Artikel 7.1.12
WettekstVastgesteldNog niet in werking
Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 1 Algemene bepalingen › TITEL 1.3 Opschorting en schorsing › Artikel 7.1.12 [mededeling opschorting of schorsing gratieverzoek] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
In dit artikel is het huidige artikel 6:7:4 met beperkte wijzigingen overgenomen.
Eerste lid
Als een gratieverzoek opschortende werking toekomt, stelt de Minister de veroordeelde hiervan in kennis. De opschorting duurt totdat op het gratieverzoek is beschikt. Bij een gunstige beschikking ontvangt de veroordeelde een afschrift van het koninklijk besluit (artikel 18, eerste lid, Gratiewet). Als het gratieverzoek wordt afgewezen, wordt de veroordeelde daarvan in kennis gesteld (artikel 18, tweede lid, Gratiewet). De straf of maatregel, of het restant daarvan, kan vervolgens worden tenuitvoergelegd.
Het ingaan van de opschorting is dus niet langer, zoals in het huidige wetboek, afhankelijk gesteld van het moment waarop de veroordeelde met de mededeling bekend is geworden (zie huidig artikel 6:7:4, derde lid, eerste zin). Dat uitgangspunt stond op gespannen voet met het bepaalde in het huidige vierde lid, dat voorschrijft dat de Minister na de mededeling zorgdraagt dat opschorting of schorsing plaatsvindt. Daaruit volgt dat met de opschorting niet mag worden gewacht totdat de veroordeelde bekend is met de mededeling. Dit heeft ertoe geleid dat de eerste zin van het huidige derde lid niet is overgenomen. De tweede zin is toegevoegd aan het eerste lid van dit artikel. Ook het genoemde vierde lid van artikel 6:7:4 is niet overgenomen. Het spreekt immers vanzelf dat de Minister, die verantwoordelijk is voor de tenuitvoerlegging, zorgt dat de wettelijke regeling in acht wordt genomen. Dat hoeft niet afzonderlijk te worden bepaald.
Tweede lid
Indien een gratieverzoek betrekking heeft op een vrijheidsstraf, op een terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege of op een maatregel van plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders, zonder dat de wet daaraan opschortende werking verbindt, kan de Minister niettemin bepalen dat de tenuitvoerlegging wordt opgeschort of geschorst zolang niet is beschikt op het gratieverzoek. Met deze uitzondering kunnen onbillijke situaties worden voorkomen indien toewijzing van het gratieverzoek hoogstwaarschijnlijk is. Ook is toepassing van dit artikellid denkbaar bij een bij de wet niet toegelaten straf of combinatie van straffen (M.J.M. Verpalen, in: C.P.M. Cleiren, J.H. Crijns en M.J.M. Verpalen (red.), Tekst & Commentaar Strafvordering, veertiende druk, Deventer: Wolters Kluwer 2021, aantekening 3 bij artikel 6:7:4).