Artikel 7.7.13

Toelichting ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL II [vaststelling Boek 7] › BOEK 7 Tenuitvoerlegging › HOOFDSTUK 7 Jeugdigen en jongvolwassenen › TITEL 7.4 Plaatsing in een inrichting voor jeugdigen › Artikel 7.7.13 [verlenging maatregel] · Toelichting 36636 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

Eerste en tweede lid

Op grond van artikel 77s, zevende lid, van het Wetboek van Strafrecht geldt de maatregel van plaatsing in een inrichting voor jeugdigen voor de duur van drie jaar. Behoudens verlenging eindigt de maatregel voorwaardelijk na twee jaar. Verlenging is mogelijk onder de voorwaarden die zijn opgenomen in dit artikel. De officier van justitie dient hiertoe een verlengingsvordering in bij de rechtbank. De inhoud van dit artikel is overgenomen uit het huidige artikel 6:6:31.

Op grond van het tweede lid wordt de verlengingsvordering ingediend in de voorlaatste maand van de looptijd van de maatregel. De officier van justitie is niet verplicht tot indiening van een verlengingsvordering. Denkbaar is dat de uitgebrachte adviezen – zie het derde lid – van dien aard zijn dat verlenging niet in de rede ligt. Het niet indienen van een verlengingsvordering leidt ertoe dat de maatregel van rechtswege voorwaardelijk wordt beëindigd.

Een verlengingsvordering die te laat is ingediend kan dankzij de overeenkomstige toepassing van artikel 7.4.3, vierde tot en met zesde lid, onder omstandigheden toch ontvankelijk worden verklaard. Om een te laat ingediende verlengingsvordering ontvankelijk te kunnen verklaren, is vereist dat de vordering wordt ingediend binnen een redelijke termijn en dat overigens is voldaan aan de voorwaarden voor verlenging. Zie nader de toelichting op artikel 7.4.3. Van belang is dat de maatregel van kracht blijft totdat onherroepelijk is beslist op de vordering. Als de rechtbank de verlengingsvordering toewijst nadat de maatregel door tijdsverloop voorwaardelijk zou zijn beëindigd, vangt de nieuwe termijn (met terugwerkende kracht) aan op de dag waarop de maatregel voorwaardelijk zou zijn beëindigd (artikel 7.4.3, zesde lid). Het voorgaande laat onverlet dat de officier van justitie direct na het blijken van het verzuim in actie zal moeten komen door naast de verlengingsvordering ook direct een vordering tot voorlopige voortzetting van de maatregel in te dienen bij de rechter-commissaris. Daarbij gelden de procedurevoorschriften die ook gelden bij andere (voorlopige) beslissingen van de rechter-commissaris (zie de artikelen 7.7.5 en 7.7.6 in samenhang met de artikelen 7.2.2 en 7.2.3).

Derde lid

Bij een vordering tot verlenging wordt een advies overgelegd van het hoofd of de directeur van de inrichting waar de veroordeelde verblijft. Het advies gaat in op de wenselijkheid van verlenging van de maatregel en op de voorgestelde duur daarvan. Als door gebrek aan medewerking van de veroordeelde niet een recent advies van het hoofd van de inrichting beschikbaar is, kan desondanks verlenging van de maatregel plaatsvinden. Bij de verlengingsvordering wordt voorts overgelegd een kopie van de aantekeningen over de lichamelijke en geestelijke gesteldheid van de veroordeelde. Hierbij gaat het om periodieke rapportages over het gedrag van de veroordeelde, zoals de houding ten opzichte van andere veroordeelden en het personeel van de inrichting. Als de veroordeelde inmiddels op grond van een scholings- en trainingsprogramma of een voorwaardelijke beëindiging buiten de inrichting verblijft, worden bij het advies ook de beschouwingen gevoegd van de gecertificeerde instelling of de reclasseringsinstelling over de wenselijkheid van verlenging van de maatregel.

Vierde lid

Indien de officier van justitie verlenging vordert waardoor de maatregel de duur van vier jaar en zes maanden zal bereiken, wordt bij de vordering ook overgelegd een recent opgemaakt gezamenlijk advies van twee gedragsdeskundigen van verschillende disciplines, waaronder een psychiater, dan wel adviezen van ieder van hen afzonderlijk. Naar huidig recht moet deze dubbelrapportage worden overgelegd indien de officier van justitie verlenging vordert waardoor de maatregel de maximale duur van zeven jaar zou bereiken. In de praktijk wordt echter al lange tijd een termijn van vier jaar en zes maanden gehanteerd vanuit de wens om tijdig(er) door middel van dubbelrapportage kritisch te kijken naar de behandeling die de veroordeelde tot dan toe heeft gehad en waar nodig de behandeling aan te passen, zodat de laatste fase van de maatregel zo optimaal mogelijk kan worden benut. De termijn is hieraan aangepast. In het (gezamenlijke) advies rapporteren de gedragsdeskundigen of verlenging al dan niet is geïndiceerd. Zie nader de toelichting op het van overeenkomstige toepassing verklaarde artikel 7.4.4, derde lid. Uiteraard is artikel 7.4.4, derde lid, alleen relevant voor zover het gaat om de te voegen stukken, zo wordt opgemerkt in reactie op de adviezen van de Rvdr en de 3RO. De termijn in artikel 7.4.4, derde lid, is immers toegespitst op de terbeschikkingstelling, en daarvan wordt in dit vierde lid afgeweken.

Vijfde lid

De veroordeelde wordt ter zitting gehoord, althans daartoe opgeroepen (artikel 1.2.18, tweede lid). In aanvulling daarop regelt dit nieuwe vijfde lid dat als de veroordeelde wenst te worden gehoord, maar niet in staat is te verschijnen op de zitting wegens zijn (psychische) ziekte of aandoening, de veroordeelde op zijn verblijfplaats wordt gehoord. Het horen vindt in dat geval plaats door een van de rechters, vergezeld door de griffier. Indien de veroordeelde zich ophoudt in een ander arrondissement, kan de rechtbank het horen overdragen aan de rechtbank of de rechter-commissaris in dat arrondissement. Dit vijfde lid is toegevoegd in navolging van het advies van de Rvdr om het horen bij (de verlengingsprocedure inzake) de maatregel van plaatsing in een inrichting voor jeugdigen gelijk te trekken met het horen bij (de verlengingsprocedure inzake) een terbeschikkingstelling (artikel 7.4.8, derde lid).

Zesde en zevende lid

Als de rechtbank de verlengingsvordering afwijst, wordt de maatregel van rechtswege voorwaardelijk beëindigd. Met het oog op die situatie zijn een nieuw zesde en zevende lid toegevoegd. Deze artikelleden bieden de rechtbank de mogelijkheid om voorafgaand aan de voorwaardelijke beëindiging – in de beslissing op de vordering tot verlenging – bijzondere voorwaarden te stellen en opdracht te geven tot reclasseringstoezicht. Op grond van het huidige artikel 6:6:32, derde lid, kon de rechtbank deze bevoegdheden al uitoefenen «tijdens» de voorwaardelijke beëindiging. Het is echter wenselijk dat de rechtbank diezelfde bevoegdheden kan uitoefenen voorafgaand aan de voorwaardelijke beëindiging, zodat de voorwaarden en de begeleiding gelden vanaf de aanvang van de voorwaardelijke beëindiging. Uit de overeenkomstige toepassing van artikel 7.4.8, vijfde lid, volgt dat als voorwaarden worden overwogen die direct de belangen van het slachtoffer raken, zoals een locatie- of contactverbod, het slachtoffer of de daarmee gelijkgestelde spreekgerechtigde in de gelegenheid wordt gesteld een verklaring af te leggen over (het al dan niet stellen van) die voorwaarden.

De Rvdr heeft opgemerkt dat het stellen van voorwaarden niet alleen aan de orde hoeft te zijn bij een afwijzing van de verlengingsvordering. Afwijzing van de vordering betekent immers dat de termijn van de voorwaardelijke beëindiging ingaat op het moment waarop de voorwaardelijke beëindiging zou zijn ingegaan indien geen vordering tot verlenging zou zijn ingediend. Dat moment kan zijn gelegen vóór de beslissing van de rechtbank. Het komt in de praktijk daarom soms voor dat de maatregel wordt verlengd tot het moment van de uitspraak. Feitelijk wordt de vordering dan (deels) toegewezen. In navolging van deze opmerking is het vierde lid zo geformuleerd dat het in alle gevallen kan worden toegepast voorafgaand aan de voorwaardelijke beëindiging.

Ook heeft de Rvdr opgemerkt dat het zesde en zevende lid niet zouden kunnen worden toegepast in hoger beroep. Dat lijkt echter te berusten op een misverstand, aangezien het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden kan bevelen wat volgens de wet behoort plaats te vinden (zie artikel 7.7.33, derde lid, in samenhang met artikel 7.6.22, vijfde lid).

Vervallen of verplaatste onderdelen van artikel 6:6:31

Van het huidige artikel 6:6:31 zijn het eerste lid, eerste zin, het tweede lid, eerste en derde zin, en het derde, vierde en zevende lid niet overgenomen. Het huidige vierde lid, waarin is bepaald dat de verlengingsvordering altijd wordt behandeld door een meervoudige kamer, wordt via een aanvullingswet geïncorporeerd in artikel 1.2.13, eerste lid, waarin alle raadkamerprocedures zijn genoemd die altijd door een meervoudige kamer worden afgedaan. Het huidige zevende lid, over het rechterlijk advies, is overbodig naast artikel 7.1.1, tweede lid. De verplichting in het huidige tweede lid, derde zin, dat in de beslissing tot verlenging wordt aangegeven wanneer de maatregel onvoorwaardelijk eindigt, is in de praktijk vrijwel onuitvoerbaar gebleken. Dat heeft er onder meer mee te maken dat voor de rechtbank onbekend is wanneer de maatregel niet liep. Het doel van deze verplichting – duidelijkheid verschaffen aan de veroordeelde – wordt bovendien maar beperkt bereikt, omdat de maatregel in de toekomst mogelijk verder kan worden verlengd. Voor de overige genoemde onderdelen geldt dat zij via de invoeringswet worden verplaatst naar het Wetboek van Strafrecht. Zij bevatten namelijk geen procedurebepalingen, maar regelen de (maximale) duur van de maatregel en de gevallen waarin verlenging mogelijk is. Hetzelfde geldt voor de delen van het huidige artikel 6:2:22, eerste en tweede lid, waarin is bepaald op welk moment de maatregel voorwaardelijk eindigt en de gevallen waarin de termijn van de maatregel niet loopt. Al deze bepalingen passen naar hun aard beter in het Wetboek van Strafrecht. In dat wetboek zijn ook de maximale duur en de gronden voor verlenging van de terbeschikkingstelling geregeld. Zie de artikelen 38d, tweede lid, en 38e van het Wetboek van Strafrecht.

Toelichting op voorstel ARTIKELSGEWIJS DEEL › ARTIKEL VII [wijzigingen in Boek 7 van het Wetboek van Strafvordering] › Onderdeel CC en DD · Toelichting 36913 (KWEST-structuur) · verificatie tegen officiële XML: verified · bron

De wijzigingen in de artikelen 7.7.13, zesde lid, en 7.7.14, tweede lid, vloeien voort uit de herstructurering van (bijzondere) voorwaarden en het toezicht op de naleving daarvan. Ten behoeve van de uniformering van het toezicht op de naleving van de bijzondere voorwaarden is het kunnen geven van een toezichtopdracht geherformuleerd. Voor de achtergrond hiervan wordt verwezen naar paragraaf 9 van het algemeen deel van de memorie van toelichting en de toelichting bij de wijziging van artikel 7.2.1.