Artikel 7.6.21
WettekstVastgesteldNog niet in werking
Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 6 Andere straffen en maatregelen › TITEL 6.5 Rechtsmiddelen › Artikel 7.6.21 [bezwaarschrift inzake taakstraf] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Eerste en tweede lid
Indien de bij vonnis of arrest tot een taakstraf veroordeelde niet aanvangt met de taakstraf, geen medewerking verleent aan het vaststellen van zijn identiteit of de taakstraf niet naar behoren verricht of heeft verricht, bepaalt de officier van justitie of vervangende hechtenis wordt toegepast (artikel 7.6.4, eerste lid). Indien een gedeelte van de taakstraf is verricht, wordt een evenredige vermindering toegepast. Tegen de beslissing van de officier van justitie kan de veroordeelde een bezwaarschrift indienen bij de rechtbank. Conform artikel 7.1.20, eerste lid, is dat de rechtbank die het strafbare feit heeft berecht waarvoor de taakstraf is opgelegd. Het bezwaarschrift wordt ingediend binnen twee weken na de betekening van de kennisgeving van de beslissing.
Derde lid
In afwijking van het huidige recht wordt de vervangende hechtenis niet toegepast zolang niet op het bezwaarschrift is beslist. Een bezwaarschrift is namelijk een gewoon rechtsmiddel met opschortende werking (artikel 1.10.2, tweede lid, in samenhang met artikel 5.1.2). Het onderzoek op de zitting vindt om die reden zo spoedig mogelijk plaats.
Indien de rechtbank het bezwaarschrift gegrond verklaart, vernietigt zij het bevel van de officier van justitie. De rechtbank kan bijvoorbeeld op een andere wijze rekening houden met een al uitgevoerd deel van de taakstraf (Kamerstukken II 1997/98, 26 114, nr. 3, p. 15). Indien de rechtbank de beslissing van de officier van justitie vernietigt, vermindert zij de duur van de bevolen vervangende hechtenis of bepaalt zij het aantal uren taakstraf dat nog moet worden verricht en binnen welke termijn dat moet plaatsvinden. De toepassing van artikel 7.6.1, tweede lid, brengt mee dat de door de rechtbank bepaalde termijn niet loopt gedurende de tijd dat de veroordeelde rechtens zijn vrijheid is ontnomen of uit zodanige vrijheidsontneming ongeoorloofd afwezig is.
De suggestie van de 3RO om gegrondverklaring van een bezwaarschrift alleen mogelijk te maken in geval van een onbillijkheid van zwaarwegende aard wegens uitzonderlijke omstandigheden die zich hebben voorgedaan na het opleggen van de taakstraf – het criterium van artikel 7.6.4, eerste lid – is niet overgenomen. De rechtbank toetst op basis van alle omstandigheden van het geval en zal niet lichtvaardig overgaan tot het bieden van een tweede kans, zeker in geval van verwijtbaar gedrag aan de zijde van de veroordeelde. Een persoonsgerichte tenuitvoerlegging rechtvaardigt echter wel een afweging per geval.