Artikel 7.7.5

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 7 Jeugdigen en jongvolwassenen › TITEL 7.2 Toezicht, voorwaarden en omzetting › Artikel 7.7.5 [schakelbepaling] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Aanhef

Voor het toezicht op de naleving geldt dat Hoofdstuk 2 (Toezicht, voorwaarden en omzetting) in zijn geheel van overeenkomstige toepassing is op het jeugdstrafrecht. In deze schakelbepaling is dat geregeld voor onderwerpen zoals het feitelijke toezicht, de aanhouding in geval van niet-naleving, en de procedure bij de rechter-commissaris en/of de rechtbank ter verkrijging van een vervolgbeslissing. De rechtsmiddelen zijn ondergebracht in Titel 7.9 (Rechtsmiddelen). Hoofdstuk 2 kan echter niet worden toegepast zonder enkele kleine afwijkingen en aanvullingen. Daarin voorzien de onderdelen a tot en met d van dit artikel en artikel 7.7.6. Voor het overige gelden dus de regels uit Hoofdstuk 2, Titels 2.1 tot en met 2.3.

Onderdeel a

Reclasseringstoezicht wordt in het jeugdstrafrecht niet enkel gehouden door reclasseringsinstellingen, maar ook – of eigenlijk vooral – door gecertificeerde instellingen als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet. Onderdeel a bepaalt daarom dat voor de toepassing in het jeugdstrafrecht onder «reclasseringsinstelling» mede wordt verstaan een «gecertificeerde instelling». Deze gelijkschakeling betekent onder meer dat de Minister een gecertificeerde instelling opdracht zal geven tot reclasseringstoezicht indien de rechter of de officier van justitie daartoe opdracht heeft gegeven in zijn beslissing (artikel 7.2.1, tweede lid, eerste zin). De Minister kan ook ambtshalve een opdracht tot reclasseringstoezicht geven aan een gecertificeerde instelling, of, als daartoe aanleiding is, de opdracht geven aan een andere gecertificeerde instelling (artikel 7.2.1, tweede lid, tweede zin). De mogelijkheid van wijziging van de toezichtopdracht brengt voorts mee dat de Minister de opdracht tijdens de tenuitvoerlegging zo nodig kan overdragen van een gecertificeerde instelling naar een reclasseringsinstelling, of van een reclasseringsinstelling naar een gecertificeerde instelling, hoewel dat laatste in de praktijk zeer zelden voorkomt. Een overdracht naar een reclasseringsinstelling is vanzelfsprekend alleen mogelijk in die gevallen waarin – als de veroordeelde op dat moment zou worden berecht of beoordeeld – ook de rechter de mogelijkheid zou hebben gehad een reclasseringsinstelling te belasten met het toezicht (zie de artikelen 77t, eerste lid, onderdeel b, en 77aa, derde lid, van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 7.7.13, zesde lid, 7.7.14, tweede lid, en 7.7.24, derde lid). Een overdracht kan dus niet plaatsvinden bij een veroordeelde ten aanzien van wie volgens de wet enkel toezicht door een gecertificeerde instelling mogelijk is. De Minister is gebonden aan die wettelijke kaders.

De Rvdr pleit voor een rechterlijke tussenkomst voordat een toezichtopdracht kan worden overgedragen tussen een gecertificeerde instelling en een reclasseringsinstelling. De door de Rvdr aangedragen verschillen tussen beide domeinen zijn echter niet dusdanig dat zij een rechterlijke tussenkomst rechtvaardigen of noodzaken. Ook naar huidig recht is daarom geen rechterlijke tussenkomst vereist. Zoals de 3RO aangeven, hanteren ook zij een speciale methodiek voor adolescenten, met aandacht voor pedagogische aspecten, contact met de veroordeelde in zijn eigen omgeving, en betrokkenheid van het netwerk en de familie. Bovendien komt het in de praktijk soms voor dat beide toezichthouders naast elkaar actief zijn ten aanzien van dezelfde persoon, als gevolg van verschillende beslissingen. Het is dan wenselijk het toezicht te kunnen concentreren. Rechterlijke tussenkomst is daarbij niet nodig.

Naast de reclasseringsinstelling en de gecertificeerde instelling maakt het huidige artikel 6:3:14, tweede lid, nog melding van een krachtens algemene maatregel van bestuur aangewezen stichting. De stichting wordt in het nieuwe wetboek niet meer genoemd. Die term verwees naar de vroegere stichting als bedoeld in artikel 1, onderdeel f, van de Wet op de jeugdzorg. Met de vervanging van die wet door de Jeugdwet is de stichting komen te vervallen als aparte categorie (zie Kamerstukken II 2012/13, 33 684, nr. 3, p. 255–256).

Onderdeel b

Op grond van artikel 7.2.2 is het mogelijk een veroordeelde aan te houden indien het ernstige vermoeden bestaat dat een voorwaarde of maatregel niet wordt nageleefd. Die bevoegdheid tot aanhouding kan ook worden uitgeoefend in geval van niet-naleving binnen het jeugdstrafrecht. Ten aanzien van de veroordeelde tot de maatregel van plaatsing in een inrichting is in dit onderdeel een aanvulling gedaan, zoals dat in artikel 7.2.2 is gebeurd ten aanzien van de terbeschikkinggestelde. De veroordeelde tot de maatregel van plaatsing in een inrichting kan ook worden aangehouden indien het belang van de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen dit eist. Dit criterium is gelijk aan het criterium voor oplegging van de maatregel (artikel 77s, eerste lid, onderdeel b, van het Wetboek van Strafrecht). De aanhouding en de (daarna te vorderen) tenuitvoerlegging of terugplaatsing hebben in dat geval een preventief karakter. Met deze verduidelijking wordt mede tegemoet gekomen aan een opmerking ter zake van de Rvdr.

Onderdeel c

Een derde modificatie is dat een proeftijd in afwijking van artikel 7.2.6, tweede lid, eenmaal met ten hoogste één jaar kan worden verlengd (onderdeel d). Dit is ongewijzigd overgenomen uit het huidige artikel 6:6:19, tweede lid.

Met betrekking tot de proeftijd heeft de Rvdr aandacht besteed aan de wettelijke bepalingen waarin is bepaald dat de proeftijd niet loopt gedurende de tijd dat de veroordeelde rechtens zijn vrijheid is ontnomen. Een voorbeeld is artikel 7.7.9, derde lid. In relatie tot het jeugdstrafrecht vraagt de Rvdr of onder deze bepalingen ook vrijheidsbeneming op civielrechtelijke titel valt, zoals een gesloten uithuisplaatsing of gesloten zorgverlening op grond van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg. Dat is inderdaad het geval. Ook in die gevallen van vrijheidsbeneming wordt de proeftijd opgeschort of geschorst, omdat de veroordeelde tijdelijk niet kan voldoen aan de vrijheidsbeperkende voorwaarden.

Onderdeel d

Een laatste verduidelijking heeft betrekking op de vordering tot tenuitvoerlegging van een voorwaardelijk niet tenuitvoergelegde straf of maatregel (artikel 7.2.7). Bij toewijzing van de vordering kan de rechtbank de tenuitvoerlegging van een taakstraf gelasten in plaats van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf. Onder «vrijheidsstraf» kan binnen het jeugdstrafrecht alleen de jeugddetentie worden begrepen. Ten aanzien van de vervangende taakstraf zijn in artikel 7.2.7, vijfde lid, enkele artikelen uit het algemene strafrecht van overeenkomstige toepassing verklaard. Het jeugdstrafrecht kent echter specifieke artikelen over de taakstraf. Op aangeven van de Rvdr is in dit onderdeel een alternatieve opsomming opgenomen die is toegespitst op het jeugdstrafrecht.

Toelichting op voorstel ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL VII [wijzigingen in Boek 7 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel B, K, M, Z · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

In de artikelen 7.1.18, 7.3.7, 7.3.12 en 7.7.5 wordt de term «gelasten» (of een vervoeging daarvan) steeds vervangen door de in het nieuwe wetboek gehanteerde term «bevelen» (of een vervoeging daarvan).