Artikel 7.6.2
WettekstVastgesteldNog niet in werking
Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)
Bij de tenuitvoerlegging van een taakstraf wordt de identiteit van de veroordeelde vastgesteld op de wijze, bedoeld in artikel 1.4.8, eerste en tweede lid. De veroordeelde is verplicht ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking te verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of aan het ter inzage aanbieden van een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht.
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.
Bij de tenuitvoerlegging van een taakstraf wordt de identiteit van de veroordeelde vastgesteld op de wijze, bedoeld in artikel 1.4.8, eerste en tweede lid. De veroordeelde is verplicht ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking te verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of aan het ter inzage aanbieden van een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 6 Andere straffen en maatregelen › TITEL 6.1 Taakstraf › Artikel 7.6.2 [identiteitsvaststelling] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Bij de tenuitvoerlegging van een taakstraf wordt de identiteit van de veroordeelde vastgesteld op de wijze, bedoeld in artikel 1.4.8, eerste en tweede lid. Dit voorschrift is geïntroduceerd met de Wet identiteitsvaststelling verdachten, veroordeelden en getuigen (Stb. 2009, 317) met als doel het versterken van een juiste, betrouwbare en zorgvuldige vaststelling van de identiteit van verdachten en veroordeelden in de strafrechtketen. De geloofwaardigheid van de rechtsstaat vereist immers dat de veroordeelde zelf zijn taakstraf ondergaat en wordt begeleid. Zie over de verificatie van de identiteit tijdens taakstraffen nader Kamerstukken II 2007/08, 31 436, nr. 3, p. 37–40. Dit artikel betreft een samenvoeging van het huidige artikel 257a, vijfde lid (voor zover dat betrekking heeft op de taakstraf) en artikel 22k, tweede zin, van het Wetboek van Strafrecht (oud), dat met de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen abusievelijk is vervallen zonder dat een daarmee corresponderende bepaling in het huidige wetboek was opgenomen. In navolging van het advies van de 3RO is verduidelijkt dat de veroordeelde verplicht is medewerking te verlenen aan de identiteitsvaststelling. Deze medewerkingsplicht bleek al impliciet uit de bepaling dat de vervangende hechtenis wordt bevolen indien de veroordeelde (onder andere) niet meewerkt aan het vaststellen van de identiteit (artikel 7.6.4, huidig artikel 6:3:3). Voor de duidelijkheid is deze medewerkingsplicht geëxpliciteerd.