Factsheet artikel 2.4.1

Deterministisch samengesteld uit gevalideerde records van release release-2026-11-03-6c742fbd8e; volledige teksten, geen samenvatting. Per rubriek staat of de bron iets vermeldt (aanwezig), niets vermeldt (niet in de bron), nog niet is beoordeeld, of niet van toepassing is. JSON downloaden

WettekstVastgesteldNog niet in werkingWettekst (vastgesteld, nog niet in werking)Toelichting beschikbaar

Vastgestelde tekst aanwezig

De officier van justitie kan ambtshalve of op verzoek van de verdachte een deskundige benoemen die in het register, bedoeld in artikel 1.7.2, is geregistreerd.

Deze bevoegdheid kan in de gevallen bij de wet bepaald ook worden uitgeoefend door de hulpofficier van justitie. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van overeenkomstige toepassing.

Bij een verzoek tot benoeming van een deskundige kan de verdachte een of meer personen ter benoeming voordragen.

Tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet, kiest de officier van justitie een of meer van de deskundigen uit de door de verdachte voorgedragen personen.

De officier van justitie wijst een verzoek van de verdachte tot benoeming van een deskundige toe voor zover dit redelijkerwijs van belang kan zijn voor de in het kader van de berechting door de rechter te nemen beslissingen. Hij geeft de verdachte direct kennis van zijn beslissing. Een afwijzing wordt gemotiveerd.

Bron: Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)officiële publicatiesha256 e3e33d868eaa…XML-pad /officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/boek[2]/hoofdstuk[4]/artikel[1]

Voorgestelde tekst (eerste aanvullingswet 36913) niet in de bron

Het wetsvoorstel bevat geen vervangende tekst voor dit artikel.

Voorgestelde wijzigingsinstructies aanwezig

ARTIKEL II › Onderdeel G
Artikel 2.4.1, eerste en tweede lid, komt te luiden:

ARTIKEL II › Onderdeel H › Subonderdeel 2
In het derde lid wordt «artikel 2.4.1, derde lid,» vervangen door «artikel 2.4.1, derde en vierde lid,» en wordt «Het nieuwe onderzoek» vervangen door «Een tegenonderzoek».

Geconsolideerde presentatie (KWEST) aanwezigherkomst: afgeleid met wijzigingsinstructies

Geconsolideerde presentatieVoorstel, in behandelingNog niet in werkingProjectie met voorstel Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository; vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwijkend; stb-2026-57: afwezig; kst-36913-2: afwezig.

De officier van justitie kan ambtshalve of op verzoek van de verdachte een deskundige benoemen die in het register, bedoeld in artikel 1.7.2, is ingeschreven. In geval van een DNA-onderzoek als bedoeld in artikel 2.6.17 kan de officier van justitie ook een deskundige benoemen die werkzaam is bij een laboratorium dat voldoet aan de bij algemene maatregel van bestuur gestelde eisen en die niet in het register is ingeschreven. In dat geval zijn de artikelen 1.7.2, derde en vierde lid, 2.4.2, eerste tot en met derde lid en vierde lid, tweede zin, niet van toepassing.

De hulpofficier van justitie kan de bevoegdheid, bedoeld in het eerste lid, uitoefenen in de gevallen waarin de wet bepaalt dat de hulpofficier van justitie het onderzoek kan bevelen. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van overeenkomstige toepassing.

Bij een verzoek tot benoeming van een deskundige kan de verdachte een of meer personen ter benoeming voordragen.

Tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet, kiest de officier van justitie een of meer van de deskundigen uit de door de verdachte voorgedragen personen.

Leden en onderdelen aanwezig5

De leden staan hierboven in de wettekst; ieder lid en onderdeel is afzonderlijk citeerbaar met een eigen bewijsrecord.

Normatieve regels nog niet beoordeeld

Regelextractie voor dit artikel nog niet uitgevoerd of nog niet beoordeeld.

Definities niet in de bron

Dit artikel bevat geen definitie en wordt niet door een definitie uit de begrippenlijst aangewezen.

Toelichting (memorie van toelichting) aanwezig2 passage(s)

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › BOEK 2 HET OPSPORINGSONDERZOEK › HOOFDSTUK 4 Deskundigenonderzoek in opdracht van de officier van justitie › Artikel 2.4.1 [benoeming deskundige] · Toelichting 36327 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified

Eerste lid

Dit artikellid is ontleend aan het huidige artikel 150, eerste lid, en betreft de bevoegdheid van de officier van justitie om deskundigen uit het deskundigenregister te benoemen.

Tweede lid

Dit artikellid, dat bepaalt dat de bevoegdheid om een deskundige uit het deskundigenregister te benoemen in bij de wet bepaalde gevallen ook toekomt aan de hulpofficier van justitie, bouwt voort op het huidige artikel 150, tweede lid. Die bepaling is niet overgenomen voor zover daarin wordt gesteld dat de hulpofficier van justitie alleen een deskundige kan benoemen wanneer het om «technisch onderzoek» gaat. De reden hiervoor is dat de referte aan technisch onderzoek tot onduidelijkheid leidt. Bij technisch onderzoek is, uitgaande van de Aanwijzing technisch opsporingsonderzoek (Stcrt. 2013, 13962) van het College van procureurs-generaal, namelijk juist geen benoeming nodig. In die Aanwijzing wordt onderscheid gemaakt tussen «technisch opsporingsonderzoek» en deskundigenonderzoek. Technisch opsporingsonderzoek valt niet onder de normering van het deskundigenonderzoek. Dit kan door de politie of een geaccrediteerd laboratorium worden verricht zonder benoeming van een deskundige. Zie daarover nader de toelichting op artikel 1.7.5. Gehandhaafd is overigens dat de hulpofficier van justitie in de gevallen bij de wet bepaald een deskundige kan benoemen. Dit houdt verband met zijn bevoegdheid om een bloedonderzoek te bevelen in het kader van een onderzoek naar geweldbevorderende middelen en met zijn bevoegdheid om in een aantal gevallen een DNA-onderzoek te bevelen naar celmateriaal dat op de plaats delict is aangetroffen. Zie de desbetreffende bepalingen in Hoofdstuk 6.

Derde en vierde lid

In deze artikelleden is, zoals hierboven is aangegeven in de algemene toelichting op dit hoofdstuk, bepaald dat de verdachte bij een verzoek aan de officier van justitie tot benoeming van een deskundige voortaan een of meer personen ter benoeming kan voordragen. Tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet, kiest de officier van justitie een of meer van de deskundigen uit de door de verdachte voorgedragen personen. Op dit punt wordt de regeling gelijkgetrokken met de regeling van benoeming van deskundigen door de rechter-commissaris (huidig artikel 227, tweede lid; in het nieuwe wetboek artikel 2.10.52).

Vijfde lid

Zoals in de algemene toelichting op dit hoofdstuk werd aangegeven introduceert dit lid een besliscriterium dat duidelijk maakt wanneer de officier van justitie een verzoek om een deskundigenonderzoek toewijst: voor zover dit redelijkerwijs van belang kan zijn voor de in het kader van de berechting door de rechter te nemen beslissingen. Dat criterium geldt voor de officier van justitie al in verband met de voeging van processtukken en is verder in lijn met het criterium dat de rechter-commissaris (in artikel 2.10.5) hanteert voor de toewijzing van bij hem ingediende vorderingen en verzoeken als bedoeld in de artikelen 2.10.1, 2.10.2 en 2.10.4. Dit criterium komt in de plaats van het nu in het huidige artikel 150, eerste lid, gehanteerde criterium van het onderzoeksbelang. Daarnaast is in het vijfde lid bepaald dat de officier van justitie de verdachte direct kennis geeft van zijn beslissing en dat hij een afwijzende beslissing motiveert.

Toelichting op voorstel ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [wijzigingen in Boek 2 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel G · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified

De wijzigingen in artikel 2.4.1, eerste en tweede lid, houden verband met de aanpassing van de deskundigenregeling en worden hieronder toegelicht (zie ook paragraaf 7.5 van het algemeen deel van de memorie van toelichting).

Eerste lid

– Benoeming door de officier van justitie van niet-ingeschreven deskundigen die klassiek DNA-onderzoek uitvoeren

Het huidige wetboek kent een bijzondere regeling voor de benoeming van deskundigen die DNA-onderzoek en onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte uitvoeren. In al deze gevallen kan de benoeming van de deskundige ook door de officier van justitie worden gedaan in geval de deskundige niet in het NRGD is ingeschreven (zie de huidige artikelen 151a, tweede lid, 151b, eerste lid, 151d, eerste lid, 151da, eerste lid, 151f, eerste lid, en 151i, eerste lid). In het nieuwe wetboek is gekozen voor een uniforme algemene deskundigenregeling, op grond waarvan voor alle deskundigenonderzoeken geldt dat de officier van justitie enkel in het NRGD geregistreerde deskundigen kan benoemen. Uit nader overleg met de organisaties in de strafrechtketen is gebleken dat het wenselijk is dat de mogelijkheid van benoeming van deze deskundigen door de officier van justitie blijft bestaan. Ook de bestaande uitzondering die bij klassiek DNA-onderzoek wordt gemaakt op de verplichting de verdachte vooraf in te lichten, wordt in het nieuwe wetboek alsnog gehandhaafd (zie ook paragraaf 7.5 van het algemeen deel van de memorie van toelichting).

DNA-onderzoek is op dit moment veruit het meest voorkomende deskundigenonderzoek in strafzaken. In veel gevallen gaat het daarbij om onderzoeken aan sporen die op de plaats delict worden aangetroffen. Daarvan wordt een DNA-profiel vastgesteld en dat DNA-profiel wordt vervolgens vergeleken met andere DNA-profielen, al dan niet uit de DNA-databank. Dergelijke onderzoeken worden vaak in een vroeg stadium van een opsporingsonderzoek verricht omdat de uitkomst van deze onderzoeken richtinggevend kunnen zijn voor het vervolg van het onderzoek. Op dat moment zijn er nog niet altijd verdachten in beeld en is er veel belang bij de snelle beschikbaarheid van onderzoeksresultaten.

Dit veelvoorkomende DNA-onderzoek – het klassiek DNA-onderzoek dat is geregeld in artikel 2.6.17 – betreft grotendeels onderzoek dat aan de hand van vastgestelde protocollen, deels geautomatiseerd plaatsvindt. Het onderzoek vergt daardoor in veel gevallen beperkte opinie en interpretatie van de deskundige die het uitvoert. Kwaliteitsborging is bij dit type onderzoek gelegen in gedetailleerde protocollen, accreditatie en het gebruik van de juiste software. Evenals bij de deskundigen die technisch onderzoek verrichten (zie toelichting bij artikel 1.7.5) geldt daarom dat individuele toetsing van de deskundigheid van een deskundige die een klassiek DNA-onderzoek uitvoert niet nodig is. Opname van deze deskundigen in het NRGD zou dan ook weinig toegevoegde waarde hebben. Bovendien is dit, juist omdat deze deskundigen opinie en interpretatie op grond van vastgestelde protocollen verrichten en weinig eigen beoordelingsruimte hebben, niet altijd mogelijk. Voor de DNA-onderzoeken met standaardvraagstellingen wordt dan ook geregeld gebruik gemaakt van deskundigen die niet in het NRGD zijn geregistreerd.

Het doel van het onderhavige artikellid is deze goed werkende praktijk te handhaven. Daarom wordt voor klassiek DNA-onderzoek, conform de huidige wettelijke regeling, voorzien in de mogelijkheid voor de officier van justitie om ook niet in het NRGD opgenomen deskundigen te benoemen. De uitzondering op het vereiste van een benoeming van niet-geregistreerde deskundigen door de rechter-commissaris heeft tot gevolg dat een deskundige sneller kan worden benoemd waardoor onderzoeksresultaten eerder voor de officier van justitie en de verdachte beschikbaar zijn. Op deze manier wordt met de nu toegelichtge regeling de beste balans bereikt.

Het OM heeft in de consultatie aangegeven blij te zijn dat het mogelijk blijft dat de officier van justitie voor het verrichten van klassiek DNA-onderzoek deskundigen benoemt die niet in het NRGD zijn geregistreerd. Het bestaan van de mogelijkheid neemt wat betreft het OM niet weg dat het de voorkeur verdient dat elke deskundige die met regelmaat dergelijk onderzoek verricht zich laat registreren in het NRGD.

In zijn consultatieadvies heeft het OM gevraagd naar de verhouding tussen deze uitzondering en het nieuwe artikel 1.7.2, vierde lid, op grond waarvan bij de benoeming van niet in het NRGD geregistreerde deskundigen moet worden gemotiveerd waarom zij als deskundig worden aangemerkt. Naar aanleiding van deze opmerking is artikel 2.4.1, eerste lid, aangepast. Zoals in het voorgaande aan de orde kwam is individuele toetsing van de deskundigheid van een deskundige die een klassiek DNA-onderzoek uitvoert niet nodig. Als de officier van justitie een niet geregistreerde deskundige benoemt, is het dan ook niet nodig te motiveren waarom niet een geregistreerde deskundige wordt benoemd of waarom diegene als deskundige wordt aangemerkt (artikel 1.7.2, derde en vierde lid, is niet van toepassing).

Het DNA-verwantschapsonderzoek (artikel 2.6.18), het DNA-onderzoek naar uiterlijk waarneembare persoonskenmerken (artikel 2.6.19) en onderzoek op activiteitenniveau, waarbij het gaat om de beantwoording van vragen die betrekking hebben op het bij een bepaalde activiteit achterlaten van celmateriaal op een bepaalde plaats door een bepaald persoon, vergen in de regel meer interpretatie. Toetsing van de deskundigheid van de deskundigen die deze onderzoeken uitvoeren voorafgaand aan de benoeming is nodig. Dit kan gebeuren ten tijde van de registratie in het NRGD of – als de deskundige niet in het NRGD is ingeschreven – op het moment van benoeming. In het laatste geval is het wenselijk dat de rechter-commissaris de deskundige benoemt.

Hoewel het op grond van de huidige regeling mogelijk is dat de officier van justitie niet in het NRGD geregistreerde deskundigen benoemt die DNA-verwantschapsonderzoek, het DNA-onderzoek naar uiterlijk waarneembare persoonskenmerken en het onderzoek naar ernstige besmettelijke ziekte verrichten, maakt dit artikellid het dan ook niet mogelijk dat de officier van justitie niet-geregistreerde deskundigen benoemt voor het verrichten van deze onderzoeken. Voor de benoeming van niet-geregistreerde deskundigen die deze onderzoeken verrichten zal steeds een rechter-commissaris moeten worden ingeschakeld. Dat zal bij het onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte alleen nodig zijn voor het onderzoek dat tot doel heeft om met behulp van het celmateriaal dat van de verdachte of een derde is afgenomen, met een zekere mate van waarschijnlijkheid vast te stellen of de verdachte of de derde degene is die een bij algemene maatregel van bestuur aangewezen besmettelijke ziekte heeft overgedragen op het slachtoffer van een misdrijf (artikel 2.6.22). Dat onderzoek, dat wordt aangeduid als fylogenetisch onderzoek, betreft namelijk deskundigenonderzoek waarvoor het NRGD op dit moment niet is opengesteld. Het onderzoek dat aan dit onderzoek voorafgaat en tot doel heeft om vast te stellen of de verdachte of derde drager is van een aangewezen besmettelijke ziekte (artikel 2.6.20) betreft technisch onderzoek en zal dus ook bij algemene maatregel van bestuur als technisch onderzoek worden aangewezen.

Het NRGD heeft in het consultatieadvies opgemerkt verheugd te zijn dat onderscheid wordt gemaakt tussen feitelijk DNA-onderzoek en de interpretatie daarvan. Het NRGD vraagt of het de bedoeling is dat het interpreteren van complexe profielen niet langer onder het NRGD-regime valt, en wijst erop dat daarvoor wel bijzondere kennis vereist is. Naar aanleiding van dit advies wordt opgemerkt dat dit wetsvoorstel niet wijzigt welke typen onderzoek onder het NRGD-regime vallen: als het NRGD op dit moment voor een bepaald onderzoeksgebied is opengesteld zal dat ook op grond van de huidige regeling mogelijk zijn. Zoals ook door het OM is opgemerkt heeft het de voorkeur dat deskundigen die onderzoek verrichten waarvoor het NRGD is opengesteld, zich in het NRGD laten registreren.

– Geen voorafgaande kennisgeving aan de verdachte van opdracht klassiek DNA-onderzoek

Doordat de wettelijke regeling voor deskundigenonderzoek in de eerste vaststellingswet wordt geüniformeerd, zou ook de huidige praktijk waarbij een verdachte bij klassiek DNA-onderzoek niet vooraf wordt geïnformeerd over een onderzoeksopdracht maar pas als de uitslag van het onderzoek beschikbaar is (de huidige artikelen 151a, vijfde lid, en 195a, vierde lid) op grond van het nieuwe wetboek niet kunnen worden voortgezet. De in de eerste vaststellingswet opgenomen regeling gaat er namelijk van uit dat de verdachte bij elk deskundigenonderzoek direct in kennis wordt gesteld van de benoeming van een deskundige en de onderzoeksopdracht, tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet (de artikelen 2.4.2, eerste lid, en 2.10.53, eerste en tweede lid). De verdachte wordt daarbij in de gelegenheid gesteld te verzoeken de onderzoeksopdracht aan te passen.

Op het moment dat DNA-onderzoek wordt verricht zijn er nog niet altijd verdachten in beeld en is er vaak veel belang bij de snelle beschikbaarheid van onderzoeksresultaten. Het informeren van de wel bekende verdachte over de onderzoeksopdracht en het bieden van een termijn om de onderzoeksopdracht te laten aanpassen, vergt ten opzichte van de huidige praktijk extra administratieve handelingen en bovendien kan hierdoor in de cruciale vroege fase van een opsporingsonderzoek waardevolle tijd verloren gaan. Het vooraf informeren van de verdachte over de onderzoeksopdracht heeft daarnaast bij het klassiek DNA-onderzoek met standaardvraagstellingen – de deskundige krijgt de opdracht een DNA-profiel op te stellen en dat met andere DNA-profielen te vergelijken – vanuit het perspectief van de verdachte weinig meerwaarde doordat er vanwege de standaardvraagstelling geen discussie over de onderzoeksopdracht zal plaatsvinden.

De verplichting van de officier van justitie om de verdachte voorafgaand aan een deskundigenonderzoek over de benoeming en de onderzoeksopdracht te informeren en hem in de gelegenheid te stellen te verzoeken de onderzoeksopdracht aan te laten passen die op grond van de eerste vaststellingswet ook geldt voor DNA-onderzoek komt – in lijn met de huidige wettelijke regeling – voor het klassiek DNA-onderzoek te vervallen. Dat geldt niet voor de complexere typen DNA-onderzoek, zoals het DNA-verwantschapsonderzoek en het DNA-onderzoek naar uiterlijk waarneembare persoonskenmerken, waarbij de benoeming van niet-geregistreerde deskundigen steeds door de rechter-commissaris zal moeten plaatsvinden (artikel 2.4.1, eerste lid) en waarbij wel discussie over de benoeming van een deskundige en de onderzoeksopdracht denkbaar is. Bij die complexere typen DNA-onderzoeken blijft de verplichting tot vooraf informeren op grond van de algemene deskundigenregeling dus gelden. De voor alle deskundigenonderzoeken geldende verplichting om de verdachte te informeren over de onderzoeksresultaten (artikel 2.4.2, vijfde lid) geldt echter ook bij klassiek DNA-onderzoek onverkort. Dat laatste is in de DNA-bepalingen in het huidige wetboek niet anders.

Voor de benoeming van DNA-deskundigen door de rechter-commissaris wordt geen afwijkende voorziening getroffen voor het voorafgaand aan een deskundigenonderzoek informeren van de verdachte over de benoeming en de onderzoeksopdracht, die in de DNA-bepalingen van het huidige wetboek nog wel is voorzien (huidige artikel 195a, vierde lid). Dat heeft ermee te maken dat inschakeling van de rechter-commissaris bij de benoeming van DNA-deskundigen – door de mogelijkheid die de officier van justitie heeft om niet in het NRGD geregistreerde deskundigen te benoemen – naar verwachting slechts in uitzonderlijke gevallen waarin de verdachte er mogelijk wel belang bij kan hebben zich uit te spreken over de onderzoeksopdracht aan de orde zal zijn. Aangezien het om kleine aantallen zal gaan, mag worden aangenomen dat de administratieve lasten daarbij beperkt zullen zijn.

Tweede lid

Dit artikellid bouwt voort op het huidige artikel 150, tweede lid. Volgens artikel 2.4.1, tweede lid, zoals opgenomen in de eerste vaststellingswet, kan de bevoegdheid om een deskundige te benoemen ook door de hulpofficier van justitie worden uitgeoefend in bij de wet bepaalde gevallen. Met deze wijziging wordt verduidelijkt dat een hulpofficier van justitie de bevoegdheid heeft om een deskundige te benoemen als de hulpofficier van justitie de wettelijke bevoegdheid heeft dat onderzoek te bevelen. Denk hierbij aan artikel 2.6.17, tweede lid, op grond waarvan de hulpofficier van justitie bevoegd is een bevel te geven tot het verrichten van een DNA-onderzoek aan sporen indien dat onderzoek betrekking heeft op de in dat artikellid opgesomde lichtere vormen van diefstal.

Verwijzingen aanwezig

Verwijst naar: art. 1.7.2 art. 2.6.17

Verwezen door: art. 2.4.3 art. 6.5.15

Transponering (oud ↔ nieuw) aanwezigtabel 2023-07-06

Alleen koppeling (maps_to); geen gelijkwaardigheid of ongewijzigde inhoud. De huidige tekst is een fragment uit de tabel.

Nieuw	Nieuwe tekst (tabel)	Huidig	Huidige tekst (tabel)	Koppeling
2.4.1, lid 1	De officier van justitie kan ambtshalve of op verzoek van de verdachte een deskundige benoemen die in het register, bedoeld in artikel 1.7.2, is geregistreerd.	150, 1	De officier van justitie kan in het belang van het onderzoek ambtshalve of op het verzoek van de verdachte een deskundige die als deskundige is geregistreerd in het register, bedoeld in artikel 51k, benoemen.	maps_to
2.4.1, lid 2	Deze bevoegdheid kan in de gevallen bij de wet bepaald ook worden uitgeoefend door de hulpofficier van justitie. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van overeenkomstige toepassing.	150, 2, 1e zin	De bevoegdheid, bedoeld in het eerste lid, komt ook toe aan de hulpofficier voor zover het technisch onderzoek betreft, met uitzondering van de gevallen waarin de wet anders bepaalt.	maps_to
2.4.1, lid 3	Bij een verzoek tot benoeming van een deskundige kan de verdachte een of meer personen ter benoeming voordragen.	nieuw	–	new_provision
2.4.1, lid 4	Tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet, kiest de officier van justitie een of meer van de deskundigen uit de door de verdachte voorgedragen personen.	nieuw	–	new_provision
2.4.1, lid 5	De officier van justitie wijst een verzoek van de verdachte tot benoeming van een deskundige toe voor zover dit redelijkerwijs van belang kan zijn voor de in het kader van de berechting door de rechter te nemen beslissingen. Hij geeft de verdachte direct kennis van zijn beslissing. Een afwijzing wordt gemotiveerd.	nieuw	–	new_provision
2.4.1, lid 1	1. De officier van justitie kan ambtshalve of op verzoek van de verdachte een deskundige benoemen die in het register, bedoeld in artikel 1.7.2, is geregistreerd.	150	De officier van justitie kan in het belang van het onderzoek ambtshalve of op het verzoek van de verdachte een deskundige die als deskundige is geregistreerd in het register, bedoeld in artikel 51k, benoemen.	maps_to

Openstaande punten aanwezig

signaal Geconsolideerde tekst van artikel 2.4.1 is niet letterlijk gelijk aan een primaire bron; 2 wijzigingsinstructie(s) waaronder uit het wetsvoorstel 36913 raken dit artikel. Toepassing van de instructies is niet automatisch geverifieerd.

Bronnen aanwezig

Document	Status	Hash
Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56) · publicatie docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa	WettekstVastgesteldNog niet in werking	`e3e33d868eaad813…`
Geconsolideerde tekst (KWEST, repository) docv:kwest-wet:f48b037c7e4f	Geconsolideerde presentatieFase onbekendNog niet in werkingProjectie met voorstel	`f48b037c7e4f05b8…`

Volledige JSONhet canonieke factsheetrecord

{
  "schema_version": "1.0.0",
  "id": "factsheet:artikel:2.4.1",
  "type": "factsheet_artikel",
  "run_id": "run-2026-11-09T10-04-47-158Z",
  "bepaling": {
    "schema_version": "1.0.0",
    "id": "prov:wvsv:art-2.4.1",
    "type": "bepaling",
    "wetboek": "wvsv_nieuw",
    "artikelnummer": "2.4.1",
    "structuurpad": [
      "Boek 2",
      "Hoofdstuk 4"
    ],
    "versie_ids": [
      "provv:wvsv:art-2.4.1:stb-2026-56",
      "provv:wvsv:art-2.4.1:kwest-wet"
    ],
    "vastgestelde_versie_id": "provv:wvsv:art-2.4.1:stb-2026-56",
    "voorgestelde_versie_ids": [],
    "geconsolideerde_versie_id": "provv:wvsv:art-2.4.1:kwest-wet",
    "review_ids": [
      "review:e359c8cbb540fbc5"
    ]
  },
  "labels": [
    "Wettekst (vastgesteld, nog niet in werking)",
    "Toelichting beschikbaar"
  ],
  "vastgestelde_tekst": {
    "status": "present",
    "id": "provv:wvsv:art-2.4.1:stb-2026-56",
    "documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa",
    "bron": {
      "documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa",
      "document": {
        "id": "doc:stb-2026-56",
        "titel": "Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)",
        "urls": {
          "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.html",
          "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.xml",
          "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.pdf"
        },
        "officiele_identificaties": [
          {
            "soort": "staatsblad",
            "waarde": "Stb. 2026, 56"
          },
          {
            "soort": "dossiernummer",
            "waarde": "36327"
          }
        ]
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "official_enactment",
        "wetgevingsfase": "enacted",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "not_applicable",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:46157f0fb01d1ed6",
          "evidence:ed98a65feb84edbe",
          "evidence:8c45d0baf16aa816"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "e3e33d868eaad813515d3f14520f88b2f225da1887631510d67b8c5d85fc534d",
      "opmerkingen": [
        "Boeken 7 en 8 zijn in deze wet gereserveerd; zij worden vastgesteld bij Stb. 2026, 57."
      ]
    },
    "tekstonderdeel_id": "sec:stb-2026-56:art-2.4.1",
    "tekst": "1. De officier van justitie kan ambtshalve of op verzoek van de verdachte een deskundige benoemen die in het register, bedoeld in artikel 1.7.2, is geregistreerd.\n2. Deze bevoegdheid kan in de gevallen bij de wet bepaald ook worden uitgeoefend door de hulpofficier van justitie. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van overeenkomstige toepassing.\n3. Bij een verzoek tot benoeming van een deskundige kan de verdachte een of meer personen ter benoeming voordragen.\n4. Tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet, kiest de officier van justitie een of meer van de deskundigen uit de door de verdachte voorgedragen personen.\n5. De officier van justitie wijst een verzoek van de verdachte tot benoeming van een deskundige toe voor zover dit redelijkerwijs van belang kan zijn voor de in het kader van de berechting door de rechter te nemen beslissingen. Hij geeft de verdachte direct kennis van zijn beslissing. Een afwijzing wordt gemotiveerd.",
    "leden": [
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.4.1/lid-1",
        "soort": "lid",
        "nummer": "1",
        "tekst": "1. De officier van justitie kan ambtshalve of op verzoek van de verdachte een deskundige benoemen die in het register, bedoeld in artikel 1.7.2, is geregistreerd.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 0,
          "eind": 162
        },
        "verwijzingen": [
          "1.7.2"
        ],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.4.1/lid-2",
        "soort": "lid",
        "nummer": "2",
        "tekst": "2. Deze bevoegdheid kan in de gevallen bij de wet bepaald ook worden uitgeoefend door de hulpofficier van justitie. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van overeenkomstige toepassing.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 163,
          "eind": 347
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.4.1/lid-3",
        "soort": "lid",
        "nummer": "3",
        "tekst": "3. Bij een verzoek tot benoeming van een deskundige kan de verdachte een of meer personen ter benoeming voordragen.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 348,
          "eind": 463
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.4.1/lid-4",
        "soort": "lid",
        "nummer": "4",
        "tekst": "4. Tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet, kiest de officier van justitie een of meer van de deskundigen uit de door de verdachte voorgedragen personen.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 464,
          "eind": 635
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.4.1/lid-5",
        "soort": "lid",
        "nummer": "5",
        "tekst": "5. De officier van justitie wijst een verzoek van de verdachte tot benoeming van een deskundige toe voor zover dit redelijkerwijs van belang kan zijn voor de in het kader van de berechting door de rechter te nemen beslissingen. Hij geeft de verdachte direct kennis van zijn beslissing. Een afwijzing wordt gemotiveerd.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 636,
          "eind": 954
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      }
    ],
    "juridische_context": {
      "brontype": "official_enactment",
      "wetgevingsfase": "enacted",
      "publicatiestatus": "published",
      "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
      "consolidatiekarakter": "not_applicable",
      "status_bewijs_ids": [
        "evidence:46157f0fb01d1ed6",
        "evidence:ed98a65feb84edbe",
        "evidence:8c45d0baf16aa816"
      ],
      "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
      "geldig_vanaf": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      },
      "geldig_tot": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      }
    },
    "herkomst_analyse": {
      "vergelijking": {},
      "gelijkenis": {},
      "conclusie": "primaire_bron",
      "wijzigingsinstructie_ids": []
    },
    "bewijs_ids": [
      "evidence:8137303074721cb5",
      "evidence:0ad8d6cde9554c06",
      "evidence:753269c00171f2a9",
      "evidence:4531a8bd5f7a1f12",
      "evidence:7bc2e0297bb560ed",
      "evidence:fb8672e206e1c9d9"
    ],
    "review_ids": [],
    "bronlocator": {
      "xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/boek[2]/hoofdstuk[4]/artikel[1]"
    }
  },
  "voorgestelde_tekst": {
    "status": "not_stated",
    "items": []
  },
  "geconsolideerde_presentatie": {
    "status": "present",
    "id": "provv:wvsv:art-2.4.1:kwest-wet",
    "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
    "bron": {
      "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
      "document": {
        "id": "doc:kwest-wet",
        "titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)",
        "urls": {
          "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml",
          "bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx",
          "kwest": "https://kwest.overheid.nl/"
        },
        "officiele_identificaties": []
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "consolidated_presentation",
        "wetgevingsfase": "unknown",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "projection",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:230362c00be675b3"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87",
      "opmerkingen": [
        "Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.",
        "Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1."
      ]
    },
    "tekstonderdeel_id": "sec:kwest-wet:art-2.4.1",
    "tekst": "1. De officier van justitie kan ambtshalve of op verzoek van de verdachte een deskundige benoemen die in het register, bedoeld in artikel 1.7.2, is ingeschreven. In geval van een DNA-onderzoek als bedoeld in artikel 2.6.17 kan de officier van justitie ook een deskundige benoemen die werkzaam is bij een laboratorium dat voldoet aan de bij algemene maatregel van bestuur gestelde eisen en die niet in het register is ingeschreven. In dat geval zijn de artikelen 1.7.2, derde en vierde lid, 2.4.2, eerste tot en met derde lid en vierde lid, tweede zin, niet van toepassing.\n2. De hulpofficier van justitie kan de bevoegdheid, bedoeld in het eerste lid, uitoefenen in de gevallen waarin de wet bepaalt dat de hulpofficier van justitie het onderzoek kan bevelen. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van overeenkomstige toepassing.\n3. Bij een verzoek tot benoeming van een deskundige kan de verdachte een of meer personen ter benoeming voordragen.\n4. Tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet, kiest de officier van justitie een of meer van de deskundigen uit de door de verdachte voorgedragen personen.\n5. De officier van justitie wijst een verzoek van de verdachte tot benoeming van een deskundige toe voor zover dit redelijkerwijs van belang kan zijn voor de in het kader van de berechting door de rechter te nemen beslissingen. Hij geeft de verdachte direct kennis van zijn beslissing. Een afwijzing wordt gemotiveerd.",
    "leden": [
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-2.4.1/lid-1",
        "soort": "lid",
        "nummer": "1",
        "tekst": "1. De officier van justitie kan ambtshalve of op verzoek van de verdachte een deskundige benoemen die in het register, bedoeld in artikel 1.7.2, is ingeschreven. In geval van een DNA-onderzoek als bedoeld in artikel 2.6.17 kan de officier van justitie ook een deskundige benoemen die werkzaam is bij een laboratorium dat voldoet aan de bij algemene maatregel van bestuur gestelde eisen en die niet in het register is ingeschreven. In dat geval zijn de artikelen 1.7.2, derde en vierde lid, 2.4.2, eerste tot en met derde lid en vierde lid, tweede zin, niet van toepassing.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 0,
          "eind": 572
        },
        "verwijzingen": [
          "1.7.2",
          "2.6.17"
        ],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-2.4.1/lid-2",
        "soort": "lid",
        "nummer": "2",
        "tekst": "2. De hulpofficier van justitie kan de bevoegdheid, bedoeld in het eerste lid, uitoefenen in de gevallen waarin de wet bepaalt dat de hulpofficier van justitie het onderzoek kan bevelen. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van overeenkomstige toepassing.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 573,
          "eind": 828
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-2.4.1/lid-3",
        "soort": "lid",
        "nummer": "3",
        "tekst": "3. Bij een verzoek tot benoeming van een deskundige kan de verdachte een of meer personen ter benoeming voordragen.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 829,
          "eind": 944
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-2.4.1/lid-4",
        "soort": "lid",
        "nummer": "4",
        "tekst": "4. Tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet, kiest de officier van justitie een of meer van de deskundigen uit de door de verdachte voorgedragen personen.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 945,
          "eind": 1116
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:kwest-wet:art-2.4.1/lid-5",
        "soort": "lid",
        "nummer": "5",
        "tekst": "5. De officier van justitie wijst een verzoek van de verdachte tot benoeming van een deskundige toe voor zover dit redelijkerwijs van belang kan zijn voor de in het kader van de berechting door de rechter te nemen beslissingen. Hij geeft de verdachte direct kennis van zijn beslissing. Een afwijzing wordt gemotiveerd.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 1117,
          "eind": 1435
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      }
    ],
    "juridische_context": {
      "brontype": "consolidated_presentation",
      "wetgevingsfase": "introduced",
      "publicatiestatus": "published",
      "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
      "consolidatiekarakter": "projection",
      "status_bewijs_ids": [],
      "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
      "geldig_vanaf": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      },
      "geldig_tot": {
        "waarde": null,
        "status": "not_stated"
      }
    },
    "herkomst_analyse": {
      "vergelijking": {
        "stb-2026-56": "afwijkend",
        "stb-2026-57": "afwezig",
        "kst-36913-2": "afwezig"
      },
      "gelijkenis": {
        "stb-2026-56": 0.792
      },
      "conclusie": "afgeleid_met_wijzigingsinstructies",
      "wijzigingsinstructie_ids": [
        "sec:kst-36913-2:wijzart-II/ond-G",
        "sec:kst-36913-2:wijzart-II/ond-H/sub-2"
      ]
    },
    "bewijs_ids": [
      "evidence:5bd6d17b0f49cbe4",
      "evidence:87cc433026fa8c82",
      "evidence:175f939f29b55e21",
      "evidence:d035c6a272ee84d5",
      "evidence:187a16920ba42110",
      "evidence:dbbed1b825c7c90c",
      "evidence:3062b402532978a5"
    ],
    "review_ids": [
      "review:e359c8cbb540fbc5"
    ],
    "bronlocator": {
      "xml_pad": "/wetgeving[1]/wettekst[1]/boek[2]/hoofdstuk[4]/artikel[1]",
      "kwest_about_id": "artikel=2.4.1",
      "kwest_part_id": "artikel=2.4.1"
    }
  },
  "wijzigingsinstructies_vastgesteld": {
    "status": "not_stated",
    "items": []
  },
  "wijzigingsinstructies_voorgesteld": {
    "status": "present",
    "items": [
      {
        "relatie_id": "rel:proposed_amendment_by:prov:wvsv:art-2.4.1:sec:kst-36913-2:wijzart-II/ond-G",
        "instructie": {
          "schema_version": "1.0.0",
          "type": "tekstonderdeel",
          "documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d",
          "volgorde": 93,
          "kind_ids": [
            "sec:kst-36913-2:wijzart-II/ond-G/tekst-94"
          ],
          "verwijzingen": [
            "2.4.1"
          ],
          "id": "sec:kst-36913-2:wijzart-II/ond-G",
          "soort": "wijzigingsinstructie",
          "nummer": "G",
          "label": "Onderdeel",
          "titel": null,
          "ouder_id": "sec:kst-36913-2:wijzart-II",
          "pad": [
            "ARTIKEL II",
            "Onderdeel G"
          ],
          "tekst": "Artikel 2.4.1, eerste en tweede lid, komt te luiden:",
          "offset_in_ouder": null,
          "bronlocator": {
            "xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/kamerstuk[1]/stuk[1]/voorstel-wet[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[2]/wijzig-lid[7]"
          },
          "verwerkingsstatus": "mapped",
          "extra": {
            "wijzigingsinstructie": "Artikel 2.4.1, eerste en tweede lid, komt te luiden:",
            "doelartikelen": [
              "2.4.1"
            ],
            "bevat_nieuwe_tekst": true
          }
        },
        "bron": {
          "documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d",
          "document": {
            "id": "doc:kst-36913-2",
            "titel": "Eerste aanvullingswet, voorstel van wet (Kamerstukken II 2025/26, 36913, nr. 2)",
            "urls": {
              "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.html",
              "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.xml",
              "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.pdf"
            },
            "officiele_identificaties": [
              {
                "soort": "kamerstuk",
                "waarde": "kst-36913-2"
              },
              {
                "soort": "dossiernummer",
                "waarde": "36913"
              }
            ]
          },
          "juridische_context": {
            "brontype": "bill",
            "wetgevingsfase": "introduced",
            "publicatiestatus": "published",
            "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
            "consolidatiekarakter": "not_applicable",
            "status_bewijs_ids": [
              "evidence:109d2164151a5415"
            ],
            "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
            "geldig_vanaf": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            },
            "geldig_tot": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            }
          },
          "sha256": "3e5c0219181d32958ac2662140e4b46221de34eb1896d5d8d89d9769353489ff",
          "opmerkingen": [
            "Nota van wijziging (2026-09-30) en latere stukken niet verwerkt; dossier in behandeling bij de Tweede Kamer op de peildatum."
          ]
        }
      },
      {
        "relatie_id": "rel:proposed_amendment_by:prov:wvsv:art-2.4.1:sec:kst-36913-2:wijzart-II/ond-H/sub-2",
        "instructie": {
          "schema_version": "1.0.0",
          "type": "tekstonderdeel",
          "documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d",
          "volgorde": 97,
          "kind_ids": [],
          "verwijzingen": [
            "2.4.1"
          ],
          "id": "sec:kst-36913-2:wijzart-II/ond-H/sub-2",
          "soort": "wijzigingsinstructie",
          "nummer": "2",
          "label": "Subonderdeel",
          "titel": null,
          "ouder_id": "sec:kst-36913-2:wijzart-II/ond-H",
          "pad": [
            "ARTIKEL II",
            "Onderdeel H",
            "Subonderdeel 2"
          ],
          "tekst": "In het derde lid wordt «artikel 2.4.1, derde lid,» vervangen door «artikel 2.4.1, derde en vierde lid,» en wordt «Het nieuwe onderzoek» vervangen door «Een tegenonderzoek».",
          "offset_in_ouder": null,
          "bronlocator": {
            "xml_pad": "/officiele-publicatie[1]/kamerstuk[1]/stuk[1]/voorstel-wet[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[2]/wijzig-lid[8]/wijziging[2]"
          },
          "verwerkingsstatus": "mapped",
          "extra": {
            "wijzigingsinstructie": "In het derde lid wordt «artikel 2.4.1, derde lid,» vervangen door «artikel 2.4.1, derde en vierde lid,» en wordt «Het nieuwe onderzoek» vervangen door «Een tegenonderzoek».",
            "doelartikelen": [
              "2.4.1"
            ],
            "bevat_nieuwe_tekst": false
          }
        },
        "bron": {
          "documentversie_id": "docv:kst-36913-2:3e5c0219181d",
          "document": {
            "id": "doc:kst-36913-2",
            "titel": "Eerste aanvullingswet, voorstel van wet (Kamerstukken II 2025/26, 36913, nr. 2)",
            "urls": {
              "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.html",
              "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.xml",
              "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36913-2.pdf"
            },
            "officiele_identificaties": [
              {
                "soort": "kamerstuk",
                "waarde": "kst-36913-2"
              },
              {
                "soort": "dossiernummer",
                "waarde": "36913"
              }
            ]
          },
          "juridische_context": {
            "brontype": "bill",
            "wetgevingsfase": "introduced",
            "publicatiestatus": "published",
            "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
            "consolidatiekarakter": "not_applicable",
            "status_bewijs_ids": [
              "evidence:109d2164151a5415"
            ],
            "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
            "geldig_vanaf": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            },
            "geldig_tot": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            }
          },
          "sha256": "3e5c0219181d32958ac2662140e4b46221de34eb1896d5d8d89d9769353489ff",
          "opmerkingen": [
            "Nota van wijziging (2026-09-30) en latere stukken niet verwerkt; dossier in behandeling bij de Tweede Kamer op de peildatum."
          ]
        }
      }
    ]
  },
  "leden": {
    "status": "present",
    "items": [
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.4.1/lid-1",
        "soort": "lid",
        "nummer": "1",
        "tekst": "1. De officier van justitie kan ambtshalve of op verzoek van de verdachte een deskundige benoemen die in het register, bedoeld in artikel 1.7.2, is geregistreerd.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 0,
          "eind": 162
        },
        "verwijzingen": [
          "1.7.2"
        ],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.4.1/lid-2",
        "soort": "lid",
        "nummer": "2",
        "tekst": "2. Deze bevoegdheid kan in de gevallen bij de wet bepaald ook worden uitgeoefend door de hulpofficier van justitie. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van overeenkomstige toepassing.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 163,
          "eind": 347
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.4.1/lid-3",
        "soort": "lid",
        "nummer": "3",
        "tekst": "3. Bij een verzoek tot benoeming van een deskundige kan de verdachte een of meer personen ter benoeming voordragen.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 348,
          "eind": 463
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.4.1/lid-4",
        "soort": "lid",
        "nummer": "4",
        "tekst": "4. Tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet, kiest de officier van justitie een of meer van de deskundigen uit de door de verdachte voorgedragen personen.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 464,
          "eind": 635
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      },
      {
        "id": "sec:stb-2026-56:art-2.4.1/lid-5",
        "soort": "lid",
        "nummer": "5",
        "tekst": "5. De officier van justitie wijst een verzoek van de verdachte tot benoeming van een deskundige toe voor zover dit redelijkerwijs van belang kan zijn voor de in het kader van de berechting door de rechter te nemen beslissingen. Hij geeft de verdachte direct kennis van zijn beslissing. Een afwijzing wordt gemotiveerd.",
        "offset_in_ouder": {
          "start": 636,
          "eind": 954
        },
        "verwijzingen": [],
        "kinderen": []
      }
    ]
  },
  "normatieve_regels": {
    "status": "unresolved",
    "toelichting": "Regelextractie voor dit artikel nog niet uitgevoerd of nog niet beoordeeld.",
    "items": []
  },
  "definities": {
    "status": "not_stated",
    "items": []
  },
  "toelichting": {
    "status": "present",
    "items": [
      {
        "id": "mvt:36327:303",
        "soort": "artikelsgewijs",
        "titelpad": [
          "ARTIKELSGEWIJS DEEL",
          "BOEK 2 HET OPSPORINGSONDERZOEK",
          "HOOFDSTUK 4 Deskundigenonderzoek in opdracht van de officier van justitie",
          "Artikel 2.4.1 [benoeming deskundige]"
        ],
        "tekst": "Eerste lid\nDit artikellid is ontleend aan het huidige artikel 150, eerste lid, en betreft de bevoegdheid van de officier van justitie om deskundigen uit het deskundigenregister te benoemen.\nTweede lid\nDit artikellid, dat bepaalt dat de bevoegdheid om een deskundige uit het deskundigenregister te benoemen in bij de wet bepaalde gevallen ook toekomt aan de hulpofficier van justitie, bouwt voort op het huidige artikel 150, tweede lid. Die bepaling is niet overgenomen voor zover daarin wordt gesteld dat de hulpofficier van justitie alleen een deskundige kan benoemen wanneer het om «technisch onderzoek» gaat. De reden hiervoor is dat de referte aan technisch onderzoek tot onduidelijkheid leidt. Bij technisch onderzoek is, uitgaande van de Aanwijzing technisch opsporingsonderzoek (Stcrt. 2013, 13962) van het College van procureurs-generaal, namelijk juist geen benoeming nodig. In die Aanwijzing wordt onderscheid gemaakt tussen «technisch opsporingsonderzoek» en deskundigenonderzoek. Technisch opsporingsonderzoek valt niet onder de normering van het deskundigenonderzoek. Dit kan door de politie of een geaccrediteerd laboratorium worden verricht zonder benoeming van een deskundige. Zie daarover nader de toelichting op artikel 1.7.5. Gehandhaafd is overigens dat de hulpofficier van justitie in de gevallen bij de wet bepaald een deskundige kan benoemen. Dit houdt verband met zijn bevoegdheid om een bloedonderzoek te bevelen in het kader van een onderzoek naar geweldbevorderende middelen en met zijn bevoegdheid om in een aantal gevallen een DNA-onderzoek te bevelen naar celmateriaal dat op de plaats delict is aangetroffen. Zie de desbetreffende bepalingen in Hoofdstuk 6.\nDerde en vierde lid\nIn deze artikelleden is, zoals hierboven is aangegeven in de algemene toelichting op dit hoofdstuk, bepaald dat de verdachte bij een verzoek aan de officier van justitie tot benoeming van een deskundige voortaan een of meer personen ter benoeming kan voordragen. Tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet, kiest de officier van justitie een of meer van de deskundigen uit de door de verdachte voorgedragen personen. Op dit punt wordt de regeling gelijkgetrokken met de regeling van benoeming van deskundigen door de rechter-commissaris (huidig artikel 227, tweede lid; in het nieuwe wetboek artikel 2.10.52).\nVijfde lid\nZoals in de algemene toelichting op dit hoofdstuk werd aangegeven introduceert dit lid een besliscriterium dat duidelijk maakt wanneer de officier van justitie een verzoek om een deskundigenonderzoek toewijst: voor zover dit redelijkerwijs van belang kan zijn voor de in het kader van de berechting door de rechter te nemen beslissingen. Dat criterium geldt voor de officier van justitie al in verband met de voeging van processtukken en is verder in lijn met het criterium dat de rechter-commissaris (in artikel 2.10.5) hanteert voor de toewijzing van bij hem ingediende vorderingen en verzoeken als bedoeld in de artikelen 2.10.1, 2.10.2 en 2.10.4. Dit criterium komt in de plaats van het nu in het huidige artikel 150, eerste lid, gehanteerde criterium van het onderzoeksbelang. Daarnaast is in het vijfde lid bepaald dat de officier van justitie de verdachte direct kennis geeft van zijn beslissing en dat hij een afwijzende beslissing motiveert.",
        "bron": {
          "documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36327:418eb8932339",
          "document": {
            "id": "doc:kwest-toelichting-36327",
            "titel": "Toelichting 36327 (KWEST-structuur)",
            "urls": {
              "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36327.xml"
            },
            "officiele_identificaties": [
              {
                "soort": "dossiernummer",
                "waarde": "36327"
              }
            ]
          },
          "juridische_context": {
            "brontype": "explanatory_memorandum",
            "wetgevingsfase": "enacted",
            "publicatiestatus": "published",
            "inwerkingtreding_status": "not_applicable",
            "consolidatiekarakter": "editorial_compilation",
            "status_bewijs_ids": [
              "evidence:8c45d0baf16aa816"
            ],
            "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
            "geldig_vanaf": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            },
            "geldig_tot": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            }
          },
          "sha256": "418eb8932339d45f33411406dd035f210fd6666c9faacdf213f429f47cc4f407",
          "opmerkingen": [
            "Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies."
          ]
        },
        "verificatie": {
          "officieel_documentversie_id": "docv:kst-36327-3:e1b226686555",
          "status": "verified",
          "methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"
        },
        "label": "Toelichting"
      },
      {
        "id": "mvt:36913:112",
        "soort": "wijziging",
        "titelpad": [
          "ARTIKELSGEWIJS DEEL",
          "ARTIKEL II [wijzigingen in Boek 2 van het Wetboek van Strafvordering]",
          "Onderdeel G"
        ],
        "tekst": "De wijzigingen in artikel 2.4.1, eerste en tweede lid, houden verband met de aanpassing van de deskundigenregeling en worden hieronder toegelicht (zie ook paragraaf 7.5 van het algemeen deel van de memorie van toelichting).\nEerste lid\n– Benoeming door de officier van justitie van niet-ingeschreven deskundigen die klassiek DNA-onderzoek uitvoeren\nHet huidige wetboek kent een bijzondere regeling voor de benoeming van deskundigen die DNA-onderzoek en onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte uitvoeren. In al deze gevallen kan de benoeming van de deskundige ook door de officier van justitie worden gedaan in geval de deskundige niet in het NRGD is ingeschreven (zie de huidige artikelen 151a, tweede lid, 151b, eerste lid, 151d, eerste lid, 151da, eerste lid, 151f, eerste lid, en 151i, eerste lid). In het nieuwe wetboek is gekozen voor een uniforme algemene deskundigenregeling, op grond waarvan voor alle deskundigenonderzoeken geldt dat de officier van justitie enkel in het NRGD geregistreerde deskundigen kan benoemen. Uit nader overleg met de organisaties in de strafrechtketen is gebleken dat het wenselijk is dat de mogelijkheid van benoeming van deze deskundigen door de officier van justitie blijft bestaan. Ook de bestaande uitzondering die bij klassiek DNA-onderzoek wordt gemaakt op de verplichting de verdachte vooraf in te lichten, wordt in het nieuwe wetboek alsnog gehandhaafd (zie ook paragraaf 7.5 van het algemeen deel van de memorie van toelichting).\nDNA-onderzoek is op dit moment veruit het meest voorkomende deskundigenonderzoek in strafzaken. In veel gevallen gaat het daarbij om onderzoeken aan sporen die op de plaats delict worden aangetroffen. Daarvan wordt een DNA-profiel vastgesteld en dat DNA-profiel wordt vervolgens vergeleken met andere DNA-profielen, al dan niet uit de DNA-databank. Dergelijke onderzoeken worden vaak in een vroeg stadium van een opsporingsonderzoek verricht omdat de uitkomst van deze onderzoeken richtinggevend kunnen zijn voor het vervolg van het onderzoek. Op dat moment zijn er nog niet altijd verdachten in beeld en is er veel belang bij de snelle beschikbaarheid van onderzoeksresultaten.\nDit veelvoorkomende DNA-onderzoek – het klassiek DNA-onderzoek dat is geregeld in artikel 2.6.17 – betreft grotendeels onderzoek dat aan de hand van vastgestelde protocollen, deels geautomatiseerd plaatsvindt. Het onderzoek vergt daardoor in veel gevallen beperkte opinie en interpretatie van de deskundige die het uitvoert. Kwaliteitsborging is bij dit type onderzoek gelegen in gedetailleerde protocollen, accreditatie en het gebruik van de juiste software. Evenals bij de deskundigen die technisch onderzoek verrichten (zie toelichting bij artikel 1.7.5) geldt daarom dat individuele toetsing van de deskundigheid van een deskundige die een klassiek DNA-onderzoek uitvoert niet nodig is. Opname van deze deskundigen in het NRGD zou dan ook weinig toegevoegde waarde hebben. Bovendien is dit, juist omdat deze deskundigen opinie en interpretatie op grond van vastgestelde protocollen verrichten en weinig eigen beoordelingsruimte hebben, niet altijd mogelijk. Voor de DNA-onderzoeken met standaardvraagstellingen wordt dan ook geregeld gebruik gemaakt van deskundigen die niet in het NRGD zijn geregistreerd.\nHet doel van het onderhavige artikellid is deze goed werkende praktijk te handhaven. Daarom wordt voor klassiek DNA-onderzoek, conform de huidige wettelijke regeling, voorzien in de mogelijkheid voor de officier van justitie om ook niet in het NRGD opgenomen deskundigen te benoemen. De uitzondering op het vereiste van een benoeming van niet-geregistreerde deskundigen door de rechter-commissaris heeft tot gevolg dat een deskundige sneller kan worden benoemd waardoor onderzoeksresultaten eerder voor de officier van justitie en de verdachte beschikbaar zijn. Op deze manier wordt met de nu toegelichtge regeling de beste balans bereikt.\nHet OM heeft in de consultatie aangegeven blij te zijn dat het mogelijk blijft dat de officier van justitie voor het verrichten van klassiek DNA-onderzoek deskundigen benoemt die niet in het NRGD zijn geregistreerd. Het bestaan van de mogelijkheid neemt wat betreft het OM niet weg dat het de voorkeur verdient dat elke deskundige die met regelmaat dergelijk onderzoek verricht zich laat registreren in het NRGD.\nIn zijn consultatieadvies heeft het OM gevraagd naar de verhouding tussen deze uitzondering en het nieuwe artikel 1.7.2, vierde lid, op grond waarvan bij de benoeming van niet in het NRGD geregistreerde deskundigen moet worden gemotiveerd waarom zij als deskundig worden aangemerkt. Naar aanleiding van deze opmerking is artikel 2.4.1, eerste lid, aangepast. Zoals in het voorgaande aan de orde kwam is individuele toetsing van de deskundigheid van een deskundige die een klassiek DNA-onderzoek uitvoert niet nodig. Als de officier van justitie een niet geregistreerde deskundige benoemt, is het dan ook niet nodig te motiveren waarom niet een geregistreerde deskundige wordt benoemd of waarom diegene als deskundige wordt aangemerkt (artikel 1.7.2, derde en vierde lid, is niet van toepassing).\nHet DNA-verwantschapsonderzoek (artikel 2.6.18), het DNA-onderzoek naar uiterlijk waarneembare persoonskenmerken (artikel 2.6.19) en onderzoek op activiteitenniveau, waarbij het gaat om de beantwoording van vragen die betrekking hebben op het bij een bepaalde activiteit achterlaten van celmateriaal op een bepaalde plaats door een bepaald persoon, vergen in de regel meer interpretatie. Toetsing van de deskundigheid van de deskundigen die deze onderzoeken uitvoeren voorafgaand aan de benoeming is nodig. Dit kan gebeuren ten tijde van de registratie in het NRGD of – als de deskundige niet in het NRGD is ingeschreven – op het moment van benoeming. In het laatste geval is het wenselijk dat de rechter-commissaris de deskundige benoemt.\nHoewel het op grond van de huidige regeling mogelijk is dat de officier van justitie niet in het NRGD geregistreerde deskundigen benoemt die DNA-verwantschapsonderzoek, het DNA-onderzoek naar uiterlijk waarneembare persoonskenmerken en het onderzoek naar ernstige besmettelijke ziekte verrichten, maakt dit artikellid het dan ook niet mogelijk dat de officier van justitie niet-geregistreerde deskundigen benoemt voor het verrichten van deze onderzoeken. Voor de benoeming van niet-geregistreerde deskundigen die deze onderzoeken verrichten zal steeds een rechter-commissaris moeten worden ingeschakeld. Dat zal bij het onderzoek naar een ernstige besmettelijke ziekte alleen nodig zijn voor het onderzoek dat tot doel heeft om met behulp van het celmateriaal dat van de verdachte of een derde is afgenomen, met een zekere mate van waarschijnlijkheid vast te stellen of de verdachte of de derde degene is die een bij algemene maatregel van bestuur aangewezen besmettelijke ziekte heeft overgedragen op het slachtoffer van een misdrijf (artikel 2.6.22). Dat onderzoek, dat wordt aangeduid als fylogenetisch onderzoek, betreft namelijk deskundigenonderzoek waarvoor het NRGD op dit moment niet is opengesteld. Het onderzoek dat aan dit onderzoek voorafgaat en tot doel heeft om vast te stellen of de verdachte of derde drager is van een aangewezen besmettelijke ziekte (artikel 2.6.20) betreft technisch onderzoek en zal dus ook bij algemene maatregel van bestuur als technisch onderzoek worden aangewezen.\nHet NRGD heeft in het consultatieadvies opgemerkt verheugd te zijn dat onderscheid wordt gemaakt tussen feitelijk DNA-onderzoek en de interpretatie daarvan. Het NRGD vraagt of het de bedoeling is dat het interpreteren van complexe profielen niet langer onder het NRGD-regime valt, en wijst erop dat daarvoor wel bijzondere kennis vereist is. Naar aanleiding van dit advies wordt opgemerkt dat dit wetsvoorstel niet wijzigt welke typen onderzoek onder het NRGD-regime vallen: als het NRGD op dit moment voor een bepaald onderzoeksgebied is opengesteld zal dat ook op grond van de huidige regeling mogelijk zijn. Zoals ook door het OM is opgemerkt heeft het de voorkeur dat deskundigen die onderzoek verrichten waarvoor het NRGD is opengesteld, zich in het NRGD laten registreren.\n– Geen voorafgaande kennisgeving aan de verdachte van opdracht klassiek DNA-onderzoek\nDoordat de wettelijke regeling voor deskundigenonderzoek in de eerste vaststellingswet wordt geüniformeerd, zou ook de huidige praktijk waarbij een verdachte bij klassiek DNA-onderzoek niet vooraf wordt geïnformeerd over een onderzoeksopdracht maar pas als de uitslag van het onderzoek beschikbaar is (de huidige artikelen 151a, vijfde lid, en 195a, vierde lid) op grond van het nieuwe wetboek niet kunnen worden voortgezet. De in de eerste vaststellingswet opgenomen regeling gaat er namelijk van uit dat de verdachte bij elk deskundigenonderzoek direct in kennis wordt gesteld van de benoeming van een deskundige en de onderzoeksopdracht, tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet (de artikelen 2.4.2, eerste lid, en 2.10.53, eerste en tweede lid). De verdachte wordt daarbij in de gelegenheid gesteld te verzoeken de onderzoeksopdracht aan te passen.\nOp het moment dat DNA-onderzoek wordt verricht zijn er nog niet altijd verdachten in beeld en is er vaak veel belang bij de snelle beschikbaarheid van onderzoeksresultaten. Het informeren van de wel bekende verdachte over de onderzoeksopdracht en het bieden van een termijn om de onderzoeksopdracht te laten aanpassen, vergt ten opzichte van de huidige praktijk extra administratieve handelingen en bovendien kan hierdoor in de cruciale vroege fase van een opsporingsonderzoek waardevolle tijd verloren gaan. Het vooraf informeren van de verdachte over de onderzoeksopdracht heeft daarnaast bij het klassiek DNA-onderzoek met standaardvraagstellingen – de deskundige krijgt de opdracht een DNA-profiel op te stellen en dat met andere DNA-profielen te vergelijken – vanuit het perspectief van de verdachte weinig meerwaarde doordat er vanwege de standaardvraagstelling geen discussie over de onderzoeksopdracht zal plaatsvinden.\nDe verplichting van de officier van justitie om de verdachte voorafgaand aan een deskundigenonderzoek over de benoeming en de onderzoeksopdracht te informeren en hem in de gelegenheid te stellen te verzoeken de onderzoeksopdracht aan te laten passen die op grond van de eerste vaststellingswet ook geldt voor DNA-onderzoek komt – in lijn met de huidige wettelijke regeling – voor het klassiek DNA-onderzoek te vervallen. Dat geldt niet voor de complexere typen DNA-onderzoek, zoals het DNA-verwantschapsonderzoek en het DNA-onderzoek naar uiterlijk waarneembare persoonskenmerken, waarbij de benoeming van niet-geregistreerde deskundigen steeds door de rechter-commissaris zal moeten plaatsvinden (artikel 2.4.1, eerste lid) en waarbij wel discussie over de benoeming van een deskundige en de onderzoeksopdracht denkbaar is. Bij die complexere typen DNA-onderzoeken blijft de verplichting tot vooraf informeren op grond van de algemene deskundigenregeling dus gelden. De voor alle deskundigenonderzoeken geldende verplichting om de verdachte te informeren over de onderzoeksresultaten (artikel 2.4.2, vijfde lid) geldt echter ook bij klassiek DNA-onderzoek onverkort. Dat laatste is in de DNA-bepalingen in het huidige wetboek niet anders.\nVoor de benoeming van DNA-deskundigen door de rechter-commissaris wordt geen afwijkende voorziening getroffen voor het voorafgaand aan een deskundigenonderzoek informeren van de verdachte over de benoeming en de onderzoeksopdracht, die in de DNA-bepalingen van het huidige wetboek nog wel is voorzien (huidige artikel 195a, vierde lid). Dat heeft ermee te maken dat inschakeling van de rechter-commissaris bij de benoeming van DNA-deskundigen – door de mogelijkheid die de officier van justitie heeft om niet in het NRGD geregistreerde deskundigen te benoemen – naar verwachting slechts in uitzonderlijke gevallen waarin de verdachte er mogelijk wel belang bij kan hebben zich uit te spreken over de onderzoeksopdracht aan de orde zal zijn. Aangezien het om kleine aantallen zal gaan, mag worden aangenomen dat de administratieve lasten daarbij beperkt zullen zijn.\nTweede lid\nDit artikellid bouwt voort op het huidige artikel 150, tweede lid. Volgens artikel 2.4.1, tweede lid, zoals opgenomen in de eerste vaststellingswet, kan de bevoegdheid om een deskundige te benoemen ook door de hulpofficier van justitie worden uitgeoefend in bij de wet bepaalde gevallen. Met deze wijziging wordt verduidelijkt dat een hulpofficier van justitie de bevoegdheid heeft om een deskundige te benoemen als de hulpofficier van justitie de wettelijke bevoegdheid heeft dat onderzoek te bevelen. Denk hierbij aan artikel 2.6.17, tweede lid, op grond waarvan de hulpofficier van justitie bevoegd is een bevel te geven tot het verrichten van een DNA-onderzoek aan sporen indien dat onderzoek betrekking heeft op de in dat artikellid opgesomde lichtere vormen van diefstal.",
        "bron": {
          "documentversie_id": "docv:kwest-toelichting-36913:5fac1ce94224",
          "document": {
            "id": "doc:kwest-toelichting-36913",
            "titel": "Toelichting 36913 (KWEST-structuur)",
            "urls": {
              "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/toelichting-36913.xml"
            },
            "officiele_identificaties": [
              {
                "soort": "dossiernummer",
                "waarde": "36913"
              }
            ]
          },
          "juridische_context": {
            "brontype": "explanatory_memorandum",
            "wetgevingsfase": "introduced",
            "publicatiestatus": "published",
            "inwerkingtreding_status": "not_applicable",
            "consolidatiekarakter": "editorial_compilation",
            "status_bewijs_ids": [
              "evidence:109d2164151a5415"
            ],
            "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
            "geldig_vanaf": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            },
            "geldig_tot": {
              "waarde": null,
              "status": "not_stated"
            }
          },
          "sha256": "5fac1ce94224b086af4767ed8556e7a4923bee65fbedb120c939a4c9c7d0c3ed",
          "opmerkingen": [
            "Door de KWEST data-importer uit de officiële Kamerstuk-XML afgeleide structuur; passages worden tegen de officiële XML gecontroleerd op tekstverlies."
          ]
        },
        "verificatie": {
          "officieel_documentversie_id": "docv:kst-36913-3:7056b1426ece",
          "status": "verified",
          "methode": "langste passage (≥40 tekens) genormaliseerd teruggezocht in officiële Kamerstuk-XML"
        },
        "label": "Toelichting"
      }
    ]
  },
  "verwijzingen": {
    "status": "present",
    "verwijst_naar": [
      {
        "artikelnummer": "1.7.2",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-1.7.2",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:599b2cae2f5af9d9"
        ]
      },
      {
        "artikelnummer": "2.6.17",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.6.17",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:35839dab44b7b147"
        ]
      }
    ],
    "verwezen_door": [
      {
        "artikelnummer": "2.4.3",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.4.3",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:4e68f377ea0f20d8"
        ]
      },
      {
        "artikelnummer": "6.5.15",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-6.5.15",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:d266dea248cc1824"
        ]
      }
    ]
  },
  "transponering": {
    "status": "present",
    "tabelversie": "2023-07-06",
    "toelichting": "Alleen koppeling (maps_to); geen gelijkwaardigheid of ongewijzigde inhoud. De huidige tekst is een fragment uit de tabel.",
    "items": [
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:nieuw_huidig:2.4.1:1",
        "type": "transponering",
        "richting": "nieuw_huidig",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.4.1",
          "lid": "1",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "De officier van justitie kan ambtshalve of op verzoek van de verdachte een deskundige benoemen die in het register, bedoeld in artikel 1.7.2, is geregistreerd."
        },
        "huidig": {
          "artikel": "150",
          "lid": "1",
          "verwijzing_tekst": "150, 1",
          "tekst": "De officier van justitie kan in het belang van het onderzoek ambtshalve of op het verzoek van de verdachte een deskundige die als deskundige is geregistreerd in het register, bedoeld in artikel 51k, benoemen."
        },
        "koppelingstype": "maps_to",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.4.1",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:af203e6ef9dd78f3"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:nieuw_huidig:2.4.1:2",
        "type": "transponering",
        "richting": "nieuw_huidig",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.4.1",
          "lid": "2",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "Deze bevoegdheid kan in de gevallen bij de wet bepaald ook worden uitgeoefend door de hulpofficier van justitie. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van overeenkomstige toepassing."
        },
        "huidig": {
          "artikel": "150",
          "lid": "2",
          "verwijzing_tekst": "150, 2, 1e zin",
          "tekst": "De bevoegdheid, bedoeld in het eerste lid, komt ook toe aan de hulpofficier voor zover het technisch onderzoek betreft, met uitzondering van de gevallen waarin de wet anders bepaalt."
        },
        "koppelingstype": "maps_to",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.4.1",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:d240a3053dd68184"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:nieuw_huidig:2.4.1:3",
        "type": "transponering",
        "richting": "nieuw_huidig",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.4.1",
          "lid": "3",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "Bij een verzoek tot benoeming van een deskundige kan de verdachte een of meer personen ter benoeming voordragen."
        },
        "huidig": {
          "artikel": null,
          "lid": null,
          "verwijzing_tekst": "nieuw",
          "tekst": null
        },
        "koppelingstype": "new_provision",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.4.1",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:b430db09c2acb642"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:nieuw_huidig:2.4.1:4",
        "type": "transponering",
        "richting": "nieuw_huidig",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.4.1",
          "lid": "4",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "Tenzij het belang van het onderzoek zich daartegen verzet, kiest de officier van justitie een of meer van de deskundigen uit de door de verdachte voorgedragen personen."
        },
        "huidig": {
          "artikel": null,
          "lid": null,
          "verwijzing_tekst": "nieuw",
          "tekst": null
        },
        "koppelingstype": "new_provision",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.4.1",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:cc0d2ad85621d480"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:nieuw_huidig:2.4.1:5",
        "type": "transponering",
        "richting": "nieuw_huidig",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-nieuw-huidig:9628056285be",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.4.1",
          "lid": "5",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "De officier van justitie wijst een verzoek van de verdachte tot benoeming van een deskundige toe voor zover dit redelijkerwijs van belang kan zijn voor de in het kader van de berechting door de rechter te nemen beslissingen. Hij geeft de verdachte direct kennis van zijn beslissing. Een afwijzing wordt gemotiveerd."
        },
        "huidig": {
          "artikel": null,
          "lid": null,
          "verwijzing_tekst": "nieuw",
          "tekst": null
        },
        "koppelingstype": "new_provision",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.4.1",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:87671ef083f662c0"
        ]
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "trans:huidig_nieuw:150:1",
        "type": "transponering",
        "richting": "huidig_nieuw",
        "tabelversie": "2023-07-06",
        "documentversie_id": "docv:kwest-transponering-huidig-nieuw:d3117a9cd6d1",
        "nieuw": {
          "artikel": "2.4.1",
          "lid": "1",
          "verwijzing_tekst": "2.4.1, 1",
          "tekst": "1. De officier van justitie kan ambtshalve of op verzoek van de verdachte een deskundige benoemen die in het register, bedoeld in artikel 1.7.2, is geregistreerd."
        },
        "huidig": {
          "artikel": "150",
          "lid": "1",
          "verwijzing_tekst": null,
          "tekst": "De officier van justitie kan in het belang van het onderzoek ambtshalve of op het verzoek van de verdachte een deskundige die als deskundige is geregistreerd in het register, bedoeld in artikel 51k, benoemen."
        },
        "koppelingstype": "maps_to",
        "bron_opmerking": null,
        "tekstovereenkomst_met_vastgestelde_tekst": "exact",
        "bepaling_id": "prov:wvsv:art-2.4.1",
        "bewijs_ids": [
          "evidence:bbf6d9893381e65a"
        ]
      }
    ]
  },
  "openstaande_punten": {
    "status": "present",
    "items": [
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "review:e359c8cbb540fbc5",
        "type": "review",
        "doel_record_id": "provv:wvsv:art-2.4.1:kwest-wet",
        "soort": "herkomst_wijzigingsinstructie",
        "ernst": "signaal",
        "omschrijving": "Geconsolideerde tekst van artikel 2.4.1 is niet letterlijk gelijk aan een primaire bron; 2 wijzigingsinstructie(s) waaronder uit het wetsvoorstel 36913 raken dit artikel. Toepassing van de instructies is niet automatisch geverifieerd.",
        "status": "open",
        "aangemaakt_op": "2026-11-03T14:56:55.912Z"
      },
      {
        "schema_version": "1.0.0",
        "id": "review:e359c8cbb540fbc5",
        "type": "review",
        "doel_record_id": "provv:wvsv:art-2.4.1:kwest-wet",
        "soort": "herkomst_wijzigingsinstructie",
        "ernst": "signaal",
        "omschrijving": "Geconsolideerde tekst van artikel 2.4.1 is niet letterlijk gelijk aan een primaire bron; 2 wijzigingsinstructie(s) waaronder uit het wetsvoorstel 36913 raken dit artikel. Toepassing van de instructies is niet automatisch geverifieerd.",
        "status": "open",
        "aangemaakt_op": "2026-11-03T14:56:55.912Z"
      }
    ]
  },
  "bronnen": [
    {
      "documentversie_id": "docv:stb-2026-56:e3e33d868eaa",
      "document": {
        "id": "doc:stb-2026-56",
        "titel": "Vaststellingswet Wetboek van Strafvordering (Stb. 2026, 56)",
        "urls": {
          "html": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.html",
          "xml": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.xml",
          "pdf": "https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2026-56.pdf"
        },
        "officiele_identificaties": [
          {
            "soort": "staatsblad",
            "waarde": "Stb. 2026, 56"
          },
          {
            "soort": "dossiernummer",
            "waarde": "36327"
          }
        ]
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "official_enactment",
        "wetgevingsfase": "enacted",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "not_applicable",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:46157f0fb01d1ed6",
          "evidence:ed98a65feb84edbe",
          "evidence:8c45d0baf16aa816"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "e3e33d868eaad813515d3f14520f88b2f225da1887631510d67b8c5d85fc534d",
      "opmerkingen": [
        "Boeken 7 en 8 zijn in deze wet gereserveerd; zij worden vastgesteld bij Stb. 2026, 57."
      ]
    },
    {
      "documentversie_id": "docv:kwest-wet:f48b037c7e4f",
      "document": {
        "id": "doc:kwest-wet",
        "titel": "Geconsolideerde tekst (KWEST, repository)",
        "urls": {
          "repository": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/basex/data/wet.xml",
          "bron_docx": "https://code.overheid.nl/Logius/kwest/src/commit/e9b4a2b2de25d0006bdebb11e445ba111a22b4a6/data-importer/data/260324_Geconsolideerde_versie_vaststellingswetgeving__Staatsblad.docx",
          "kwest": "https://kwest.overheid.nl/"
        },
        "officiele_identificaties": []
      },
      "juridische_context": {
        "brontype": "consolidated_presentation",
        "wetgevingsfase": "unknown",
        "publicatiestatus": "published",
        "inwerkingtreding_status": "not_in_force",
        "consolidatiekarakter": "projection",
        "status_bewijs_ids": [
          "evidence:230362c00be675b3"
        ],
        "status_gecontroleerd_op": "2026-11-03",
        "geldig_vanaf": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        },
        "geldig_tot": {
          "waarde": null,
          "status": "not_stated"
        }
      },
      "sha256": "f48b037c7e4f05b88c4d3fba25429ed34fb3da1a1b421884256dc58b0758df87",
      "opmerkingen": [
        "Ontwikkeldata uit de openbare repository; geen geverifieerde productie-export. Herkomst en status worden per artikel vastgesteld in de reconciliatiestap.",
        "Herkomstanalyse 2026-11-03: gelijk_aan_kst_36913_2=76, gelijk_aan_stb_2026_56=735, afgeleid_met_wijzigingsinstructies=180, niet_herleid=12, gelijk_aan_stb_2026_57=293, niet_in_consolidatie=1."
      ]
    }
  ]
}

Factsheet artikel 2.4.1

§Vastgestelde tekst aanwezig

§Voorgestelde tekst (eerste aanvullingswet 36913) niet in de bron

Voorgestelde wijzigingsinstructies aanwezig

§Geconsolideerde presentatie (KWEST) aanwezigherkomst: afgeleid met wijzigingsinstructies

§Leden en onderdelen aanwezig5

§Normatieve regels nog niet beoordeeld

§Definities niet in de bron

§Toelichting (memorie van toelichting) aanwezig2 passage(s)

§Verwijzingen aanwezig

§Transponering (oud ↔ nieuw) aanwezigtabel 2023-07-06

§Openstaande punten aanwezig

§Bronnen aanwezig