Artikel 6.1.39

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › BOEK 6 BIJZONDERE REGELINGEN › HOOFDSTUK 1 Voorzieningen vanwege de persoon van de verdachte › TITEL 1.1 Jeugdigen en jongvolwassenen › AFDELING 1.1.5 De betrokkenheid van de ouder of een persoon naar keuze › Artikel 6.1.39 [vertegenwoordiging bij beslag] · Toelichting 36327 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Dit artikel ziet op de vertegenwoordiging door een ouder bij beslissingen over inbeslaggenomen voorwerpen. Bepaald wordt dat het doen van afstand voor de minderjarige door de ouder wordt gedaan (vgl. artikel 2.7.26, eerste lid). In het geval de ouder voor de minderjarige geen afstand heeft gedaan en de officier van justitie de teruggave aan een rechthebbende of de bewaring beveelt, kan daartegen met een klaagschrift worden opgekomen (vgl. artikel 6.4.1, vierde lid). Ook hier geldt dat een ouder voor de minderjarige het beklag doet. Hetzelfde geldt voor het doen van beklag als de minderjarige belanghebbende is in de zin van Boek 6, Hoofdstuk 4, (vgl. artikel 6.4.1 e.v.). De advisering geeft aanleiding te verduidelijken dat in beide gevallen de ouder de minderjarige in rechte vertegenwoordigt, maar zelf niet als beslagene of belanghebbende heeft te gelden. Artikel 6.1.39 vervangt het huidige artikel 487, derde lid, waar over «de wettelijk vertegenwoordiger in burgerlijke zaken» wordt gesproken. Het gaat telkens om minderjarigen jonger dan twaalf jaar. Aan de ouder zal overigens een kennisgeving als bedoeld in 2.7.26, tweede lid, moeten worden gedaan. Hierop is ook zonder nadere voorziening het bepaalde in artikel 6.1.32 van toepassing.

PARAGRAAF 1.1.5.3 Vervolging door strafbeschikking

Toelichting op voorstel ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL VI [wijzigingen in Boek 6 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel N · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Artikel 6.1.39 regelt dat de ouder toestemming geeft voor bepaalde onderzoekshandelingen als de verdachte jonger is dan twaalf jaar. In deze bepaling wordt «een ouder» vervangen door «de ouder». Dat is meer in overeenstemming met het bepaalde in artikel 1.1.10, tweede lid. Daarin is opgenomen dat onder ouder van de minderjarige wordt verstaan de ouder of de voogd die het gezag als bedoeld in artikel 245 van boek 1 van het Burgerlijk Wetboek over de minderjarige uitoefent. Gekozen is voor het enkelvoud, maar in de gevallen waarin er twee ouders zijn, richt de bepaling waarin de term «ouder» wordt gebruikt, zich tot beide ouders afzonderlijk (Kamerstukken II 2022/23, 36 327, nr. 3, p. 100). Het gebruik in artikel 6.1.39 van de woordcombinatie «een ouder» zou kunnen suggereren dat als een van de ouders bezwaar maakt, toestemming van de andere ouder voldoende is. Dat is echter niet het geval. Toestemming is vereist van het ouderlijk gezag, en dus van iedere gezagsdrager (al mag uiteraard één van hen namens de ander toestemming geven). Daarom wordt «een ouder» vervangen door «de ouder».