Artikel 7.6.4
WettekstVastgesteldNog niet in werking
Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 6 Andere straffen en maatregelen › TITEL 6.1 Taakstraf › Artikel 7.6.4 [toepassing vervangende hechtenis] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Bij oplegging van een taakstraf bepaalt de rechter ook de duur van de vervangende hechtenis die zal worden toegepast voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht (artikel 22d van het Wetboek van Strafrecht). Indien de veroordeelde niet aanvangt met de taakstraf, geen medewerking verleent aan het vaststellen van zijn identiteit of de taakstraf niet naar behoren verricht of heeft verricht, wordt de vervangende hechtenis toegepast. De tenuitvoerlegging van een taakstraf wordt als mislukt beschouwd indien de veroordeelde zich, na een waarschuwing, opnieuw niet aan zijn verplichtingen houdt, indien de termijn waarbinnen de taakstraf moet worden uitgevoerd dreigt te worden overschreden en dat te wijten is aan de veroordeelde, of in geval van een ernstige misdraging – denk aan werkweigering, dronkenschap, belediging of het plegen van een misdrijf – waardoor de verdere uitvoering van de taakstraf onmogelijk wordt (Kamerstukken II 1998/99, 26 114, nr. 5, p. 18). De toepassing van vervangende hechtenis vindt – net als in het huidige artikel 6:3:3 – plaats door de officier van justitie. De officier van justitie geeft hiervan kennis aan de veroordeelde.
Toepassing van de vervangende hechtenis kan alleen achterwege blijven indien dit zou leiden tot een onbillijkheid van zwaarwegende aard wegens uitzonderlijke omstandigheden die zich hebben voorgedaan na het opleggen van de taakstraf. Daarbij kan worden gedacht aan gewijzigde persoonlijke omstandigheden van de veroordeelde, zoals een ernstige ziekte, een ongeval of opname in een accommodatie.
Opgemerkt zij dat dit artikel alleen toepassing vindt bij een door de rechter opgelegde taakstraf. Bij een taakstraf die is opgelegd in een strafbeschikking wordt de zaak bij niet (volledige) uitvoering geretourneerd naar de officier van justitie en wordt het strafbare feit in beginsel alsnog voorgelegd aan de rechter.