Artikel 7.3.11

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 3 Vrijheidsstraffen › TITEL 3.2 Voorwaardelijke invrijheidstelling › Artikel 7.3.11 [herroeping voorwaardelijke invrijheidstelling] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Eerste lid

Net als in de huidige artikelen 6:2:12 en 6:2:13a kan de officier van justitie gemotiveerd beslissen de voorwaardelijke invrijheidstelling te herroepen. Leeft de veroordeelde de voorwaarden niet na, dan vervalt daarmee in beginsel de grondslag voor het in vrijheid verkeren van de veroordeelde en zal in de regel worden overgegaan tot de verdere tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf. Omdat de officier van justitie beslist over het verlenen van voorwaardelijke invrijheidstelling en daarbij ook de bijzondere voorwaarden stelt, is de officier van justitie bij uitstek in staat om af te wegen of de voorwaardelijke invrijheidstelling moet worden herroepen. De officier van justitie herroept de voorwaardelijke invrijheidstelling geheel of gedeeltelijk indien naar zijn oordeel een ernstig vermoeden bestaat dat de veroordeelde een voorwaarde niet naleeft of niet heeft nageleefd. Dit criterium is qua formulering gelijkgetrokken met andere bepalingen over niet-naleving, zoals de aanhouding (artikel 7.2.2, eerste lid, onderdeel a) of de indiening van een vordering tot tenuitvoerlegging (artikel 7.2.7, tweede lid). Daardoor wordt ook duidelijk dat herroeping niet alleen mogelijk is bij niet-naleving van de algemene of een bijzondere voorwaarde, maar ook bij niet-naleving van de van rechtswege geldende voorwaarden van artikel 7.3.9, vierde lid. Op grond van de huidige wettekst is strikt genomen geen herroeping mogelijk bij overtreding van één van de van rechtswege verbonden voorwaarden. Die omissie is dus hersteld.

Tweede en derde lid

De voorwaardelijke invrijheidstelling kan ook geheel of gedeeltelijk worden herroepen indien het niet naleven van enige voorwaarde zich heeft voorgedaan in de periode dat de proeftijd niet loopt omdat de veroordeelde op andere grond rechtens zijn vrijheid is ontnomen. Voorts is in het derde lid bepaald dat de voorwaardelijke invrijheidstelling (geheel) wordt herroepen indien de veroordeelde niet langer bestendig verblijfsrecht heeft in Nederland. Het doel van de voorwaardelijke invrijheidstelling, te weten de gecontroleerde terugkeer in de Nederlandse samenleving, kan dan niet langer worden bereikt. Een en ander neemt niet weg dat op grond van artikel 7.3.4 aan een veroordeelde vreemdeling strafonderbreking kan worden verleend met het oog op het verlaten van Nederland.

Vierde lid

Op grond van artikel 7.2.2 kan de aanhouding worden bevolen van de voorwaardelijk in vrijheid gestelde veroordeelde indien het ernstige vermoeden bestaat dat hij zich zodanig heeft gedragen dat de voorwaarden niet worden nageleefd. Na een dergelijke aanhouding beslist de officier van justitie binnen drie dagen over de herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling. De veroordeelde wordt niet in vrijheid gesteld zolang de officier van justitie geen beslissing heeft genomen.

Vijfde tot en met zevende lid

Van herroeping wordt slechts afgezien indien de officier van justitie van oordeel is dat kan worden volstaan met een waarschuwing of met het wijzigen van de bijzondere voorwaarden. Dit zal onder andere afhankelijk zijn van de aard en de ernst van de overtreding. Bij deze afweging spelen beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit een rol. Belangrijk is dat de reclassering – die toezicht houdt op de naleving van de aan de voorwaardelijke invrijheidstelling verbonden voorwaarden – in nauw contact staat met de officier van justitie. Dit betekent dat in overleg met de reclassering wordt besloten of een waarschuwing of een wijziging van de voorwaarden in een voorkomend geval afdoende kan zijn. Biedt een waarschuwing of een wijziging van de voorwaarden geen soelaas, dan herroept de officier van justitie de voorwaardelijke invrijheidstelling geheel of gedeeltelijk. De Rvdr en de 3RO hebben gevraagd of hiermee wijziging wordt gebracht in de discretionaire bevoegdheid die de officier van justitie naar huidig recht zou hebben. Dat is niet het geval. Ook naar huidig recht is namelijk geen sprake van een volledig discretionaire bevoegdheid. In het huidige artikel 6:2:13a, eerste lid, staat weliswaar dat de officier van justitie de voorwaardelijke invrijheidstelling «kan» herroepen, maar het huidige vierde lid kent dezelfde beperking: van herroepen mag slechts worden afgezien als een waarschuwing of een wijziging van voorwaarden afdoende is. Dit uitgangspunt – herroepen, tenzij – is zuiverder tot uitdrukking gebracht in de wettekst. Een inhoudelijke wijziging is daarmee niet beoogd. Gezien de gevolgen van de beslissing over een herroeping is bepaald dat deze aan de veroordeelde wordt betekend.

Net als bij de beslissing tot het al dan niet verlenen van voorwaardelijke invrijheidstelling (artikel 7.3.7) wordt de officier van justitie bij de beslissing tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling geadviseerd door de directeur van de inrichting en door de reclasseringsinstelling. Het advies kan ook zien op een eventuele wijziging van de bijzondere voorwaarden. Dit is naar huidig recht geregeld in artikel 6:2:12, tweede lid.