Artikel 8.4.4
WettekstVastgesteldNog niet in werking
Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL III [vaststelling Boek 8] › BOEK 8 Internationale en Europese strafrechtelijke samenwerking › HOOFDSTUK 4 Overdracht en overname van strafvervolging › TITEL 4.1 Overdracht van strafvervolging › Artikel 8.4.4 [bevoegde autoriteit] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Eerste lid
Op grond van de huidige artikelen 5.3.1, eerste lid, en 5.3.2, eerste lid, is de Minister van Justitie en Veiligheid de bevoegde autoriteit om een andere staat te verzoeken een strafvervolging in te stellen. De Minister doet dat op voorstel van de officier van justitie. Indien een toepasselijk verdrag daarin voorziet, is de officier van justitie bevoegd om het verzoek zonder tussenkomst van de Minister te doen, zo volgt uit het huidige artikel 5.3.5. Zoals in de inleiding op dit hoofdstuk beschreven zijn deze bepalingen hier samengevoegd, aangezien in belangrijke mate dezelfde procedurevoorschriften gelden.
Tweede lid
Dit artikellid, dat voorschriften bevat over het verzoek van de officier van justitie aan de Minister en diens beslissing daarover, komt inhoudelijk overeen met de huidige artikelen 5.3.1, eerste lid, en 5.3.2, eerste lid, eerste volzin. De voorwaarde uit het huidige artikel 5.3.1, eerste lid, dat de overdracht alleen kan worden verzocht ten aanzien van «een feit met de opsporing waarvan hij [de officier van justitie] is belast», keert niet terug. De zinsnede had slechts de beperkte strekking om te verduidelijken aan welke officier van justitie het initiatief tot overdracht toekomt. Zie Kamerstukken II 1979/80, 15 972, nr. 3, p. 8. Een dergelijk voorschrift in de wet sluit niet goed aan bij de landelijke bevoegdheid van de officier van justitie. Zie over de landelijke bevoegdheid van de officier van justitie in het kader van internationale strafrechtelijke samenwerking ook (de toelichting op) artikel 8.1.3. De tweede zin van artikel 5.3.2, eerste lid, – dat voorschrijft dat indien het verzoek op een verdrag is gegrond, de voorschriften van dat verdrag in acht moeten worden genomen – keert evenmin terug in het nieuwe wetboek. Zoals in de algemene inleiding op Boek 8 is uiteengezet, geldt als algemeen uitgangspunt voor de voorschriften in dit boek dat zij ten opzichte van verdragen aanvullend van aard zijn en dat indien een verdrag een regeling bevat die afwijkt van de wettelijke voorschriften, de verdragsregeling voorrang heeft. Dit is ook vastgelegd in artikel 8.1.1.
Derde lid
Het voorschrift uit het huidige artikel 5.3.2, tweede lid, dat een verzoek door tussenkomst van de Minister van Buitenlandse Zaken wordt gedaan, keert hier terug. Dit kan uiteraard anders zijn indien het toepasselijke verdrag anders bepaalt.
Vierde lid
Dit artikellid betreft de omzetting van het huidige artikel 5.3.4. Op grond van deze bepaling informeert de Minister de officier van justitie over zowel de beslissing op het verzoek als over door hem ontvangen berichten over het verloop en de afloop van de zaak in het buitenland («afloopberichten») (vgl. artikel 8.4.17, tweede lid).