Artikel 3.4.8
VoorstelNog niet in werking
Voorstel — Voorstel eerste aanvullingswet (36913, nr. 2) VoorstelNog niet in werking
Dit artikel bestaat alleen in het wetsvoorstel; er is geen vastgestelde tekst.
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan kst 36913 2Geconsolideerde presentatieVoorstel, in behandelingNog niet in werkingProjectie met voorstel
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: afwezig; kst-36913-2: exact.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL III [wijzigingen in Boek 3 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel I › TITEL 4.2 De transactie › AFDELING 4.2.1 Algemene bepalingen › Artikel 3.4.8 [vervallen recht tot strafvervolging; instellen van vervolging] · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Eerste lid
Aansluitend bij het huidige artikel 74b, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht brengt deze bepaling tot uitdrukking dat de verdachte niet kan worden vervolgd voor hetzelfde feit, indien en voor zover de verdachte voldoet aan de gestelde transactievoorwaarden, behoudens het geval dat het gerechtshof in een beklagprocedure op grond van artikel 3.5.10, vierde lid, een vervolgingsbevel geeft. In een dergelijk geval herleeft het vervolgingsrecht. Deze situatie kan zich uitsluitend voordoen bij transacties waarop de verlofprocedure die in Afdeling 4.2.2 is beschreven, niet van toepassing is. In het geval van een hoge transactie waarvoor langs de weg van die verlofprocedure verlof is verleend door het gerechtshof, staat op grond van de wijziging van het eerste lid van artikel 3.5.3 geen beklag open tegen die afdoeningswijze (zie nader de toelichting op die bepaling). Reeds daarom doet zich in die gevallen niet de mogelijkheid voor dat langs de weg van de beklagprocedure het vervolgingsrecht herleeft.
Tweede lid
Op grond van artikel 124 van de Wet op de rechterlijke organisatie in verbinding met de artikelen 1.3.4 en 3.1.1 beslist het openbaar ministerie zelfstandig of vervolging moet plaatsvinden. In lijn daarmee bepaalt artikel 3.4.8, tweede lid, dat bij overtreding van de gestelde voorwaarden door de officier van justitie een nieuwe vervolgingsbeslissing moet worden genomen. De formulering ten aanzien van het ernstig vermoeden van schending van de gestelde voorwaarden is gelijkgetrokken met andere bepalingen over niet-naleving (zie bijvoorbeeld artikel 7.3.11, eerste lid). Verwezen wordt naar de toelichting bij artikel 3.4.1. De officier van justitie brengt – in lijn met de in artikel 3.4.7 vervatte kennisgevingsplicht – in geval van een misdrijf deze beslissing direct ter kennis aan de rechtstreeks belanghebbende die hem bekend is. Tegen een beslissing tot niet-vervolgen kan door de rechtstreeks belanghebbende beklag als bedoeld in artikel 3.5.1 worden gedaan.
Derde lid
Het bepaalde in artikel 74b, tweede en derde lid, van het Wetboek van Strafrecht is, met een hieronder nog toegelichte wijziging, opgenomen in dit artikellid. Artikel 74b, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht, dat een specifieke schadevergoedingsregeling bevat, is geschrapt. Reden daarvoor is dat in Boek 6, Hoofdstuk 6 een algemene schadevergoedingsregeling is getroffen, waarbij artikel 6.6.5, tweede lid, al voorziet in het recht op schadevergoeding als bedoeld in het vierde lid. Het enige verschil is dat artikel 6.6.5, tweede lid, anders dan het genoemde vierde lid schadevergoeding uitsluit ingeval van een rechterlijk pardon. Het wordt niet nodig geacht dat verschil te behouden, nu Boek 6 in een eenvormige schadevergoedingsregeling voorziet.
Het derde lid bepaalt dat als de verdachte al aan een of meer voorwaarden die aan het transactieaanbod zijn verbonden heeft voldaan – bijvoorbeeld doordat hij het transactiebedrag al (gedeeltelijk) heeft betaald – en hij vervolgens ter zake van hetzelfde feit wordt vervolgd en veroordeeld, bij het bepalen van de op te leggen straf of maatregel met die voldoening rekening wordt gehouden. Deze situatie kan zich allereerst voordoen wanneer het gerechtshof een vervolgingsbevel geeft nadat de verdachte al geheel of ten dele aan de gestelde transactievoorwaarden heeft voldaan. In zijn advies heeft het OM aangegeven het niet wenselijk te achten in dergelijke situaties – zoals nu op grond van artikel 74b, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht het geval is en in artikel 3.4.9, tweede lid, van de consultatieversie van dit wetsvoorstel was opgenomen – ertoe te zijn verplicht om betaalde geldbedragen direct terug te betalen, omdat de bevolen vervolging als uitkomst kan hebben dat aan de verdachte een geldboete of ontnemingsmaatregel wordt opgelegd. Mede naar aanleiding daarvan is de genoemde verplichting niet in het nieuwe wetboek overgenomen. In plaats daarvan wordt aangesloten bij de strekking van de regeling van artikel 4.3.19, tweede lid, die geldt voor de vergelijkbare situatie waarin – kort gezegd – de rechter tot een veroordeling komt voor hetzelfde feit ter zake waarvan al een strafbeschikking was uitgevaardigd die geheel of ten dele is tenuitvoergelegd. In het genoemde artikel is bepaald dat de rechter daarmee rekening houdt bij het bepalen van de op te leggen straf of maatregel. Op vergelijkbare wijze wordt nu ten aanzien van de transactie geregeld dat als een veroordeling volgt nadat een vervolgingsbevel is gegeven in een situatie dat al (ten dele) is voldaan aan gestelde transactievoorwaarden, de officier van justitie (als het gerechtshof op grond van artikel 3.5.11, eerste lid heeft bevolen tot het uitvaardigen van een strafbeschikking) onderscheidenlijk de rechter met die omstandigheid rekening houdt bij het bepalen van de op te leggen straf of maatregel. Datzelfde geldt bij een veroordeling naar aanleiding van een zelfstandige beslissing van de officier van justitie om het feit alsnog te vervolgen als bedoeld in artikel 3.4.8, tweede lid.