Artikel 7.7.3

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 7 Jeugdigen en jongvolwassenen › TITEL 7.1 Algemeen › Artikel 7.7.3 [specifieke procedurele voorschriften] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Dit artikel geeft enkele specifieke procedurele voorschriften voor tenuitvoerleggingsprocedures in het kader van het jeugdstrafrecht. Zoals aangegeven in de algemene toelichting op Titel 1.5 (De raadkamer en de rechter-commissaris), zijn alle tenuitvoerleggingsprocedures vormgegeven als raadkamerprocedures. Gelet op de onverkorte toepassing van Hoofdstuk 1 (zie artikel 7.7.1), geldt dat ook voor jeugdzaken. Het artikel betreft een samenvoeging van de huidige artikelen 6:6:3, zesde lid, en 6:6:37, eerste lid. Daarbij zijn inhoudelijk geen wijzigingen doorgevoerd.

Eerste lid

Het huidige artikel 6:6:37, eerste lid, bepaalt ten aanzien van een aantal vervolgbeslissingen dat zij worden genomen bij beschikking. Het onderscheid tussen uitspraken en beschikkingen komt in het nieuwe wetboek echter niet meer voor. Waar beschikkingen worden gedefinieerd als niet op de terechtzitting gegeven beslissingen, is het voorschrift in zoverre ook overbodig geworden. Met het voorschrift in artikel 6:6:37, eerste lid, is vooral bedoeld aan te geven dat de behandeling door de raadkamer niet in het openbaar plaatsvindt. In zoverre is sprake van een afwijking van artikel 1.2.16, eerste lid. Dit afwijkende uitgangspunt voor het jeugdstrafrecht dient behouden te blijven, en is verwoord in het eerste lid van dit artikel. Daarbij geldt geen beperking tot specifieke beslissingen. Voor een onderscheid naar type beslissing bestaat geen dwingende reden. Daarbij komt dat sommige van de niet in artikel 6:6:37, eerste lid, genoemde beslissingen door de rechtbank ambtshalve kunnen worden genomen in het kader van een procedure die wél is genoemd in dat artikellid. Van een sluitende regeling is in het huidige wetboek dus geenszins sprake. Dit artikel stelt buiten twijfel dat het besloten karakter van de raadkamerprocedure geldt voor alle jeugdzaken, zowel in eerste aanleg als in hoger beroep.

Op de beslotenheid van de zitting kunnen wel uitzonderingen worden gemaakt, zo volgt uit het van overeenkomstige toepassing verklaarde artikel 6.1.22 (huidige artikelen 495b en 497). Zo kan de rechtbank bijzondere toegang verlenen tot het bijwonen van de zitting. Aan het slachtoffer wordt in beginsel toegang verleend, tenzij de rechtbank wegens bijzondere redenen anders beslist. De rechtbank kan ook een volledig openbare behandeling bevelen indien zij van oordeel is dat het belang van de openbaarheid van de zitting zwaarder weegt dan het belang van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van de veroordeelde of de ouder. Tot slot kan worden bepaald dat vragen met betrekking tot de geestvermogens, de persoonlijkheid of de levensomstandigheden van de veroordeelde in zijn afwezigheid zullen worden gesteld en behandeld. Zie nader de toelichting op artikel 6.1.22.

Tweede lid

Het voorschrift in het huidige artikel 6:6:37, eerste lid, dat pas een beslissing kan worden genomen nadat de veroordeelde is gehoord of behoorlijk is opgeroepen, is overbodig naast het algemene artikel 1.2.18, tweede lid. Dat in geval van een minderjarige veroordeelde ook de ouder moet worden opgeroepen of behoorlijk opgeroepen, is daarentegen een aanvulling op Boek 1 die een plaats heeft gekregen in dit artikel. Onder ouder van de minderjarige wordt verstaan de ouder of de voogd die het gezag als bedoeld in artikel 245 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek over de minderjarige uitoefent (artikel 1.1.10, tweede lid).

Met betrekking tot de ouder zijn enkele bepalingen uit Boek 6, Titel 1.1 (Jeugdigen en jongvolwassenen) van overeenkomstige toepassing verklaard. Daarmee is allereerst geborgd dat berichten aan de minderjarige ook worden overgedragen aan de ouder (artikel 6.1.32; huidig artikel 503). Verder geldt dat in de oproeping aan de ouder wordt gewezen op de mogelijkheid dat de rechtbank de medebrenging beveelt indien de ouder niet verschijnt op de zitting. In bepaalde gevallen kan de ouder de toegang tot de zitting juist worden geweigerd. De toegelaten ouder wordt in de gelegenheid gesteld het woord te voeren, en kan worden bevolen de zittingzaal te verlaten, zodat de veroordeelde, een getuige of een deskundige in zijn afwezigheid kan worden verhoord (artikelen 6.1.41, 6.1.42 en 6.1.43; huidige artikelen 496 en 496a). Desgewenst kunnen door de rechtbank inlichtingen worden ingewonnen bij de raad voor de kinderbescherming over de persoonlijkheid en de levensomstandigheden van de minderjarige (artikel 6.1.29, eerste lid; huidig artikel 498). Zie nader de toelichting op de artikelen 6.1.29, eerste lid, 6.1.32, 6.1.41, 6.1.42 en 6.1.43.