Artikel 7.6.8
WettekstVastgesteldNog niet in werking
Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 6 Andere straffen en maatregelen › TITEL 6.2 Plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders › Artikel 7.6.8 [tenuitvoerlegging en kosten laatste fase] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Eerste lid
Bij de maatregel van plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (hierna ook: ISD-maatregel) kan de laatste fase van de tenuitvoerlegging plaatsvinden buiten de inrichting. Betrokkenheid van het college van burgemeester en wethouders is aan de orde indien en voor zover de laatste fase buiten de inrichting wordt doorgebracht. Dit artikel bevat enkele bepalingen over deze laatste fase van de tenuitvoerlegging. Het betreft een samenvoeging van het huidige artikel 6:2:19, tweede lid, en de artikelen 44d, derde lid, 44e, tweede lid, en 44f van de Penitentiaire maatregel. Deze samenvoeging vindt plaats omdat naar huidig recht op twee plaatsen hetzelfde is geregeld.
Tweede lid
De Minister is verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen (artikel 1.10.1, tweede lid), dus ook voor de tenuitvoerlegging van de ISD-maatregel in al haar fasen. In het tweede lid is tot uitdrukking gebracht dat de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de ISD-maatregel in de laatste fase buiten de inrichting ligt bij het college van burgemeester en wethouders van de deelnemende gemeente. Deze notie is overgenomen uit het huidige artikel 44e, tweede lid, van de Penitentiaire maatregel. In dit verband wordt gewezen op artikel 8, tweede lid, van de Penitentiaire maatregel. Daarin is onder meer bepaald dat degene die verantwoordelijk is voor de uitvoering van het penitentiair programma, toezicht houdt op het dagelijkse verloop daarvan. Met de «uitvoering» van de maatregel wordt gedoeld op de feitelijke en dagelijkse uitvoering van de laatste fase. Daarvoor is het college van burgemeester en wethouders verantwoordelijk. Het college van burgemeester en wethouders maakt bij de uitvoering van zijn taak gebruik van zijn bevoegdheden en de ten dienste staande middelen en voorzieningen.
Derde lid
De Minister en het college van burgemeester en wethouders maken afspraken over de tenuitvoerlegging van de laatste fase van de maatregel buiten de inrichting. Deze bepaling is overgenomen uit artikel 44f, eerste lid, van de Penitentiaire maatregel. De afspraken betreffen in ieder geval de huisvesting, de arbeid en de dagbesteding van de veroordeelde. Het is niet noodzakelijk afspraken te maken met iedere afzonderlijke gemeente. Afspraken kunnen de vorm krijgen van een convenant (Stb. 2004, 272).
Vierde lid
De kosten van de tenuitvoerlegging van de laatste fase van de maatregel komen ten laste van de deelnemende gemeente voor zover die kosten betrekking hebben op het verblijf buiten de inrichting. Dit is een uitzondering op het uitgangspunt dat de kosten van de tenuitvoerlegging ten laste komen van de Staat (artikel 1.10.10, eerste lid). Naar huidig recht is deze uitzondering vastgelegd in artikel 6:2:19, tweede lid, en in artikel 44f, tweede lid, van de Penitentiaire maatregel.
Naast de overheveling van de hierboven genoemde bepalingen uit de Penitentiaire maatregel, zullen uit dat besluit ook enkele bepalingen komen te vervallen. Dat zal gebeuren via het invoeringsbesluit bij het nieuwe wetboek. Te beginnen met artikel 44d, eerste lid, dat bepaalt dat de tenuitvoerlegging van de ISD-maatregel plaatsvindt in een inrichting, en artikel 44e, eerste lid, dat de algemene verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging van de laatste fase van de maatregel buiten de inrichting bij de directeur legt. Deze artikelen vormen een herhaling van respectievelijk artikel 10a van de Penitentiaire beginselenwet en artikel 1.10.1 en zijn in dat opzicht dus overbodig. Hetzelfde geldt voor artikel 44d, tweede lid, waarin staat dat de directeur toestemming kan verlenen voor het tijdelijk verlaten van de inrichting overeenkomstig bij ministeriële regeling te stellen nadere regels. Voor de ISD-maatregel is geen eigen grondslag nodig voor nadere regels over het tijdelijk verlaten van de inrichting; artikel 26, derde lid, van de Penitentiaire beginselenwet spreekt al algemeen over «gedetineerden». Daaronder vallen ook veroordeelden met een ISD-maatregel. Ook voor hen gelden dus de regels uit de Regeling tijdelijk verlaten van de inrichting. Met het vervallen van de genoemde bepalingen en het overhevelen van de in artikel 7.6.8 opgenomen bepalingen blijven de nadere regels in de Penitentiaire maatregel beperkt tot het zogeheten verblijfsplan, waarvoor artikel 18c, tweede lid, van de Penitentiaire beginselenwet de delegatiegrondslag biedt.
Tot slot wordt opgemerkt dat het eerste lid van het huidige artikel 6:2:19 is vervallen. Dat er inrichtingen zijn voor stelselmatige daders en dat de Minister die inrichtingen moet aanwijzen volgt namelijk al uit de artikelen 8 en 9, eerste lid, van de Penitentiaire beginselenwet. Dat in die inrichtingen veroordeelden met een ISD-maatregel worden geplaatst, volgt uit artikel 15, eerste lid, van de Penitentiaire beginselenwet.