Artikel 8.3.3

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL III [vaststelling Boek 8] › BOEK 8 Internationale en Europese strafrechtelijke samenwerking › HOOFDSTUK 3 Internationale gemeenschappelijke onderzoeksteams › TITEL 3.1 Instelling en uitvoering › Artikel 8.3.3 [rechtstreekse doorgeleiding telecommunicatie] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Dit artikel ziet op de mogelijkheid om telecommunicatie op te nemen en rechtstreeks door te geleiden naar het gemeenschappelijk onderzoeksteam. Het betreft de omzetting van het huidige artikel 5.2.5. In de bepaling zijn ten opzichte van dat artikel enkele redactionele wijzigingen aangebracht. Voor een toelichting wordt verwezen naar de toelichting op artikel 8.2.16. Het derde lid van artikel 5.2.5 over de kennisgeving aan de betrokkene keert – net als soortgelijke bepalingen in andere hoofdstukken – in het nieuwe wetboek niet terug. Artikel 8.3.2, derde lid, schrijft voor dat de bevoegdheidsuitoefening binnen Nederland plaatsvindt «met inachtneming van de bepalingen die op een vergelijkbaar Nederlands onderzoek betrekking hebben». Hieruit volgt al dat ook aan de mededelingsplicht moet worden voldaan.

In artikel 8.3.5 wordt verhelderd dat ook ten aanzien van de doorgeleiding van telecommunicatie in eerste instantie sprake is van een «tijdelijke terbeschikkingstelling» aan het gemeenschappelijke team, waarbij de gegevens nog niet voor het bewijs mogen worden gebruikt door de andere leden van het team en zij overeenkomstig het Nederlandse recht moeten worden verwerkt. Pas nadat de gegevens «definitief» ter beschikking zijn gesteld, kunnen zij door de andere deelnemende landen aan het gemeenschappelijke onderzoeksteam voor het bewijs worden gebruikt. De voorwaarden opgenomen in het tweede lid van onderhavig artikel blijven ook na die «definitieve terbeschikkingstelling» gelden.

Net als op grond van het huidige artikel 5.2.5 geldt – anders dan in het kader van kleine rechtshulp (zie artikel 8.2.16; huidig artikel 5.1.12) – niet het vereiste dat in de mogelijkheid tot rechtstreekse doorgeleiding moet zijn voorzien in een verdrag. Dat houdt verband het volgende. Een gemeenschappelijk onderzoeksteam kan alleen worden ingesteld indien een verdrag of EU-instrument daarin voorziet (zie artikel 8.3.1, eerste lid). Gelet op de intensieve samenwerking binnen het gemeenschappelijke onderzoeksteam en het vertrouwen dat tussen de deelnemende staten dient te bestaan, neemt Nederland in beginsel alleen deel aan gemeenschappelijke onderzoeksteams met staten waarmee al een bestendige rechtshulprelatie bestaat. Daarbij komt dat de doorgeleide gegevens in het kader van een gemeenschappelijk onderzoeksteam – anders dan in het kader van kleine rechtshulp – in eerste instantie slechts onder aanvullende voorwaarden ter beschikking worden gesteld, hetgeen hiervoor is aangeduid als «tijdelijke terbeschikkingstelling». Pas na de «definitieve terbeschikkingstelling» kan een deelnemende staat de gegevens voor het bewijs gebruiken en overeenkomstig het eigen recht verwerken. De gegevens worden alleen definitief ter beschikking gesteld aan een aan het team deelnemende staat die een vervolging zal instellen (en dus niet aan alle deelnemende staten aan het gemeenschappelijk onderzoeksteam). Voor landen die niet zijn gebonden aan de Richtlijn EOB geldt dat deze definitieve terbeschikkingstelling pas mogelijk is nadat overeenkomstig artikel 8.3.8 verlof van de rechtbank is verkregen. De tijdelijke terbeschikkingstelling door rechtstreekse doorgeleiding draagt eraan bij dat de gegevens – zonder dat de andere landen daarvan al gebruik kunnen maken voor het bewijs – snel beschikbaar komen ten behoeve van het gezamenlijke onderzoek, waarbij niet de tussenstap hoeft te worden genomen dat de gegevens eerst in Nederland worden vastgelegd en daarna moeten worden overgedragen aan het gemeenschappelijk team (zie artikel 8.3.4).