Factsheet artikel 7.3.4
Deterministisch samengesteld uit gevalideerde records van release release-2026-11-03-6c742fbd8e; volledige teksten, geen samenvatting. Per rubriek staat of de bron iets vermeldt (aanwezig), niets vermeldt (niet in de bron), nog niet is beoordeeld, of niet van toepassing is. JSON downloaden
WettekstVastgesteldNog niet in werkingWettekst (vastgesteld, nog niet in werking)Toelichting beschikbaar
Vastgestelde tekst aanwezig
Voorgestelde tekst (eerste aanvullingswet 36913) niet in de bron
Het wetsvoorstel bevat geen vervangende tekst voor dit artikel.
Voorgestelde wijzigingsinstructies aanwezig
ARTIKEL VII › Onderdeel I
Artikel 7.3.4 vervalt.
ARTIKEL VII › Onderdeel BB
In artikel 7.7.8 wordt «, 7.3.4 en 7.3.6, eerste en tweede lid» vervangen door «en 7.3.6, eerste lid» en vervalt «, met dien verstande dat in artikel 7.3.4, vijfde lid, onder Hoofdstuk XIII van de Penitentiaire beginselenwet wordt verstaan Hoofdstuk XV van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen».
Geconsolideerde presentatie (KWEST) aanwezigherkomst: afgeleid met wijzigingsinstructies
Geconsolideerde presentatieVoorstel, in behandelingNog niet in werkingProjectie met voorstel Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository; vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: afwijkend; kst-36913-2: afwezig.
Vervallen
Leden en onderdelen aanwezig5
De leden staan hierboven in de wettekst; ieder lid en onderdeel is afzonderlijk citeerbaar met een eigen bewijsrecord.
Normatieve regels nog niet beoordeeld
Regelextractie voor dit artikel nog niet uitgevoerd of nog niet beoordeeld.
Definities niet in de bron
Dit artikel bevat geen definitie en wordt niet door een definitie uit de begrippenlijst aangewezen.
Toelichting (memorie van toelichting) aanwezig2 passage(s)
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 3 Vrijheidsstraffen › TITEL 3.1 Algemeen › Artikel 7.3.4 [strafonderbreking] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified
Bij de tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen wordt rekening gehouden met alle in aanmerking komende belangen, waaronder – zo schrijft artikel 1.10.3 voor – de veiligheid van de samenleving, de belangen van het slachtoffer en de resocialisatie van de veroordeelde. Afhankelijk van de omstandigheden van het geval zal ook met andere belangen rekening moeten worden gehouden. Er zijn uitzonderlijke gevallen denkbaar waarbij het aangewezen kan zijn de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf (tijdelijk) te onderbreken. Het kan dan gaan om een zwaarwegend belang in de persoonlijke sfeer van de gedetineerde, maar bijvoorbeeld ook om het belang dat gediend is met de uitzetting van een gedetineerde vreemdeling of een andere reden ter behartiging van het algemeen belang. Om die reden is de Minister bevoegd om in uitzonderlijke gevallen de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf tijdelijk of voor onbepaalde tijd te onderbreken. Deze bevoegdheid is inhoudelijk ongewijzigd overgenomen uit het huidige artikel 6:2:4.
Strafonderbreking is beperkt tot vrijheidsstraffen, wat betekent dat het kan gaan om een gevangenisstraf, (vervangende) hechtenis, militaire detentie of (vervangende) jeugddetentie (zie artikel 1, aanhef en onderdeel r, van de Penitentiaire beginselenwet). Ten aanzien van de (vervangende) jeugddetentie volgt dit uit artikel 7.7.8. De bevoegdheid tot het verlenen van strafonderbreking heeft dus geen betrekking op vrijheidsbenemende maatregelen, zoals de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege of de vreemdelingenbewaring.
Op grond van artikel 7.3.6, tweede lid, worden nadere regels gesteld over strafonderbreking. De regels hebben onder andere betrekking op de vereisten voor strafonderbreking, de wijze van verlening van strafonderbreking, en de voorwaarden die kunnen worden verbonden aan de strafonderbreking.
Eerste tot en met derde lid
Er worden twee typen strafonderbreking onderscheiden: strafonderbreking voor bepaalde tijd (eerste lid) en strafonderbreking voor onbepaalde tijd (tweede lid). De strafonderbreking voor onbepaalde tijd staat (enkel) ten dienste van het vertrek uit Nederland van vreemdelingen die hier geen bestendig rechtmatig verblijf hebben en die om die reden op grond van artikel 7.3.7, tweede lid, onderdeel c, niet in aanmerking komen voor voorwaardelijke invrijheidstelling. Nadat deze vreemdelingen een bepaalde termijn van hun vrijheidsstraf hebben uitgezeten, kan de Minister hen strafonderbreking verlenen met het oog op het realiseren van hun vertrek uit Nederland. Bij zijn beslissing betrekt de Minister naast het uitzettingsbelang ook andere relevante belangen, waaronder slachtofferbelangen. Ook wordt (opnieuw) bezien of de overdracht van de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf aan een andere staat een reële mogelijkheid is. Indien er zicht is op overdracht binnen een redelijke termijn, wordt geen strafonderbreking voor onbepaalde tijd verleend.
Strafonderbreking voor bepaalde tijd is niet voorbehouden aan specifieke veroordeelden. In beginsel kunnen alle veroordeelden hiervoor in aanmerking komen. Evenmin is vereist dat de veroordeelde een bepaald deel van de vrijheidsstraf moet hebben uitgezeten voordat deze voor strafonderbreking in aanmerking kan komen. Op verzoek van de veroordeelde, de officier van justitie of ambtshalve kan de Minister op elk moment gedurende de tenuitvoerlegging tijdelijk strafonderbreking verlenen wanneer sprake is van een uitzonderlijke situatie. Of daarvan sprake is, is ter beoordeling aan de Minister. Het gaat om zeer bijzondere gebeurtenissen in de persoonlijke levenssfeer, die dermate ingrijpend dan wel zodanig van aard zijn dat niet kan worden volstaan met incidenteel verlof en niet kan worden gewacht tot een mogelijkheid om de inrichting in een ander kader tijdelijk te verlaten. Met dit wettelijke vereiste wordt benadrukt dat strafonderbreking geen recht is van de veroordeelde, maar een bevoegdheid van de Minister en dat de Minister deze bevoegdheid niet ruimhartig toepast. Bij zijn beslissing houdt de Minister rekening met alle relevante belangen. Er vindt dus een belangenafweging plaats, waarin de belangen van de veroordeelde worden afgewogen tegen het algemeen belang. Wanneer de Minister aanleiding ziet om gebruik te maken van zijn bevoegdheid, stelt hij de veroordeelde daarmee bijvoorbeeld in staat om een in levensgevaar verkerend familielid te bezoeken of om bij de geboorte van zijn kind aanwezig te kunnen zijn. Daarbij kan bewaking worden meegestuurd en kan er aanleiding zijn om bijzondere voorwaarden aan de strafonderbreking te verbinden, waaronder begeleiding door de reclassering en al dan niet gecontroleerd door middel van elektronisch toezicht.
Strafonderbreking is geen vorm van verlof. Dat strafonderbreking alleen wordt verleend wanneer niet kan worden volstaan met een vorm van verlof houdt in dat eerst wordt gekeken of de veroordeelde in aanmerking komt voor een vorm van verlof en of dat verlof toereikend is. In de praktijk gaat het dan meestal om incidenteel verlof, dat een veroordeelde eveneens in staat stelt om een gebeurtenis in de persoonlijke sfeer bij te wonen, en dat daarom veel raakvlakken heeft met de strafonderbreking voor bepaalde tijd. Incidenteel verlof is in duur in beginsel echter beperkt tot één dag, terwijl de strafonderbreking voor bepaalde tijd langer kan duren. Bij de verlening van tijdelijke strafonderbreking stelt de Minister ook de duur ervan vast. Het eerste lid schrijft voor dat de strafonderbreking niet langer duurt dan noodzakelijk. Welke duur noodzakelijk is, zal van geval tot geval verschillen en daarom is in de (lagere) regelgeving geen vaste minimumduur als ondergrens opgenomen. Een bovengrens is wel vastgesteld: de strafonderbreking voor bepaalde tijd duurt maximaal drie maanden.
Indien bijzondere voorwaarden worden verbonden aan de strafonderbreking, wordt daarmee een (soms vergaande) inbreuk gemaakt op de grondrechten van de veroordeelde. Het gaat dan in het bijzonder om het door artikel 8 EVRM gewaarborgde recht op bescherming van het privéleven en het recht op bewegingsvrijheid van artikel 2, eerste lid, van het Vierde Protocol bij het EVRM. Voor beide rechten geldt dat deze niet absoluut zijn. Beperkingen op deze rechten zijn onder bepaalde voorwaarden toegestaan. Dat is het geval wanneer de inbreuk bij wet is voorzien en noodzakelijk is in het belang van een gerechtvaardigd doel. De regeling dient bovendien afdoende waarborgen te bevatten teneinde willekeur en misbruik van de inperkende bevoegdheid te voorkomen. Daarnaast dient te zijn voldaan aan de voorwaarden van proportionaliteit (er dient een redelijke verhouding te bestaan tussen de ernst van de inmenging en de zwaarte van het belang dat daarmee wordt gediend) en subsidiariteit (het doel kan niet met een lichter, voor betrokkene minder ingrijpend, middel worden bereikt).
De lagere regels, bezien in samenhang met artikel 7.3.6, vormen de vereiste grondslag voor het stellen van bijzondere voorwaarden. Het verbinden van bijzondere voorwaarden aan de strafonderbreking voor bepaalde tijd kan nodig zijn om de belangen van slachtoffers te beschermen of om de risico’s te ondervangen die strafonderbreking met zich brengt voor de continuïteit van de tenuitvoerlegging of voor de maatschappelijke orde en veiligheid. De mogelijkheid tot het kunnen stellen van bijzondere voorwaarden is daarmee noodzakelijk voor een verantwoorde toepassing van de strafonderbreking voor bepaalde tijd en daarmee voor het belang van een geloofwaardige tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen.
Voor wat betreft de voorwaarden van proportionaliteit en subsidiariteit is allereerst de doelgroep van belang waaraan strafonderbreking wordt verleend. Volgens vaste jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens brengt rechtmatige detentie naar zijn aard onvermijdelijk inbreuken met zich op het recht op privéleven en het recht op bewegingsvrijheid. Een gedetineerde zal dus eerder en verdergaande inperkingen moeten «dulden» dan een regulier persoon. Deze bijzondere status geldt ook voor veroordeelden aan wie strafonderbreking wordt verleend. Het gaat hier immers om veroordeelden die een vrijheidsstraf uitzitten, die niet in aanmerking komen voor een vorm van verlof, maar ten aanzien van wie in uitzonderlijke gevallen desalniettemin wordt overwogen of zij de inrichting toch tijdelijk mogen verlaten in verband met klemmende redenen in de persoonlijke sfeer. Hoewel een verleende strafonderbreking de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf tijdelijk schorst, is de beslissing om al dan niet strafonderbreking te verlenen en welke bijzondere voorwaarden daaraan worden verbonden, een beslissing die wordt genomen ten aanzien van een veroordeelde die een vrijheidsstraf uitzit. Die vrijheidsbenemende titel zelf vervalt ook niet door de beslissing. Deze blijft bestaan, alleen de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf wordt slechts tijdelijk geschorst. Na het eindigen van de strafonderbreking wordt de tenuitvoerlegging van rechtswege hervat en de strafonderbreking kan ook eerder worden herroepen, bijvoorbeeld bij overtreding van een daaraan verbonden voorwaarde of in verband met gewijzigde omstandigheden. Of bepaalde bijzondere voorwaarden ook in het individuele geval gerechtvaardigd zijn, vergt een individuele belangenafweging, waarin alle relevante belangen worden meegewogen. De uitkomst van die belangenafweging is één integrale beslissing over het al dan niet toekennen van de strafonderbreking, de duur ervan en de eventueel daaraan te verbinden bijzondere voorwaarden. Tijdens de strafonderbreking kan zo nodig toezicht worden gehouden op de naleving van de gestelde bijzondere voorwaarden (artikel 7.2.1, eerste lid, onderdeel a, onder 5°). Meestal wordt dergelijk toezicht vormgegeven door dit als afzonderlijke voorwaarde te stellen bij de beslissing tot strafonderbreking. De Minister geeft vervolgens ambtshalve een opdracht aan een reclasseringsinstelling om toezicht te houden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden (artikel 7.2.1, tweede lid).
Vierde lid
Wanneer de Minister gebruik maakt van de bevoegdheid om strafonderbreking te verlenen, wordt de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf geschorst. Dat betekent dat de tenuitvoerleggingstermijn niet loopt voor de duur van de strafonderbreking (artikel 7.1.8, tweede lid).
Vijfde lid
Als de veroordeelde het niet eens is met een beslissing van de Minister over strafonderbreking, kan de veroordeelde daartegen beroep instellen bij de beroepscommissie van de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming. Daartoe is Hoofdstuk XIII van de Penitentiaire beginselenwet van toepassing verklaard. Daarmee is voorzien in een belangrijke rechtswaarborg tegen willekeur. Hierbij moet wel voor ogen worden gehouden dat het verlenen van strafonderbreking – en daarmee ook de vaststelling van de duur ervan en de daaraan te verbinden bijzondere voorwaarden – een discretionaire bevoegdheid is van de Minister. De uitkomst van de door de Minister gemaakte belangenafweging kan dan ook slechts marginaal worden getoetst.
Toelichting op voorstel ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL VII [wijzigingen in Boek 7 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel I en J · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified
De artikelen 7.3.4 en 7.3.6, tweede lid, waarin de regeling van strafonderbreking is opgenomen, vervallen. De regeling van de strafonderbreking wordt wetssystematisch beter passend geacht in de Penitentiaire beginselenwet en de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen en zal daarnaar worden overgeheveld via de invoeringswet. Het gaat bij strafonderbreking immers om een penitentiair instrument waarmee tijdens de tenuitvoerlegging door de Minister van Justitie en Veiligheid (in de praktijk: de directeur van de penitentiaire inrichting) ruimte kan worden geboden in uitzonderlijke gevallen, waarin niet kan worden volstaan met een vorm van verlof zoals geregeld in de beginselenwetten. Het overhevelen van de regeling van strafonderbreking draagt daarnaast bij aan de inzichtelijkheid van de regelgeving. Door het verplaatsen van de regeling van strafonderbreking naar de genoemde beginselenwetten zijn daarin namelijk alle vormen van de (tijdelijke) verlating van een inrichting terug te vinden. Op de procedure die moet worden gevolgd wanneer de gedetineerde het niet eens is met het besluit over de strafonderbreking zijn de relevante delen van de beginselenwetten (Hoofdstuk XIII van de Penitentiaire beginselenwet en Hoofdstuk XV van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen) reeds nu van toepassing via een verwijzing in het Wetboek van Strafvordering. Die verwijzingen kunnen vervallen nu de strafonderbreking wordt verplaatst.
Verwijzingen niet in de bron
Geen letterlijke artikelverwijzingen in of naar deze tekst.
Transponering (oud ↔ nieuw) niet in de bron
Geen transponeringsregel in de tabel van 2023.
Openstaande punten aanwezig
signaal Geconsolideerde tekst van artikel 7.3.4 is niet letterlijk gelijk aan een primaire bron; 2 wijzigingsinstructie(s) waaronder uit het wetsvoorstel 36913 raken dit artikel. Toepassing van de instructies is niet automatisch geverifieerd.
signaal Geconsolideerde tekst van artikel 7.3.4 is niet letterlijk gelijk aan een primaire bron; 2 wijzigingsinstructie(s) waaronder uit het wetsvoorstel 36913 raken dit artikel. Toepassing van de instructies is niet automatisch geverifieerd.
Bronnen aanwezig
| Document | Status | Hash |
|---|---|---|
| Tweede vaststellingswet (Stb. 2026, 57) · publicatie docv:stb-2026-57:4547aae23559 | WettekstVastgesteldNog niet in werking | 4547aae23559b321… |
| Geconsolideerde tekst (KWEST, repository) docv:kwest-wet:f48b037c7e4f | Geconsolideerde presentatieFase onbekendNog niet in werkingProjectie met voorstel | f48b037c7e4f05b8… |
Volledige JSONhet canonieke factsheetrecord
{
"schema_version": "1.0.0",
"id": "factsheet:artikel:7.3.4",
"type": "factsheet_artikel",
"run_id": "run-2026-11-09T10-04-47-158Z",
"bepaling": {
"schema_version": "1.0.0",
"id": "prov:wvsv:art-7.3.4",
"type": "bepaling",
"wetboek": "wvsv_nieuw",
"artikelnummer": "7.3.4",
"structuurpad": [
"Boek 7",
"Hoofdstuk 3",
"Titel 3.1"
],
"versie_ids": [
"provv:wvsv:art-7.3.4:stb-2026-57",
"provv:wvsv:art-7.3.4:kwest-wet"
],
"vastgestelde_versie_id": "provv:wvsv:art-7.3.4:stb-2026-57",
"voorgestelde_versie_ids": [],
"geconsolideerde_versie_id": "provv:wvsv:art-7.3.4:kwest-wet",
"review_ids": [
"review:5f80de3e4bd81fb5"
]
},
"labels": [
"Wettekst (vastgesteld, nog niet in werking)",
"Toelichting beschikbaar"
],
"vastgestelde_tekst": {
"status": "present",
"id": "provv:wvsv:art-7.3.4:stb-2026-57",
"documentversie_id": "docv:stb-2026-57:4547aae23559",
"bron": {
"documentversie_id": "docv:stb-2026-57:4547aae23559",
"document": {
"id": "doc:stb-2026-57",
"titel": "Tweede vaststellingswet (Stb. 2026, 57)",
"urls": {
"html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.html",
"xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.xml",
"pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.pdf"
},
"officiele_identificaties": [
{
"soort": "staatsblad",
"waarde": "Stb. 2026, 57"
},
{
"soort": "dossiernummer",
"waarde": "36636"
}
]
},
"juridische_context": {
"brontype": "official_enactment",
"wetgevingsfase": "enacted",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "not_applicable",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:1ba9e3cb774e17e5",
"evidence:108a7e976e3f0c37",
"evidence:68544a86c15f6ba5"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "4547aae23559b32116747acfe6c4662bb077e2a18255cb9340bddf2cc861544b",
"opmerkingen": [
"Wijzigingswet: voegt Boek 1 Hoofdstuk 10 en de Boeken 7 en 8 in en wijzigt enkele artikelen van Stb. 2026, 56 via tekstuele wijzigingsinstructies."
]
},
"tekstonderdeel_id": "sec:stb-2026-57:art-7.3.4",
"tekst": "1. Onze Minister kan in uitzonderlijke gevallen strafonderbreking voor bepaalde tijd verlenen. De strafonderbreking duurt niet langer dan noodzakelijk.\n2. Onze Minister kan in uitzonderlijke gevallen strafonderbreking voor onbepaalde tijd verlenen aan vreemdelingen die niet in aanmerking komen voor voorwaardelijke invrijheidstelling.\n3. De strafonderbreking wordt verleend op verzoek van de veroordeelde, op verzoek van de officier van justitie of ambtshalve.\n4. Tijdens de strafonderbreking is de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf geschorst.\n5. Ten aanzien van beslissingen over strafonderbreking is Hoofdstuk XIII van de Penitentiaire beginselenwet van toepassing.",
"leden": [
{
"id": "sec:stb-2026-57:art-7.3.4/lid-1",
"soort": "lid",
"nummer": "1",
"tekst": "1. Onze Minister kan in uitzonderlijke gevallen strafonderbreking voor bepaalde tijd verlenen. De strafonderbreking duurt niet langer dan noodzakelijk.",
"offset_in_ouder": {
"start": 0,
"eind": 151
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-57:art-7.3.4/lid-2",
"soort": "lid",
"nummer": "2",
"tekst": "2. Onze Minister kan in uitzonderlijke gevallen strafonderbreking voor onbepaalde tijd verlenen aan vreemdelingen die niet in aanmerking komen voor voorwaardelijke invrijheidstelling.",
"offset_in_ouder": {
"start": 152,
"eind": 335
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-57:art-7.3.4/lid-3",
"soort": "lid",
"nummer": "3",
"tekst": "3. De strafonderbreking wordt verleend op verzoek van de veroordeelde, op verzoek van de officier van justitie of ambtshalve.",
"offset_in_ouder": {
"start": 336,
"eind": 461
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-57:art-7.3.4/lid-4",
"soort": "lid",
"nummer": "4",
"tekst": "4. Tijdens de strafonderbreking is de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf geschorst.",
"offset_in_ouder": {
"start": 462,
"eind": 550
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-57:art-7.3.4/lid-5",
"soort": "lid",
"nummer": "5",
"tekst": "5. Ten aanzien van beslissingen over strafonderbreking is Hoofdstuk XIII van de Penitentiaire beginselenwet van toepassing.",
"offset_in_ouder": {
"start": 551,
"eind": 674
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
}
],
"juridische_context": {
"brontype": "official_enactment",
"wetgevingsfase": "enacted",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "not_applicable",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:1ba9e3cb774e17e5",
"evidence:108a7e976e3f0c37",
"evidence:68544a86c15f6ba5"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"herkomst_analyse": {
"vergelijking": {},
"gelijkenis": {},
"conclusie": "primaire_bron",
"wijzigingsinstructie_ids": []
},
"bewijs_ids": [
"evidence:cb48e8f09abd9f6d",
"evidence:a6781c4afe13b6cb",
"evidence:d1f67b9ab7130487",
"evidence:1f1eb8088cc5f7b1",
"evidence:269a132ba64b4147",
"evidence:696f68654dada165"
],
"review_ids": [],
"bronlocator": {
"xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[2]/wijziging[1]/wijzig-divisie[1]/wijzig-divisie[3]/wijzig-divisie[1]/artikel[4]"
}
},
"voorgestelde_tekst": {
"status": "not_stated",
"items": []
},
"geconsolideerde_presentatie": {
"status": "present",
"id": "provv:wvsv:art-7.3.4:kwest-wet",
"documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
"bron": {
"documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
"document": {
"id": "doc:kwest-wet",
"titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)",
"urls": {
"repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml",
"bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx",
"kwest": "https://kwest.overheid.nl/"
},
"officiele_identificaties": []
},
"juridische_context": {
"brontype": "consolidated_presentation",
"wetgevingsfase": "unknown",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "projection",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:230362c00be675b3"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87",
"opmerkingen": [
"Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.",
"Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1."
]
},
"tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-7.3.4",
"tekst": "Vervallen",
"leden": [],
"juridische_context": {
"brontype": "consolidated_presentation",
"wetgevingsfase": "introduced",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "projection",
"status_bewijs_ids": [],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"herkomst_analyse": {
"vergelijking": {
"stb-2026-56": "afwezig",
"stb-2026-57": "afwijkend",
"kst-36913-2": "afwezig"
},
"gelijkenis": {
"stb-2026-57": 0.021
},
"conclusie": "afgeleid_met_wijzigingsinstructies",
"wijzigingsinstructie_ids": [
"sec:kst-36913-2:wijzart-VII/ond-I",
"sec:kst-36913-2:wijzart-VII/ond-BB"
]
},
"bewijs_ids": [
"evidence:0537ffbda8a6298b",
"evidence:3a0b525ad1a9213d"
],
"review_ids": [
"review:5f80de3e4bd81fb5"
],
"bronlocator": {
"xml_pad": "/wetgeving[1]/wettekst[1]/boek[7]/hoofdstuk[3]/titeldeel[1]/artikel[4]",
"kwest_about_id": "artikel=7.3.4",
"kwest_part_id": "artikel=7.3.4"
}
},
"wijzigingsinstructies_vastgesteld": {
"status": "not_stated",
"items": []
},
"wijzigingsinstructies_voorgesteld": {
"status": "present",
"items": [
{
"relatie_id": "rel:proposed_amendment_by:prov:wvsv:art-7.3.4:sec:kst-36913-2:wijzart-VII/ond-I",
"instructie": {
"schema_version": "1.0.0",
"type": "tekstonderdeel",
"documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d",
"volgorde": 791,
"kind_ids": [],
"verwijzingen": [
"7.3.4"
],
"id": "sec:kst-36913-2:wijzart-VII/ond-I",
"soort": "wijzigingsinstructie",
"nummer": "I",
"label": "Onderdeel",
"titel": null,
"ouder_id": "sec:kst-36913-2:wijzart-VII",
"pad": [
"ARTIKEL VII",
"Onderdeel I"
],
"tekst": "Artikel 7.3.4 vervalt.",
"offset_in_ouder": null,
"bronlocator": {
"xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/kamerstuk[1]/stuk[1]/voorstel-wet[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[7]/wijzig-lid[9]"
},
"verwerkingsstatus": "mapped",
"extra": {
"wijzigingsinstructie": "Artikel 7.3.4 vervalt.",
"doelartikelen": [
"7.3.4"
],
"bevat_nieuwe_tekst": false
}
},
"bron": {
"documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d",
"document": {
"id": "doc:kst-36913-2",
"titel": "Eerste aanvullingswet, voorstel van wet (Kamerstukken II 2025/26, 36913, nr. 2)",
"urls": {
"html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.html",
"xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.xml",
"pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.pdf"
},
"officiele_identificaties": [
{
"soort": "kamerstuk",
"waarde": "kst-36913-2"
},
{
"soort": "dossiernummer",
"waarde": "36913"
}
]
},
"juridische_context": {
"brontype": "bill",
"wetgevingsfase": "introduced",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "not_applicable",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:109d2164151a5415"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "3e5c0219181d32958ac2662140e4b46221de34eb1896d5d8d89d9769353489ff",
"opmerkingen": [
"Nota van wijziging (2026-09-30) en latere stukken niet verwerkt; dossier in behandeling bij de Tweede Kamer op de peildatum."
]
}
},
{
"relatie_id": "rel:proposed_amendment_by:prov:wvsv:art-7.3.4:sec:kst-36913-2:wijzart-VII/ond-BB",
"instructie": {
"schema_version": "1.0.0",
"type": "tekstonderdeel",
"documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d",
"volgorde": 826,
"kind_ids": [],
"verwijzingen": [
"7.7.8",
"7.3.4"
],
"id": "sec:kst-36913-2:wijzart-VII/ond-BB",
"soort": "wijzigingsinstructie",
"nummer": "BB",
"label": "Onderdeel",
"titel": null,
"ouder_id": "sec:kst-36913-2:wijzart-VII",
"pad": [
"ARTIKEL VII",
"Onderdeel BB"
],
"tekst": "In artikel 7.7.8 wordt «, 7.3.4 en 7.3.6, eerste en tweede lid» vervangen door «en 7.3.6, eerste lid» en vervalt «, met dien verstande dat in artikel 7.3.4, vijfde lid, onder Hoofdstuk XIII van de Penitentiaire beginselenwet wordt verstaan Hoofdstuk XV van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen».",
"offset_in_ouder": null,
"bronlocator": {
"xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/kamerstuk[1]/stuk[1]/voorstel-wet[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[7]/wijzig-lid[28]"
},
"verwerkingsstatus": "mapped",
"extra": {
"wijzigingsinstructie": "In artikel 7.7.8 wordt «, 7.3.4 en 7.3.6, eerste en tweede lid» vervangen door «en 7.3.6, eerste lid» en vervalt «, met dien verstande dat in artikel 7.3.4, vijfde lid, onder Hoofdstuk XIII van de Penitentiaire beginselenwet wordt verstaan Hoofdstuk XV van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen».",
"doelartikelen": [
"7.7.8",
"7.3.4"
],
"bevat_nieuwe_tekst": false
}
},
"bron": {
"documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d",
"document": {
"id": "doc:kst-36913-2",
"titel": "Eerste aanvullingswet, voorstel van wet (Kamerstukken II 2025/26, 36913, nr. 2)",
"urls": {
"html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.html",
"xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.xml",
"pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.pdf"
},
"officiele_identificaties": [
{
"soort": "kamerstuk",
"waarde": "kst-36913-2"
},
{
"soort": "dossiernummer",
"waarde": "36913"
}
]
},
"juridische_context": {
"brontype": "bill",
"wetgevingsfase": "introduced",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "not_applicable",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:109d2164151a5415"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "3e5c0219181d32958ac2662140e4b46221de34eb1896d5d8d89d9769353489ff",
"opmerkingen": [
"Nota van wijziging (2026-09-30) en latere stukken niet verwerkt; dossier in behandeling bij de Tweede Kamer op de peildatum."
]
}
}
]
},
"leden": {
"status": "present",
"items": [
{
"id": "sec:stb-2026-57:art-7.3.4/lid-1",
"soort": "lid",
"nummer": "1",
"tekst": "1. Onze Minister kan in uitzonderlijke gevallen strafonderbreking voor bepaalde tijd verlenen. De strafonderbreking duurt niet langer dan noodzakelijk.",
"offset_in_ouder": {
"start": 0,
"eind": 151
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-57:art-7.3.4/lid-2",
"soort": "lid",
"nummer": "2",
"tekst": "2. Onze Minister kan in uitzonderlijke gevallen strafonderbreking voor onbepaalde tijd verlenen aan vreemdelingen die niet in aanmerking komen voor voorwaardelijke invrijheidstelling.",
"offset_in_ouder": {
"start": 152,
"eind": 335
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-57:art-7.3.4/lid-3",
"soort": "lid",
"nummer": "3",
"tekst": "3. De strafonderbreking wordt verleend op verzoek van de veroordeelde, op verzoek van de officier van justitie of ambtshalve.",
"offset_in_ouder": {
"start": 336,
"eind": 461
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-57:art-7.3.4/lid-4",
"soort": "lid",
"nummer": "4",
"tekst": "4. Tijdens de strafonderbreking is de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf geschorst.",
"offset_in_ouder": {
"start": 462,
"eind": 550
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
},
{
"id": "sec:stb-2026-57:art-7.3.4/lid-5",
"soort": "lid",
"nummer": "5",
"tekst": "5. Ten aanzien van beslissingen over strafonderbreking is Hoofdstuk XIII van de Penitentiaire beginselenwet van toepassing.",
"offset_in_ouder": {
"start": 551,
"eind": 674
},
"verwijzingen": [],
"kinderen": []
}
]
},
"normatieve_regels": {
"status": "unresolved",
"toelichting": "Regelextractie voor dit artikel nog niet uitgevoerd of nog niet beoordeeld.",
"items": []
},
"definities": {
"status": "not_stated",
"items": []
},
"toelichting": {
"status": "present",
"items": [
{
"id": "mvt:36636:63",
"soort": "artikelsgewijs",
"titelpad": [
"ARTIKELSGEWIJS DEEL",
"ARTIKEL II [vaststelling Boek 7]",
"BOEK 7 Tenuitvoerlegging",
"HOOFDSTUK 3 Vrijheidsstraffen",
"TITEL 3.1 Algemeen",
"Artikel 7.3.4 [strafonderbreking]"
],
"tekst": "Bij de tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen wordt rekening gehouden met alle in aanmerking komende belangen, waaronder – zo schrijft artikel 1.10.3 voor – de veiligheid van de samenleving, de belangen van het slachtoffer en de resocialisatie van de veroordeelde. Afhankelijk van de omstandigheden van het geval zal ook met andere belangen rekening moeten worden gehouden. Er zijn uitzonderlijke gevallen denkbaar waarbij het aangewezen kan zijn de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf (tijdelijk) te onderbreken. Het kan dan gaan om een zwaarwegend belang in de persoonlijke sfeer van de gedetineerde, maar bijvoorbeeld ook om het belang dat gediend is met de uitzetting van een gedetineerde vreemdeling of een andere reden ter behartiging van het algemeen belang. Om die reden is de Minister bevoegd om in uitzonderlijke gevallen de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf tijdelijk of voor onbepaalde tijd te onderbreken. Deze bevoegdheid is inhoudelijk ongewijzigd overgenomen uit het huidige artikel 6:2:4.\nStrafonderbreking is beperkt tot vrijheidsstraffen, wat betekent dat het kan gaan om een gevangenisstraf, (vervangende) hechtenis, militaire detentie of (vervangende) jeugddetentie (zie artikel 1, aanhef en onderdeel r, van de Penitentiaire beginselenwet). Ten aanzien van de (vervangende) jeugddetentie volgt dit uit artikel 7.7.8. De bevoegdheid tot het verlenen van strafonderbreking heeft dus geen betrekking op vrijheidsbenemende maatregelen, zoals de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege of de vreemdelingenbewaring.\nOp grond van artikel 7.3.6, tweede lid, worden nadere regels gesteld over strafonderbreking. De regels hebben onder andere betrekking op de vereisten voor strafonderbreking, de wijze van verlening van strafonderbreking, en de voorwaarden die kunnen worden verbonden aan de strafonderbreking.\nEerste tot en met derde lid\nEr worden twee typen strafonderbreking onderscheiden: strafonderbreking voor bepaalde tijd (eerste lid) en strafonderbreking voor onbepaalde tijd (tweede lid). De strafonderbreking voor onbepaalde tijd staat (enkel) ten dienste van het vertrek uit Nederland van vreemdelingen die hier geen bestendig rechtmatig verblijf hebben en die om die reden op grond van artikel 7.3.7, tweede lid, onderdeel c, niet in aanmerking komen voor voorwaardelijke invrijheidstelling. Nadat deze vreemdelingen een bepaalde termijn van hun vrijheidsstraf hebben uitgezeten, kan de Minister hen strafonderbreking verlenen met het oog op het realiseren van hun vertrek uit Nederland. Bij zijn beslissing betrekt de Minister naast het uitzettingsbelang ook andere relevante belangen, waaronder slachtofferbelangen. Ook wordt (opnieuw) bezien of de overdracht van de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf aan een andere staat een reële mogelijkheid is. Indien er zicht is op overdracht binnen een redelijke termijn, wordt geen strafonderbreking voor onbepaalde tijd verleend.\nStrafonderbreking voor bepaalde tijd is niet voorbehouden aan specifieke veroordeelden. In beginsel kunnen alle veroordeelden hiervoor in aanmerking komen. Evenmin is vereist dat de veroordeelde een bepaald deel van de vrijheidsstraf moet hebben uitgezeten voordat deze voor strafonderbreking in aanmerking kan komen. Op verzoek van de veroordeelde, de officier van justitie of ambtshalve kan de Minister op elk moment gedurende de tenuitvoerlegging tijdelijk strafonderbreking verlenen wanneer sprake is van een uitzonderlijke situatie. Of daarvan sprake is, is ter beoordeling aan de Minister. Het gaat om zeer bijzondere gebeurtenissen in de persoonlijke levenssfeer, die dermate ingrijpend dan wel zodanig van aard zijn dat niet kan worden volstaan met incidenteel verlof en niet kan worden gewacht tot een mogelijkheid om de inrichting in een ander kader tijdelijk te verlaten. Met dit wettelijke vereiste wordt benadrukt dat strafonderbreking geen recht is van de veroordeelde, maar een bevoegdheid van de Minister en dat de Minister deze bevoegdheid niet ruimhartig toepast. Bij zijn beslissing houdt de Minister rekening met alle relevante belangen. Er vindt dus een belangenafweging plaats, waarin de belangen van de veroordeelde worden afgewogen tegen het algemeen belang. Wanneer de Minister aanleiding ziet om gebruik te maken van zijn bevoegdheid, stelt hij de veroordeelde daarmee bijvoorbeeld in staat om een in levensgevaar verkerend familielid te bezoeken of om bij de geboorte van zijn kind aanwezig te kunnen zijn. Daarbij kan bewaking worden meegestuurd en kan er aanleiding zijn om bijzondere voorwaarden aan de strafonderbreking te verbinden, waaronder begeleiding door de reclassering en al dan niet gecontroleerd door middel van elektronisch toezicht.\nStrafonderbreking is geen vorm van verlof. Dat strafonderbreking alleen wordt verleend wanneer niet kan worden volstaan met een vorm van verlof houdt in dat eerst wordt gekeken of de veroordeelde in aanmerking komt voor een vorm van verlof en of dat verlof toereikend is. In de praktijk gaat het dan meestal om incidenteel verlof, dat een veroordeelde eveneens in staat stelt om een gebeurtenis in de persoonlijke sfeer bij te wonen, en dat daarom veel raakvlakken heeft met de strafonderbreking voor bepaalde tijd. Incidenteel verlof is in duur in beginsel echter beperkt tot één dag, terwijl de strafonderbreking voor bepaalde tijd langer kan duren. Bij de verlening van tijdelijke strafonderbreking stelt de Minister ook de duur ervan vast. Het eerste lid schrijft voor dat de strafonderbreking niet langer duurt dan noodzakelijk. Welke duur noodzakelijk is, zal van geval tot geval verschillen en daarom is in de (lagere) regelgeving geen vaste minimumduur als ondergrens opgenomen. Een bovengrens is wel vastgesteld: de strafonderbreking voor bepaalde tijd duurt maximaal drie maanden.\nIndien bijzondere voorwaarden worden verbonden aan de strafonderbreking, wordt daarmee een (soms vergaande) inbreuk gemaakt op de grondrechten van de veroordeelde. Het gaat dan in het bijzonder om het door artikel 8 EVRM gewaarborgde recht op bescherming van het privéleven en het recht op bewegingsvrijheid van artikel 2, eerste lid, van het Vierde Protocol bij het EVRM. Voor beide rechten geldt dat deze niet absoluut zijn. Beperkingen op deze rechten zijn onder bepaalde voorwaarden toegestaan. Dat is het geval wanneer de inbreuk bij wet is voorzien en noodzakelijk is in het belang van een gerechtvaardigd doel. De regeling dient bovendien afdoende waarborgen te bevatten teneinde willekeur en misbruik van de inperkende bevoegdheid te voorkomen. Daarnaast dient te zijn voldaan aan de voorwaarden van proportionaliteit (er dient een redelijke verhouding te bestaan tussen de ernst van de inmenging en de zwaarte van het belang dat daarmee wordt gediend) en subsidiariteit (het doel kan niet met een lichter, voor betrokkene minder ingrijpend, middel worden bereikt).\nDe lagere regels, bezien in samenhang met artikel 7.3.6, vormen de vereiste grondslag voor het stellen van bijzondere voorwaarden. Het verbinden van bijzondere voorwaarden aan de strafonderbreking voor bepaalde tijd kan nodig zijn om de belangen van slachtoffers te beschermen of om de risico’s te ondervangen die strafonderbreking met zich brengt voor de continuïteit van de tenuitvoerlegging of voor de maatschappelijke orde en veiligheid. De mogelijkheid tot het kunnen stellen van bijzondere voorwaarden is daarmee noodzakelijk voor een verantwoorde toepassing van de strafonderbreking voor bepaalde tijd en daarmee voor het belang van een geloofwaardige tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen.\nVoor wat betreft de voorwaarden van proportionaliteit en subsidiariteit is allereerst de doelgroep van belang waaraan strafonderbreking wordt verleend. Volgens vaste jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens brengt rechtmatige detentie naar zijn aard onvermijdelijk inbreuken met zich op het recht op privéleven en het recht op bewegingsvrijheid. Een gedetineerde zal dus eerder en verdergaande inperkingen moeten «dulden» dan een regulier persoon. Deze bijzondere status geldt ook voor veroordeelden aan wie strafonderbreking wordt verleend. Het gaat hier immers om veroordeelden die een vrijheidsstraf uitzitten, die niet in aanmerking komen voor een vorm van verlof, maar ten aanzien van wie in uitzonderlijke gevallen desalniettemin wordt overwogen of zij de inrichting toch tijdelijk mogen verlaten in verband met klemmende redenen in de persoonlijke sfeer. Hoewel een verleende strafonderbreking de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf tijdelijk schorst, is de beslissing om al dan niet strafonderbreking te verlenen en welke bijzondere voorwaarden daaraan worden verbonden, een beslissing die wordt genomen ten aanzien van een veroordeelde die een vrijheidsstraf uitzit. Die vrijheidsbenemende titel zelf vervalt ook niet door de beslissing. Deze blijft bestaan, alleen de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf wordt slechts tijdelijk geschorst. Na het eindigen van de strafonderbreking wordt de tenuitvoerlegging van rechtswege hervat en de strafonderbreking kan ook eerder worden herroepen, bijvoorbeeld bij overtreding van een daaraan verbonden voorwaarde of in verband met gewijzigde omstandigheden. Of bepaalde bijzondere voorwaarden ook in het individuele geval gerechtvaardigd zijn, vergt een individuele belangenafweging, waarin alle relevante belangen worden meegewogen. De uitkomst van die belangenafweging is één integrale beslissing over het al dan niet toekennen van de strafonderbreking, de duur ervan en de eventueel daaraan te verbinden bijzondere voorwaarden. Tijdens de strafonderbreking kan zo nodig toezicht worden gehouden op de naleving van de gestelde bijzondere voorwaarden (artikel 7.2.1, eerste lid, onderdeel a, onder 5°). Meestal wordt dergelijk toezicht vormgegeven door dit als afzonderlijke voorwaarde te stellen bij de beslissing tot strafonderbreking. De Minister geeft vervolgens ambtshalve een opdracht aan een reclasseringsinstelling om toezicht te houden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden (artikel 7.2.1, tweede lid).\nVierde lid\nWanneer de Minister gebruik maakt van de bevoegdheid om strafonderbreking te verlenen, wordt de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf geschorst. Dat betekent dat de tenuitvoerleggingstermijn niet loopt voor de duur van de strafonderbreking (artikel 7.1.8, tweede lid).\nVijfde lid\nAls de veroordeelde het niet eens is met een beslissing van de Minister over strafonderbreking, kan de veroordeelde daartegen beroep instellen bij de beroepscommissie van de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming. Daartoe is Hoofdstuk XIII van de Penitentiaire beginselenwet van toepassing verklaard. Daarmee is voorzien in een belangrijke rechtswaarborg tegen willekeur. Hierbij moet wel voor ogen worden gehouden dat het verlenen van strafonderbreking – en daarmee ook de vaststelling van de duur ervan en de daaraan te verbinden bijzondere voorwaarden – een discretionaire bevoegdheid is van de Minister. De uitkomst van de door de Minister gemaakte belangenafweging kan dan ook slechts marginaal worden getoetst.",
"bron": {
"documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36636:27c848ea8a08",
"document": {
"id": "doc:kwest-toelichting-36636",
"titel": "Toelichting 36636 (KWEST-structuur)",
"urls": {
"repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36636.xml"
},
"officiele_identificaties": [
{
"soort": "dossiernummer",
"waarde": "36636"
}
]
},
"juridische_context": {
"brontype": "explanatory_memorandum",
"wetgevingsfase": "enacted",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_applicable",
"consolidatiekarakter": "editorial_compilation",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:68544a86c15f6ba5"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "27c848ea8a08615080d74b47b567d5c67a3f30f4474d576e88a4597a099bb41a",
"opmerkingen": [
"Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies."
]
},
"verificatie": {
"officieel_documentversie_id": "docv:kst-36636-3:dd4dd5a71744",
"status": "verified",
"methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"
},
"label": "Toelichting"
},
{
"id": "mvt:36913:314",
"soort": "wijziging",
"titelpad": [
"ARTIKELSGEWIJS DEEL",
"ARTIKEL VII [wijzigingen in Boek 7 van het Wetboek van Strafvordering]",
"Onderdeel I en J"
],
"tekst": "De artikelen 7.3.4 en 7.3.6, tweede lid, waarin de regeling van strafonderbreking is opgenomen, vervallen. De regeling van de strafonderbreking wordt wetssystematisch beter passend geacht in de Penitentiaire beginselenwet en de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen en zal daarnaar worden overgeheveld via de invoeringswet. Het gaat bij strafonderbreking immers om een penitentiair instrument waarmee tijdens de tenuitvoerlegging door de Minister van Justitie en Veiligheid (in de praktijk: de directeur van de penitentiaire inrichting) ruimte kan worden geboden in uitzonderlijke gevallen, waarin niet kan worden volstaan met een vorm van verlof zoals geregeld in de beginselenwetten. Het overhevelen van de regeling van strafonderbreking draagt daarnaast bij aan de inzichtelijkheid van de regelgeving. Door het verplaatsen van de regeling van strafonderbreking naar de genoemde beginselenwetten zijn daarin namelijk alle vormen van de (tijdelijke) verlating van een inrichting terug te vinden. Op de procedure die moet worden gevolgd wanneer de gedetineerde het niet eens is met het besluit over de strafonderbreking zijn de relevante delen van de beginselenwetten (Hoofdstuk XIII van de Penitentiaire beginselenwet en Hoofdstuk XV van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen) reeds nu van toepassing via een verwijzing in het Wetboek van Strafvordering. Die verwijzingen kunnen vervallen nu de strafonderbreking wordt verplaatst.",
"bron": {
"documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36913:5fac1ce94224",
"document": {
"id": "doc:kwest-toelichting-36913",
"titel": "Toelichting 36913 (KWEST-structuur)",
"urls": {
"repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36913.xml"
},
"officiele_identificaties": [
{
"soort": "dossiernummer",
"waarde": "36913"
}
]
},
"juridische_context": {
"brontype": "explanatory_memorandum",
"wetgevingsfase": "introduced",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_applicable",
"consolidatiekarakter": "editorial_compilation",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:109d2164151a5415"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "5fac1ce94224b086af4767ed8556e7a4923bee65fbedb120c939a4c9c7d0c3ed",
"opmerkingen": [
"Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies."
]
},
"verificatie": {
"officieel_documentversie_id": "docv:kst-36913-3:7056b1426ece",
"status": "verified",
"methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"
},
"label": "Toelichting"
}
]
},
"verwijzingen": {
"status": "not_stated",
"verwijst_naar": [],
"verwezen_door": []
},
"transponering": {
"status": "not_stated",
"items": []
},
"openstaande_punten": {
"status": "present",
"items": [
{
"schema_version": "1.0.0",
"id": "review:5f80de3e4bd81fb5",
"type": "review",
"doel_record_id": "provv:wvsv:art-7.3.4:kwest-wet",
"soort": "herkomst_wijzigingsinstructie",
"ernst": "signaal",
"omschrijving": "Geconsolideerde tekst van artikel 7.3.4 is niet letterlijk gelijk aan een primaire bron; 2 wijzigingsinstructie(s) waaronder uit het wetsvoorstel 36913 raken dit artikel. Toepassing van de instructies is niet automatisch geverifieerd.",
"status": "open",
"aangemaakt_op": "2026-11-03T14:56:55.972Z"
},
{
"schema_version": "1.0.0",
"id": "review:5f80de3e4bd81fb5",
"type": "review",
"doel_record_id": "provv:wvsv:art-7.3.4:kwest-wet",
"soort": "herkomst_wijzigingsinstructie",
"ernst": "signaal",
"omschrijving": "Geconsolideerde tekst van artikel 7.3.4 is niet letterlijk gelijk aan een primaire bron; 2 wijzigingsinstructie(s) waaronder uit het wetsvoorstel 36913 raken dit artikel. Toepassing van de instructies is niet automatisch geverifieerd.",
"status": "open",
"aangemaakt_op": "2026-11-03T14:56:55.972Z"
}
]
},
"bronnen": [
{
"documentversie_id": "docv:stb-2026-57:4547aae23559",
"document": {
"id": "doc:stb-2026-57",
"titel": "Tweede vaststellingswet (Stb. 2026, 57)",
"urls": {
"html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.html",
"xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.xml",
"pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-57.pdf"
},
"officiele_identificaties": [
{
"soort": "staatsblad",
"waarde": "Stb. 2026, 57"
},
{
"soort": "dossiernummer",
"waarde": "36636"
}
]
},
"juridische_context": {
"brontype": "official_enactment",
"wetgevingsfase": "enacted",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "not_applicable",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:1ba9e3cb774e17e5",
"evidence:108a7e976e3f0c37",
"evidence:68544a86c15f6ba5"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "4547aae23559b32116747acfe6c4662bb077e2a18255cb9340bddf2cc861544b",
"opmerkingen": [
"Wijzigingswet: voegt Boek 1 Hoofdstuk 10 en de Boeken 7 en 8 in en wijzigt enkele artikelen van Stb. 2026, 56 via tekstuele wijzigingsinstructies."
]
},
{
"documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
"document": {
"id": "doc:kwest-wet",
"titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)",
"urls": {
"repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml",
"bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx",
"kwest": "https://kwest.overheid.nl/"
},
"officiele_identificaties": []
},
"juridische_context": {
"brontype": "consolidated_presentation",
"wetgevingsfase": "unknown",
"publicatiestatus": "published",
"inwerkingtreding_status": "not_in_force",
"consolidatiekarakter": "projection",
"status_bewijs_ids": [
"evidence:230362c00be675b3"
],
"status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
"geldig_vanaf": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
},
"geldig_tot": {
"waarde": null,
"status": "not_stated"
}
},
"sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87",
"opmerkingen": [
"Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.",
"Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1."
]
}
]
}