Artikel 8.4.18
WettekstVastgesteldNog niet in werking
Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL III [vaststelling Boek 8] › BOEK 8 Internationale en Europese strafrechtelijke samenwerking › HOOFDSTUK 4 Overdracht en overname van strafvervolging › TITEL 4.2 Overname van strafvervolging › AFDELING 4.2.1 Overname van strafvervolging van een andere staat › Artikel 8.4.18 [bevoegde rechtbank] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Eerste lid
Zoals in de toelichting op artikel 8.1.3 uiteengezet, bevatte het huidige artikel 5.3.8 een impliciete regeling voor de relatieve competentie van de rechtbank. Met het komen te vervallen van een verwijzing naar de specifieke officier van justitie aan wie de Minister advies moet vragen, is die impliciete regeling komen te vervallen. In het overgrote deel van de gevallen zal kunnen worden teruggevallen op de relatieve competentiebepalingen in Boek 1 dan wel bijzondere wetgeving zoals de Wet internationale misdrijven. Immers, in beginsel zal Nederland een strafvervolging alleen overnemen indien Nederland (originaire) rechtsmacht heeft ten aanzien van het desbetreffende strafbare feit. In gevallen waarin een verdrag daarin voorziet, kan Nederland een strafvervolging echter ook overnemen als Nederland zelf geen originaire rechtsmacht heeft (subsidiaire rechtsmacht). Zie ook de toelichting op artikel 8.4.14, derde lid, en artikel 8.4.21, eerste en tweede lid. In dergelijke gevallen kan het voorkomen dat op grond van bijzondere wetgeving of de artikelen 1.2.9 en 1.2.10 geen bevoegde rechtbank kan worden aangewezen. Op grond van de huidige wettelijke regeling is in gevallen waarin de verdachte geen vaste woon- of verblijfplaats in Nederland heeft, de officier van justitie van het landelijk parket aangewezen als de officier van justitie die advies over de overname geeft aan de Minister (en later met de uitvoering van een ingewilligd verzoek wordt belast) (zie het huidige artikel 5.3.8, tweede lid). In lijn hiermee worden de rechtbank Amsterdam, de rechtbank Oost-Brabant, de rechtbank Overijssel en de rechtbank Rotterdam aangewezen als bevoegde rechtbank in gevallen waarin geen andere rechtbank bevoegd is.
Tweede lid
Op grond van de relatieve competentieregeling voor de rechtbanken die in het huidige artikel 5.3.8, tweede lid, ligt besloten, is bevoegd om een overgenomen ontnemingsprocedure te behandelen de rechtbank in het rechtsgebied waarbinnen degene op wie het verzoek betrekking heeft zijn vaste woon- of verblijfplaats heeft. Indien de betrokkene geen vaste woon- of verblijfplaats in Nederland heeft, is bevoegd de rechtbank in het rechtsgebied waarbinnen «de voorwerpen aanwezig zijn waarop de maatregel van ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel ten uitvoer kan worden gelegd». Hierop aansluitend bepaalt dit artikellid, kort gezegd, dat bevoegd is de rechtbank die bevoegd zou zijn geweest de vordering te behandelen als de hoofdzaak in Nederland zou zijn berecht (waaronder de rechtbank in het rechtsgebied waarbinnen de verdachte zijn vaste woon- of verblijfplaats heeft) dan wel de rechtbank in het rechtsgebied waarbinnen voorwerpen aanwezig zijn waarop de maatregel tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel kan worden tenuitvoergelegd.