Wetboek van Strafvorderingnieuw wetboek · kennis- en vraagomgeving · prototypedataset 2026-11-03 · gevalideerd

Artikel 8.5.20

WettekstVastgesteldNog niet in werking

Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)

1.
Ter uitvoering van een Europees onderzoeksbevel kunnen door de officier van justitie, de opsporingsambtenaar en de rechter-commissaris de bevoegdheden worden uitgeoefend die zij kunnen uitoefenen in een Nederlands onderzoek naar dezelfde feiten.
2.
De bevoegdheidsuitoefening blijft binnen de grenzen die daaraan in een Nederlands onderzoek zijn gesteld en vindt, onverminderd het bepaalde in artikel 8.5.19, eerste lid, plaats met inachtneming van de bepalingen die op een vergelijkbaar Nederlands onderzoek betrekking hebben. Daarbij worden, onverminderd de overeenkomstige toepassing van Boek 2, Titel 7.5, bepalingen die verband houden met het onderzoeksbelang en de daaraan gerelateerde eisen van proportionaliteit buiten beschouwing gelaten.
3.
Indien de in het bevel genoemde bevoegdheid naar Nederlands recht niet bestaat, dan wel in een vergelijkbare Nederlandse zaak niet kan worden uitgeoefend, wordt indien mogelijk een andere bevoegdheid uitgeoefend waarmee hetzelfde resultaat kan worden bereikt. Indien er geen andere bevoegdheid als hiervoor bedoeld voorhanden is, stelt de officier van justitie de uitvaardigende autoriteit ervan in kennis dat de gevraagde bijstand niet kan worden verleend.
4.
In afwijking van het eerste, tweede en derde lid, en onverminderd artikel 8.5.16, wordt een bevel altijd uitgevoerd indien dat ziet op:
a.het verkrijgen van al uit anderen hoofde verzameld bewijsmateriaal, dat overeenkomstig het Nederlandse recht in het kader van een strafprocedure of voor de doeleinden van het bevel is of had kunnen worden verkregen;
b.het verstrekken van politiegegevens of strafvorderlijke gegevens;
c.het horen, verhoren of ondervragen van een getuige, deskundige, slachtoffer, verdachte of derde in Nederland;
d.de identificatie van een gebruiker van een communicatiedienst;
e.andere onderzoekshandelingen ter verkrijging van elders vastgelegde gegevens waartoe een opsporingsambtenaar in een nationaal onderzoek zelfstandig bevoegd is.
5.
De officier van justitie kan besluiten dat een andere bevoegdheid dan die aangegeven in het bevel wordt uitgeoefend, indien daardoor op minder indringende wijze hetzelfde resultaat kan worden bereikt.
6.
Indien de officier van justitie voornemens is uitvoering te geven aan het bevel met toepassing van het derde of vijfde lid, stelt hij hiervan eerst de uitvaardigende autoriteit in kennis, waarna die kan besluiten het bevel in te trekken of aan te vullen.
Bron: Tweede vaststellingswet (Stb. 2026, 57)officiële publicatiedocumentversie docv:stb-2026-57:4547aae23559XML-pad /officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[3]/wijziging[1]/wijzig-divisie[1]/wijzig-divisie[5]/wijzig-divisie[3]/wijzig-divisie[1]/artikel[7]bronrecord
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking

Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.

1.
Ter uitvoering van een Europees onderzoeksbevel kunnen door de officier van justitie, de opsporingsambtenaar en de rechter-commissaris de bevoegdheden worden uitgeoefend die zij kunnen uitoefenen in een Nederlands onderzoek naar dezelfde feiten.
2.
De bevoegdheidsuitoefening blijft binnen de grenzen die daaraan in een Nederlands onderzoek zijn gesteld en vindt, onverminderd het bepaalde in artikel 8.5.19, eerste lid, plaats met inachtneming van de bepalingen die op een vergelijkbaar Nederlands onderzoek betrekking hebben. Daarbij worden, onverminderd de overeenkomstige toepassing van Boek 2, Titel 7.5, bepalingen die verband houden met het onderzoeksbelang en de daaraan gerelateerde eisen van proportionaliteit buiten beschouwing gelaten.
3.
Indien de in het bevel genoemde bevoegdheid naar Nederlands recht niet bestaat, dan wel in een vergelijkbare Nederlandse zaak niet kan worden uitgeoefend, wordt indien mogelijk een andere bevoegdheid uitgeoefend waarmee hetzelfde resultaat kan worden bereikt. Indien er geen andere bevoegdheid als hiervoor bedoeld voorhanden is, stelt de officier van justitie de uitvaardigende autoriteit ervan in kennis dat de gevraagde bijstand niet kan worden verleend.
4.
In afwijking van het eerste, tweede en derde lid, en onverminderd artikel 8.5.16, wordt een bevel altijd uitgevoerd indien dat ziet op:
a.het verkrijgen van al uit anderen hoofde verzameld bewijsmateriaal, dat overeenkomstig het Nederlandse recht in het kader van een strafprocedure of voor de doeleinden van het bevel is of had kunnen worden verkregen;
b.het verstrekken van politiegegevens of strafvorderlijke gegevens;
c.het horen, verhoren of ondervragen van een getuige, deskundige, slachtoffer, verdachte of derde in Nederland;
d.de identificatie van een gebruiker van een communicatiedienst;
e.andere onderzoekshandelingen ter verkrijging van elders vastgelegde gegevens waartoe een opsporingsambtenaar in een nationaal onderzoek zelfstandig bevoegd is.
5.
De officier van justitie kan besluiten dat een andere bevoegdheid dan die aangegeven in het bevel wordt uitgeoefend, indien daardoor op minder indringende wijze hetzelfde resultaat kan worden bereikt.
6.
Indien de officier van justitie voornemens is uitvoering te geven aan het bevel met toepassing van het derde of vijfde lid, stelt hij hiervan eerst de uitvaardigende autoriteit in kennis, waarna die kan besluiten het bevel in te trekken of aan te vullen.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL III [vaststelling Boek 8] › BOEK 8 Internationale en Europese strafrechtelijke samenwerking › HOOFDSTUK 5 Europees onderzoeksbevel › TITEL 5.3 Erkenning en uitvoering van een Europees onderzoeksbevel › AFDELING 5.3.1 Algemene bepalingen over de erkenning en uitvoering van een Europees onderzoeksbevel › Artikel 8.5.20 [toepassing bevoegdheden ter uitvoering van een EOB] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Het huidige artikel 5.4.7 bevat een aantal voorschriften over de toepassing van bevoegdheden bij de uitvoering van een EOB, die voortvloeien uit artikel 10 van de Richtlijn EOB. Voor de betekenis van deze bepaling wordt ook verwezen naar overweging 10 bij de Richtlijn EOB. Deze voorschriften zijn met deze bepaling omgezet naar het nieuwe wetboek.

Eerste lid

Met deze bepaling wordt artikel 5.4.7, eerste lid, omgezet naar het nieuwe wetboek. Daarmee voorziet dit eerste lid – samen met het tweede en derde lid – in de implementatie van artikel 10, eerste lid, van de Richtlijn EOB. In dit eerste lid is het uitgangspunt vastgelegd dat bij de uitvoering van een EOB alle bevoegdheden kunnen worden ingezet die in een Nederlands opsporingsonderzoek naar hetzelfde strafbare feit zouden kunnen worden ingezet. Bij de implementatie van de richtlijn EOB is er destijds voor gekozen om de redactie zoveel mogelijk te laten aansluiten bij de formulering van het huidige artikel 5.1.8 (Kamerstukken II 2016/17, 34 611, nr. 3, p. 9.). In overeenstemming met dat uitgangspunt is de redactie in lijn gebracht met artikel 8.2.13, eerste lid.

Tweede lid

Dit artikellid is nieuw ten opzichte van de bestaande wetgeving. Geëxpliciteerd wordt dat, om een bevoegdheid te kunnen toepassen ter uitvoering van een EOB, moet zijn voldaan aan de nadere eisen die aan de toepassing van die bevoegdheid worden gesteld naar Nederlands recht.

In het vierde lid zijn op dit uitgangspunt enkele uitzonderingen geformuleerd. Voor de formulering van de bepaling is aansluiting gezocht bij artikel 8.2.13, tweede lid.

In beginsel worden het onderzoeksbelang en de daaraan gerelateerde eisen van proportionaliteit niet getoetst. In de artikelen 8.5.29 tot en met 8.5.31 is een uitzondering hierop opgenomen, doordat de tweede zin van dit artikellid daar buiten toepassing wordt verklaard. Op grond van de richtlijn EOB is het namelijk bij de toepassing van die bevoegdheden wel toegestaan om het onderzoeksbelang en de daaraan gerelateerde eisen van proportionaliteit te toetsen (zie de artikelen 28 tot en met 30 van de richtlijn EOB). Aan het verschoningsrecht (Boek 2, Titel 7.5) kan in alle gevallen in volle omvang worden getoetst, nu de onverenigbaarheid van de uitvoering van het EOB met een naar Nederlands recht geldend verschoningsrecht een weigeringsgrond vormt (artikel 8.5.16, eerste lid, onder a).

Derde lid

Indien de in het EOB opgenomen bevoegdheid niet beschikbaar is naar Nederlands recht, dient te worden bekeken of er een andere bevoegdheid voorhanden is waarmee uitvoering kan worden gegeven aan het EOB, zo volgt uit het huidige artikel 5.4.7, tweede lid, waarvan dit artikellid de omzetting betreft naar het nieuwe wetboek. Hiermee wordt niet alleen uitvoering gegeven aan artikel 10, eerste lid, maar ook aan artikel 10, vijfde lid, van de Richtlijn EOB. Met enkele redactionele wijzigingen is beoogd de strekking van de bepaling – waarvoor eveneens overweging 10 van de richtlijn EOB relevant is – te verhelderen.

Vierde lid

Dit voorschrift bevat op dezelfde wijze als het huidige artikel 5.4.7, derde lid, enkele uitzonderingen op het eerste en tweede lid. Het betreft de implementatie van artikel 10, tweede lid, van de Richtlijn EOB. Op grond van die richtlijnbepaling dienen de aldaar opgesomde bevoegdheden altijd krachtens het nationale recht beschikbaar te zijn voor de uitvoering van een EOB. Het gaat, kort gezegd, om gevallen waarin het gaat om bewijsmateriaal dat al uit anderen hoofde in bezit is van politie en justitie (en waarvoor dus geen bevoegdheden meer hoeven te worden ingezet om dat te verzamelen; vgl. het bewijsverkrijgingsbevel dat op grond van Kaderbesluit 2008/978/JBZ kon worden uitgevaardigd en dat is opgegaan in het EOB) en gevallen waarin slechts een aantal opgesomde, minder ingrijpende bevoegdheden hoeven te worden ingezet. Echter, de weigeringsgronden blijven wel van toepassing, zo volgt uit de verwijzing in artikel 10, tweede lid, naar artikel 11 van de Richtlijn EOB. Zie ook Kamerstukken II 2016/17, 34 611, nr. 3, p. 9. Om dit laatste te verduidelijken is een verwijzing naar artikel 8.5.16 opgenomen. De subonderdelen a tot en met e in het derde lid corresponderen met de onderdelen a tot en met e in artikel 10, tweede lid, van de Richtlijn EOB, met dien verstande dat de inhoud van de onderdelen d en e is omgedraaid. De redactie van onderdeel d van onderhavig artikel is in lijn gebracht met artikel 2.1.1. Naar Nederlands recht kan uitvoering worden gegeven aan een verzoek tot identificatie van een gebruiker van een communicatiedienst door inzet van de bevoegdheid van artikel 2.7.47, derde lid.

De verwijzing naar de verschillende bevoegdheden in onderdeel e van het huidige artikel 5.4.7, derde lid, is gewijzigd. Artikel 10, tweede lid, onder d, van de Richtlijn EOB laat deze ruimte, aangezien het gaat om een onderzoeksmaatregel «van niet-dwingende of niet-intrusieve aard zoals gedefinieerd in het recht van de uitvoerende staat». In overweging 16 bij de richtlijn wordt hierover opgemerkt dat dergelijke maatregelen «bijvoorbeeld maatregelen zijn die geen inbreuk maken op het recht op privacy of eigendom, afhankelijk van het nationale recht». Met de aanpassing wordt aangesloten bij de formulering van artikel 8.2.9, derde lid, waar eveneens het uitgangspunt is dat het niet kan gaan om de inzet van dwangmiddelen of ingrijpende opsporingsbevoegdheden. Anders dan in artikel 8.2.9, derde lid, hoeft niet te worden verwezen naar inlichtingen waarover de opsporingsambtenaar al beschikt. Die situatie wordt immers bestreken door de onderdelen a en b van onderhavig artikellid.

Vijfde lid

Dit artikellid vervangt zonder inhoudelijke aanpassingen het huidige artikel 5.4.7, vierde lid. De bepaling betreft de implementatie van artikel 10, derde lid, van de Richtlijn EOB en biedt de mogelijkheid om een andere bevoegdheid toe te passen dan opgenomen in het EOB indien daardoor op minder indringende wijze hetzelfde resultaat kan worden bereikt.

Zesde lid

Met dit artikellid – dat inhoudelijk overeenkomt met artikel 5.4.7, vijfde lid – is artikel 10, vierde lid, van de Richtlijn EOB geïmplementeerd. Het voorziet in de kennisgeving aan de uitvaardigende autoriteit, zodat die kan besluiten zijn bevel in te trekken of aan te vullen.

← Artikel 8.5.19Artikel 8.5.21 →