e6"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.14:4",
        "type": "transponering",
        "richting": "nieuw_huidig",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.6.14",
          "lid": "c",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "onverminderd de artikelen 2.6.10, eerste lid, en 2.6.11, tweede lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een toxicologisch onderzoek; of"
        },
        "huidig": {
          "artikel": null,
          "lid": null,
          "verwijzing_tekst": "nieuw",
          "tekst": null
        },
        "koppelingstype": "new_provision",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.14",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:5bf3043ac450526d"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.14:5",
        "type": "transponering",
        "richting": "nieuw_huidig",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.6.14",
          "lid": "d",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "onverminderd artikel 2.6.20, eerste lid, lichaamsmateriaal wordt afgenomen ten behoeve van een microbiologisch onderzoek."
        },
        "huidig": {
          "artikel": null,
          "lid": null,
          "verwijzing_tekst": "nieuw",
          "tekst": null
        },
        "koppelingstype": "new_provision",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.14",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:995a8e2546387689"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:nieuw_huidig:2.6.14:6",
        "type": "transponering",
        "richting": "nieuw_huidig",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.6.14",
          "lid": "2",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "Het bevel wordt uitgevoerd door een arts of een verpleegkundige. Zo nodig kan de arts of verpleegkundige daarbij de hulp van een opsporingsambtenaar inroepen. Het bevel kan in de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen door een opsporingsambtenaar worden uitgevoerd."
        },
        "huidig": {
          "artikel": null,
          "lid": null,
          "verwijzing_tekst": "nieuw",
          "tekst": null
        },
        "koppelingstype": "new_provision",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.14",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:e67f58952ea1a557"
        ]
      }
    ]
  },
  "openstaande_punten": {
    "status": "present",
    "items": [
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "review:4a046a4c1e67ae23",
        "type": "review",
        "doel_record_id": "provv:wvsv:art-2.6.14:kwest-wet",
        "soort": "herkomst_niet_herleid",
        "ernst": "blokkerend",
        "omschrijving": "Geconsolideerde tekst van artikel 2.6.14 is niet herleid naar Stb. 2026, 56/57 of kst-36913-2 (grootste gelijkenis kst-36913-2 0.986).",
        "status": "open",
        "aangemaakt_op": "2026-11-03T14:56:55.919Z"
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "review:4a046a4c1e67ae23",
        "type": "review",
        "doel_record_id": "provv:wvsv:art-2.6.14:kwest-wet",
        "soort": "herkomst_niet_herleid",
        "ernst": "blokkerend",
        "omschrijving": "Geconsolideerde tekst van artikel 2.6.14 is niet herleid naar Stb. 2026, 56/57 of kst-36913-2 (grootste gelijkenis kst-36913-2 0.986).",
        "status": "open",
        "aangemaakt_op": "2026-11-03T14:56:55.919Z"
      }
    ]
  },
  "bronnen": [
    {
      "documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa",
      "document": {
        "id": "doc:stb-2026-56",
        "titel": "Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)",
        "urls": {
          "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.html",
          "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.xml",
          "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.pdf"
        },
        "officiele_identificaties": [
          {
            "soort": "staatsblad",
            "waarde": "Stb. 2026, 56"
          },
          {
            "soort": "dossiernummer",
            "waarde": "36327"
          }
        ]
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "official_enactment",
        "wetgevingsfase": "enacted",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "not_applicable",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:46157f0fb01d1ed6",
          "evidence:ed98a65feb84edbe",
          "evidence:8c45d0baf16aa816"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "e3e33d868eaad813515d3f14520f88b2f225da1887631510d67b8c5d85fc534d",
      "opmerkingen": [
        "Boeken 7 en 8 zijn in deze wet gereserveerd; zij worden vastgesteld bij Stb. 2026, 57."
      ]
    },
    {
      "documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d",
      "document": {
        "id": "doc:kst-36913-2",
        "titel": "Eerste aanvullingswet, voorstel van wet (Kamerstukken II 2025/26, 36913, nr. 2)",
        "urls": {
          "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.html",
          "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.xml",
          "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.pdf"
        },
        "officiele_identificaties": [
          {
            "soort": "kamerstuk",
            "waarde": "kst-36913-2"
          },
          {
            "soort": "dossiernummer",
            "waarde": "36913"
          }
        ]
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "bill",
        "wetgevingsfase": "introduced",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "not_applicable",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:109d2164151a5415"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "3e5c0219181d32958ac2662140e4b46221de34eb1896d5d8d89d9769353489ff",
      "opmerkingen": [
        "Nota van wijziging (2026-09-30) en latere stukken niet verwerkt; dossier in behandeling bij de Tweede Kamer op de peildatum."
      ]
    },
    {
      "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
      "document": {
        "id": "doc:kwest-wet",
        "titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)",
        "urls": {
          "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml",
          "bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx",
          "kwest": "https://kwest.overheid.nl/"
        },
        "officiele_identificaties": []
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "consolidated_presentation",
        "wetgevingsfase": "unknown",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "projection",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:230362c00be675b3"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87",
      "opmerkingen": [
        "Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.",
        "Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1."
      ]
    }
  ]
}

Factsheet artikel 2.6.14

§Vastgestelde tekst aanwezig

§Voorgestelde tekst (eerste aanvullingswet 36913) aanwezig

§Geconsolideerde presentatie (KWEST) aanwezigherkomst: niet herleid

§Leden en onderdelen aanwezig2

§Normatieve regels nog niet beoordeeld

§Definities niet in de bron

§Toelichting (memorie van toelichting) aanwezig3 passage(s)

§Verwijzingen aanwezig

§Transponering (oud ↔ nieuw) aanwezigtabel 2023-07-06

§Openstaande punten aanwezig

§Bronnen aanwezig