Artikel 7.3.15

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 3 Vrijheidsstraffen › TITEL 3.3 Rechtsmiddelen › Artikel 7.3.15 [bezwaarschrift inzake voorwaardelijke invrijheidstelling] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Eerste en tweede lid

De veroordeelde kan een bezwaarschrift indienen tegen de beslissing van de officier van justitie om geen voorwaardelijke invrijheidstelling te verlenen, tegen de beslissing tot uitstel van een beslissing over de verlening van voorwaardelijke invrijheidstelling en tegen de beslissing om de voorwaardelijke invrijheidstelling te herroepen. Dit rechtsmiddel is overgenomen uit het huidige artikel 6:6:8. De veroordeelde dient het bezwaarschrift in op de griffie van de rechtbank binnen twee weken nadat de kennisgeving van de beslissing van de officier van justitie aan hem is betekend.

Derde lid

Op grond van artikel 7.1.20, eerste lid, is tot kennisneming van het bezwaarschrift bevoegd de rechtbank die in eerste aanleg heeft kennisgenomen van het strafbare feit ter zake waarvan de vrijheidsstraf wordt tenuitvoergelegd. Voor het geval van aaneensluitende tenuitvoerlegging van meerdere vrijheidsstraffen bevat het derde lid een aanvullende competentieregeling. In dat geval is tot kennisneming bevoegd de rechtbank die in eerste aanleg heeft geoordeeld ter zake van het strafbare feit waarvoor de langste onvoorwaardelijke vrijheidsstraf is opgelegd. Bij straffen van gelijke lengte zijn de rechtbanken gelijkelijk bevoegd. In het geval van de tenuitvoerlegging van een buitenlandse rechterlijke beslissing geldt het bepaalde in artikel 7.1.20, tweede lid. In die bepaling is het huidige artikel 6:6:8, derde lid, verdisconteerd.

Het huidige artikel 6:6:8, vierde lid, is niet overgenomen. Aan dat artikellid bestaat geen behoefte meer, omdat in het nieuwe wetboek de raadkamerprocedure het uitgangspunt is voor alle rechterlijke procedures in de fase van de tenuitvoerlegging. Dat hoeft dus niet meer, zoals in het huidige vierde lid, te worden geëxpliciteerd. Zie in dit verband de inleidende toelichting op Titel 1.5 (De raadkamer en de rechter-commissaris).

Vierde en vijfde lid

In navolging van het huidige artikel 6:6:9 regelen het vierde en vijfde lid de procedure bij de rechtbank. De rechtbank onderzoekt zo spoedig mogelijk of de officier van justitie bij de afweging van de betrokken belangen in redelijkheid tot zijn beslissing heeft kunnen komen. Het is dus niet aan de rechtbank om tot een geheel nieuwe afweging van de betrokken belangen te komen. Beoordeeld dient te worden of de officier van justitie in zijn afweging van de betrokken belangen in redelijkheid tot zijn beslissing is gekomen, een zogeheten marginale toets. Benadrukt zij dat de indiening van een bezwaarschrift geen opschortende of schorsende werking heeft, omdat de beslissing van de officier van justitie tot herroeping dadelijk uitvoerbaar is (artikel 7.3.11, zevende lid). De veroordeelde wordt dus in beginsel niet voorwaardelijk in vrijheid gesteld zolang de rechtbank geen beslissing heeft genomen. Dat is slechts anders als de officier van justitie na de indiening van het bezwaarschrift alsnog voorwaardelijke invrijheidstelling verleent, bijvoorbeeld naar aanleiding van een verzoek van de veroordeelde op grond van artikel 7.3.8, tweede lid. Om deze reden is het tweede lid van het huidige artikel 6:6:9 niet overgenomen.

Indien de rechtbank het bezwaarschrift gegrond acht, bepaalt zij het tijdstip waarop de veroordeelde alsnog voorwaardelijk in vrijheid wordt gesteld (bij een bezwaarschrift tegen het niet verlenen van voorwaardelijke invrijheidstelling) dan wel opnieuw voorwaardelijk in vrijheid wordt gesteld (bij een bezwaarschrift tegen de herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling). Conform het huidige recht kan de rechtbank daarbij adviseren over de te stellen bijzondere voorwaarden. Tegen de beslissing van de rechtbank staat geen rechtsmiddel open, afgezien van beroep in cassatie in het belang van de wet.