Artikel 7.2.6

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 2 Toezicht, voorwaarden en omzetting › TITEL 2.2 Voorwaardelijke straffen en maatregelen › Artikel 7.2.6 [wijziging proeftijd en voorwaarden] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Eerste lid

In de gevallen waarin de rechter bij de oplegging van een straf of maatregel bepaalt dat deze onder voorwaarden niet (geheel) hoeft te worden tenuitvoergelegd, bepaalt de rechter ook de proeftijd gedurende welke de veroordeelde zich aan die voorwaarden dient te houden. Zie de artikelen 14b en 38p, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank kan op vordering van de officier van justitie of op verzoek van de veroordeelde wijzigingen aanbrengen in de termijn van de proeftijd (onderdeel a), in de voorwaarden die aan de proeftijd zijn verbonden (onderdeel b) en in de opdracht tot reclasseringstoezicht (onderdeel c). Voor toepassing van dit artikel is niet nodig dat de proeftijd daadwerkelijk loopt. Zoals de 3RO terecht opmerkt kan een wijziging ook aangewezen zijn tijdens de opschorting of schorsing van de proeftijd.

De inhoud van dit artikel is naar huidig recht opgenomen in artikel 6:6:19. Dat artikel is inhoudelijk ongewijzigd overgenomen, met dien verstande dat de inhoud van het huidige derde lid is verplaatst naar artikel 7.4.7, eerste lid. Daarbij is het samengevoegd met de inhoud van het huidige artikel 6:6:10, eerste lid, onderdeel f. Beide artikelleden regelden hetzelfde, namelijk de wijziging van de voorwaarden of het toezicht bij de terbeschikkingstelling met voorwaarden en de terbeschikkingstelling waarbij de verpleging van overheidswege voorwaardelijk is beëindigd. Omdat bij die maatregel geen sprake is van een proeftijd, is een zelfstandige voorziening in Hoofdstuk 4 (Terbeschikkingstelling) meer op zijn plaats.

Tweede lid

De rechtbank kan de proeftijd meermaals verlengen. Daarbij is de verlenging beperkt tot de maximale termijn die kan worden gesteld door de rechter die de eerste proeftijd bepaalt (Kamerstukken II 2014/15, 34 086, nr. 3, p. 105). Als de initiële proeftijd bijvoorbeeld ten hoogste drie jaar had kunnen bedragen, dan kan ook de verlenging ten hoogste drie jaar bedragen, ook als de rechter de initiële proeftijd heeft vastgesteld op minder dan drie jaar. In geval van meerdere verlengingen geldt het maximum voor de verlengingen gezamenlijk, zo wordt opgemerkt in reactie op vragen van de Rvdr en de 3RO. In het genoemde voorbeeld kan de proeftijd dus bijvoorbeeld ook driemaal met een jaar worden verlengd, waarna het maximum van drie jaar is bereikt. Dat de bevoegdheid tot verlenging is beperkt tot de maximale termijn die aanvankelijk kon worden gesteld, betekent dat de totale proeftijd onder omstandigheden twintig jaar kan bedragen (zie artikel 14b, tweede en derde lid, van het Wetboek van Strafrecht). Voor straffen en maatregelen die zijn opgelegd met toepassing van het jeugdstrafrecht geldt dat eenmalige verlenging mogelijk is voor ten hoogste één jaar, zo volgt uit artikel 7.7.5.

Derde lid

Als de rechter naast een terbeschikkingstelling met voorwaarden een gevangenisstraf van meer dan drie jaar oplegt, legt de rechter in de uitspraak de aard van de zorgverlening vast, die als voorwaarde is vastgesteld (artikel 38, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht). Het derde lid biedt de rechtbank in die gevallen de mogelijkheid de voorwaarden opnieuw vast te stellen voor de laatste zes maanden van de detentie. Het opnieuw vaststellen van de voorwaarden kan bijvoorbeeld aangewezen zijn als de (lange) duur van de detentie wijziging heeft gebracht in de persoonlijke omstandigheden van de veroordeelde, zowel positief als negatief. De veroordeelde zal zich bereid moeten verklaren tot naleving van de nieuwe voorwaarden, zo volgt uit de overeenkomstige toepassing van artikel 38, vijfde lid, van het Wetboek van Strafrecht.

Toelichting op voorstel ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL VII [wijzigingen in Boek 7 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel E en F · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

De wijzigingen in artikel 7.2.6, eerste lid, onderdeel c, en derde lid, houden allereerst verband met de herstructurering van (bijzondere) voorwaarden en het toezicht op de naleving daarvan (zie ook paragraaf 9 van het algemeen deel van deze memorie van toelichting). Het artikellid wordt in die zin verruimd dat ook als een toezichtopdracht aan een andere instelling dan een reclasseringsinstelling is gegeven, de rechter deze opdracht alsnog kan geven, wijzigen of opheffen. Aangezien de leden van artikel 38 van het Wetboek van Strafrecht worden gewijzigd in deze aanvullingswet, is in artikel 7.2.6, derde lid, de verwijzing daarnaar aangepast.

Daarnaast worden in deze onderdelen wijzigingen doorgevoerd in de artikelen 7.2.6, aanhef en eerste lid, en 7.2.7, eerste lid, in verband met de aanpassing van de regeling van de buitengerechtelijke afdoening. Als gevolg van die aanpassing wordt in dit wetsvoorstel in Boek 7 invulling gegeven aan een nieuwe Titel 2.3, die betrekking heeft op de omzetting van voorwaardelijke straffen of maatregelen die in een strafbeschikking zijn opgelegd. Deze nieuwe regeling maakt het noodzakelijk om in de artikelen 7.2.6 en 7.2.7 (en indirect ook artikel 7.2.8, dat naar de in artikel 7.2.7 bedoelde vordering verwijst) te verduidelijken dat deze alleen van toepassing zijn op de tenuitvoerlegging van voorwaardelijke straffen en maatregelen die door de rechter zijn opgelegd.

Ten slotte wordt in artikel 7.2.7, vijfde en zesde lid, de term «gelasten» (of een vervoeging daarvan) steeds vervangen door de in het nieuwe wetboek gehanteerde term «bevelen» (of een vervoeging daarvan).