Artikel 3.3.1d
VoorstelNog niet in werking
Voorstel — Voorstel eerste aanvullingswet (36913, nr. 2) VoorstelNog niet in werking
Dit artikel bestaat alleen in het wetsvoorstel; er is geen vastgestelde tekst.
Wijzigingsinstructies1 instructie(s); toepassing niet automatisch geverifieerd
Voorstel 36913 (in behandeling) ARTIKEL III › Onderdeel D
Na artikel 3.3.1 worden vier artikelen ingevoegd, luidende:
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan kst 36913 2Geconsolideerde presentatieVoorstel, in behandelingNog niet in werkingProjectie met voorstel
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: afwezig; kst-36913-2: exact.
Toelichting2 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting op voorstel ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL III [wijzigingen in Boek 3 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel D · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Met dit onderdeel worden vier artikelen (artikelen 3.3.1a tot en met 3.3.1d) ingevoegd na artikel 3.3.1 die de voorwaardelijke niet-tenuitvoerlegging van de in de strafbeschikking opgelegde straf betreffen of daarvoor van belang zijn. Deze wijzigingen houden verband met de aanpassing van de regeling van de buitengerechtelijke afdoening (zie paragraaf 6 van het algemeen deel van deze toelichting). De inhoud van dit onderdeel wordt hieronder per artikel besproken.
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL III [wijzigingen in Boek 3 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel D › Artikel 3.3.1d [inhoud strafbeschikking; vertaling] · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Dit artikel is ten opzichte van het in de eerste vaststellingswet opgenomen artikel 3.3.1, zesde lid, gewijzigd op het punt van de informatie die een strafbeschikking moet bevatten. Wanneer een voorwaardelijke straf wordt opgelegd, moeten de proeftijd en de voorwaarden in de strafbeschikking worden vermeld. Ook moet daarin uiteraard worden vermeld of de straf geheel of gedeeltelijk voorwaardelijk niet wordt tenuitvoergelegd. En ook deze informatie moet, in geval een strafbeschikking voor een misdrijf is uitgevaardigd, op grond van het tweede lid van dit artikel worden vertaald in geval de verdachte het Nederlands niet of onvoldoende beheerst. Geëxpliciteerd is dat vermelding van «de wijze waarop verzet kan worden ingesteld», ook de termijn waarbinnen en het parket waarbij dat moet gebeuren omvat (eerste lid, onderdeel g). Uit artikel 5.2.1 volgt dat verzet tegen een strafbeschikking wordt ingesteld bij het parket dat in de strafbeschikking wordt vermeld. De manieren waarop verzet kan worden ingesteld zijn vastgelegd in artikel 5.2.2, derde lid. De verzetstermijn is geregeld in artikel 5.3.1.
Verder wordt in dit artikel (eerste lid, onderdeel h) uitdrukkelijk vastgelegd dat de strafbeschikking moet vermelden dat na vrijwillige voldoening daaraan geen verzet meer kan worden ingesteld en dat een aldus gedane afstand niet kan worden herroepen. Daarmee wordt uitvoering gegeven aan een in het kader van de parlementaire behandeling van de eerste vaststellingswet gedane toezegging in de nota naar aanleiding van de verslagen (Kamerstukken II 2023/24, 36 327, nr. 11, antwoord 589). Het eerste lid van artikel 5.3.2 bepaalt dat de verdachte afstand kan doen van de bevoegdheid om verzet in te stellen door vrijwillig aan de strafbeschikking te voldoen. In het huidige wetboek is deze mogelijkheid neergelegd in artikel 257e. Uit de omstandigheid dat aan de strafbeschikking is voldaan, mag volgens de wetsgeschiedenis van de Wet OM-afdoening over het algemeen worden afgeleid dat de verdachte zich daarbij neerlegt (Kamerstukken II 2004/05, 29 849, nr. 3, p. 43). De tekst van de wet eist daarbij uitdrukkelijk dat de voldoening «vrijwillig» plaatsvindt. De aard van de taakstraf en de rijontzegging brengt mee dat het doen van afstand door middel van vrijwillige voldoening binnen de verzetstermijn niet goed voorstelbaar is, bijvoorbeeld bij geldboetes is dat wel mogelijk. Daarom dient de strafbeschikking duidelijk te vermelden dat het voldoen aan de strafbeschikking mede als rechtsgevolg heeft dat afstand wordt gedaan van het recht om verzet in te stellen. In de toelichting bij de strafbeschikking wordt in de praktijk daarom al expliciet vermeld dat een verdachte die verzet wil instellen, niet aan de strafbeschikking moet voldoen. In onderdeel h wordt wordt deze gang van zaken nu gecodificeerd. Daarbij verdient nog opmerking dat de verdachte van een misdrijf die zich in vrijheid bevindt en tegen wie een strafbeschikking wordt uitgevaardigd in de praktijk recht heeft op een kosteloos informatief gesprek met een advocaat. Ook op dat recht wordt hij gewezen in de strafbeschikking of in een begeleidende brief daarbij. In het wetsvoorstel versterking rechtsbijstand in het strafproces wordt deze praktijk van een wettelijke basis voorzien. In gevallen waarin geen sprake is van directe voldoening, bijvoorbeeld wanneer de verdachte de strafbeschikking per post krijgt toegestuurd en vervolgens besluit deze te betalen, is de vrijwilligheid van de afstand op deze wijze voldoende gewaarborgd.