Artikel 6.3.21
VoorstelNog niet in werking
Voorstel — Voorstel eerste aanvullingswet (36913, nr. 2) VoorstelNog niet in werking
Dit artikel bestaat alleen in het wetsvoorstel; er is geen vastgestelde tekst.
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan kst 36913 2Geconsolideerde presentatieVoorstel, in behandelingNog niet in werkingProjectie met voorstel
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: afwezig; kst-36913-2: exact.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL VI [wijzigingen in Boek 6 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel Q › HOOFDSTUK 3 Strafvordering op zee en in de lucht › TITEL 3.4 Meldplicht en register › Artikel 6.3.21 [meldplicht bepaalde misdrijven, gelegenheid tot aangifte doen] · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Dit artikel regelt de meldplicht met betrekking tot bepaalde misdrijven die aan boord van een Nederlands schip, Nederlands zeevissersschip of op een installatie ter zee zijn begaan. Verder stelt het degene die zich aan boord bevindt en die verlangt aangifte te doen van een ter plaatse begaan misdrijf dit te doen met de aan boord aanwezige communicatieapparatuur. Het artikel is deels de opvolger van het huidige artikel 539u en is deels nieuw.
Eerste lid, onderdelen a en b
Deze onderdelen verplichten de kapitein direct mededeling te doen aan de (hulp)officier van justitie van elk ter plaatse begaan misdrijf waardoor de veiligheid van het Nederlands schip, Nederlands zeevissersschip of de installatie ter zee of degenen die zich aldaar bevinden in gevaar is gebracht of waardoor iemands dood of zwaar lichamelijk letsel is veroorzaakt. Ingevolge onderdeel c omvat de meldplicht voorts elk ter plaatse begaan misdrijf waarvan iemand die zich aan boord van het schip of op de installatie ter zee bevindt, verlangt aangifte te doen bij een opsporingsambtenaar.
De meldingsplicht ontstaat door het enkele feit dat het misdrijf wordt gepleegd, ongeacht of ter zake daarvan gebruik wordt gemaakt van een bevoegdheid uit het onderhavige hoofdstuk. Met het gebruik van de term «mededeling» wordt op mondelinge overdracht van het bericht gedoeld. Het gebruik van de term «direct» drukt uit dat zonder onnodig uitstel moet worden gehandeld.
De misdrijven die worden genoemd in de onderdelen a en b komen al voor in het huidige artikel 539u.
Eerste lid, onderdeel c, tweede en derde lid
Het eerste lid, onderdeel c, is nieuw en beoogt in samenhang met het tweede en derde lid, die eveneens nieuw zijn, een voorziening te bieden aan iemand die zich aan boord van een Nederlands schip, Nederlands zeevissersschip of op een installatie ter zee bevindt, bijvoorbeeld een slachtoffer of een getuige, om aangifte te doen bij een opsporingsambtenaar van een ter plaatse gepleegd misdrijf met aan boord aanwezige communicatiemiddelen. In dat geval dient de kapitein hiervan mededelling te doen bij de (hulp)officier van justitie.
Het tweede lid biedt een voorziening voor de situatie waarin de kapitein zelf verdacht wordt van een misdrijf waardoor de veiligheid van het Nederlands schip, Nederlands zeevissersschip of de installatie ter zee of degenen die zich aldaar bevinden in gevaar is gebracht, waardoor iemands dood of zwaar lichamelijk letsel is veroorzaakt of voor de situatie waarin de aangifte, bedoeld in het eerste lid, onderdeel c, is gericht tegen de kapitein. In dat geval dient de vervanger mededeling te doen aan de (hulp)officier van justitie.
Het derde lid schrijft voor dat de kapitein degene die aangifte wenst te doen hiertoe in de gelegenheid stelt met de aan boord aanwezige communicatiemiddelen. In het geval de aangifte tegen de kapitein is gericht, dient de plaatsvervanger diegene hiertoe in de gelegenheid te stellen.
Met deze nieuwe bepalingen wordt een invulling gegeven aan de in het WODC-onderzoek (p. 103) geconstateerde leemte ten aanzien van de meldingsplicht van de kapitein in verhouding tot het nemo tenetur-beginsel. De situatie kan zich immers voordoen dat de kapitein, indien hij zelf de pleger is, via de meldplicht ertoe wordt verplicht bewijs van een strafbaar feit tegen zichzelf te leveren. Door uitbreiding van de meldplicht tot elk misdrijf aan boord begaan waarvan iemand aangifte wenst te doen en de plaatsvervanger in dit verband een rol te geven kan dit worden ondervangen. Aangezien het ook van belang is dat de justitiële autoriteiten op de hoogte worden gebracht wanneer de kapitein zelf verdachte is van een misdrijf genoemd in het eerste lid, onderdelen a en b, is ook in die gevallen een meldingsplicht voor de plaatsvervanger expliciet toegevoegd aan het tweede lid. Nalatigheid in de uitoefening van de meldingsplicht is strafbaar (de artikelen 446a en 471a van het Wetboek van Strafrecht).