Artikel 8.2.14
WettekstVastgesteldNog niet in werking
Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL III [vaststelling Boek 8] › BOEK 8 Internationale en Europese strafrechtelijke samenwerking › HOOFDSTUK 2 Internationale rechtshulp in strafzaken › TITEL 2.3 Verzoeken tot rechtshulp gericht aan Nederland › Artikel 8.2.14 [gezamenlijk verrichten van onderzoekshandelingen met buitenlandse ambtenaren op Nederlands grondgebied] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Dit artikel is nieuw. Het gezamenlijk verrichten van onderzoekshandelingen met buitenlandse ambtenaren in het kader van een buitenlands of buitenlands-Nederlands onderzoek – waarop deze bepaling ziet – moet worden onderscheiden van de situatie waarin buitenlandse opsporingsambtenaren op Nederlandse grondgebied bevoegdheden uitoefenen als bijdrage aan een Nederlands onderzoek. Zie ook A.L. Melai/M.S. Groenhuijsen e.a. (red.), Het Wetboek van Strafvordering, aantekening 17 bij artikel 126g Sv. Dit laatste is geen rechtshulp in de zin van artikel 8.2.1 en 8.2.2 en is van een regeling voorzien in Boek 2, Titel 8.4.
Het is mogelijk dat buitenlandse opsporingsambtenaren – ook buiten het kader van een gezamenlijk onderzoeksteam (zie Hoofdstuk 4) – op Nederlands grondgebied gezamenlijk met Nederlandse opsporingsambtenaren onderzoekshandelingen verrichten of aanwezig zijn bij de verrichting van onderzoekshandelingen door de Nederlandse autoriteiten ter uitvoering van een buitenlands rechtshulpverzoek. Een voorbeeld hiervan is dat buitenlandse opsporingsambtenaren aanwezig zijn bij een doorzoeking of vragen kunnen stellen bij een door Nederlandse autoriteiten geleid verhoor dat op hun verzoek wordt verricht. Verschillende verdragen bieden hiervoor een expliciete grondslag, zoals artikel 4 ERV, zoals gewijzigd door het Tweede aanvullend Protocol (aanwezigheid bij uitvoering rogatoire commissie) en artikel 26 (gemengde patrouilles en controles) van het Benelux rechtshulpverdrag. Onderhavig artikel legt vast dat in dergelijke gevallen waarin de Nederlandse wetgeving, een verdrag of een EU-instrument daarin voorziet, buitenlandse opsporingsambtenaren bevoegdheden kunnen uitoefenen op Nederlands grondgebied. Artikel 2.8.20 werkt in zoverre door in deze bepaling dat, tenzij uit een verdrag of een EU-instrument anders volgt, alleen de daarin opgenomen bevoegdheden kunnen worden uitgeoefend door buitenlandse opsporingsambtenaren. Alleen voor die gevallen voorziet de Nederlandse wet immers in een grondslag voor die bevoegdheidsuitoefening door buitenlandse opsporingsambtenaren. Op het optreden van de buitenlandse opsporingsambtenaren is ook voor het overige het Nederlandse recht van toepassing, zo wordt tot uitdrukking gebracht door de van overeenkomstige toepassing verklaring van artikel 8.2.13, tweede lid. Een soortgelijke bepaling geldt ten aanzien van het optreden op Nederlands grondgebied door buitenlandse opsporingsambtenaren in het kader van een gemeenschappelijk onderzoeksteam. Zie het huidige artikel 5.2.2, waarvan de inhoud in het nieuwe wetboek wordt opgenomen in artikel 8.3.2. Vastgelegd wordt dat dergelijk optreden de voorafgaande toestemming van de officier van justitie behoeft en dat de ambtenaren bij hun optreden onder het gezag van de Nederlandse officier van justitie staan. Dat doet overigens niet af aan de bevoegdheid van de rechter-commissaris om bijvoorbeeld te beslissen over wie er bij een door hem geleide doorzoeking aanwezig zijn.