Wetboek van Strafvorderingnieuw wetboek · kennis- en vraagomgeving · prototypedataset 2026-11-03 · gevalideerd

Artikel 4.4.25

VoorstelNog niet in werking

Voorstel — Voorstel eerste aanvullingswet (36913, nr. 2) VoorstelNog niet in werking

Dit artikel bestaat alleen in het wetsvoorstel; er is geen vastgestelde tekst.

1.
In de volgende gevallen is voor het aangaan van een schikking vereist dat het gerechtshof hiertoe verlof heeft verleend:
a.indien het totale bedrag waarop de schikking betrekking heeft € 200.000 of meer bedraagt;
b.in geval van een schikking ter zake van vervolging of veroordeling wegens deelneming aan een of meer door een rechtspersoon begane strafbare feiten waarop de schikking in het in onderdeel a bedoelde geval betrekking heeft.
2.
De schikking is geen zelfstandige grond voor het lager vaststellen van het te betalen bedrag dan het geschatte voordeel.
Bron: Eerste aanvullingswet, voorstel van wet (Kamerstukken II 2025/26, 36913, nr. 2)officiële publicatie
Wijzigingsinstructies1 instructie(s); toepassing niet automatisch geverifieerd

Voorstel 36913 (in behandeling) ARTIKEL IV › Onderdeel S
Na artikel 4.4.24 worden vier artikelen toegevoegd, luidende:

Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan kst 36913 2Geconsolideerde presentatieVoorstel, in behandelingNog niet in werkingProjectie met voorstel

Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: afwezig; kst-36913-2: exact.

1.
In de volgende gevallen is voor het aangaan van een schikking vereist dat het gerechtshof hiertoe verlof heeft verleend:
a.indien het totale bedrag waarop de schikking betrekking heeft € 200.000 of meer bedraagt;
b.in geval van een schikking ter zake van vervolging of veroordeling wegens deelneming aan een of meer door een rechtspersoon begane strafbare feiten waarop de schikking in het in onderdeel a bedoelde geval betrekking heeft.
2.
De schikking is geen zelfstandige grond voor het lager vaststellen van het te betalen bedrag dan het geschatte voordeel.
Toelichting2 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm

Toelichting op voorstel ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL IV [wijzigingen in Boek 4 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel S · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Dit onderdeel introduceert een procedure van rechterlijk verlof voor het aangaan van een hoge ontnemingsschikking (hierna ook aangeduid als: verlofprocedure) en maakt onderdeel uit van de verbetering van de regeling van de buitengerechtelijke afdoening. Deze verlofprocedure sluit aan bij de procedure die geldt voor het aangaan van hoge transacties. De bepalingen over de hoge ontnemingsschikking zijn neergelegd in Boek 4, Afdeling 4.3.4. De aan deze afdeling toegevoegde artikelen (de artikelen 4.4.25 tot en met 4.4.28) worden hieronder afzonderlijk besproken.

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL IV [wijzigingen in Boek 4 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel S › Artikel 4.4.25 [gevallen waarin het hof verlof verleent bij voorgenomen ontnemingsschikking] · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Eerste lid

Dit lid bepaalt dat in twee gevallen voor het aangaan van een ontnemingsschikking rechterlijk verlof is vereist.

Het eerste geval waarin de verlofprocedure moet worden gevolgd betreft de voorgenomen hoge ontnemingsschikking. Daarvan is sprake indien het totale bedrag waarop de schikking betrekking heeft € 200.000 of meer bedraagt. Dit drempelbedrag sluit aan bij het grensbedrag dat bij een voorgenomen hoge transactie geldt, indien die transactie uitsluitend bestaat in een boetecomponent. Door bij de enkelvoudige geldelijke component van de ontnemingsschikking hetzelfde grensbedrag te hanteren, wordt één lijn getrokken.

Het tweede geval waarin de verlofprocedure moet worden gevolgd, heeft betrekking op ontnemingsschikkingen in de sfeer van de rechtspersoon. Dan geldt de verplichte gang naar het gerechtshof ook bij een voorgenomen ontnemingsschikking naar aanleiding van een vervolging of veroordeling wegens deelneming aan een of meer door een rechtspersoon begane strafbare feiten, ter zake van welk(e) feit(en) met de rechtspersoon een (voorlopige) hoge ontnemingsschikking is aangegaan. Die verplichting geldt dus ook wanneer de voorgenomen schikking met de deelnemer – te denken valt aan opdrachtgevers en feitelijk leidinggevenden als bedoeld in artikel 51 van het Wetboek van Strafrecht – op zichzelf (ver) onder het drempelbedrag blijft. Dit brengt mee dat – in lijn met de verlofprocedure bij hoge transacties – in het geval de officier van justitie in het kader van een hoge ontnemingsschikking met een rechtspersoon ook een schikkingsaanbod wil doen aan betrokken natuurlijke personen, laatstgenoemd aanbod zonder meer aan rechterlijke controle is onderworpen; de ontnemingsschikking komt niet tot stand dan nadat het gerechtshof daartoe verlof heeft verleend.

Tweede lid

Bij aan de rechter voorgelegde procesafspraken geldt als uitgangspunt dat eventuele afspraken over de ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel niet mogen inhouden dat het te betalen bedrag lager wordt vastgesteld dan het geschatte voordeel (artikel 4.2.26b, vierde lid), zodat is verzekerd dat de verdachte via het maken van procesafspraken geen «korting» krijgt op vastgesteld wederrechtelijk verkregen voordeel. Procesafspraken over te ontnemen wederrechtelijk verkregen voordeel kunnen wel zien op de vereenvoudigde wijze waarop de omvang van dat wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat en het daaruit voortvloeiende ontnemingsbedrag (zie nader paragraaf 3.2 van het algemeen deel van deze memorie van toelichting). In lijn hiermee bepaalt artikel 4.4.25, tweede lid, dat de hoge ontnemingsschikking geen zelfstandige grond is voor het lager vaststellen van het te betalen bedrag dan het geschatte voordeel. Dit betekent dat ook voor de hoge ontnemingsschikking geldt dat afspraken tussen officier van justitie wel kunnen zien op de vereenvoudigde wijze waarop de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat en het daaruit voortvloeiende schikkingsbedrag maar dat geen «korting» mag worden gegeven op het geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel.

← Artikel 4.4.24Artikel 4.4.26 →