Artikel 7.6.23

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 6 Andere straffen en maatregelen › TITEL 6.5 Rechtsmiddelen › Artikel 7.6.23 [hoger beroep inzake maatregelen 38v en 38z Sr] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Dit artikel regelt het hoger beroep tegen beslissingen van de rechtbank inzake de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid (artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht) en de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking (artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht). Ten aanzien van de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid staat hoger beroep open tegen de beslissing van de rechtbank over opheffing van de maatregel of over wijziging van de inhoud van de maatregel. Ten aanzien van de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking staat – net als in het huidige artikel 6:6:24 – hoger beroep open tegen een beslissing van de rechtbank over tenuitvoerlegging van de maatregel, over verlenging van de termijn van de maatregel, over opheffing van de maatregel of over wijziging van de daarbij gestelde voorwaarden.

Het hoger beroep is voor beide maatregelen gemodelleerd naar het hoger beroep inzake de ISD-maatregel, zoals opgenomen in artikel 7.6.22. Net als in artikel 7.6.22, tweede lid, kan de officier van justitie hoger beroep instellen binnen twee weken na de beslissing van de rechtbank en de veroordeelde binnen twee weken na de betekening van de beslissing van de rechtbank. Indien op grond van artikel 7.1.24, derde lid, geen betekening hoeft plaats te vinden omdat de veroordeelde bij de uitspraak aanwezig was of de dag van de uitspraak hem tevoren is meegedeeld, kan de veroordeelde beroep instellen binnen twee weken na de beslissing.

Ten aanzien van de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking kan hoger beroep uitsluitend worden ingesteld bij de penitentiaire kamer van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. In het belang van de rechtseenheid en de rechtsontwikkeling, daarbij mede in aanmerking genomen het betrekkelijk geringe aantal procedures in hoger beroep, is bij deze maatregel gekozen voor één centrale beroepsinstantie (vgl. Kamerstukken II 2013/14, 33 816, nr. 3, p. 59). Zie verder de toelichting op artikel 7.6.22.