Artikel 7.1.7
WettekstVastgesteldNog niet in werking
Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 1 Algemene bepalingen › TITEL 1.2 Vatbaarheid voor tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen › Artikel 7.1.7 [duur en verval recht tot tenuitvoerlegging] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Eerste lid
Een straf of maatregel kan alleen worden tenuitvoergelegd binnen de daarvoor geldende tenuitvoerleggingstermijn. Dit uitgangspunt is ongewijzigd overgenomen uit het huidige artikel 6:1:22. Net als het recht tot strafvordering, vastgelegd in artikel 70 van het Wetboek van Strafrecht, is het recht tot tenuitvoerlegging beperkt vanwege het uitwissende karakter van (lang) tijdsverloop. Een tenuitvoerleggingstermijn verstrijkt ook als de overheid in de feitelijke onmogelijkheid verkeert een opgelegde straf of maatregel ten uitvoer te leggen.
Tweede lid
De tenuitvoerleggingstermijn van een straf of maatregel is een derde langer dan het recht tot strafvordering voor het strafbare feit waarvoor de straf of maatregel is opgelegd. De verjaringstermijn van het recht tot strafvordering verschilt naar gelang de ernst van het strafbare feit (artikel 70, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht). Ten aanzien van misdrijven waarop een gevangenisstraf is gesteld van twaalf jaar of meer, en ten aanzien van zedendelicten waarop een gevangenisstraf van acht jaar is gesteld, begaan tegen een persoon onder de achttien jaar, verjaart het recht tot strafvordering niet (artikel 70, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht), en derhalve evenmin dat tot tenuitvoerlegging. Indien één straf of maatregel is opgelegd voor verschillende feiten met een ongelijke strafbedreiging, wordt bij het berekenen van de tenuitvoerleggingstermijn uitgegaan van het feit met de zwaarste strafdreiging (ECLI:NL:HR:1983:AC8058). Bij veroordeelden die zijn berecht volgens de regels van het jeugdstrafrecht, opgenomen in Titel VIIIA van het Eerste Boek van het Wetboek van Strafrecht, geldt in veel gevallen een kortere tenuitvoerleggingstermijn, gelet op de bijzondere bepalingen met betrekking tot het recht tot strafvordering in artikel 77d van het Wetboek van Strafrecht.