Artikel 7.4.13

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 4 Terbeschikkingstelling › TITEL 4.4 Rechtsmiddelen › Artikel 7.4.13 [hoger beroep inzake terbeschikkingstelling] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Eerste lid

De officier van justitie en de terbeschikkinggestelde kunnen hoger beroep instellen tegen de beslissingen van de rechtbank over verlenging of herleving van de terbeschikkingstelling (artikelen 7.4.3 en 7.4.12), voorwaardelijke beëindiging van de verpleging van overheidswege (artikel 7.4.5, eerste en tweede lid, en artikel 7.4.12, vierde lid), het alsnog van overheidswege verplegen (artikel 7.4.7, tweede lid, en artikel 7.4.12, zesde lid) en hervatting van de verpleging van overheidswege (artikel 7.4.7, derde lid, en artikel 7.4.12, zesde lid). Hoger beroep kan uitsluitend worden ingesteld bij de penitentiaire kamer van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. Het woord «over» brengt tot uitdrukking dat hoger beroep openstaat tegen alle beslissingen van de rechtbank, waaronder (deels) toewijzende en (deels) afwijzende beslissingen. De achtergrond hiervan is dat beide procespartijen doorgaans zullen opkomen tegen de voor hen negatieve beslissingen. Ten aanzien van bijvoorbeeld de verlenging van de terbeschikkingstelling zal de officier van justitie doorgaans opkomen tegen een afwijzende beslissing, terwijl de terbeschikkinggestelde zal willen opkomen tegen een toewijzende beslissing. Denkbaar is echter ook dat een verlengingsvordering wordt toegewezen, maar niet voor de gevorderde twee jaar. Ook in dat geval kan de officier van justitie hoger beroep instellen.

Tweede lid

De officier van justitie kan hoger beroep instellen binnen twee weken na de beslissing en de terbeschikkinggestelde binnen twee weken na de betekening van de beslissing. Indien op grond van artikel 7.1.24, derde lid, geen betekening hoeft plaats te vinden omdat de terbeschikkinggestelde bij de uitspraak aanwezig was of de dag van de uitspraak hem tevoren is meegedeeld, kan de terbeschikkinggestelde beroep instellen binnen twee weken na de beslissing.

Derde tot en met zesde lid

Het derde tot en met zesde lid bevatten enkele procedurevoorschriften voor het hoger beroep bij de penitentiaire kamer van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. De voorschriften vormen een aanvulling op de algemene regeling inzake de raadkamerprocedure in Boek 1, Titel 2.3, en de algemene regels in Titel 1.5 (zie ook de inleidende toelichting op Titel 1.5). De voorschriften zijn thans vervat in de artikelen 6:6:16 en 6:6:17. Daaruit zijn zij met beperkte wijzigingen overgenomen.

Derde lid

Allereerst is bepaald dat het gerechtshof zonder onderzoek op de zitting op het hoger beroep kan beslissen indien het na kennisneming van de stukken van oordeel is dat het hoger beroep kennelijk niet ontvankelijk of kennelijk ongegrond is. De beslissing tot kennelijke niet-ontvankelijkheid of kennelijke ongegrondheid dient ertoe in niet twijfelachtige zaken de definitieve beslissing op de verlengingsvordering niet langer op te houden dan strikt noodzakelijk, waarmee ook het belang van de terbeschikkinggestelde wordt gediend (Kamerstukken II 1971/72, 11 932, nr. 3, p. 20). Kennelijke niet-ontvankelijkheid heeft betrekking op gevallen waarin op voorhand duidelijk is dat het hoger beroep zal worden afgewezen op formele gronden, bijvoorbeeld omdat de officier van justitie of de terbeschikkinggestelde de beroepstermijn niet in acht heeft genomen. Van kennelijke ongegrondheid is sprake indien het hoger beroep kennelijk zonder redelijke grond is ingesteld (Kamerstukken II 1971/72, 11 932, nr. 3, p. 20). Het huidige voorschrift dat het gerechtshof, voordat het toepassing kan geven aan dit artikellid, eerst de advocaat-generaal, de terbeschikkinggestelde en diens raadsman moet horen, is vervallen. Dat voorschrift is onnodig zwaar voor de zaken die in aanmerking komen voor kennelijke niet-ontvankelijkheid of kennelijke ongegrondheid. Er moet dan namelijk in alle gevallen een zitting worden gehouden, wat de meerwaarde van deze voorziening aanzienlijk beperkt. In navolging van artikel 1.2.17, eerste lid, biedt dit artikellid dan ook de mogelijkheid tot het achterwege laten van het onderzoek op de zitting. Bij enige twijfel over de zaak geldt uiteraard dat nader onderzoek alsnog uitkomst zal moeten brengen.

Vierde lid

De voorzitter van de penitentiaire kamer kan, zolang niet op het hoger beroep is beslist, de verpleging van overheidswege voorlopig beëindigen. De termijn van de terbeschikkingstelling loopt in dat geval door. Voorwaarde voor het voorlopig beëindigen van de verpleging van overheidswege is dat de rechtbank de verlengingsvordering moet hebben afgewezen, bijvoorbeeld omdat zij van oordeel was dat het recidivegevaar niet langer bestaat of tot een maatschappelijk verantwoord niveau is teruggebracht.

Vijfde lid

Dit lid verklaart enkele regels uit de procedure bij de rechtbank van overeenkomstige toepassing. Allereerst kan het gerechtshof bepalen dat het inzien van geneeskundige en psychologische rapporten de terbeschikkinggestelde persoonlijk niet is toegestaan indien ernstig gevaar wordt gevreesd voor de geestelijke gezondheid van de terbeschikkinggestelde. De terbeschikkinggestelde kan een arts of advocaat, dan wel iemand die van het gerechtshof bijzondere toestemming heeft verkregen, machtigen de rapporten in te zien. De terbeschikkinggestelde wordt in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Voorts kan het gerechtshof de beslissing aanhouden indien het overweegt over te gaan tot voorwaardelijke beëindiging van de verpleging van overheidswege of tot toepassing van artikel 2.3 van de Wet forensische zorg, maar voorlichting over de resocialisatie noodzakelijk acht (zie artikel 7.4.8, vierde lid). Tot slot geldt ook in hoger beroep het spreekrecht van artikel 7.4.8, vijfde lid. Dat spreekrecht houdt bij voorwaardelijke beëindiging van de verpleging van overheidswege of bij wijziging, aanvulling of opheffing van de gestelde voorwaarden in dat het slachtoffer of de daarmee gelijkgestelde spreekgerechtigde in de gelegenheid wordt gesteld een verklaring af te leggen over de (mogelijke) voorwaarden die direct zijn belangen raken, voor zover daarover inhoudelijk wordt gesproken tijdens het onderzoek op de zitting.

Zesde lid

Het gerechtshof beslist zo spoedig mogelijk op het hoger beroep. Het verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk, ongegrond of gegrond. In het laatste geval beveelt het gerechtshof wat volgens de wet behoort plaats te vinden. Het zesde lid is gemodelleerd naar artikel 5.6.3. De formulering is daarmee anders dan het huidige artikel 6:6:17. Het «bevestigen» van beslissingen is bij het hoger beroep tegen vonnissen afgeschaft. De beslissing van het gerechtshof is voorts ex nunc. Het gerechtshof beslist dus niet wat de rechtbank «had behoren te doen» als de situatie inmiddels is veranderd.

Tot slot wordt opgemerkt dat het vierde lid van het huidige artikel 6:6:15 niet is overgenomen. Dat artikellid verklaarde enkele artikelen over de gewone rechtsmiddelen van overeenkomstige toepassing. De artikelen waarnaar werd verwezen zijn thans opgenomen in Boek 5 (Rechtsmiddelen). Gelet op de systematiek van het nieuwe wetboek gelden zij ook in deze beroepsprocedure. Het van overeenkomstige toepassing verklaren is dus niet langer nodig.