Artikel 8.4.19
WettekstVastgesteldNog niet in werking
Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking
Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm
Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL III [vaststelling Boek 8] › BOEK 8 Internationale en Europese strafrechtelijke samenwerking › HOOFDSTUK 4 Overdracht en overname van strafvervolging › TITEL 4.2 Overname van strafvervolging › AFDELING 4.2.1 Overname van strafvervolging van een andere staat › Artikel 8.4.19 [aanhouden verdachte] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron
Deze bepaling, die inhoudelijk overeenkomt met het huidige artikel 5.3.14, ziet op de situatie waarin voor Nederland het vervolgingsrecht pas door inwilliging van het verzoek ontstaat (subsidiaire rechtsmacht). Zie hierover ook de toelichting op artikel 8.4.14, derde lid, en artikel 8.4.21, eerste en tweede lid. In dergelijke gevallen kan de betrokkene, totdat het verzoek is ingewilligd, naar Nederlands recht niet als verdachte in de zin van artikel 1.4.1 worden aangemerkt. Dat betekent dat het op grond van de bepalingen in Boek 2 niet mogelijk is om hem op te houden voor onderzoek, in verzekering te stellen of voorlopige hechtenis toe te passen, hangende de beslissing op het buitenlandse verzoek. Onder omstandigheden kan daaraan wel behoefte bestaan, bijvoorbeeld om te voorkomen dat de verdachte zich door op de vlucht te slaan aan de vervolging kan onttrekken of vanwege collusiegevaar. De artikelen 27–29 EVOS bieden hiervoor een grondslag. Ten opzichte van de huidige wettekst is, in een tweede lid, verhelderd welke (steun)bevoegdheden bij de aanhouding van de betrokkene uitgeoefend kunnen worden.
In het huidige artikel 5.3.14 worden ook de artikelen 533 tot en met 536 van het overeenkomstige toepassing verklaard, waardoor de verdachte ook voor de op grondslag van artikel 5.3.14 ondergane voorlopige hechtenis aanspraak kan maken op schadevergoeding indien de strafvervolging in Nederland uiteindelijk eindigt zonder oplegging van een straf of maatregel of in een oplegging van een straf of maatregel voor een feit waarvoor voorlopige hechtenis niet is toegelaten. Ook op grond van het nieuwe wetboek kan de gewezen verdachte voor een dergelijke schadevergoeding in aanmerking komen. Het optreden op grond van artikel 8.4.19 kan immers worden aangemerkt als «strafvorderlijk optreden» in de zin van Boek 6, Hoofdstuk 6.