Wetboek van Strafvorderingnieuw wetboek · kennis- en vraagomgeving · prototypedataset 2026-11-03 · gevalideerd

Artikel 8.2.7

WettekstVastgesteldNog niet in werking

Wettekst — Vastgesteld (Stb. 2026, 57)

1.
Indien een bevel tot het vastleggen van communicatie op grond van artikel 2.8.13 betrekking heeft op een communicatieadres van een in het bevel genoemde persoon dat in gebruik is op het grondgebied van de andere lidstaat en het vastleggen van de communicatie kan worden uitgevoerd zonder de technische bijstand van die lidstaat, stelt de officier van justitie, voor zover een verdrag dat voorschrijft, die staat hiervan in kennis. De kennisgeving vindt plaats:
a.voorafgaand aan het vastleggen van communicatie ingeval de officier van justitie weet dat de persoon op wie de beslissing tot het vastleggen van communicatie betrekking heeft, zich op het grondgebied van de andere lidstaat bevindt of zal bevinden;
b.tijdens of na het vastleggen van communicatie, zodra de officier van justitie weet dat de persoon op wie de beslissing tot het vastleggen van communicatie betrekking heeft, zich tijdens het vastleggen op het grondgebied van de andere lidstaat bevindt of heeft bevonden.
2.
Aan de beslissing van de bevoegde autoriteiten van de andere staat naar aanleiding van de kennisgeving wordt direct uitvoering gegeven.
Bron: Tweede vaststellingswet (Stb. 2026, 57)officiële publicatiedocumentversie docv:stb-2026-57:4547aae23559XML-pad /officiele-publicatie[1]/staatsblad[1]/wet-besluit[1]/wettekst[1]/wijzig-artikel[3]/wijziging[1]/wijzig-divisie[1]/wijzig-divisie[2]/wijzig-divisie[2]/artikel[5]bronrecord
Geconsolideerde presentatie (KWEST)herkomst: gelijk aan stb 2026 57Geconsolideerde presentatieNog niet in werking

Ontwikkeldata uit de openbare KWEST-repository (geen productie-export). Vergelijking met primaire bronnen: stb-2026-56: afwezig; stb-2026-57: exact; kst-36913-2: afwezig.

1.
Indien een bevel tot het vastleggen van communicatie op grond van artikel 2.8.13 betrekking heeft op een communicatieadres van een in het bevel genoemde persoon dat in gebruik is op het grondgebied van de andere lidstaat en het vastleggen van de communicatie kan worden uitgevoerd zonder de technische bijstand van die lidstaat, stelt de officier van justitie, voor zover een verdrag dat voorschrijft, die staat hiervan in kennis. De kennisgeving vindt plaats:
a.voorafgaand aan het vastleggen van communicatie ingeval de officier van justitie weet dat de persoon op wie de beslissing tot het vastleggen van communicatie betrekking heeft, zich op het grondgebied van de andere lidstaat bevindt of zal bevinden;
b.tijdens of na het vastleggen van communicatie, zodra de officier van justitie weet dat de persoon op wie de beslissing tot het vastleggen van communicatie betrekking heeft, zich tijdens het vastleggen op het grondgebied van de andere lidstaat bevindt of heeft bevonden.
2.
Aan de beslissing van de bevoegde autoriteiten van de andere staat naar aanleiding van de kennisgeving wordt direct uitvoering gegeven.
Toelichting1 passage(s) uit de memorie van toelichting — uitleg, geen zelfstandige rechtsnorm

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL III [vaststelling Boek 8] › BOEK 8 Internationale en Europese strafrechtelijke samenwerking › HOOFDSTUK 2 Internationale rechtshulp in strafzaken › TITEL 2.2 Verzoeken tot rechtshulp gericht aan een andere staat › Artikel 8.2.7 [vastleggen van telecommunicatie zonder bijstand buitenlandse autoriteiten] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

De inhoud van het eerste en tweede lid van de huidige artikelen 126ma, 126ta en 126zga is overgenomen in deze bepaling. Het artikel geeft uitvoering aan artikel 20 van de EU-rechtshulpovereenkomst en ziet op de situatie waarin telecommunicatie van een gebruiker die zich in het buitenland bevindt kan worden vastgelegd vanuit Nederland zonder bijstand door de buitenlandse autoriteiten. Naast enkele redactionele verbeteringen is de volgende wijziging aangebracht. In het eerste lid van het huidige artikel 126ma Sv is een verwijzing opgenomen naar «een bevel als bedoeld in artikel 126m, derde lid». Daarmee lijkt het vastleggen van telecommunicatie in een andere staat zonder bijstand van de buitenlandse autoriteiten enkel mogelijk in gevallen waarin het gaat om communicatie die plaatsvindt via een openbaar telecommunicatienetwerk of door gebruikmaking van een openbare telecommunicatiedienst. Het vastleggen van communicatie als bedoeld in artikel 126m, vierde lid, lijkt naar huidig recht (zonder een rechtshulpverzoek) dus niet mogelijk op grond van deze bepalingen als de gebruiker zich op het grondgebied van een andere staat bevindt. Hetzelfde geldt in het kader van de artikelen 126ta en 126zga. De aangebrachte beperking houdt verband met het gebruik van de term «telecommunicatie» in de EU-rechtshulpovereenkomst. Het is echter de vraag of destijds – de overeenkomst dateert uit 2000 – daadwerkelijk is beoogd andere communicatie die plaatsvindt met gebruikmaking van de diensten van een aanbieder uit te sluiten. In dit verband kan ook worden gewezen op het explanatory report bij die overeenkomst waarin staat dat de bepalingen over telecommunicatie «sufficiently general» zijn gehouden (onder meer) «in order to guarantee as far as possible their adaptability to future developments» (Explanatory report on the Convention of 29 May 2000 on Mutual Assistance in Criminal Matters between the Member States of the European Union, 2000/C 379/02). Bij de implementatie van artikel 31 van de Richtlijn EOB – welke bepaling sterk lijkt op artikel 20 van de EU-rechtshulpovereenkomst – is in de Nederlandse wetgeving geen beperking aangebracht tot communicatie via een openbaar telecommunicatienetwerk of door gebruikmaking van een openbare telecommunicatiedienst. Om die reden is in het eerste lid verwezen naar «communicatie op grond van artikel 2.8.13» (zonder beperking tot het vierde lid van die bepaling).

← Artikel 8.2.6Artikel 8.2.8 →